#چالش_مرور_سال_۱۴۰۱ / روز سوم:
بزرگ‌ترین درسی که امسال گرفتی چی بوده؟

جواب این سوال رو می‌خوام اینجا بنویسم:
بزرگ‌ترین درس‌ امسال من "امید داشتن" بود.

کم و به جا حرف بزنم.

بزرگترینش این بود که هرچقدر بالا و پایین بکنم بازم تنهام. بازم تنهایی باید برم بالا و بعدش تنهایی بیام پایین. تنهایی باید خوشحال باشم و تنهایی باید غمگین باشم. هیچ کس نیست. حتی مهم نیست چند نفر هستن مهم اینه که هیچ کدوم نیستن.

زمان رو به کان گاو نزنم.

دروغ نمی‌گن، واقعا می‌گذره و تو قوی‌تر باقی می‌مونی.

بگذرم
از همه چیز

البته نمیدونم این درس گرفتن محسوب میشه یا نه! ولی درس دیگه ای که گرفتم این بوده که با آدما در ارتباط باشم ولی وابسته نشم.

به هرکس اندازه ی خودش احترام بدم.

بیشتر به ادمای عزیز زندگیم عشق بورزم

همیشه یک چیز بهتر و خفن تر وجود دارد و اگر فاز برداری در نهایت ضایع خواهی شد.

مهم نیست یه رابطه چه‌قدر خاص باشه، وقت از دست رفتن که باشه از دست می‌ره و هیچ کاری هم از دست تو برنمیاد.

اینکه همیشه تنهام.
چه کسی باشه چه کسی نباشه.

صبوری.

جدی نگیر🌱

دو دستی نچسب. به هیچ چیز. از از دست دادن هیچ چیز نترس. رها.

منتظر کسی نباشم تا اوضاع درست بشه. راه حلش اینه که خودم برم تو دل ترس‌هام =)

عبور کنم از آدم ها
دست بکشم و دست بردارم از تغییر دیگران
و مطابق میل و ارزش‌های خودم، آدم های امن خودم رو انتخاب کنم.✨

رو هیچ‌کس حساب باز نکن!

هيچ كس تو اين دنيای لعنتی برات نميمونه.
خانواده رو ما خودمون انتخاب نکردیم.
من به دنیا اومدم برای سختی کشیدن و قوی شدن.
شل کنم تا از زندگی لذت ببرم.
بعد هر سختی آسونیه!

هیچوقت بخاطر یک نفر دیگه اولویت‌هام رو تغییر ندم