خودم.

زیبا بود

قدردان خودم.
برام سخت بود که دوستان چندین ساله‌ رو کنار بذارم ولی این کارو کردم .
سخت بود با تپش قلب و ترس بخوابم ولی خوابیدم.
سخت بود بغضم رو قورت بدم ولی اینم رد شد .
سخت بود جوری با صدا گریه کنم که کسی صدامو نشنوه ، ولی انجامش دادم.
سخت بود خیلی چیزا ، ولی ردشون کردم که فقط ردشون کرده باشم.
قدردان خودمم. و ازش ممنونم . امیدوارم امسال منِ بهتری برای خودم باشم.

خیلی زیبا بود

جواب خودم به چالش شب دوم: 😎

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
تو سالی که گذشت من چیزایی رو تجربه کردم که تا به حال اصلا فکرش رو نمیکردم.
درگیر افسردگی شدید شدم و کلی تراپی رفتم و قرص خوردم.
اعتیاد شدید به وید و لین و سیگار رو ترک کردم خودم تنهایی.جوری که کنار جمع مینشستم و تلاش میکردم عادی باشم ولی از درون داشتم میلرزیدم.کسی که پنج سال باهاش تو رابطه بودم بعد از اینکه اومد خواستگاریم و خانوادم قبولش نکردن برای همیشه از دست دادم.از همه‌چی عقب موندم و اون دختر درس‌خون و موفق تبدیل شد به یک روح تیکه‌پاره.ولی ساختمش.خودم با همین دستای بی‌جون و ترسیده ساختمش.
هیچوقت فکر نمیکردم خانوادم پشتم رو خالی کنن بتونم زنده بمونم.اما انجامش دادم.
من به خودم افتخار میکنم :)

یه قرصی میخوام که باهاش سِر بشم.

#چالش_مرور_سال_۱۴۰۱ / روز سوم:
بزرگ‌ترین درسی که امسال گرفتی چی بوده؟

جواب این سوال رو می‌خوام اینجا بنویسم:
بزرگ‌ترین درس‌ امسال من "امید داشتن" بود.

کم و به جا حرف بزنم.

بزرگترینش این بود که هرچقدر بالا و پایین بکنم بازم تنهام. بازم تنهایی باید برم بالا و بعدش تنهایی بیام پایین. تنهایی باید خوشحال باشم و تنهایی باید غمگین باشم. هیچ کس نیست. حتی مهم نیست چند نفر هستن مهم اینه که هیچ کدوم نیستن.

زمان رو به کان گاو نزنم.

دروغ نمی‌گن، واقعا می‌گذره و تو قوی‌تر باقی می‌مونی.

بگذرم
از همه چیز

البته نمیدونم این درس گرفتن محسوب میشه یا نه! ولی درس دیگه ای که گرفتم این بوده که با آدما در ارتباط باشم ولی وابسته نشم.

به هرکس اندازه ی خودش احترام بدم.

بیشتر به ادمای عزیز زندگیم عشق بورزم

همیشه یک چیز بهتر و خفن تر وجود دارد و اگر فاز برداری در نهایت ضایع خواهی شد.

مهم نیست یه رابطه چه‌قدر خاص باشه، وقت از دست رفتن که باشه از دست می‌ره و هیچ کاری هم از دست تو برنمیاد.

اینکه همیشه تنهام.
چه کسی باشه چه کسی نباشه.

صبوری.