سی و چهارمین روز.

در کنار دود عکسمان، خاطراتت در هوا معلق می‌شوند..
در چشمم می‌روند، قلبم می‌سوزد.
تک تک سلول هایم همراه تصاویر سوخته و خاکستر می‌شوند، مثال عشق بینمان که تمام خاکسترهایش را باد فراموشی با خود برده‌است..
من و تو هردو در خاطرات می‌سوزیم، دود می‌شویم و فراموش؛ و این پایان تمام آن آتش دلگرم کننده و نورانی بود.

فردا هم روزی خواهد بود مثل امروز، با این حال.. عیدتون مبارک🩶

قلم در دست گرفت و نوشت: دال - ر - دال؛ بهار آمد و از رویش خواند زندگی، حالش پاییز شد و باران مهمان.

سی و پنجمین روز.

سی و ششمین روز.

خندیدن حبس ابد دارد و خوشبخت شدن چوبه‌ی دار..

فرامرز اصلانی فوت شد

و درست همانجایی که قرار بود نو بشویم..