آب از تنم گذر کرد و به خیال خامم غم هایم را هم شست، من چه‌ می‌دانستم این‌بار غم جدیدی بر روحم آویخته می‌شود..

ای کاش بازمی‌گشتم به آن شب‌هایی که با ذوقی کودکانه پشت پرده پنهان شده و انتظار ترساندنت را می‌کشیدم.. آن شب‌ها عجیب بوی زندگی می‌دادند، حتی می‌توانم به جرئت بگویم بوی عید امسال را آن زمان حس کردم..

پ.ن: شاید هم واقعا بوی عید در گذشته گم شده‌!

بیست و هفتمین روز.

طوری خسته‌م گویی از جنگ آمده‌ام، آری از جنگ های شبانه‌ی افکار و احساساتم..

گور بابای غم، من می‌رسم به چیزی که لایقم!

دلم با کور کردن چشمام میخواد حالی مغزم کنه که تصمیمش رو دوست نداشته..

تا آن زمان که مغزم در این نبرد زنده بماند نمی‌توانم به تو برسم..

فور کنین و جملاتی در باب چنلتون با صدای من بشنوین.
اگر علاقه مندین هم سری به اینجا بزنین نمی‌دانم..

بیست و هشتمین روز.

بیست و نهمین روز.