تو همانی که ذره ذره‌‌ی من، آشنایِ توست.

تو همانی که با نگاه آرامت
دلم را در آرامش دفع می‌کنی
هر لحظه‌ام را در لبخندی از روی لبانت پیدا می‌کنم

دوازده روز.

پیش از تو‌ هم، زندگی..
نه که نبود، بود؛ لیک آمیخته با شعر نبود..

به دنبال ردپاهایت می‌آیم
تا انتهای دنیا،
تمامشان را با اشک می‌شویم..
نکند کسی جز من پیدایت کند!
مبدا در خاطرم نیست..
گمش کرده‌ام!
اما مقصد..
تویی.
در کدام نقشه به دنبالت بگردم؟
در کدام خانه را بزنم؟
از کدام انسان جویایت شوم؟
به من بگو..
آخرِ دنیا ایستاده‌ام..
نمانده مکانی که نگشته باشم،
نمانده انسانی که سراغت ازش نگرفته باشم..
تو کجا رفته‌ای؟
به آسمان..؟

بعضی جوک های قومیتی خیلی مسخره و جلف هستن واقعا

احساس تراکنش ناموفق رو دارم

افکار خام خام تورا می‌خورند و تو در انتظار گرم شدن غذای سوخته نشسته‌ای.

یازده روز.

ده روز.

نُه روز.

20

9