عیسی گفت:
«خوشا به حال آنکه رنج کشیده است،
همانا او زندگی را یافته است.»

این جمله
به نظر چرند و متناقض می‌رسد!

او می‌گوید
خوشابه حال آنکه رنج کشیده است...
ما همیشه می‌گوئیم
خوشا به حال آنکه هرگز رنج نکشیده است؛
اما آیا هرگز
هیج انسانی را دیده‌اید که رنج نکشیده باشد؟

اگر هم چنین انسانی را ببینید،
او را مطلقاً نوجوان،
بچگانه و بدون هیج رشد و عمقی
و بدون هیج هشیاری‌ای خواهید یافت.
او یک ابله خواهد بود؛
و هرگز نمی‌توانید بگوید خوشا به حالش.

فقط
کسی که
هرگز سعی نکرده زندگی کند،
کسی که از زندگی اجتناب کرده است،
می‌تواند بدون رنج بماند.

به همین دلیل
در خانواده‌های خیلی خیلی ثروتمند،
فقط ابلهان به دنیا می‌آیند.

چون‌ که آنها
به شدت محافظ شده‌اند؛

و هرگاه از کسی به شدت محافظ کنید،
این محافظت علیه مرگ نیست،
بلکه محافظت علیه زندگی است؛

اما مسئله این است:
اگر می‌خواهید کسی را
از مرگ محافظت کنید،
باید او را از زندگی محافظت کنید.

چون‌ که زندگی به مرگ می‌انجامد؛

بنابراین
اگر از مردن می‌ترسید، زندگی نکنید.


این یک منطق ساده است. زنده نباشید.

اگر از مردن می‌ترسید،
همهٔ ابعادی را که در آنها زندگی هست،
قطع کنید.

آنگاه
فقط می‌توانید
زندگی گیاهی داشته باشید و بچرید.

#اشو

بايد پاك كنم ذهنمو ..
بايد هر روز از هر اتفاق بدي كه ميافته ذهنمو پاك كنم
بايد يه نفس عميق بكشم و بگم ^اين زندگيه منِ و من انتخاب ميكنم كه خوشحال باشم^
بايد ادمارو، رفتارارو ، حرفارو همرو فراموش كنم ،،
گاهي احساس ميكنم من تنها كسيم كه تو اين دنياست و بقيه ساخته ي ذهن منن..
غرق ميشم تو افكار خودم .
ميرم كنار اون تپه اي كه بچه بودم اونجا بازي ميكردم ،،
توي اب خودم رو نگاه ميكنم .
تصوير توي اب شبيه خودم نيست ، شبيه بچگيامه ، شبيه خوشحال ترين آدم دنيا ،
بايد أين باشه .. اين منم !،،
نه كسي كه امروز از خودم ساختم
كسي كه زندگيو خوش رنگ و زيبا ميبينه ، كسي كه ادمارو دوست داره ، كسي كه خوشحاليش عميقه ، كسي كه موهاشو ميده به دست باد و رها ميشه .
ميدوه و زير بارون روحش نفس ميكشه ،
اره
اين بايد من باشم ...
چون زيباترين لحظات عمر من اينجوريه
دور نيست ،، خيلي نزديكِ ، كافيه دستمو بزنم تو اب ، يه نفس عميق بكشم و دوباره بگم ^اين زندگيه منه و من انتخاب ميكنم خوشحال باشم^
#emms

«چارداش»
(مجاری: Csárdás)

یک قطعهٔ موسیقی از آهنگساز ایتالیایی،
«ویتوریو مونتی» است.

ویتوریو مونتی
(ایتالیایی: Vittorio Monti؛ ۶ ژانویه ۱۸۶۸ – ۲۰ ژوئن ۱۹۲۲)
رهبر موسیقی، طراح رقص، و آهنگساز اهل پادشاهی ایتالیا بود.
«چارداش» مشهورترین ساخته ي او است که حدود ۱۹۰۴ میلادی تصنیف شده و تقریباً به‌وسیلهٔ هر ارکستر کولی اجرا می‌شود.
این کار یک کنسرت راپسودی است. ( اثری تک‌موومانی و اپیزودیک با اپیزودهایی که به‌لحاظ حالت، تونالیته و رنگ موسیقایی بسیار متنوع‌اند اما کلیتی یکپارچه را تشکیل می‌دهند.)
مونتی در ۱۹۰۴ میلادی آن را برپایهٔ یک چارداش از موسیقی مردمی مجاری تصنیف کرده است.
چارداش، رقصی است سنتی و مردمی از کشور مجارستان، که توسط گروههای رقص و آواز کولی ها در این کشور و در کشورهای همجوار، رواج دارد.
این کار در اصل برای ویولن، ماندولین یا پیانو ساخته شده بود. تنظیم‌هایی از آن برای ارکستر، و تعدادی ساز تک وجود دارد. زمان اجرای آن در حدود ۴ دقیقه و نیم است.

تفاوت میان شما و درخت در چیست؟

درختان زیبا هستند،
اما از شما برتر نیستند
چون که ناآگاه باقی می‌مانند.

یک سنگ، یک صخره
حتی پایین‌تر از سطح درختان است،
چون ناآگاه‌تر است.

یک سنگ هم رنج می‌کشد، اما هشیار نیست.

یک درخت هم رنج می‌کشد،
اما نه آگاهانه؛
و اگر شما هم بدون آگاهی رنج بکشید،
پس تفاوت چیست؟

در این صورت
شما فقط یک درخت متحرک ھستید.

#اشو

Emma je veux

زمستون فقط فصل پولداراست؛
اگه پولدار باشی، سرما برات یه شوخیه که میتونی با پالتوی پوست، کلکشو بکنی و گرم بشی. تازه بعدش بری اسکی !
اگه بدبخت باشی، سرما برات یه بلای آسمونیه، اون وقت یاد می‌گیری چه جوری از منظره های پوشیده از برف، متنفر باشی !

(#اوریانا فالاچی / نامه به کودکی که هرگز زاده نشد)
#كتاب_پيشنهادي