به رفتن عادت کن تموم میشه همه بودنا

گریه کردن تو حموم هم تراپیه هم غمگینه.

در جریانی که دوست داشتنت منو سرپا نگه داشته حتی زمانی که ناامیدم، خسته‌ام، خرابم. بودنت، حضور همیشگیت باعث میشه حس کنم، نه نه حس نکنم! مطمئن شم که معجزه داره اتفاق میوفته؛ معجزه‌ی زندگی من . .

میشد ، نخواست ؛ اگه میخواست میموند و یه راهی پیدا میکرد.

ببخشید من باید برم خونه، تو جمع نمی‌تونم گریه کنم.

زخمت شاید تقصیر خودت نباشه، اما درمان شدنت مسئولیت خودته

عموما کسانی که با طنز صحبت میکنن غم جالب و زیادی رو پنهان میکنن.

میخوام بگم از زیبایی چشمات، همون چشمایی که قابلیت اینو دارن منو غرق کنن توی زیبا ییاشون، بگم از سرخی و شیرینی لبات که مثل انارِ خونه مامان‌ بزرگ تو شب یلدا بود، بگم از برجستگی و سرخی گونه‌ هات که تو گرما و سرمای تابستون و بهار به چشم می‌خورد و من مثل همیشه دل تو دلم نبود که یه بوسه ریز هک کنم روش، بگم از گرما و نرمی دستات همونا که انقدر کوچولو بودن هر دو رو مشت میکردی و جا میکردی تو یه دستم، از فرفری موهات بگم که دلبری میکردی باهاش و دلم میخواست تا صبح دست کنم لای موهای نرم و خوش بوت تا دستم بوی موهات رو به خودش بگیره . .

نشد یبار یچیزی بخوام و بشه ...

اصلیه همون پسریه که وقتی ۱۸۰ پر میکنه حاضری شاگرد بشینی.

﮼یه‌تورگی‌میخوام24ساعته...🌚“
@itComa

انگار مزه لبات رو از خوشمزه ترین توت فرنگی های دنیا ساختن، عطر تنت رو از خوشبو ترین گلای دنیا ساختن، مردمک چشمات رو با ستاره های آسمون و رنگ آبی آسمونی ساختن و میدرخشن، روحت رو از جنس مخمل ساختن، صدات رو با ریتم ضربان قلبت ساختن و آرامش دهندست . .