کاش می‌شد که آدمی
اندوه را از پنجره بیرون بریزد

ناز کم کن که دل ما نازک است.

راحله‌خانم گفت: ببین چه خوشن! انگار غم ندارن این خارجیا. مادرم گفت: خیال می‌کنی. مگه می‌شه غم نداشته باشن؟ گِل آدمو با غم درست کردن. هر جا باشی و هر کی باشی، غم‌ و غصه تو جیبته.
- خانه لهستانی‌ها.

شروع مهر ماه کتاب لاشه لطیف رو همخوانی میکنیم دوست داشتین بیاین گروهمون 🍐☆