به درک که خدافظیش غم‌انگیز یا ناجوره؛ ولی وقتی دارم از جایی میرم دوس دارم بدونم که دارم میرم. آدم اگه ندونه داره واسه همیشه از جایی میره احساسش از خدافظی هم بدتره.
- ناتور دشت.

من اصلا استاک کردنو دوست ندارم. فرض کن تو میدونی طرف کجا رفته با کی بوده چی خریده و چه اتفاقاتی براش افتاده اما نمیدونی که تو تک تک این جریانا واقعا چه احساسی داشته! و دقیقا چیزی که من بهش اهمیت میدم همینه نه حالت چهره و هرچیز بی‌فایده دیگه‌ای.

و سرانجام کسی را می‌یابی که می‌توانی از بوی برگ‌های درخت با او سخن بگویی.

کاش می‌شد که آدمی
اندوه را از پنجره بیرون بریزد