ولی چیزی هم از عشق و مانند آن بگو.

تصمیممو گرفتم که اگه نمیومدی دنبالم, میرم پایین اون جاده پیش اون درخت گیلاس وحشي بزرگ و ازش بالا میرفتم و کل شب رو اونجا می‌موندم و یذره هم نمی‌ترسیدم. خوابیدن رو یه درخت سپید پوش از شکوفه زیر نور ماه دلپذیر میشد، اینطور فکر نمیکنی؟ اون درخت گیلاس اولین دوست من تو جزیره ست.

من هیچ ماجرایی نداشته ام. برایم پیشامدهایی، اتفاق‌هایی، تصادف‌هایی، یا هر چیزی که بشود اسمش را گذاشت روی داده است. ولی ماجرا نه.

جای ماجراها توی کتاب‌هاست.

هیچ.

‏بسه دیگه، دلم زود تاریک شدن و هوای ابری و سرما و جوراب پشمی و بارون میخواد

نیازی به دلگرمی ندارم، دیگر به چه کارم می آید؟ آن وقت که میخواستم، نداشتم.