وضیت روانیم از قیمتای توی ایران متغیر تره.

کاش یه سالیوان بود همیشه بغلم میکرد.

تا کسی یادم نکنه یادش نمیکنم
تو بگو غرور من میگم< شعور>

برام مهم نیست که شخصیت بد داستانت منم برای من تو اصلا وجود نداری.

دوست دارم بخوابم، بیدار که شدم همه‌چیز درست شده باشه.

بدون گواهینامه نشستیم پشت زندگی!

تم زندگی ما غروب جمعس!

‌تو ایران بودن خودش لانگ دیستنسه،همه چی ازت دورن؛عشق،پول،آرزوهات،آرامش،رفاه.

‏با من مهربون باش، من اونقدرام که وانمود میکنم قوی نیستم.

فعلاً نه اعصاب دارم, نه حوصله, نه انگیزه, نه انرژی, نه سلامت روان, نه عفت کلام.

نیاز به تایید کسی ندارم، بابام گفته همیشه حق با منه.

غمگین نبود؛ اما حوصله زندگی را نیز نداشت
خوابی می‌خواست عمیق، طولانی و بدون بیداری.

يه سريا هستن كافيه به چشمات نگاه كنن.
حتی اگه كلی هم بخندی باز میگن چرا ناراحتی؟
همونايی كه حتی از نحوه ی تايپ كردنت تو چتا از سكوت كردنت و نگاهت میفهمن تو چته.

زندگی، یه آدم خوب و دوبار بهت نمیده✨

پرسیدند حضورش به چه مانَد؟!
گفتم:
«به شنیدن صدای آدمی که در غربت، به زبان مادری ات سخن بگوید»

یکی از اخلاقای تاکسیکم اینه که در عرض یه ثانیه میتونم تموم اون اهمیتی که بهت میدادم و لیاقتشو نداشتی رو ازت بگیرم .

میخوام اینو بدونی؛
من واس تموم دنیا یه آدم سرد و بی احساس و مغرورم..
اما واس تو مجنونم!❤️‍🩹