يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿217﴾
ترجمه : از تو در باره ماهى كه كارزار در آن حرام است مىپرسند بگو كارزار در آن گناهى بزرگ و باز داشتن از راه خدا و كفر ورزيدن به او و باز داشتن از مسجدالحرام [=حج] و بيرون راندن اهل آن از آنجا نزد خدا [گناهى] بزرگتر و فتنه [=شرك] از كشتار بزرگتر است و آنان پيوسته با شما میجنگند تا اگر بتوانند شما را از دينتان برگردانند و كسانى از شما كه از دين خود برگردند و در حال كفر بميرند آنان كردارهايشان در دنيا و آخرت تباه مىشود و ايشان اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود.
مگر نه اینست که اسلام” عزیز” پیروان ادیان دیگر را مشرک و کافر و نجس و منفور پنداشته محاربه با ایشان را جائز و حتی واجب میشمارد و کشتار ایشان را تجویز میدهد؟ چنانکه در آیت بیست و هشتم سورۀ التوبه آمده است :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاَ يَقْرَبُواْ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ إِن شَاء إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿28﴾
ترجمه : اى كسانى كه ايمان آوردهايد حقيقت اين است كه مشركان ناپاكند پس نبايد از سال آينده به مسجدالحرام نزديك شوند و اگر [در اين قطع رابطه] از فقر بيمناكيد پس به زودى خدا اگر بخواهد شما را به فضل خويش بىنياز مىگرداند كه خدا داناى حكيم است.
مگر آیا اینطور نبوده است که آنانی که میخواسته اند در همان دین أجدادیشان که در بسیاری حالات خداپرستانه نیز بوده است ، باقی بمانند ، به نام أهل ذمه ، می بایستی جزیه پرداخته به ذلتها و زبونی ها و حقارتهای گوناگون تن میدادند؟ چنانکه در آیت بیست نهم سورۀ التوبة گفته میشود :
قَاتِلُواْ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلاَ يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُواْ الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ ﴿29﴾
ترجمه : با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز بازپسين ايمان نمىآورند و آنچه را خدا و فرستادهاش حرام گردانيدهاند حرام نمىدارند و متدين به دين حق نمىگردند كارزار كنيد تا با [كمال] خوارى به دستخود جزيه دهند
مگر آیا این محمد بن عبدالله نبوده است که در نخستین إقدام رهزنانه و مسلحانۀ خویش علیه أهالی مکه ، عبدالله بن جحش را در رأس یک گروه هشت نفری از مهاجرین به شمول سعدبن أبی وقًّاص، وبه منظور گرفتن راه کاروان تجارتی مکِّیان ، و آنهم در نخستین روز ماههایی که جنگیدن درآن ممنوع بود ، به منطقۀ نخله واقع در نیمه راه طائف ومکه فرستاد تا بالای کاروان یاد شده حمله نموده آنرا را بربایند و به مدینه بیاورند ونامش را بگذارند ” جهاد في سبیل الله “ و ” غنیمت گرفتن از کفار ” ؟! که در نتیجۀ این یورش رهزنانه و این دزدی مسلحانه، قافله سالار آن کاروان به نام عَمرو بن الحَضرَمي کشته و دوتن دیگر به نامهای عثمان بن عبدالله و حَکَم بن کیسان اسیر شدند و نوفل بن عبدالله توانست ازچنگ مهاجمان مسلمان فرارنماید… ودر فرجام این دزدی مسلحانه که در نوع خود بی سابقه بود ودر گسترۀ عنعنات و رسم و رواجهای قبیلوی آنزمان بسیار شرم آورو خائنانه به حساب می آمد ، محمد به منظور توجیه و تبرئۀ این عمل ننگین ، به مثابۀ عذری بدتر ازگناه ، برای خویش آیت دوصد وهفدهم سورۀ البقرة راگویا نازل کرد که در بالا آنرا تذکر داده ایم. و از آنجا که بر شمردن همه تفصیلات و جزئیات این عمل ننگین و چپاول گرانه در حیطۀ این مقال نمی گنجد ، خواننده گان عزیزی که خواهان آگاهی بیشتر در زمینه باشند میتوانند به صفحات 82 الی 85 جلد دوم سیرة النبي تألیف أبی محمد عبدالملک بن هشام که مشهورترین و مؤثق ترین شرح حال محمد بن عبدالله به حساب می آید مراجعه فرمایند.
ترجمه : از تو در باره ماهى كه كارزار در آن حرام است مىپرسند بگو كارزار در آن گناهى بزرگ و باز داشتن از راه خدا و كفر ورزيدن به او و باز داشتن از مسجدالحرام [=حج] و بيرون راندن اهل آن از آنجا نزد خدا [گناهى] بزرگتر و فتنه [=شرك] از كشتار بزرگتر است و آنان پيوسته با شما میجنگند تا اگر بتوانند شما را از دينتان برگردانند و كسانى از شما كه از دين خود برگردند و در حال كفر بميرند آنان كردارهايشان در دنيا و آخرت تباه مىشود و ايشان اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود.
مگر نه اینست که اسلام” عزیز” پیروان ادیان دیگر را مشرک و کافر و نجس و منفور پنداشته محاربه با ایشان را جائز و حتی واجب میشمارد و کشتار ایشان را تجویز میدهد؟ چنانکه در آیت بیست و هشتم سورۀ التوبه آمده است :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاَ يَقْرَبُواْ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ إِن شَاء إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿28﴾
ترجمه : اى كسانى كه ايمان آوردهايد حقيقت اين است كه مشركان ناپاكند پس نبايد از سال آينده به مسجدالحرام نزديك شوند و اگر [در اين قطع رابطه] از فقر بيمناكيد پس به زودى خدا اگر بخواهد شما را به فضل خويش بىنياز مىگرداند كه خدا داناى حكيم است.
مگر آیا اینطور نبوده است که آنانی که میخواسته اند در همان دین أجدادیشان که در بسیاری حالات خداپرستانه نیز بوده است ، باقی بمانند ، به نام أهل ذمه ، می بایستی جزیه پرداخته به ذلتها و زبونی ها و حقارتهای گوناگون تن میدادند؟ چنانکه در آیت بیست نهم سورۀ التوبة گفته میشود :
قَاتِلُواْ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلاَ يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُواْ الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ ﴿29﴾
ترجمه : با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز بازپسين ايمان نمىآورند و آنچه را خدا و فرستادهاش حرام گردانيدهاند حرام نمىدارند و متدين به دين حق نمىگردند كارزار كنيد تا با [كمال] خوارى به دستخود جزيه دهند
مگر آیا این محمد بن عبدالله نبوده است که در نخستین إقدام رهزنانه و مسلحانۀ خویش علیه أهالی مکه ، عبدالله بن جحش را در رأس یک گروه هشت نفری از مهاجرین به شمول سعدبن أبی وقًّاص، وبه منظور گرفتن راه کاروان تجارتی مکِّیان ، و آنهم در نخستین روز ماههایی که جنگیدن درآن ممنوع بود ، به منطقۀ نخله واقع در نیمه راه طائف ومکه فرستاد تا بالای کاروان یاد شده حمله نموده آنرا را بربایند و به مدینه بیاورند ونامش را بگذارند ” جهاد في سبیل الله “ و ” غنیمت گرفتن از کفار ” ؟! که در نتیجۀ این یورش رهزنانه و این دزدی مسلحانه، قافله سالار آن کاروان به نام عَمرو بن الحَضرَمي کشته و دوتن دیگر به نامهای عثمان بن عبدالله و حَکَم بن کیسان اسیر شدند و نوفل بن عبدالله توانست ازچنگ مهاجمان مسلمان فرارنماید… ودر فرجام این دزدی مسلحانه که در نوع خود بی سابقه بود ودر گسترۀ عنعنات و رسم و رواجهای قبیلوی آنزمان بسیار شرم آورو خائنانه به حساب می آمد ، محمد به منظور توجیه و تبرئۀ این عمل ننگین ، به مثابۀ عذری بدتر ازگناه ، برای خویش آیت دوصد وهفدهم سورۀ البقرة راگویا نازل کرد که در بالا آنرا تذکر داده ایم. و از آنجا که بر شمردن همه تفصیلات و جزئیات این عمل ننگین و چپاول گرانه در حیطۀ این مقال نمی گنجد ، خواننده گان عزیزی که خواهان آگاهی بیشتر در زمینه باشند میتوانند به صفحات 82 الی 85 جلد دوم سیرة النبي تألیف أبی محمد عبدالملک بن هشام که مشهورترین و مؤثق ترین شرح حال محمد بن عبدالله به حساب می آید مراجعه فرمایند.
مگر این محمد بن عبدالله نبود که به منظور تحمیل عقائد و باورهای زورگویانۀ خویش بالای أعراب و یهودیان ساکن مدینه راه إرعاب و دهشت افگنی را در پیش گرفته و فرهنگ ترورو تصفیۀ جسدی مخالفین وکشتن بی رحمانۀ اسیران جنگی را در لفافه یی مقدس نهادینه و مروج ساخت و پیروانش تا همین اکنون به گونه یی افتخار آمیزو در حقیقت بی شرمانه آنرا إدامه میدهند؟! چنانکه درهمان سالهای حیات محمد اشخاصی چون کعب بن الأشرف ، سلام بن أبی الحُقَیِّق ، إبن سنینة و أبوعَفَک که از رهبران وشخصیتهای سرشناس قبائل یهودی بودند و با او مخالفت میورزیدند و نیز شاعرزنی به نام عصما بنت مروان که در هجو او شعر میسرود و همچنان رُفاعة بن قیس الجُشَمی از زعمای قبائل قیس که در صدد صف آرایی و رزمیدن علیه محمد بود و عَبهلة الأسود العنسی که یکی از رهبران ردَّة ( ترک کننده گان اسلام ) و مدعی پیامبری و ایجاد دین دیگری غیر از اسلام بود و جنبشی نیرومند، شبیه جنبش مُسَیلِمۀ ( کذاب ) رابه راه انداخته بود ، همه به دستور وی و ضمن عملیاتهای حساب شدۀ تروریستی به قتل رسیدند. و همانگونه که در همه تاریخهای اسلامی و غیراسلامی و همه سیرة النبی ها درج گردیده است، محمد بن عبدالله این به إصطلاح پیام آور صلح و صفا ومحبت واین نمونۀ انسان دوستی ومهرورزی ؛ با کمال قساوت و سنگدلی دوتن از اسیران جنگ بدر به نامهای عقبة بن أبی معیط و نضر بن الحارث را بی رحمانه وناجوانمردانه در راه عودت از ساحۀ جنگ به مدینة و به جرم آنکه آنان در هنگام موجودیت محمد در مکه وی را إستهزاء و تمسخر نموده بودند، فرمان داد تا آنان را گردن زنند و فرما نش را شمشیر زن نامدار اسلام علی بن أبیطالب با افتخار و مباهات تمام عملی نموده سرهای آن دو انسان اسیر را درحالی که دستهایشان بسته بود سنگدلانه از تنه هایشان جدا وبه حیاتشان خاتمه بخشید و این رویداد المناک نخستین چراغ سبز و نخستین مجوزی بود که محمد در کشتار بیرحمانۀ اسیران جنگی از خود به جا گذاشت و مسلمانان راستین ویا به گفته یی دیگر پیروان خط اسلام ناب محمدی از آن زمان تا کنون بیشرمانه به آن مبادرت میورزند . از همه جالب تر اینکه پس از آنکه محمد در حضور یارانش فرمان داد تا عقبه بن أبی معیط را گردن زنند او ملتمسانه و نا امیدانه گفت :ای محمد ! کودکانم کي را خواهند داشت ؟! ومحمد که سراپایش را کینه و بغض و حس انتقامجویی فرا گرفته بود ، گفت : النار ! به این معنی که آتش دوزخ به داد آنها خواهد رسید.( * )
پس کجاست آن دوستی و محبت که شما عزیزان آنرا به اسلام نسبت میدهید و دلهای خویش را به آن خوش داشته نمیخواهید چشمانتان را بگشایید و حقیقت را که به یقین بسیار تلخ وخیلی درد آور ورنج دهنده است با چشمان خویش نظاره کنید ؟!
( * ) – به منظور آگاهی بیشتر لطفا رجوع کنید به :
- الإغتیال السیاسی في الإسلام – نوشتۀ هادی العلوی – طبع سوم – 2001 – مطبعۀ دارالمدی للثقافة و النشر – سوریة – دمشق.
- سیرة النبي تألیف أبی محمد عبدالملک بن هشام – جلد دوم – ص : 87 – 119
- تاریخ طبری – جلد سوم – ص : 936 – 996
- سیرت رسول الله – نوشتۀ رفیع الدین إسحاق إبن محمدِ همدانی، از روایت إبن هشَّام – نشر مرکز 1373 – ص: 264 – 308
- طبقات – نوشتۀ محمد بن سعد کاتب واقدی – ترجۀ دکتر محمد مهدوی دامغاني – انتشارات فرهنگ و ا ند یشه – تهران 1374 – جلد دوم – ص : 7-32
- تاریخ إبن خلدون – جلد اول – ص : 401 – 408
پس کجاست آن دوستی و محبت که شما عزیزان آنرا به اسلام نسبت میدهید و دلهای خویش را به آن خوش داشته نمیخواهید چشمانتان را بگشایید و حقیقت را که به یقین بسیار تلخ وخیلی درد آور ورنج دهنده است با چشمان خویش نظاره کنید ؟!
( * ) – به منظور آگاهی بیشتر لطفا رجوع کنید به :
- الإغتیال السیاسی في الإسلام – نوشتۀ هادی العلوی – طبع سوم – 2001 – مطبعۀ دارالمدی للثقافة و النشر – سوریة – دمشق.
- سیرة النبي تألیف أبی محمد عبدالملک بن هشام – جلد دوم – ص : 87 – 119
- تاریخ طبری – جلد سوم – ص : 936 – 996
- سیرت رسول الله – نوشتۀ رفیع الدین إسحاق إبن محمدِ همدانی، از روایت إبن هشَّام – نشر مرکز 1373 – ص: 264 – 308
- طبقات – نوشتۀ محمد بن سعد کاتب واقدی – ترجۀ دکتر محمد مهدوی دامغاني – انتشارات فرهنگ و ا ند یشه – تهران 1374 – جلد دوم – ص : 7-32
- تاریخ إبن خلدون – جلد اول – ص : 401 – 408
*در باب کفتر بازی*
هم اکنون به چند آیه که محمد از زبان الله ساختگی ذهن بیمارش برای خود گفته است، اشاره میکنیم.
١ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۴ ﺯﻥ ﻋﻘﺪﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۰ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۲ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ( ﺁﯾﻪ۶ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
@islie @khod2 @zandig
۳ - ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻋﻄﺎﺀ ﻣﯿﺸﻮﺩ ( ﻧﻔﻘﻪ ) ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۴ - ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﻤﺎﯾﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۳ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۵ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺣﻖ ﺗﺴﺎﻭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺳﺖ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۶ - ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺘﺎﻋﯽ ﻣﯿﻄﻠﺒﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۳ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۷ - ﻫﺮ ﻛﺲ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﺒﺎﺩﺭﺕ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺯﺷﺖ ﺁﺷﻜﺎﺭﻯ ﻛﻨﺪ ﻋﺬﺍﺑﺶ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ( ﺁﯾﻪ٣٠ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۸ - ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﻧﻮﺑﺖ ﺳﮑﺲ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﯿﺸﻮﺩ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﻧﺪﻭﻫﮕﯿﻦ ﺷﻮﻧﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۹ - ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻭ ﺧﻮﺩﺁﺭﺍﯾﯽ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ( ﺁﯾﻪ ۳۳ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
@islie @khod2 @zandig
۱۰ - ﻫﺮ ﻛﺲ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻛﺎﺭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻛﻨﺪ ﭘﺎﺩﺍﺷﺶ ﺭﺍ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﯿﺪﻫﻴﻢ . ( ﺁﯾﻪ٣١ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۱۱ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻮﺑﺖ ﻫﻤﺨﻮﺍﺑﮕﯽ ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﻼﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻭ ﯾﺎ ﻣﻘﺪﻡ ﻭ ﻣﻮﺧﺮ ﺳﺎﺯﺩ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۱۲ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﺯﻥ ﻣﻮﻣﻨﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻬﺮﯾﻪ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺒﺨﺸﺪ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﭙﺬﯾﺮﺩ .( ﺁﯾﻪ۵۰ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۱۳ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻋﻤﻮﯼ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻋﻤﻪ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺩﺍﻳﻰ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺧﺎﻟﻪ ﺍﺵ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ ﺧﻮﺩ ﻫﺠﺮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﺪ .( ﺁﯾﻪ۵۰ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ )
@islie @khod2 @zandig
و ﺍﮐﻨﻮﻥ تعدادی از ﺯﻧﺎﻥ محمد:
۱ - ﺧﺪﯾﺠﻪ - ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﯾﻠﺪ ﮐﻪ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩ.
۲ - ﺳﻮﺩﻩ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺯﻣﻌﻪ ﻭ ﺑﯿﻮﻩ ﺳﮑﺮﺍﻥ ﺍﺑﻦ ﻋﻤﺮﻭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺣﺒﺸﻪ ﺑﻮﺩ .
۳ - ﻋﺎﯾﺸﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ۶ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺎﻣﺰﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ٩ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﮐﺮﺩ .
۴ - ﻣﺎﺭﯾﻪ ﻗﺒﻄﯿﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻫﺪﯾﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
۵ - ﺣﻔﺼﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﻋﻤﺮﺍﺑﻦ ﺍﻟﺨﻄﺎﺏ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﯿﻮﻩ ﮔﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻣﺴﺮﺍﯼ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ .
@islie @khod2 @zandig
۶ - ﺯﯾﻨﺐ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺟﺤﺶ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺯﯾﺪ ﺍﺑﻦ ﺍﻟﺤﺎﺭﺙ ﭘﺴﺮﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﯾﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ ﭼﻨﮕﺶ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ﺯﯾﺮﺍ ﺳﺮﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﺨﺖ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ....
۷ - ﺟﻮﯾﺮﯾﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺣﺎﺭﺙ ﺍﺑﻦ ﺍﺑﻮﺿﺮﺍﺭ ﺭﺋﯿﺲ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺑﻨﯽ ﻣﺼﻄﻠﻖ ﻭ ﺯﻥ ﻣﺴﺎﻓﻊ ﺑﻦ ﺻﻔﻮﺍﻥ ﮐﻪ ﺟﺰﻭ ﻏﻨﺎﯾﻢ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺑﻨﯽ ﻣﺼﻄﻠﻖ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺪ .
۸ - ﺍﻡ ﺣﺒﯿﺒﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺑﻮﺳﻔﯿﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻭ ﺑﯿﻮﻩ ﻋﺒﺪﺍﻟﻪ ﺍﺑﻦ ﺟﺤﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺒﺸﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
۹ - ﺻﻔﯿﻪ - ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺣﯽ ﺑﻦ ﺍﺧﻄﺐ ( ﯾﻬﻮﺩﯼ ) ﻭ ﺯﻥ ﮐﻨﺎﻧﻪ ﺍﺑﻦ ﺭﺑﯿﻊ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺎﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺧﯿﺒﺮ ﺑﻮﺩ .
۱۰ - ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺣﺎﺭﺙ ﺍﻟﻬﻼ ﻟﯿﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺯﻥ ﺍﺑﻮﺳﻔﯿﺎﻥ ﻭ ﻋﺒﺎﺱ ﺍﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻤﻄﻠﺐ ﻭ ﺧﺎﻟﻪ ﺧﺎﻟﺪ ﺍﺑﻦ ﻭﻟﯿﺪ .
۱۱ - ﻓﺎﻃﻤﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺳﺮﯾﺢ .
@islie @khod2 @zandig
۱۲ - ﻫﻨﺪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﯾﺰﯾﺪ .
۱۳ - ﺍﺳﻤﺎﺀ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺳﯿﺎﺀ .
۱۴ - ﺯﯾﻨﺐ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﯾﺰﯾﺪ .
۱۵ - ﻫﺒﻠﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﻗﯿﺲ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺍﺷﻌﺚ .
۱۶ - ﺍﺳﻤﺎﺀ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﻧﻌﻤﺎﻥ .
۱۷ - ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺿﺤﺎﮎ .
۱۸ - ﺍﻡ ﺳﻠﻤﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻨﯽ ﺍﻣﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﻮﻩ ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺍﺣﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ .
۱۹ - ﺭﯾﺤﺎﻧﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﯼ ﺑﻨﯽ ﻗﺮﯾﻈﻪ ﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﻏﻨﺎﯾﻢ ﺟﻨﮕﯽ ﺷﺪ .
@islie @khod2 @zandig
۲۰ - ﺍﻡ ﺷﺮﯾﮏ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﻭﺳﯿﻪ ﺍﻭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺯﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺏ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
( ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ۲۳ )
دانلود کتاب ۲۳ سال @islie
هم اکنون به چند آیه که محمد از زبان الله ساختگی ذهن بیمارش برای خود گفته است، اشاره میکنیم.
١ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۴ ﺯﻥ ﻋﻘﺪﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۰ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۲ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ( ﺁﯾﻪ۶ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
@islie @khod2 @zandig
۳ - ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻋﻄﺎﺀ ﻣﯿﺸﻮﺩ ( ﻧﻔﻘﻪ ) ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۴ - ﭘﺲ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﻤﺎﯾﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۳ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۵ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺣﻖ ﺗﺴﺎﻭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺳﺖ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۶ - ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺘﺎﻋﯽ ﻣﯿﻄﻠﺒﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۳ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۷ - ﻫﺮ ﻛﺲ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﺒﺎﺩﺭﺕ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺯﺷﺖ ﺁﺷﻜﺎﺭﻯ ﻛﻨﺪ ﻋﺬﺍﺑﺶ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ( ﺁﯾﻪ٣٠ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۸ - ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﻧﻮﺑﺖ ﺳﮑﺲ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﯿﺸﻮﺩ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﻧﺪﻭﻫﮕﯿﻦ ﺷﻮﻧﺪ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۹ - ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻭ ﺧﻮﺩﺁﺭﺍﯾﯽ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ( ﺁﯾﻪ ۳۳ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
@islie @khod2 @zandig
۱۰ - ﻫﺮ ﻛﺲ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻛﺎﺭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻛﻨﺪ ﭘﺎﺩﺍﺷﺶ ﺭﺍ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﯿﺪﻫﻴﻢ . ( ﺁﯾﻪ٣١ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۱۱ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻮﺑﺖ ﻫﻤﺨﻮﺍﺑﮕﯽ ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﻼﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻭ ﯾﺎ ﻣﻘﺪﻡ ﻭ ﻣﻮﺧﺮ ﺳﺎﺯﺩ . ( ﺁﯾﻪ۵۱ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۱۲ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﺯﻥ ﻣﻮﻣﻨﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻬﺮﯾﻪ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺒﺨﺸﺪ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﭙﺬﯾﺮﺩ .( ﺁﯾﻪ۵۰ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ) .
۱۳ - ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ، ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻋﻤﻮﯼ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻋﻤﻪ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺩﺍﻳﻰ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺧﺎﻟﻪ ﺍﺵ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ ﺧﻮﺩ ﻫﺠﺮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﺪ .( ﺁﯾﻪ۵۰ ﺳﻮﺭﻩ ﺍﺣﺰﺍﺏ )
@islie @khod2 @zandig
و ﺍﮐﻨﻮﻥ تعدادی از ﺯﻧﺎﻥ محمد:
۱ - ﺧﺪﯾﺠﻪ - ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﯾﻠﺪ ﮐﻪ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻮﺩ.
۲ - ﺳﻮﺩﻩ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺯﻣﻌﻪ ﻭ ﺑﯿﻮﻩ ﺳﮑﺮﺍﻥ ﺍﺑﻦ ﻋﻤﺮﻭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺣﺒﺸﻪ ﺑﻮﺩ .
۳ - ﻋﺎﯾﺸﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ۶ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻧﺎﻣﺰﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ٩ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﮐﺮﺩ .
۴ - ﻣﺎﺭﯾﻪ ﻗﺒﻄﯿﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻫﺪﯾﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
۵ - ﺣﻔﺼﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﻋﻤﺮﺍﺑﻦ ﺍﻟﺨﻄﺎﺏ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﯿﻮﻩ ﮔﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻣﺴﺮﺍﯼ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ .
@islie @khod2 @zandig
۶ - ﺯﯾﻨﺐ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺟﺤﺶ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺯﯾﺪ ﺍﺑﻦ ﺍﻟﺤﺎﺭﺙ ﭘﺴﺮﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﯾﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ ﭼﻨﮕﺶ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ ﺯﯾﺮﺍ ﺳﺮﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻟﺨﺖ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ....
۷ - ﺟﻮﯾﺮﯾﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺣﺎﺭﺙ ﺍﺑﻦ ﺍﺑﻮﺿﺮﺍﺭ ﺭﺋﯿﺲ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺑﻨﯽ ﻣﺼﻄﻠﻖ ﻭ ﺯﻥ ﻣﺴﺎﻓﻊ ﺑﻦ ﺻﻔﻮﺍﻥ ﮐﻪ ﺟﺰﻭ ﻏﻨﺎﯾﻢ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺑﻨﯽ ﻣﺼﻄﻠﻖ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﺪ .
۸ - ﺍﻡ ﺣﺒﯿﺒﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺑﻮﺳﻔﯿﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻌﺎﻭﯾﻪ ﻭ ﺑﯿﻮﻩ ﻋﺒﺪﺍﻟﻪ ﺍﺑﻦ ﺟﺤﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺒﺸﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
۹ - ﺻﻔﯿﻪ - ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺣﯽ ﺑﻦ ﺍﺧﻄﺐ ( ﯾﻬﻮﺩﯼ ) ﻭ ﺯﻥ ﮐﻨﺎﻧﻪ ﺍﺑﻦ ﺭﺑﯿﻊ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺎﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺧﯿﺒﺮ ﺑﻮﺩ .
۱۰ - ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺣﺎﺭﺙ ﺍﻟﻬﻼ ﻟﯿﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺯﻥ ﺍﺑﻮﺳﻔﯿﺎﻥ ﻭ ﻋﺒﺎﺱ ﺍﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻤﻄﻠﺐ ﻭ ﺧﺎﻟﻪ ﺧﺎﻟﺪ ﺍﺑﻦ ﻭﻟﯿﺪ .
۱۱ - ﻓﺎﻃﻤﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺳﺮﯾﺢ .
@islie @khod2 @zandig
۱۲ - ﻫﻨﺪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﯾﺰﯾﺪ .
۱۳ - ﺍﺳﻤﺎﺀ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺳﯿﺎﺀ .
۱۴ - ﺯﯾﻨﺐ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﯾﺰﯾﺪ .
۱۵ - ﻫﺒﻠﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﻗﯿﺲ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺍﺷﻌﺚ .
۱۶ - ﺍﺳﻤﺎﺀ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﻧﻌﻤﺎﻥ .
۱۷ - ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺿﺤﺎﮎ .
۱۸ - ﺍﻡ ﺳﻠﻤﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻨﯽ ﺍﻣﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﻮﻩ ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺍﺣﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ .
۱۹ - ﺭﯾﺤﺎﻧﻪ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﯼ ﺑﻨﯽ ﻗﺮﯾﻈﻪ ﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﻏﻨﺎﯾﻢ ﺟﻨﮕﯽ ﺷﺪ .
@islie @khod2 @zandig
۲۰ - ﺍﻡ ﺷﺮﯾﮏ - ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ، ﺩﻭﺳﯿﻪ ﺍﻭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺯﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺏ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
( ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ۲۳ )
دانلود کتاب ۲۳ سال @islie
Forwarded from من خدا هستم
درود بر شرف و غیرت همه ایرانیان
بیدار شدن از خوابی هزارو چهارصد ساله
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2
پس از هزارو چهارصد سال استسمار و استعمار ایرانیان توسط اعراب ، به دنبال هویت ایرانی خوددر مقبره بزرگ مرد تاریخ ایران و جهان کورش بزرگ حضور به هم رساندند
این رویداد بزرگ نشان دهنده بر چیده شدن فرهنگ وحشی 1400 ساله عرب ، و نوید دهنده بازگشت تمدن ایرانی چندین هزار ساله به ایران بزرگ است که این فرهنگ سر لوحه رشد و تعالی در کل جهان گردیده ولی متاسفانه مالک ان یعنی ما ایرانیان از ان بی بهره مانده بودیم .
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
بیدار شدن از خوابی هزارو چهارصد ساله
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2
پس از هزارو چهارصد سال استسمار و استعمار ایرانیان توسط اعراب ، به دنبال هویت ایرانی خوددر مقبره بزرگ مرد تاریخ ایران و جهان کورش بزرگ حضور به هم رساندند
این رویداد بزرگ نشان دهنده بر چیده شدن فرهنگ وحشی 1400 ساله عرب ، و نوید دهنده بازگشت تمدن ایرانی چندین هزار ساله به ایران بزرگ است که این فرهنگ سر لوحه رشد و تعالی در کل جهان گردیده ولی متاسفانه مالک ان یعنی ما ایرانیان از ان بی بهره مانده بودیم .
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
به مناسبت تحویل سال 2575 دهها هزار ایرانی با حضور در مقبره کورش بزرگ و همچنین تخت جمشید طلوع بیداری را نوید دادند.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
رئیس نوکیا زمانی که خبر فروش شرکت نوکیا به مایکروسافت را با رسانه ها در میان گذاشت، با دیدگان پر از اشک گفت: «ما هیچ اشتباهی انجام ندادیم، اما باوجود آن هم ما شکست خوردیم»
نوکیا که زمانی یکی از بزرگترین و پرقدرت ترین شرکت های جهان بود، با تمام قدرت دنیای موبایل را زیر پا داشت، اما جهان بسیار سریع تغییر کرد و رقیبان نوکیا هم توانستند در قالب تغییر زمان و جهان، خود را بسرعت تغییر دهند، اما نوکیا نتوانست.
آنها در فراگرفتن فناوری نوین عقب ماندند، در فراگیری تغییر عقب ماندند، فرصتی را که انقلاب بزرگ دیجیتال فراهم آورد را نتوانستند بخوبی جذب نمایند. آنها نه تنها فرصت ثروت اندوزی همانند رقیبانشان را از دست دادند، که حتی شانس برای بقای شان نیز از دست رفت.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
از داستان شکست نوکیا می توان آموخت: اگر تغییر نکنید، در مسابقه عقب می مانید و بالاخره شکست می خورید و حذف می شود. یادنگرفتن چیزهای جدید اشتباه نیست، اما همسان نشدن با تغییر زمان، اشتباهی است که منجر به حذف شما از رقابت می شود.
مزایای دیروز شما با گرایشات فردای شما عوض خواهند شد. لازم نیست شما اشتباه کنید و شکست بخورید، بلکه همین که در مقابل رقیب هایتان نتوانید با تغییر زمان همسان شوید، خودبخود از رقابت کنار خواهید رفت.
تغییردادن و بهبود بخشیدن روند زندگی و روند کار به شما شانس جدیدی می بخشد. آنهایی که تغییرپذیر نیستند، روزی فرا خواهد رسید که در جامعه زاید پنداشته شده، از میان برداشته می شوند. آن وقت، ارزش زمان گذشته را خواهند دانست.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
رئیس نوکیا زمانی که خبر فروش شرکت نوکیا به مایکروسافت را با رسانه ها در میان گذاشت، با دیدگان پر از اشک گفت: «ما هیچ اشتباهی انجام ندادیم، اما باوجود آن هم ما شکست خوردیم»
نوکیا که زمانی یکی از بزرگترین و پرقدرت ترین شرکت های جهان بود، با تمام قدرت دنیای موبایل را زیر پا داشت، اما جهان بسیار سریع تغییر کرد و رقیبان نوکیا هم توانستند در قالب تغییر زمان و جهان، خود را بسرعت تغییر دهند، اما نوکیا نتوانست.
آنها در فراگرفتن فناوری نوین عقب ماندند، در فراگیری تغییر عقب ماندند، فرصتی را که انقلاب بزرگ دیجیتال فراهم آورد را نتوانستند بخوبی جذب نمایند. آنها نه تنها فرصت ثروت اندوزی همانند رقیبانشان را از دست دادند، که حتی شانس برای بقای شان نیز از دست رفت.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
از داستان شکست نوکیا می توان آموخت: اگر تغییر نکنید، در مسابقه عقب می مانید و بالاخره شکست می خورید و حذف می شود. یادنگرفتن چیزهای جدید اشتباه نیست، اما همسان نشدن با تغییر زمان، اشتباهی است که منجر به حذف شما از رقابت می شود.
مزایای دیروز شما با گرایشات فردای شما عوض خواهند شد. لازم نیست شما اشتباه کنید و شکست بخورید، بلکه همین که در مقابل رقیب هایتان نتوانید با تغییر زمان همسان شوید، خودبخود از رقابت کنار خواهید رفت.
تغییردادن و بهبود بخشیدن روند زندگی و روند کار به شما شانس جدیدی می بخشد. آنهایی که تغییرپذیر نیستند، روزی فرا خواهد رسید که در جامعه زاید پنداشته شده، از میان برداشته می شوند. آن وقت، ارزش زمان گذشته را خواهند دانست.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
قسمتی از کارنامه درخشان زندگی امام علی 1
علی، چهارمين خليفه راشدين ، اولين امام شیعيان، داماد و پسر عموی پيامبر اسلام از اولين کسانی است که اسلام آورد و در راه ترويج دين محمد از کشته های مخالفان عرب و عجم(ايرانيان) پشته ساخت. در وصف وی « ابوجعفر محمد بن علی» خطاب به « اسحق بن عبدالله » می گويد: [علی] پوست تيره پر رنگ، چشمان برآمده ، سر طاس و قدی کوتاه داشت.
علی برخلاف ادعاهای صرفا مکتبی و مذهبی، فردی ثروتمند بود بطوريکه تنها از راه نخلستانهای خود سالانه 40 هزار دينار درآمد داشت. (تاريخ اسلام شناسی، علی ميرفطروس باستناد به تجارب السلف ص 13). اين پولهای قارونی که در دوران حاکميت اسلام ناب محمدی رشد چندين برابر داشت، توانست در کنار مکتب خونريز ذوالفقار، نقش عمده ای در ترويج اسلام ايفا کند. علی بر اين اعتقاد بود که ما [مسلمانان] عقيده هايمان را بر شمشيرهايمان حمل می کنيم (به نقل نهج البلاغه). // 40 هزار دینار برابر 160 کیلو طلا بود //
پس از درگذشت محمد و فاطمه الزهرا، علی شروع به گسترش حرمسرای خود کرد بطوریکه بنا به کتاب « زنان محمد» نوشته عمادزاده که از منابع معتبری ياری جسته بالغ بر 30 زن و تعداد زيادی کنيز را در حرمسرای خود جا داده بود. بقول غزالى آن حضرت در شمار مردان كثيرالازدواج تاريخ است. زنان دائمه علی كه نامشان در تاريخ مانده جز زنانى كه نامشان برده نشده و جز كنيزان كه از برخى از آنها فرزندانى بجاى مانده عبارتند از: فاطمه زهراء، خوله بنت اياس حنفيه، ليلى بنت مسعود نهشليه، اسماء بنت عميس، فاطمه بنت حزام مكناة به امّ البنين، ام سعيد بنت عروة بن مسعود ثقفى، امامه بنت ابوالعاص بن ربيع.
علی پس از مرگ پيامبر اسلام، پس از کش و قوسهای 6 ماهه با خليفه اول مسلمانان (ابوبکر)، بيعت کرد. در زمان خليفه دوم (عمر)، با ازدواج دخترش با عمر موافقت کرد تا بتواند در معادلات سياسی نقش بازی کند. در همين راستا بود که در هنگام لشکرکشی مسلمانان به ايران، بعنوان يکی از مشاوران نزديک عمر عمل کرد. پس از ترور عمر بدست فيروز ابولولو ايرانی و روی کار آمدن خليفه سوم (عثمان)، بارها با وی بمخالفت پرداخت و پس از کشته شدن عثمان بدون در نظر گرفتن رای « اهل اجماع » بر کرسی امپراطوری اسلام تکيه زد.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ادامه دارد...
علی، چهارمين خليفه راشدين ، اولين امام شیعيان، داماد و پسر عموی پيامبر اسلام از اولين کسانی است که اسلام آورد و در راه ترويج دين محمد از کشته های مخالفان عرب و عجم(ايرانيان) پشته ساخت. در وصف وی « ابوجعفر محمد بن علی» خطاب به « اسحق بن عبدالله » می گويد: [علی] پوست تيره پر رنگ، چشمان برآمده ، سر طاس و قدی کوتاه داشت.
علی برخلاف ادعاهای صرفا مکتبی و مذهبی، فردی ثروتمند بود بطوريکه تنها از راه نخلستانهای خود سالانه 40 هزار دينار درآمد داشت. (تاريخ اسلام شناسی، علی ميرفطروس باستناد به تجارب السلف ص 13). اين پولهای قارونی که در دوران حاکميت اسلام ناب محمدی رشد چندين برابر داشت، توانست در کنار مکتب خونريز ذوالفقار، نقش عمده ای در ترويج اسلام ايفا کند. علی بر اين اعتقاد بود که ما [مسلمانان] عقيده هايمان را بر شمشيرهايمان حمل می کنيم (به نقل نهج البلاغه). // 40 هزار دینار برابر 160 کیلو طلا بود //
پس از درگذشت محمد و فاطمه الزهرا، علی شروع به گسترش حرمسرای خود کرد بطوریکه بنا به کتاب « زنان محمد» نوشته عمادزاده که از منابع معتبری ياری جسته بالغ بر 30 زن و تعداد زيادی کنيز را در حرمسرای خود جا داده بود. بقول غزالى آن حضرت در شمار مردان كثيرالازدواج تاريخ است. زنان دائمه علی كه نامشان در تاريخ مانده جز زنانى كه نامشان برده نشده و جز كنيزان كه از برخى از آنها فرزندانى بجاى مانده عبارتند از: فاطمه زهراء، خوله بنت اياس حنفيه، ليلى بنت مسعود نهشليه، اسماء بنت عميس، فاطمه بنت حزام مكناة به امّ البنين، ام سعيد بنت عروة بن مسعود ثقفى، امامه بنت ابوالعاص بن ربيع.
علی پس از مرگ پيامبر اسلام، پس از کش و قوسهای 6 ماهه با خليفه اول مسلمانان (ابوبکر)، بيعت کرد. در زمان خليفه دوم (عمر)، با ازدواج دخترش با عمر موافقت کرد تا بتواند در معادلات سياسی نقش بازی کند. در همين راستا بود که در هنگام لشکرکشی مسلمانان به ايران، بعنوان يکی از مشاوران نزديک عمر عمل کرد. پس از ترور عمر بدست فيروز ابولولو ايرانی و روی کار آمدن خليفه سوم (عثمان)، بارها با وی بمخالفت پرداخت و پس از کشته شدن عثمان بدون در نظر گرفتن رای « اهل اجماع » بر کرسی امپراطوری اسلام تکيه زد.
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ادامه دارد...
قسمتی از کارنامه درخشان زندگی امام علی 2
با قدرت گرفتن علی، اختلافات بين وی و معاويه بر سر قدرت و گسترش قلمرو بالا گرفت بطوریکه جنگهای بس خونينی درگرفت. اين اختلافات سرانجام وقتی که هيچ يک از دو گروه به اطاعت ديگری نيامد، با نگارش نامه ای که معاويه به علی نوشت پايان يافت. معاويه در اين نامه خطاب به علی نوشت: » اگر مايل هستی عراق از آن تو باشد و شام از آن من، و شمشير از اين امت برداری و خون مسلمانان را نريزی. » اين پيشنهاد را قبول کن. علی اين پيشنهاد را پذيرفت و پس از آن معاويه با سپاهيانش در شام و اطراف آن به حکومت و گرفتن خراج مبادرت کرد و علی نيز در عراق حکومت نمود. (به نقل از زيادبن عبدالله ، تاريخ طبری، جلد ششم، ترجمه ابولقاسم پاينده)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
در جريان جنگهای ما بين علی و معاويه و کشتارهای عقيدتی در سرزمينهای تحت کنترل آنان، کينه و انتقام در بسياری از خانواده های داغدار و گرايشات مخالف رشد کرد و بسياری از آنان شروع به فعاليت سازمانيافته مخفی نمودند. يکی از اين گروهها که از هواداران خوارج محسوب می شدند به اين نتيجه رسيدند که علل اصلی سقوط اسلام و کشتارهای عقيدتی، وجود رهبران ضلال است که روزگار خوش را از مردم گرفته اند. در اين راستا آنان تصميم گرفتند که حاکمين جبار را ترور کنند. سه نفر به نامهای ابن ملجم، برک بن عبدالله و عمر بن بکر مامور شدند که هر يک به ترتيب امام علی، معاويه و عمروبن عاص را ترور کنند. روز مقرر شده برای اين کار هفتم رمضان تعين شد. هريک با شمشيرهای زهرآگين بسوی رفتند تا ماموريت خود را در روز مشخص شده انجام دهند. برک بن عبدالله و عمر بن بکر به دلايلی نتوانستند سوژه های خود را معدوم سازند ولی ابن ملجم که خود را به کوفه رسانده بود توانست با ياری يکی از دوستان همفکر خود بنام شبيب ضربت کاری را به پيشانی امام علی وارد سازد. بعد از ضربت، ابن ملجم را نزد امام علی بردند و علی از او پرسيد چرا چنين کردی؟ ابن ملجم گفت: شمشيرم را چهل صبحگاه تيز کردم و از خدا خواستم که بدترين و پست ترين مخلوق خدا را با آن بکشم. علی گفت: خود نيز با آن کشته می شوی که بدترين مخلوق خدای. (تاريخ طبری، ص 2681)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
پس از نگاه شتابزده ای که بر زندگی امام علی داشتيم، در ادامه سعی می کنيم با استناد به منابع مستند تاريخی، نقش عمده وی را در سرکوب و کشتار مخالفان ، بهتر بشکافيم.
الف) نقش امام علی در کشتارهای جمعی
1) قبيله يهودی « بنی قريظه» با پيامبر اسلام قرارداد دوستی و همکاری امضا کردند که بر اساس آن قرارداد اگر دشمنانی از خارج به مدينه هجوم آوردند، اين قبيله موظف بود دوش به دوش لشکر مسلمانان با آنها بجنگد. محمد پس از چندی با قبيله بنی نضيرکه جزو قبايل مدينه است به جنگ می پردازد و از قبيله بنی قريظه کمک می خواهد. اين قبيله سر باز می زند و خود را در صورتی مسئول و ملزم به اجرای قرارداد همکاری می داند که دشمنان خارجی به مدينه حمله ور شوند. محمد خشمگين می شود و به امام علی دستور می دهد که در راس لشکری به آنجا رفته و آنها را حسابی گوشمالی دهد. امام علی نيز پس از فتح قبيله « بنی قريظه » به همراه ساير لشکران اسلام بيش از 700 نفر تا 900 نفر از مردان قبيله را در مقابل گودالهایی که از پيش کنده شده بود سر می زنند. (تاريخ طبری، جلد 3 ، ص 1088)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ادامه دارد...
با قدرت گرفتن علی، اختلافات بين وی و معاويه بر سر قدرت و گسترش قلمرو بالا گرفت بطوریکه جنگهای بس خونينی درگرفت. اين اختلافات سرانجام وقتی که هيچ يک از دو گروه به اطاعت ديگری نيامد، با نگارش نامه ای که معاويه به علی نوشت پايان يافت. معاويه در اين نامه خطاب به علی نوشت: » اگر مايل هستی عراق از آن تو باشد و شام از آن من، و شمشير از اين امت برداری و خون مسلمانان را نريزی. » اين پيشنهاد را قبول کن. علی اين پيشنهاد را پذيرفت و پس از آن معاويه با سپاهيانش در شام و اطراف آن به حکومت و گرفتن خراج مبادرت کرد و علی نيز در عراق حکومت نمود. (به نقل از زيادبن عبدالله ، تاريخ طبری، جلد ششم، ترجمه ابولقاسم پاينده)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
در جريان جنگهای ما بين علی و معاويه و کشتارهای عقيدتی در سرزمينهای تحت کنترل آنان، کينه و انتقام در بسياری از خانواده های داغدار و گرايشات مخالف رشد کرد و بسياری از آنان شروع به فعاليت سازمانيافته مخفی نمودند. يکی از اين گروهها که از هواداران خوارج محسوب می شدند به اين نتيجه رسيدند که علل اصلی سقوط اسلام و کشتارهای عقيدتی، وجود رهبران ضلال است که روزگار خوش را از مردم گرفته اند. در اين راستا آنان تصميم گرفتند که حاکمين جبار را ترور کنند. سه نفر به نامهای ابن ملجم، برک بن عبدالله و عمر بن بکر مامور شدند که هر يک به ترتيب امام علی، معاويه و عمروبن عاص را ترور کنند. روز مقرر شده برای اين کار هفتم رمضان تعين شد. هريک با شمشيرهای زهرآگين بسوی رفتند تا ماموريت خود را در روز مشخص شده انجام دهند. برک بن عبدالله و عمر بن بکر به دلايلی نتوانستند سوژه های خود را معدوم سازند ولی ابن ملجم که خود را به کوفه رسانده بود توانست با ياری يکی از دوستان همفکر خود بنام شبيب ضربت کاری را به پيشانی امام علی وارد سازد. بعد از ضربت، ابن ملجم را نزد امام علی بردند و علی از او پرسيد چرا چنين کردی؟ ابن ملجم گفت: شمشيرم را چهل صبحگاه تيز کردم و از خدا خواستم که بدترين و پست ترين مخلوق خدا را با آن بکشم. علی گفت: خود نيز با آن کشته می شوی که بدترين مخلوق خدای. (تاريخ طبری، ص 2681)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
پس از نگاه شتابزده ای که بر زندگی امام علی داشتيم، در ادامه سعی می کنيم با استناد به منابع مستند تاريخی، نقش عمده وی را در سرکوب و کشتار مخالفان ، بهتر بشکافيم.
الف) نقش امام علی در کشتارهای جمعی
1) قبيله يهودی « بنی قريظه» با پيامبر اسلام قرارداد دوستی و همکاری امضا کردند که بر اساس آن قرارداد اگر دشمنانی از خارج به مدينه هجوم آوردند، اين قبيله موظف بود دوش به دوش لشکر مسلمانان با آنها بجنگد. محمد پس از چندی با قبيله بنی نضيرکه جزو قبايل مدينه است به جنگ می پردازد و از قبيله بنی قريظه کمک می خواهد. اين قبيله سر باز می زند و خود را در صورتی مسئول و ملزم به اجرای قرارداد همکاری می داند که دشمنان خارجی به مدينه حمله ور شوند. محمد خشمگين می شود و به امام علی دستور می دهد که در راس لشکری به آنجا رفته و آنها را حسابی گوشمالی دهد. امام علی نيز پس از فتح قبيله « بنی قريظه » به همراه ساير لشکران اسلام بيش از 700 نفر تا 900 نفر از مردان قبيله را در مقابل گودالهایی که از پيش کنده شده بود سر می زنند. (تاريخ طبری، جلد 3 ، ص 1088)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ادامه دارد...
❤1
قسمتی از کارنامه درخشان زندگی امام علی 3
2) امام علی و يارانش در يک روز، 2500 نفر از خاندان « ازد» را سر بريدند، به نحوی که کسی زنده نماند تا ديگری را دلداری دهد. (مروج الذهب،جلد اول، ص 729)
3) خوارج از مسلمانانی بودند كه پس از جنگ صفّين و مسئله حكميّت به مخالفت على برخاستند و چون از سوى على ابو موسى اشعرى و از سوى معاويه عمرو عاص به داورى معيّن شده بودند تا به مطالعه كتاب خدا و سنّت پيغمبر كداميك از على و معاويه را برگزينند داور شام داور عراق را فريب داد و عراقيان دانستند كه از عمرو عاص فريب خورده اند به حضرت اعتراض كردند كه چرا به حكميّت تن دادى؟ و آنان فرقه اى شدند و به مخالفت على پرداختند. بعدها جنگی به نام نهروان بين خوارج و لشکر علی درگرفت که در طی آن تعداد زيادی از خوارج بوسيله لشکر امام علی از دم تيغ گذشتند. بطوری که تاريخ طبری و فتوح البلدان می نويسند: هزاران جسد از خوارج زمين را پوشانده بود.
خوارج به خلافتى معتقد بودند كه انتخاب خليفه از روى اختيار مردم باشد خواه از قريش و عرب و يا از هر قوم و ملتى باشد؛ و ميگفتند: خليفه پس از انتخاب بايد اوامر الهى را اطاعت كند وگرنه بايد عزل شود.
« روح الله خمينی»، رهبر حکومت اسلامی ايران، 14 قرن بعد از کشتار خوارج چنين گفت: يوم الله واقعی روزی است که امير عليه السلام شمشيرش را کشيد و خوارج را از اول تا به آخر درو کرد و تمامشان را کشت. ( سخنرانی خمينی در سال 1361 بمناسبت سا لگرد پيامبر اسلام)
4) امام علی در نبردی بنام « ليله الحرير» چيزی بالغ بر 500 تا 900 نفر را کشت.
(منتهی الامال ، جلد اول، ص 153)
5) عبدلله خررمی با 70 نفر از همراهانش از بيم جان به دژی پناه برد. به دستور امام علی، دژ به آتش کشيده شد که در جريان آن تمامی اين افراد زنده زنده در آتش سوختند؛ بطوریکه بوی گوشت بريان شده اين انسانهای نگون بخت در هوا پخش و مردم را آزار داد.
(علی مرزی نامتناهی، حس صدر، ص 199)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
6) بعد از مرگ محمد پيامبراسلام، عده ای از مردم قبايل از اسلام برگشتند و عوامل پيامبر اسلام را کشتند و از شادی مرگ محمد به زنانشان فرمودند که دستان خود را حنا بگذارند.
(قصص النيا نيشاپوری، ص 455) .
ابوبکر ، عمر و علی بفوريت دستور دادند که هر که از دين برگشته، گردن زنند و با آتش بسوزانند و زن و بچه اشان را به اسارت برند (تاريخ طبری، جلد 4 ص 1379، 1380، 1394 ، 1407 و جلد 6 ، ص ص 2420 و 2665) . در جريان اين کشتارها، شمشيرهای خالد ابن وليد و امام علی برنده تر از ديگران عمل کرد. تاريخ طبری درباره ی کشتارهای « خالد بن وليد» می نويسد: » آنانکه دست رنگ کرده بودند و شادی و شعف در اثر درگذشت پيامبر اسلام نشان داده بودند همه را بکشت و به آتش بسوخت و فرمود تا سرهايشان گرد کنند و پايه ديگ کنند و آتش در تن های ايشان زد و همه را بسوخت». همين کتاب در مورد نقش علی در سوزاندن اجساد مردم در جريان اين کشتارها می نويسد: » علی تنهایی آنان را در آتش سوزاند و خاکستر نمود.» (تاريخ طبری، جلد چهارم ص ص 1380 و 1464 و جلد ششم صفحات 2420 تا 2265)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ب) چهره امام علی بعنوان يک دژخيم
1) شاعری بنام « حويرث بن نقيذ » که با سخنان شيوا و افشاگريانه ی خود موجبات اذيت و آزار محمد پيامبر خدا را برانگيخته و همچنين شتر دختران محمد، فاطمه و ام کلثوم را رَم داده بود به فرمان محمد رسول خدا و توسط علی امام اول شیعيان، در جريان يک توطئه به قتل رسيد. (رجوع شود به تاريخ طبری ج 3 ص 1188 و سيره ابن هشام ج 2 ص 273)
2) پيرمردی بنام « مغيره » که از ترس محمد گريخته بود، بوسيله امام علی دستگير و سر بريده شد. (دفتر زنان پيغمبر، عمادزاده ص ص 316 و 317)
3) امام علی شاهرگ مردانی را بريد و بمانند مرغان نيم بسمل آنان را در بيابان رها کرد تا با شکنجه بميرند. ( امام علی، عبدالفتاح، جلد 5، ص 27)
4) پس از شکست ائيل، محمد پيامبر اسلام به علی دستور داد که نضر پسر حارث را سر بريدند. همينطور در منطقه ای ديگر بنام الظيه از ميان اسرا، عتبه پسر ابی معيظ بدستور محمد و بدست علی سر بريده شد. (دفتر منتهی الامال، جلد اول، ص 57)
5) مردی بنام عتبه که بخاطر عدم پخش مساوی غنائم بين لشکر اسلام به صورت محمد تف کرده بود، بوسيله علی سر بريده شد. (تاريخ طبری، جلد 5، ص 1103)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ادامه دارد...
2) امام علی و يارانش در يک روز، 2500 نفر از خاندان « ازد» را سر بريدند، به نحوی که کسی زنده نماند تا ديگری را دلداری دهد. (مروج الذهب،جلد اول، ص 729)
3) خوارج از مسلمانانی بودند كه پس از جنگ صفّين و مسئله حكميّت به مخالفت على برخاستند و چون از سوى على ابو موسى اشعرى و از سوى معاويه عمرو عاص به داورى معيّن شده بودند تا به مطالعه كتاب خدا و سنّت پيغمبر كداميك از على و معاويه را برگزينند داور شام داور عراق را فريب داد و عراقيان دانستند كه از عمرو عاص فريب خورده اند به حضرت اعتراض كردند كه چرا به حكميّت تن دادى؟ و آنان فرقه اى شدند و به مخالفت على پرداختند. بعدها جنگی به نام نهروان بين خوارج و لشکر علی درگرفت که در طی آن تعداد زيادی از خوارج بوسيله لشکر امام علی از دم تيغ گذشتند. بطوری که تاريخ طبری و فتوح البلدان می نويسند: هزاران جسد از خوارج زمين را پوشانده بود.
خوارج به خلافتى معتقد بودند كه انتخاب خليفه از روى اختيار مردم باشد خواه از قريش و عرب و يا از هر قوم و ملتى باشد؛ و ميگفتند: خليفه پس از انتخاب بايد اوامر الهى را اطاعت كند وگرنه بايد عزل شود.
« روح الله خمينی»، رهبر حکومت اسلامی ايران، 14 قرن بعد از کشتار خوارج چنين گفت: يوم الله واقعی روزی است که امير عليه السلام شمشيرش را کشيد و خوارج را از اول تا به آخر درو کرد و تمامشان را کشت. ( سخنرانی خمينی در سال 1361 بمناسبت سا لگرد پيامبر اسلام)
4) امام علی در نبردی بنام « ليله الحرير» چيزی بالغ بر 500 تا 900 نفر را کشت.
(منتهی الامال ، جلد اول، ص 153)
5) عبدلله خررمی با 70 نفر از همراهانش از بيم جان به دژی پناه برد. به دستور امام علی، دژ به آتش کشيده شد که در جريان آن تمامی اين افراد زنده زنده در آتش سوختند؛ بطوریکه بوی گوشت بريان شده اين انسانهای نگون بخت در هوا پخش و مردم را آزار داد.
(علی مرزی نامتناهی، حس صدر، ص 199)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
6) بعد از مرگ محمد پيامبراسلام، عده ای از مردم قبايل از اسلام برگشتند و عوامل پيامبر اسلام را کشتند و از شادی مرگ محمد به زنانشان فرمودند که دستان خود را حنا بگذارند.
(قصص النيا نيشاپوری، ص 455) .
ابوبکر ، عمر و علی بفوريت دستور دادند که هر که از دين برگشته، گردن زنند و با آتش بسوزانند و زن و بچه اشان را به اسارت برند (تاريخ طبری، جلد 4 ص 1379، 1380، 1394 ، 1407 و جلد 6 ، ص ص 2420 و 2665) . در جريان اين کشتارها، شمشيرهای خالد ابن وليد و امام علی برنده تر از ديگران عمل کرد. تاريخ طبری درباره ی کشتارهای « خالد بن وليد» می نويسد: » آنانکه دست رنگ کرده بودند و شادی و شعف در اثر درگذشت پيامبر اسلام نشان داده بودند همه را بکشت و به آتش بسوخت و فرمود تا سرهايشان گرد کنند و پايه ديگ کنند و آتش در تن های ايشان زد و همه را بسوخت». همين کتاب در مورد نقش علی در سوزاندن اجساد مردم در جريان اين کشتارها می نويسد: » علی تنهایی آنان را در آتش سوزاند و خاکستر نمود.» (تاريخ طبری، جلد چهارم ص ص 1380 و 1464 و جلد ششم صفحات 2420 تا 2265)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ب) چهره امام علی بعنوان يک دژخيم
1) شاعری بنام « حويرث بن نقيذ » که با سخنان شيوا و افشاگريانه ی خود موجبات اذيت و آزار محمد پيامبر خدا را برانگيخته و همچنين شتر دختران محمد، فاطمه و ام کلثوم را رَم داده بود به فرمان محمد رسول خدا و توسط علی امام اول شیعيان، در جريان يک توطئه به قتل رسيد. (رجوع شود به تاريخ طبری ج 3 ص 1188 و سيره ابن هشام ج 2 ص 273)
2) پيرمردی بنام « مغيره » که از ترس محمد گريخته بود، بوسيله امام علی دستگير و سر بريده شد. (دفتر زنان پيغمبر، عمادزاده ص ص 316 و 317)
3) امام علی شاهرگ مردانی را بريد و بمانند مرغان نيم بسمل آنان را در بيابان رها کرد تا با شکنجه بميرند. ( امام علی، عبدالفتاح، جلد 5، ص 27)
4) پس از شکست ائيل، محمد پيامبر اسلام به علی دستور داد که نضر پسر حارث را سر بريدند. همينطور در منطقه ای ديگر بنام الظيه از ميان اسرا، عتبه پسر ابی معيظ بدستور محمد و بدست علی سر بريده شد. (دفتر منتهی الامال، جلد اول، ص 57)
5) مردی بنام عتبه که بخاطر عدم پخش مساوی غنائم بين لشکر اسلام به صورت محمد تف کرده بود، بوسيله علی سر بريده شد. (تاريخ طبری، جلد 5، ص 1103)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ادامه دارد...
❤1
قسمتی از کارنامه درخشان زندگی امام علی 4
ج) امام علی و کشتار ايرانيان
امام علی يکی از مشاوران نزديک عمر (خليفه دوم مسلمانان) در هنگام حمله لشکر اسلام به ايران بود. زمانی که عمر می خواست خود شخصا در اين جنگها حاضر شود، امام علی به او گفت: » تو سر اين سپاهی اگر بروی و کشته شوی، سپاه اسلام متلاشی می شود. تو بايد مرکز خلافت را داشته باشی تا اگر سپاه اسلام شکست خورد. ايرانيان بدانند که اين نيرو پشت دارد» (تاريخ طبری، جلد 5، ص 1943 و 1945، اخبار الطول ص 147 و نهج البلاغه ص 443 – 446).
عمر که داماد امام علی بود و روی حرفهای وی حساب میکرد پيشنهاد وی را پذيرفت و در دارالخلافه ماند و در راس لشکريان اسلام فرماندهان با تجربه و خونريزی گمارد و به طرف ايران گسيل داشت. پس از شکست ايرانيان و پيروزی لشکريان اسلام، علی خطاب به مردم کوفه گفت: ای مردم کوفه، شما شوکت عجمان را برديد. (تاريخ طبری، جلد 6 ص 2208)
پس از پايان سلطنت 3 تن از خلفای مسلمانان (ابوبکر،عمر، عثمان) نوبت سلطنت امام علی رسيد که بسيار لرزان و کوتاه بود. اختلافات معاويه و علی بر سر قدرت بالا گرفت و سبب ساز جنگهای طولانی گرديد. علی جهت تامين مخارج اين جنگها مجبور بود که باج و خراج بيشتری از ايرانيان اخذ کند. اين فشارها موجب قيامها و مقاومتهای دليرانه از سوی شهرهای مختلف ايران شد بطوریکه امام علی بی رحم ترين سرداران خود، از جمله « خليد بن طويف» ، « زياد ابن ابيه » را بسوی خراسان، فارس، ری، آذربايجان و ساير شهرها و بلاد اعزام داشت.
در ادامه به مواردی از سرکوب قيامهای مردم ايران در زمان خلافت امام علی می پردازيم:
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
در زمان امام علی، مردم استخر چندين بار قيام کردند. امام علی در يکی از آن موارد «عبدالله بن عباس» را در راس لشکری به آنجا گسيل داشت و شورش توده ها را در سيل خون فرونشاند (فارسنامه ابن بلخی، ص 136). در مورد ديگر که مردم استخر شوروش کردند، امام علی « زياد بن ابيه » که از خونخواری و آدمکشی به انوشيروان دوم لقب گرفته بود به آنجا گسيل داشت تا به سرکوبی اين قيام بپردازند. در مورد جنايات و کشتار مردم استخر توسط زياد بن ابيه کتابها و روايت زيادی نوشته و نقل شده است(رجوع کنيد به کتاب مروج الذهب، جلد دوم ص29).
در سال 39 هجری مردم فارس و کرمان نيز سر به شورش گذاشتند و حکام ستمگر امام علی را از شهر خود بيرون کردند. امام علی مجددا زياد بن ابيه را به آنجا گسيل داشت و لشکريان وی از هيچ جنايتی فروگذاری نکردند. (تاريخ طبری، جلد 6، صفحه 2657 و يا فارسنامه، ص 136)
مردم خراسان نيز در زمان امام علی برای چندين بار قيام کردند و چون چيزی نداشتند بعنوان باج و خراج بپردازند، از دين اسلام برگشته و به مقاومت سخت و جانانه ای دست زدند. امام علی «جعده بن هبيره» را بسوی خراسان فرستاد. او مردم نيشاپور را محاصره کرد تا مجبور به صلح شدند. ( تاريخ طبری، جلد 6، ص 2586 و فتوح البلدان ص 292)
در زمان امام علی مردم شهر ری نيز سر به طغيان برداشتند و از پرداخت خراج خوداری کردند. امام علی، «ابوموسی» را با لشکری زياد به سرکوب شورش فرستاد و امور آنجا را بحال نخستين برگرداند. ابوموسی پيش از اين طغيان نيز، يکبار ديگر بدستور امام علی به جنگ مردم شهر ری گسيل شده بود. (فتوح البلدان ص 150)
به روزگار خلافت علی بن ابی طالب، چون پايان سال 38 و آغاز سال 39 بود، حارث بن سره عبدی، به فرمان علی لشکر به خراسان کشيد و پيروز شد، غنيمت بسيار و برده ی بی شمار بدست آورد. تنها در يک روز، هزار برده ميان يارانش تقسيم کرد. لکن سرانجام خود و يارانش، جز گروهی اندک، در سرزمين قيقان (سرحد خراسان) کشته شد. (فتوح البلدان، بلاذری)
علی بن ابی طالب، عبدالرحمن بنی جز طائی را به سيستان فرستاد. لکن حسکه حبطی وی را بکشت، پس علی فرمود: بايد که چهار هزار تن از حبطيان را به قتل رسانيم. وی را گفتند: حبطيان پانصد تن هم نشوند. (فتوح البلدان، بلاذری)
علی ولايت آذربايجان را نخست به سعيد بن ساريه خزاعی و سپس به اشعث بن قيس داد. يکی از شيوخ آذربايجان نقل می کند که وليد بن عقبه همراه با اشعث بن قيس به آذربايجان می آيند . و چون وليد آن ديار را ترک کرد ، مردم آذربايجان قيام کردند. اشعث از وليد طلب ياری کرد و وليد برای ياری وی سپاهی از کوفه به آنجا گسيل داشت. اشعث، حان به حان (حان= خانه به خانه) فتح کرد و پيش رفت. و پس از فتح آذربايجان گروهی از تازيان اهل عطا را بياورد و در آنجای ساکن ساخت و آنان را فرمان داد که مردم را به اسلام خوانند. (فتوح البلدان، بلاذری)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
ج) امام علی و کشتار ايرانيان
امام علی يکی از مشاوران نزديک عمر (خليفه دوم مسلمانان) در هنگام حمله لشکر اسلام به ايران بود. زمانی که عمر می خواست خود شخصا در اين جنگها حاضر شود، امام علی به او گفت: » تو سر اين سپاهی اگر بروی و کشته شوی، سپاه اسلام متلاشی می شود. تو بايد مرکز خلافت را داشته باشی تا اگر سپاه اسلام شکست خورد. ايرانيان بدانند که اين نيرو پشت دارد» (تاريخ طبری، جلد 5، ص 1943 و 1945، اخبار الطول ص 147 و نهج البلاغه ص 443 – 446).
عمر که داماد امام علی بود و روی حرفهای وی حساب میکرد پيشنهاد وی را پذيرفت و در دارالخلافه ماند و در راس لشکريان اسلام فرماندهان با تجربه و خونريزی گمارد و به طرف ايران گسيل داشت. پس از شکست ايرانيان و پيروزی لشکريان اسلام، علی خطاب به مردم کوفه گفت: ای مردم کوفه، شما شوکت عجمان را برديد. (تاريخ طبری، جلد 6 ص 2208)
پس از پايان سلطنت 3 تن از خلفای مسلمانان (ابوبکر،عمر، عثمان) نوبت سلطنت امام علی رسيد که بسيار لرزان و کوتاه بود. اختلافات معاويه و علی بر سر قدرت بالا گرفت و سبب ساز جنگهای طولانی گرديد. علی جهت تامين مخارج اين جنگها مجبور بود که باج و خراج بيشتری از ايرانيان اخذ کند. اين فشارها موجب قيامها و مقاومتهای دليرانه از سوی شهرهای مختلف ايران شد بطوریکه امام علی بی رحم ترين سرداران خود، از جمله « خليد بن طويف» ، « زياد ابن ابيه » را بسوی خراسان، فارس، ری، آذربايجان و ساير شهرها و بلاد اعزام داشت.
در ادامه به مواردی از سرکوب قيامهای مردم ايران در زمان خلافت امام علی می پردازيم:
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
در زمان امام علی، مردم استخر چندين بار قيام کردند. امام علی در يکی از آن موارد «عبدالله بن عباس» را در راس لشکری به آنجا گسيل داشت و شورش توده ها را در سيل خون فرونشاند (فارسنامه ابن بلخی، ص 136). در مورد ديگر که مردم استخر شوروش کردند، امام علی « زياد بن ابيه » که از خونخواری و آدمکشی به انوشيروان دوم لقب گرفته بود به آنجا گسيل داشت تا به سرکوبی اين قيام بپردازند. در مورد جنايات و کشتار مردم استخر توسط زياد بن ابيه کتابها و روايت زيادی نوشته و نقل شده است(رجوع کنيد به کتاب مروج الذهب، جلد دوم ص29).
در سال 39 هجری مردم فارس و کرمان نيز سر به شورش گذاشتند و حکام ستمگر امام علی را از شهر خود بيرون کردند. امام علی مجددا زياد بن ابيه را به آنجا گسيل داشت و لشکريان وی از هيچ جنايتی فروگذاری نکردند. (تاريخ طبری، جلد 6، صفحه 2657 و يا فارسنامه، ص 136)
مردم خراسان نيز در زمان امام علی برای چندين بار قيام کردند و چون چيزی نداشتند بعنوان باج و خراج بپردازند، از دين اسلام برگشته و به مقاومت سخت و جانانه ای دست زدند. امام علی «جعده بن هبيره» را بسوی خراسان فرستاد. او مردم نيشاپور را محاصره کرد تا مجبور به صلح شدند. ( تاريخ طبری، جلد 6، ص 2586 و فتوح البلدان ص 292)
در زمان امام علی مردم شهر ری نيز سر به طغيان برداشتند و از پرداخت خراج خوداری کردند. امام علی، «ابوموسی» را با لشکری زياد به سرکوب شورش فرستاد و امور آنجا را بحال نخستين برگرداند. ابوموسی پيش از اين طغيان نيز، يکبار ديگر بدستور امام علی به جنگ مردم شهر ری گسيل شده بود. (فتوح البلدان ص 150)
به روزگار خلافت علی بن ابی طالب، چون پايان سال 38 و آغاز سال 39 بود، حارث بن سره عبدی، به فرمان علی لشکر به خراسان کشيد و پيروز شد، غنيمت بسيار و برده ی بی شمار بدست آورد. تنها در يک روز، هزار برده ميان يارانش تقسيم کرد. لکن سرانجام خود و يارانش، جز گروهی اندک، در سرزمين قيقان (سرحد خراسان) کشته شد. (فتوح البلدان، بلاذری)
علی بن ابی طالب، عبدالرحمن بنی جز طائی را به سيستان فرستاد. لکن حسکه حبطی وی را بکشت، پس علی فرمود: بايد که چهار هزار تن از حبطيان را به قتل رسانيم. وی را گفتند: حبطيان پانصد تن هم نشوند. (فتوح البلدان، بلاذری)
علی ولايت آذربايجان را نخست به سعيد بن ساريه خزاعی و سپس به اشعث بن قيس داد. يکی از شيوخ آذربايجان نقل می کند که وليد بن عقبه همراه با اشعث بن قيس به آذربايجان می آيند . و چون وليد آن ديار را ترک کرد ، مردم آذربايجان قيام کردند. اشعث از وليد طلب ياری کرد و وليد برای ياری وی سپاهی از کوفه به آنجا گسيل داشت. اشعث، حان به حان (حان= خانه به خانه) فتح کرد و پيش رفت. و پس از فتح آذربايجان گروهی از تازيان اهل عطا را بياورد و در آنجای ساکن ساخت و آنان را فرمان داد که مردم را به اسلام خوانند. (فتوح البلدان، بلاذری)
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
گفت اخوندی که ما نان اوریم
برق و خانه مفت و ارزان اوریم
کوی و برزن را چراغان میکنیم
مهر و ازادی فراوان میکنیم
گرگ را همسایه با بز میکنیم
دشت را پر از گل رز میکنیم
جسم و روح جملگی پر میدهیم
هرچه خواهی ما بر ان سر میدهیم
خود رویم و خانه در قم میکنیم
با عبادت نفس خود گم میکنیم
مردمان مسحور گفتارش شدند
سر به سر راهی به درگاهش شدند
مدتی بگذشت و او رهبر بشد
لیک حال مردمان بدتر بشد
وعده هایش جملگی وارونه گشت
شهر ها با جنگ او ویرانه گشت
هرچه بودی شد گران اندر گران
غیر خون مردم پیر و جوان
علم و دانش گوییا بازنده شد
رسم تازی بار دیگر زنده شد
زن دوباره زیر چادر شد نهان
تیره شد در نزد او هفت اسمان
شد شتر معیار و مقیاس عمل
ملک و ملت دست ملای دغل
با ریا و تقیه و دوز و کلک
گشت ملا هم امام و هم ملک
نوکران تازیان،افسر شدند
از همه ایرانیان برتر شدند
واژه ی میهن پرستی شد خطر
نخبگان صد جای دنیا در بدر
درس تاریخی ما تغییر کرد
هرچه ملا خواست خود تحریر کرد
دزدی و فحشا وطن را درگرفت
اعتیاد اینجا و انجا را گرفت
کشور خوشنام ما بد نام شد
ضد ما هر دشمنی همگام شد!!!. ...
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ
برق و خانه مفت و ارزان اوریم
کوی و برزن را چراغان میکنیم
مهر و ازادی فراوان میکنیم
گرگ را همسایه با بز میکنیم
دشت را پر از گل رز میکنیم
جسم و روح جملگی پر میدهیم
هرچه خواهی ما بر ان سر میدهیم
خود رویم و خانه در قم میکنیم
با عبادت نفس خود گم میکنیم
مردمان مسحور گفتارش شدند
سر به سر راهی به درگاهش شدند
مدتی بگذشت و او رهبر بشد
لیک حال مردمان بدتر بشد
وعده هایش جملگی وارونه گشت
شهر ها با جنگ او ویرانه گشت
هرچه بودی شد گران اندر گران
غیر خون مردم پیر و جوان
علم و دانش گوییا بازنده شد
رسم تازی بار دیگر زنده شد
زن دوباره زیر چادر شد نهان
تیره شد در نزد او هفت اسمان
شد شتر معیار و مقیاس عمل
ملک و ملت دست ملای دغل
با ریا و تقیه و دوز و کلک
گشت ملا هم امام و هم ملک
نوکران تازیان،افسر شدند
از همه ایرانیان برتر شدند
واژه ی میهن پرستی شد خطر
نخبگان صد جای دنیا در بدر
درس تاریخی ما تغییر کرد
هرچه ملا خواست خود تحریر کرد
دزدی و فحشا وطن را درگرفت
اعتیاد اینجا و انجا را گرفت
کشور خوشنام ما بد نام شد
ضد ما هر دشمنی همگام شد!!!. ...
@islie @khod2 @zandig
https://telegram.me/joinchat/Cqcr_Du7ZRbk5NKJP5ijPQ