💠حمزه خان بیگی

🔴 حسین شهید؛ ریحانة المصطفی از منظر اهل سنت

❤️ قلم در برابر نامِ حسین(رض) خجل و زبان در وصفِ او ناتوان است؛ نه از کم‌مایگیِ موضوع، که از عظمتِ موضوع. هرگاه بخواهیم از او سخن گوییم، با دو قطبِ متضاد روبه‌رو می‌شویم: امیدی که دل‌ها را روشن می‌سازد و اندوهی جان‌سوز که روح را می‌فشارد. این تضاد، خود گواهِ آن است که شخصیتِ حسین، نه در یک بعد، که در گستره‌ای از حق و حسرت، از منظرِ قرآن، سنت و وجدانِ امت، جایگاهی ویژه دارد.

♦️جایگاهِ حسین در متنِ وحی و سنت
آلِ بیتِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، در قرآن و سنت، از منزلتی والا برخوردارند؛ این منزلت در میان اهل سنت نیز پذیرفته و محترم شمرده شده است. محبتِ آنان، نه تنها امری عاطفی، که امری شرعی و اخلاقی است؛ زیرا پیامبر اکرم(ص) به امت سفارشِ رعایتِ حقوقِ اهل بیت نمود و آنان را عَلَمِ هدایت خواند. حسین بن علی(رض)، به‌عنوانِ یکی از برجسته‌ترین مصادیقِ این خاندان، در متنِ تاریخِ اسلامی نمادی از ایثار، ثباتِ ایمان و پای‌بندی به حق است؛ نمادی که قرآن و سنت، هر یک به‌گونه‌ای، بر اهمیتِ حفظِ کرامتِ اهل بیت دلالت دارند.

📖پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله ، امت را به رعایتِ حقوقِ اهل بیت سفارش فرمود و با لحنی که هم تکلیف و هم مِهر را در خود داشت، فرمود:
«و أُذَکِّرُکمُ اللَّهَ فی أهلِ بیتی»
شما را به یاد خدا و رعایتِ اهل بیتم می‌افکنم.
📚(صحیح مسلم با شرح نووی، کتاب فضائل صحابه، باب فضائل علی ۱۵/۱۸۸ حدیث/۲۴۰۸)

این سفارش، نه تنها یک توصیهٔ اخلاقی، که بنیانی شرعی و معنوی است که نسبتِ امت را با خاندانِ پیامبر تعیین می‌کند؛ نسبتِی که بر محبت، احترام و وفای به عهد استوار است.

♦️شخصیتِ حسین: ترکیبِ عزت و حُزن
حسین(رض) شخصیتی مرکب است: هم جلوهٔ عزت و شجاعت و هم جلوهٔ حزن و مظلومیت. او نه به‌دنبالِ جاه و فتنه بود و نه انگیزه‌ای جز پاسداری از حق و پاسخ‌گویی به دعوتِ امت داشت. آن‌چه قیامِ او را از دیگر حرکت‌ها متمایز می‌سازد، خلوصِ نیت و التزامِ اخلاقی است: او هنگامی که نامه‌ها و درخواست‌های مردم را دریافت کرد، با صراحت اعلام نمود که اگر آن‌چه می‌گویید خلافِ آن است، بازخواهد گشت؛ یعنی آمدنش نه از سرِ طمعِ قدرت، که از سرِ التزام به مسئولیتِ اجتماعی و پاسخ‌گویی به دعوتِ مردم بود. این صدقِ نیت، در کنارِ پذیرشِ رنج و شهادت، چهره‌ای از بندگیِ خالص را به نمایش می‌گذارد.

♦️تاریخِ واقعهٔ کربلا نشان می‌دهد که حسین(رض) راهِ مخالفتِ کورکورانه را انتخاب نکرد؛ او به دعوتِ مردمی پاسخ گفت که او را به‌عنوانِ پیشوا خواندند، اما سپس او را تنها گذاشتند و تسلیمِ دشمن شدند. این تراژدیِ تاریخی، آموزه‌ای اخلاقی و تربیتی دارد: مسئولیتِ دعوت و وفای به عهد، و نیز هشدار نسبت به بی‌وفاییِ جمعی. قیامِ حسین، از منظرِ اهل سنت، نه صرفاً یک حادثهٔ سیاسی، که آزمونی برای وجدانِ امت و محکِ ایمانِ فردی و اجتماعی است. او با خونِ خود، حقیقتِ حق را گواهی داد و نشان داد که پایبندی به عدالت و حقیقت، گاه هزینه‌ای جانکاه می‌طلبد.

♦️دروس تربیتی، و اخلاقیِ قیامِ حسین
👈 صداقتِ نیت و مسئولیت‌پذیری: حسین(رض) نشان داد که پاسخ‌گویی به دعوتِ مردم و پذیرشِ مسئولیت، باید بر پایهٔ صدق و پاکی نیت باشد.
👈 پایبندی به حق در برابر فشارِ جمعی: ایستادگی در برابر باطل، حتی اگر تنها باشی، از ارزش‌های بنیادینِ ایمان است.
👈 محبتِ اهل بیت به‌مثابهٔ وظیفهٔ شرعی و اخلاقی: محبت و احترام به اهل بیت، در میانِ اهل سنت، امری مشروع و مورد سفارشِ پیامبر است.
👈 تربیتِ قلبی از طریق تأمل در مظلومیت: تأمل در مصائبِ حسین، دل را از خودمحوری می‌رهاند و به همدلی، تواضع و تقوا می‌انجامد.
👈 هشدار نسبت به بی‌وفاییِ اجتماعی: تاریخِ کربلا آیینه‌ای است برای امت تا ببیند چگونه بی‌تفاوتی و ترسِ جمعی می‌تواند عدالت را به محاق برد.

در برابرِ عظمتِ حسین(رض)، واژه‌ها به زانو درمی‌آیند؛ اما همین عجزِ زبان، خود گواهِ بزرگیِ اوست. حسین، ریحانة المصطفی، هم مایهٔ شادیِ دل‌های مؤمن و هم سرچشمهٔ اندوهِ وجدانِ امت است. از او باید آموخت که بندگی، صدقِ نیت و ایستادگی در راهِ حق، گاه به بهای جان تمام می‌شود؛ و نیز باید آموخت که امت، در پاسداری از ارزش‌ها، مسئولیتی تاریخی دارد. محبتِ اهل بیت، در منظرِ اهل سنت، نه شعاری خالی، که التزامی عملی و اخلاقی است که باید در رفتار و گفتار و سیاستِ اجتماعی تجلی یابد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠الحاق جوادی

🔖 وطن، خانهٔ مسئولیتِ ماست


◻️ یکی از آسیب‌های پنهانِ هر جامعه آن است که انسان، خود را در سرنوشتِ سرزمینی که در آن زندگی می‌کند، کم‌اثر یا بیرون از دایرهٔ اصلی بداند. وقتی احساسِ تعلق ضعیف شود، انگیزهٔ ساختن هم کم‌رنگ می‌شود. انسانِ دل‌کنده، کمتر برای آبادانیِ محیطش سرمایه‌گذاری می‌کند، کمتر وارد میدانِ اصلاح می‌شود و آرام‌آرام به تماشاگرِ زندگیِ جمعیِ خود تبدیل می‌گردد.

◻️ وطن‌دوستی فقط یک احساسِ عاطفی نیست؛ نوعی مسئولیت‌پذیریِ عملی است. جامعه زمانی رشد می‌کند که فرزندانش، با همهٔ تفاوت‌ها، خود را شریکِ آیندهٔ آن بدانند. کناره‌گیریِ طولانی، رنج را کمتر نمی‌کند؛ بلکه فاصله‌ها را بیشتر می‌سازد. بسیاری از تغییرهای ماندگار نیز نه از بیرون، بلکه از دلِ حضورِ مسئولانه و کنشگریِ صبورانه شکل گرفته‌اند.

◻️ راهبردها:

✓ خود را در حاشیهٔ جامعه تعریف نکن؛ سهمِ تو در ساختنِ آینده واقعی است.

✓ میانِ نقدِ وضعیت و دل‌کندن از مسئولیت تفاوت بگذار.

✓ توانِ علمی، اقتصادی و اجتماعیِ خود را تا جای ممکن در خدمتِ محیطِ پیرامونت قرار بده.

✓ به جای فرسوده شدن در گلایه، بر حوزه‌ای تمرکز کن که می‌توانی در آن اثر بگذاری.

◻️ جامعه‌ها را فقط سیاست‌ها نمی‌سازند؛ احساسِ تعلق، مشارکت و امیدِ مردمانی می‌سازد که تصمیم گرفته‌اند تماشاگر نباشند.


📖 از سلسله یادداشت‌های «هر ورقش دفتری‌ست؛ درنگ‌هایی برای فهمِ زندگی»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠محمد احمدیان

قرآن شناسی

سیمای انسان در سوره ی شمس

سوره شمس از آیات آفاقی
تا حقایق نفس 

حقایق نفس، با عنایت و توجّه به نامحدود بودن «فجور و تقوا » به عنوان دو مرز بی نهایت، ناپیدا و پنهان در ذات آدمی است، و از طرفی چون هر نفسی دارای یک شخصیت مستقل برای خودش است، و متفاوت از دیگری، برای همین در جریان قسم به آیات آفاقی به صورت
معرفه با «الف لام » عهد آمده است، ولی سوگند به «نفس » به صورت نکره مطرح شده است،(والله أعلم):
[وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها] (و سوگند به نفس آدمی، و به آن كه او را ساخته و پرداخته كرده است و قواى روحى وى را تعديل، و دستگاههاى جسمى او را تنظيم نموده است( !.( شمس/ 7).
امّا چرا در آیه ی( 8) « فجور » مقدم بر «تقوا » آمده است؟
[ فالهَمَهَا فجُُورَهَا وَتَقْوَاهَا] (سپس بدو گناه و تقوا را الهام كرده است و چاه و راه و حسن
و قبح را توسّط عقل و وحى به او نشان داده است.(شمس/ 8)
با توجّه به سیاق آیات قرآن، این تقدیم دلایل زیادی می تواند داشته باشد:
دلیل اوّل: کسانی که ایمان نمی آورند، قلیل هستند، (حاقه/ 41 ).

دلیل دوم: کسانی که سپاسگزاری نعمتهای خداوند بوده،اندک هستند؛ (سجده/ 9).
دلیل سوم: کسانی که از انذار و تذکر درس می گیرند، اندک اند؛ (حاقه/ 42 ).
دلیل چهارم: شیطان آدم و ذرّی هاش را تهدید کرده که آنان را اغوا می کند، مگر مخلَصین،
با توجّه به قواعد فوق، تعداد مخلَصان هم اندک هستند؛ (حجر/ 4و 39) (ص/ ۸۲ و ۸۳ ).
دلیل پنجم: فراوانی جاذبه های مسیر زندگی و بسترهای شهوانی؛ به ویژه شهوت «جنسی و ثروت ،»(آل عمران/ 14 ).
دلیل ششم: انسان طبق بند های (۴ و ۵) فوق الذکر، گرایش به گناه در او وجود دارد، و برای اهل گناه، معصیت لذ تبخش و شیرین است، بنابراین اگر انسان، شیرینی گناه او را به سمت آن می کشاند آنگاه در مسیر «فجور » قرار می گیرد.(والله أعلم).

حال، با توجّه به دلایل ارائه شده، کسی موفق می شود که استعداد و نیروی «تقوا » را فعال و پرورش نماید، از تمام موانع فوق عبور کند، و «فجور » را کنترل و مهار نماید؛ آنگاه [تقوا] شکوفا م یگردد.
بنابراین طبق [معادله نَجدَین] مطرح در آیه ی(10) سور ه ی بلد، نتایج ذیل به
دست م یآید:
راه روشن تقوا، مسیر حرکت تمام کمالات انسانی، سپس تزکیه رستگاری انسان را به دنبال دارد.
خط حایل: ____
راه روشن فجور، مسیر حرکت تمام رذایل انسانی، سپس تدسیه ناکامی انسان را به دنبال دارد.

توجّه:
نکته ی اوّل: در مسیر و باند «تقوا » هیچ گناه و مصیبتی وجود ندارد؛ لذا هرگاه انسان مرتکب گناه می شود، از خط حایل گذشته و در مسیر «فجور » مرتکب گناه می گردد. توبه و واژ ه ی «تاب » در آیات، یعنی بازگشت به خط تقوا (طه/ 82 ).
نکته ی دوم: مسیر یا باند «فجور »، اعمال خیر در آن نیست؛ و فاجرانی که گاه گاهی عمل نیک انجام می دهند، آگاهانه یا ناآگاهانه، از خط حایل عبور کرده، و به خط «تقوا »آمد ه اند، و منشأ عمل نیک می شوند، آنگاه به خط اوّلیه فجور برمی گردند.

قسم به همه اي نها!( كسى رستگار و كامياب می گردد:[قدَْ أفلح من ترکی]
که نفس خويشتن را با انجام طاعات و عبادات، و ترك معاصى و منهيّات( پاكیزه دارد و بپيرايد و آن را با هويدا ساختن هويّت انسانى رشد دهد و بالا برد.(شمس/ 9).
[وَقدَْ خَابَ مَن دَسَّاهَا] (و كسى نااميد و ناكام می گردد كه نفس خويشتن و فضائل و مزاياى انسانيّت خود را در ميان كفر و شرك و معصيت پنهان بدارد و بپوشاند، و به معاصی بيالايد.(شمس/ 10 ).

نتیجه گیری: با توجّه به آیه ی(10) سور ه ی «بلد » سخن از این جدایی دو راه روشن و واضح می راند، و با توجّه به آیات(۸ تا ۱۰ ) سور ه ی شمس، در انتخاب راه، انسان در فعال نمودن و پرورش یکی از دو استعداد «فجور و تقوا » مختار و صاحب اراده می باشد.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ ۚ آلْآنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ

سپس آیا هنگامی که عذاب فرا می رسد به درستی و حق بودنش ایمان می آورید؟ [در لحظه فرا رسیدن عذاب به شما گفته می شود:] حالا و ایمان؟! [این همان عذابی است] که همواره به رسیدن آن شتاب ورزیدید!

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠بازنشر به مناسبت روز عاشوراء

▪️ عاشورا، فقط یادآورِ یک سوگواریِ بزرگ نیست؛ یادآورِ ایستادگیِ انسان مومن در مواجهه با استبداد و نپذیرفتن بندگیِ غیرِ خداست؛ از نجاتِ موسی و بنی‌اسرائیل از سلطهٔ فرعون، تا نپذیرفتنِ انحراف و سلطهٔ موروثی از سویِ حسین بن علی رضی‌الله‌عنهما.

🔖 تلنگرهای مولانا
✍ الحاق جوادی

چون به آزادی نبوت هادی است
مؤمنان را ز انبیا آزادی است
📚 مثنوی | دفتر ششم

▪️ مولانا می‌گوید پیامبران آمده‌اند تا انسان را از بندگیِ غیرِ خدا آزاد کنند. یکی از عمیق‌ترین پیوندهای میانِ توحید و آزادی را می‌توان در همین سخن دید.

▪️ قرآن، بنیادِ توحید را چنین بیان می‌کند:
«وَلا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ»
یعنی: «بعضی از ما بعضی دیگر را به جای خدا، اربابِ خود نگیرند.»

▪️ این آزادی دو سویه است؛ نه انسان دیگری را تا جایگاهِ خدایی بالا ببرد، و نه بپسندد که خود در نگاهِ دیگران به موجودی مقدس و بی‌چون‌وچرا بدل شود. بندهٔ راستین، نه می‌پرستد و نه دوست دارد پرستیده شود.

▪️ بسیاری از بندگی‌ها ظاهری دینی ندارند، اما در حقیقت نوعی پرستش‌اند. گاهی انسان چنان اسیرِ نگاهِ مردم، ترسِ قضاوت، فرمانِ دیگران یا نیازِ دائمی به تأییدِ اطرافیان می‌شود که آرام‌آرام آزادیِ درونش را از دست می‌دهد، بی‌آنکه خود بداند.

▪️ و از آن سو، داوریِ نهایی دربارهٔ انسان‌ها و الزام کردنِ آنان به هر راه و عقیده‌ای، شأنی خدایی است که انسان حق ندارد آن را از آنِ خود بداند. قرآن حتی به پیامبر می‌گوید:
«فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ»
یعنی: «بر تو فقط رساندنِ پیام است و حساب‌رسی بر عهدهٔ ماست.»

▪️ بندگیِ خدا، عینِ آزادی از غیرِ خداست. آن‌که فقط در برابرِ حقیقت سر خم می‌کند، از هزار سلطهٔ کوچک و بزرگِ دنیا رها می‌شود. از همین روست که در ادامهٔ همین ابیات آمده است:

ای گروهِ مؤمنان شادی کنید
همچو سرو و سوسن آزادی کنید

✓ شاید عمیق‌ترین معنای توحید همین باشد: هیچ‌کس را خدا نکنیم، اجازه ندهیم کسی بر جان و فکرِ ما سلطه براند، و داوریِ نهایی را به آن که شایستهٔ آن است واگذاریم.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠جلیل بهرامی‌نیا

نماز، نمود شناخت خداوند و قدردانی از نعمت‌های او و زمینه‌ساز شکوفایی و سلامت منش ما و بالاخره، مجوز ورود به بهشت و نخستین پرسش در فرایند بازپرسی و حسابرسی اخروی است.
بدون نماز، فرجام ما به سوی عذابی دردناک و خشم خدا خواهد بود؛ پیداست که اگر به ما بگویند ماری داخل خانه یا ماشین رفته است، تا انجام اقدامات ایمنی و کسب اطمینان از رفع خطر، ورود به آن فضا را برای عزیزانمان ممنوع خواهیم کرد؛ اگر به وجود قیامت و لزوم پاسخگویی اخروی و نقش کم‌نظیر نماز در تعیین سرنوشت نهایی باور داشته باشیم، هیچگاه در قبال نماز خواندن عزیزانمان بی‌خیال نخواهیم بود؛ بی‌خیالی ما در این باره، عمدتاً محصول ضعف یقین به قیامت و جدی نگرفتن تهدیدهای خدا و پیامبر ﷺ درباره خطر بی‌اعتنایی به نماز است!


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠آسوده‌خاطرم که تو در خاطر منی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠«عاشورا به من آموخت»

✍ محمد بن محمد الأسطل

سپاس خداوند جهانیان را، و درود بر پیامبر گرامی‌اش.
روز عاشورا یکی از روزهای مهم در تاریخ بشر است؛ روزی که خداوند حضرت موسی و یارانش را از دست فرعون و سپاهش نجات داد. در این روز درس‌ها و عبرت‌های بزرگی نهفته است. پنج درس مهم آن چنین است:
۱. رحمت و فضل خدا بسیار گسترده است
خداوند تنها با روزه گرفتن یک روز، گناهان یک سال کامل انسان را می‌بخشد. همه ما خطا و لغزش داریم، اما خداوند مهربان با یک عمل کوچک، پرونده انسان را پاک می‌کند.
این نشان می‌دهد که رحمت و بردباری خدا بی‌نهایت است. پس هرگاه غم‌ها و مشکلات بر تو هجوم آوردند، بدان که هیچ‌کس از خدا مهربان‌تر و دلسوزتر نیست. به سوی او بازگرد، با او درد دل کن و به او پناه ببر؛ زیرا همه ما نیازمند خدا هستیم و تنها او بی‌نیاز و ستوده است.
۲. معیار اصلی، ایمان و عقیده است، نه ملیت و سرزمین
خداوند موسی و قومش را بر فرعون پیروز کرد، در حالی که بنی‌اسرائیل اهل مصر نبودند و فرعون و سپاهش فرزندان همان سرزمین بودند.
قرآن نشان می‌دهد که ارزش انسان به ایمان و عمل صالح اوست، نه به سرزمینی که در آن زندگی می‌کند. سرزمین مقدس، کسی را مقدس نمی‌کند؛ بلکه ایمان و کردار نیک، به انسان ارزش می‌بخشد.
۳. خداوند نیکان را گرامی می‌دارد و ستمگران را رسوا می‌کند
آیا موسی و یارانش تصور می‌کردند که روز نجاتشان تا قیامت گرامی داشته شود و مردم به شکر این نعمت روزه بگیرند؟
و آیا فرعون گمان می‌کرد که نامش برای همیشه نماد ظلم و طغیان شود؟
خداوند کارهای نیک بندگان صالح را ماندگار می‌کند و جنایت‌های ستمگران را نیز ثبت و آشکار می‌سازد. پس خوشا به حال کسی که برای روز قیامت، عمل صالحی ذخیره کرده باشد.
۴. امت اسلامی دارای هویت مستقل است
پیامبر اکرم ﷺ در آغاز با یهودیان در روزه عاشورا همراهی کرد؛ اما پس از استقرار اسلام، دستور داد که مسلمانان هویت مستقل خود را حفظ کنند و در بسیاری از امور از دیگران متمایز باشند.
اسلام می‌خواهد امت مسلمان شخصیت و هویت ویژه خود را داشته باشد.
۵. حق سرانجام پیروز است، هرچند اهل آن ضعیف باشند
خداوند موسی و یارانش را با وجود ضعفشان نجات داد و فرعون و سپاه نیرومندش را نابود کرد.
این درس به ما می‌آموزد که قدرت ظاهری همیشگی نیست و سرانجام، پیروزی از آنِ اهل حق و تقواست؛ زیرا خداوند بر همه چیز تواناست و وعده او حق است.
«بی‌گمان، سرانجام نیک از آنِ پرهیزگاران است.» (اعراف: ۱۲۸)


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠فَضَرَبْنَا عَلَىٰ آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا

پس سالیانی چند در آن غار، خواب را بر گوش هایشان چیره ساختیم.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠محمد احمدیان

پیام جمعه 
حدیث شماره(63) ریاض الصالحین)

ریز بینی و دقت نظر یاران پیامبر

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: [إِنَّكُمْ لَتَعْمَلُونَ أَعْمَالًا هِيَ أَدَقُّ فِي أَعْيُنِكُمْ مِنَ الشَّعَرِ، إِنْ كُنَّا نَعُدُّ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُوبِقَاتِ . قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ : يَعْنِي بِذَلِكَ الْمُهْلِكَاتِ](بخاري/11/283)

از انس روايت شده است كه گفت: شما مرتکب اعمالی می شوید که در نظرتان از مو باریکتر است؛ با اینکه در عهد پیامبر(ص) ما آنها را از جمله "مهلکات" می شمردیم.

توضیح:
حدیث فوق" موقوف" وسندش به صحابه متصل می گردد.

نکات قابل تأمل در حدیث:

نکته ی اول: پیام حدیث اشاره به حساسيت عمل انسان مؤمن دارد؛ چون حساسیت اعمال؛ در گرو حساسیت باور و اندیشه ی آدمی است؛ هر اندازه حساسیت بر گرفته از باور درست باشد؛ به همان نسبت ظرافت ها را دریافته به ویژه در دنیای امروز که حلال و حرام، همانند تار عنکبوت در هم تنیده شده است.

نکته ی دوم: هر گاه در انسان حساسیت کم شود؛ نفس وشیطان به تدریج و گام به گام او را به سوی گناه سوق می دهند؛ که در اصطلاح قرآنی به آن [خطوه ی شیطانی] می گویند.

نکته ی سوم: گاهی سقوط آدمی لحظه ای صورت می گیرد؛ و گاهی تدریجی؛ هرچند سقوط لحظه ای هم، نتیجه پنهان کاری تدریجی می باشد.
سقوط دو عوارض را به دنبال دارد:
1- اولی بین عبد وخداست؛ و راه چاره ی آن " توبه" و قابل جبران  است.
2- اما سقوط در نزد اجتماع ؛ همانند لکه ای سیاه؛ هرگز دامن آدمی را رها نمی کند؛ و حنای او نزد مردم رنگ می بازد.

نکته ی چهارم: در عصر طلایی صحابه؛ حساسیت در حدی بوده؛ که ریزترین خطا را هلاکت تلقی می‌کردند؛ زیرا آنان برای [ورع و تقوا] اهمیت بسیار قایل بودند.

نکته ی پنجم: حساسیت هم بعد فردی و پنهان دارد؛ هم بعد اجتماعی و جمعی؛ در عین حال تأثير وتأثر بر همديگر دارند. چون به همان نسبت تربیت از بیرون بر درون اثر می گذارد؛ به همان نسبت حساسیت زدایی هم از جامعه در فرد تأثیر خواهد  گذاشت؛ به همین خاطر عرفا در شرایط حاد؛ فاصله گزینی اجتماعی را ترجیح داده اند.

نکته ی ششم: محاسبه ی نفس؛ یگانه راه برای تقویت حساسیت است؛ تا فرد را به مسیر بر گرداند؛چون خطا؛ انحراف از مسیر درست و صحیح است.

نکته ی هفتم:  پشتوانه ی اصحاب (ر ض) در تقویت حساسیت؛ سه عنصر معنوی
[ زهد؛ ورع و تقوا] بوده؛ در هر شرایطی اگر انسان کمی زیاده خواهی را مدیریت کند؛ بر هواهایش غالب می‌گردد.

[فذکر فآن الذکر تنفع المؤمنین]

جمعه: 1405/4/5

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠جلیل بهرامی‌نیا

بیزار کردن مردم از اسلام، زشت‌ترین گناه:

سلطان العلماء عز بن عبدالسلام شافعی(۶۶۰ق)، از فقهای برجسته در تئوریزه کردن فهم مقاصدی و کلان‌نگر از دین است و برخلاف بسیاری از مجریان و مبلغان ساده‌انگار که صرف درستی توصیه و مشروعیت پیام را جواز بی‌توجهی به بستر اجرایی و سنجیدگی روش دعوت می‌دانند، بر پیامدسنجی و برآورد نتایج احتمالی در اجرای احکام و ترویج دین تأکید دارد و معتقد است نهی از منکر در صورت انجامیدن به منکری بزرگ‌تر، خودش کاری ناپسند و منکر است!
وی، ضمن تأکید بر وجوب تأیید ازدواج کفار متمایل به مسلمانی از باب تهمید ایجاد انگیزه برای ورود به اسلام، سلب انگیزهٔ مسلمانی از مردم و فراری دادن آنان از اسلام را گناهی می‌شمارد که زشت‌تر از آن را نمی‌توان یافت:« لا مفسدة اقبح من تفويت الإسلام أو السعي في تفويته »:

«پذیرش ازدواج‌های باطل، گناه است مگر ازدواج کفاری که به دین اسلام گرویده باشند که امضای آنها واجب است؛ زیرا نپذیرفتن ازدواج کفار، سبب می‌شود از بیم فروپاشی عقد ازدواج، از گرویدن به اسلام صرف نظر کنند؛ حال آنکه تقویت انگیزه آنان برای پذیرش اسلام از طریق تأیید ازدواجشان بر سلب انگیزهٔ مسلمانی از طریق ابطال ازدواج، ترجیح دارد؛ چراکه گناهی زشت‌تر و بدتر از سلب اسلام یا زمینه‌سازی برای دین‌گریزی نیست؛ از همین روست که کفار نومسلمان از قصاص در برابر سوابق قتل و غرامت تعدی به اموال مسلمین معاف‌اند؛ زیرا در صورت محکومیت به مجازات، از گروش به اسلام خودداری خواهند کرد»۱.

به نظر می‌رسد کسی که دغدغه‌مند ترویج اسلام و دلواپس دیانت مردم و رستگاری اخروی آنان باشد، از هر نوع اقدام یا سیاست منتهی به دین‌گریزی یا دین‌ستیزی، پرهیزی وسواس‌گونه خواهد داشت و هیچ‌گاه حاضر نخواهد شد از اسلام به عنوان بهانه و پوشش برای رسیدن به مطامع سیاسی و اقتصادی و اشباع غرایز خامی چون حامی‌پروری یا ویژه‌خواری و تضییع حقوق رقبا بهره‌برداری کند؛ روشن‌تر از آفتاب است که مردم تحت تأثیر سلامت فطری و غرور اخلاقی، هر نوع آیین و مرامی را که منادی یا بهانه پایمال شدن کرامت و حقوق و منافعشان باشد، پس خواهند زد و از آن متنفر خواهند گشت؛ خداوند با اوج مهربانی و خیرخواهی خویش، دینی سرشته به رحمت به واسطه پیامبری آراسته به عطوفت فرستاده و آن را مایه خوشبختی دنیا و آخرت خوانده است؛ اما تحمیل آن به انسان‌ها یعنی تباه کردن حق انتخاب بشر را حرام کرده است؛ این بدین معناست که از نگاه شریعت، حتی اگر بهترین اشخاص و دارای بهترین پیام هم باشیم، جز به شرط احترام به آزادی و حرمت انسان‌ها حق گسترش آن را نداریم و روش‌ها و سیاست‌های اداری و تبلیغی مسلمین نیز باید از جنس ارزش‌ها و اهداف و متعد و متضمن پاسداشت آزادی، کرامت و حقوق مردم باشد؛ در غیر این صورت، مردم محرومیت و تحقیر خویش را از چشم دین و دینداران خواهند دید و ضمن پیش گرفتن واکنش گریز و ستیز، با هر چه دین و دینی است در خواهند افتاد!

۱.قواعد الاحکام في اصلاح الأنام، ص۱۰۶

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قواعد قرآنی(36)

و مَنْ يُؤْتَ الحِكمَةَ فَقَد أُوتِيَ خيرًا كثيرا
بقره/269
به هر که حکمت داده شود، به‌یقین به او خیر زیادی داده شده است.

ریشه "ح‌ک‌م" در عربی به معنای نیروی کنترل، خرد و فرزانگی است. به افسار و لگام حیوان "حَکَمَة" گویند.
یکی از معانی حکمت، انجام کار درست در جای درست و به‌موقع است.

چه خوب است که به فرمان خدای حکیم، با الهام از قرآن حکیم، یادگیری از دستورات پیامبر حکیم و عمل به خرد حکیم خویش رفتار کنیم!

عبدالظاهرسلطانی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَإِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا
و اگر خدا و پیامبر او و سرای آخرت را می خواهید، پس خدا یقیناً برای نیکوکاران شما پاداشی بزرگ آماده کرده است.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ادهم شرقاوی

برگرفته از کتاب:سلام بر تو ای دوست
ترجمه:افراهیم چرخی

سلام دوست من،

از من می‌پرسی چه کنم تا بتوانم با دیگران رقابت کنم؟

از تو می‌پرسم: «چه کسی گفته که رقابت با دیگران لازم است؟!»

ای جوان، زندگی یک سفر است نه مسابقه، از آن لذت ببر و به میدان جنگ تبدیلش نکن!

تنها مسیری که ارزش مسابقه دادن دارد مسیر بهشت است.

جز این مسیر، تمام مسیرها محکوم به شکست هستند و فرجام سودمندی برای شخص ندارند.


«دوست من»

دلت را پاک کن.

برای موفقیت دیگران چنان خوشحال باش که گویا خودت موفق شده‌ای.

برای آنان که موفق شده‌اند دست بزن، جوری که انگار داری برای خودت دست می‌زنی.

داد وستد، یک بازرگان چنان خوشحالت کند که انگار خودت داد وستد کرده‌ای.

حرفه همسایه‌ات چنان تو را خوشحال کند که انگار حرفه و کار خودت است.

تماشای دارایی دیگران تیری زهرآگین است که قبل از دیگران به قلب خودت آسیب می‌رساند.

«دوست من»

بیشتر آنچه را که رقابت نامیده‌ایم، چیزی جز حسد و کینهٔ پنهان و در لفافه نیست.

ما عنوانِ پر طمطراقِ «رقابت» را بر آن گذاشته‌ایم تا دل خودمان را خوش و راضی کنیم به اینکه این میدان، کارزاری است که باید به آن ورود کرد.

خوب به یاد داشته باش که حسادت اولین گناهی بود که به سبب آن در آسمان‌ها، الله نافرمانی شد؛ چنانکه ابلیس از سجده به آدم علیه‌السلام سر باز زد و تنها دلیل او این بود:

«من از او بهترم»

حسادت اولین گناهی بود که به سبب آن الله در زمین مورد نافرمانی قرار گرفت؛ چنانکه قابیل برادرش هابیل را فقط به این علت کشت که زن او زیباتر از زن خودش بود.

نباید در وجود تو چیزی از قابیل و ابلیس باشد و بعد هم به من بگویی من رقابت می‌کنم.

نه دوست من،

تو از درون می‌سوزی زیرا بی‌بهره از امتیازی هستی که دیگری از آن برخوردار است.

«دوست من»

مواظب قلب خودت باش.

تمیزش کن، و با ذکر الله آن را پاک نگه دار.

بر هر چیز زیبا که چشمت به آن می‌افتد نام الله را بگو.

بر هر رزق و روزی‌ای که مال تو نیست ماشاءالله بگو.

به آنچه الله به تو داده راضی باش، چون تو جز آنچه برای تو در نظر گرفته شده به چیز دیگری دست نمی‌یابی ولو اینکه تمام زندگیت را در رقابت سپری کنی.

و سلام بر قلبت.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠‏چه اندازه به تأمل در این کلمات نورانی نیازمندیم.

✍مصطفی السباعي

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠🧠✋👀 یادگیری با دست‌ها، چشم‌ها و مغز چگونه اتفاق می‌افتد؟

بسیاری از ما تصور می‌کنیم یادگیری یعنی نشستن، گوش دادن و حفظ کردن مطالب؛ اما مغز کودکان به این سادگی یاد نمی‌گیرد.

کودکان ابتدا می‌بینند 👀، سپس لمس و تجربه می‌کنند ✋ و در نهایت مغز اطلاعات را پردازش می‌کند. 🧠

به همین دلیل کودکی که اشیا را جابه‌جا می‌کند، می‌سازد، آزمایش می‌کند و با محیط تعامل دارد، در واقع در حال یادگیری است.

🌱 وقتی کودک اعداد را با اشیای واقعی یا حروف را از طریق بازی تجربه می‌کند، یادگیری عمیق‌تر و ماندگارتر می‌شود.

📚 پژوهش‌ها نشان می‌دهند هرچه کودک در یادگیری فعال‌تر باشد، مهارت‌هایی مانند:

🎯 توجه و تمرکز
🧠 حافظه
💡 درک و یادگیری

نیز بهتر رشد می‌کنند.

✨ به همین دلیل در رویکردهای نوین آموزشی، مشاهده، تجربه، بازی هدفمند و فعالیت‌های عملی بخش مهمی از آموزش هستند.

🌟 در مدرسه باشگاه مغز تلاش می‌کنیم کودکان علاوه بر یادگیری مفاهیم درسی، با دست‌ها، چشم‌ها و مغز خود یاد بگیرند.

✨ زیرا عمیق‌ترین یادگیری‌ها از دل تجربه، کشف و مشارکت فعال شکل می‌گیرند.

#شبکه_حامی


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠اوصاف مصلحان از منظر قرآن

✍ فرزان خاموشی

☆ ادامه ⬇️⬇️⬇️ ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠اوصاف مصلحان از منظر قرآن کریم

فرزان خاموشی

مقدمه

استواری و پایداری هرجامعه‌ای بر وجود انسان‌های مصلح، آگاه و دلسوز بنا شده است؛ انسان‌هایی که با خیرخواهی، بصیرت و احساس مسئولیت، راه صلاح و رستگاری را برای مردم هموار می‌کنند. جامعه‌ای که از حضور چنین افرادی تهی گردد، در حقیقت جامعه‌ای بی‌روح و مرده است؛ جامعه‌ای که در آن نمی‌توان امیدی به خیر، رشد، عدالت و سلامت اخلاقی داشت.

در غیاب مصلحان، میدان برای بدکاران و عناصر فاسد گشوده می‌شود تا بدون هیچ مانع و بازدارنده‌ای در مسیر هواهای نفسانی خود حرکت کنند و بذر فساد و تباهی را در تار و پود جامعه بیفشانند. ازاین‌رو، قرآن کریم در آیات متعددی از مقام دعوتگران و اصلاح‌گران تجلیل کرده و جایگاه بی‌بدیل آنان را در حفظ سلامت جوامع و جلوگیری از سقوط اخلاقی و اجتماعی بیان نموده است.

خداوند متعال می‌فرماید:

«﴿قُلۡ مَا یَعۡبَؤُا۟ بِكُمۡ رَبِّی لَوۡلَا دُعَاۤؤُكُمۡ﴾
(فرقان: ۷۷)»

این آیه به‌روشنی نشان می‌دهد که اگر در میان مردم، بندگان مؤمنی نبودند که با دعا، عبادت و دعوت به سوی خدا به زمین ارزش و معنا ببخشند، بسیاری از انسان‌ها نزد خداوند وزنی و اعتباری نداشتند.

در حقیقت، این گروه اندک مؤمن، همان کسانی هستند که چراغ هدایت را روشن نگاه می‌دارند، مردم را به سوی پروردگارشان فرامی‌خوانند، غافلان را بیدار می‌کنند و آنان را به توبه و بازگشت دعوت می‌نمایند. وجود آنان سبب نزول رحمت و تأخیر عذاب الهی است.

همچنین خداوند می‌فرماید:

«﴿فَلَوۡلَا كَانَ مِنَ ٱلۡقُرُونِ مِن قَبۡلِكُمۡ أُو۟لُوا۟ بَقِیَّةࣲ یَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡفَسَادِ فِی ٱلۡأَرۡضِ... وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِیُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ بِظُلۡمࣲ وَأَهۡلُهَا مُصۡلِحُونَ﴾
(هود: ۱۱۶-۱۱۷)»

این آیات یکی از سنت‌های تغییرناپذیر الهی را بیان می‌کند؛ اینکه هرگاه در جامعه‌ای فساد پدید آید، اما گروهی از مصلحان برای مقابله با آن برخیزند و با حکمت، اندرز نیکو، آموزش و هدایت در برابر تباهی بایستند، آن جامعه از نابودی و فروپاشی در امان می‌ماند.

اما هنگامی که فساد فراگیر شود وهیچ صدای اصلاح‌گری شنیده نشود و مردم در برابر انحراف سکوت کنند، جامعه درمسیر سقوط وهلاکت قرار می‌گیرد.

بنابراین، دعوتگران به سوی توحید و اطاعت خدا،و کسانی که برای پاک‌سازی جامعه از فساد و انحراف می‌کوشند، در حقیقت سپر امنیت وآرامش ملت‌ها هستند و وجود آنان مانعی در برابر نزول عذاب و نابودی است.
(مفاهیم تربویه، محمد عبدالله الخطیب، ص 145،146،) 

پس از بیان فضیلت وجایگاه والای اصلاح‌گران، این پرسش مطرح می‌شود که چه ویژگی‌هایی سبب می‌گردد تلاش آنان مؤثر و دعوتشان نافذ باشد؟قرآن کریم برای مصلحان اوصافی را بیان کرده است که آراسته شدن به آنها، شرط اثرگذاری و موفقیت درمسیر اصلاح است.


۱. تمسک به کتاب الهی وبرپایی نماز

خداوند می‌فرماید:

«﴿وَٱلَّذِینَ یُمَسِّكُونَ بِٱلۡكِتَـٰبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِیعُ أَجۡرَ ٱلۡمُصۡلِحِینَ﴾
(اعراف: ۱۷۰)»

نخستین ویژگی مصلحان، چنگ زدن به کتاب خداست. مصلح حقیقی کسی است که اندیشه، گفتار و رفتار خود را بر اساس هدایت الهی تنظیم کند وقرآن رامعیار تشخیص حق از باطل قرار دهد.

ویژگی دوم،برپایی نماز است. نماز پیوند دائمی بنده با پروردگار و سرچشمه اخلاص، تقوا و پاکی روح است. کسی که خود با خدا رابطه‌ای مستحکم ندارد، نمی‌تواند مردم رابه سوی خدا هدایت کند.

۲. نرم‌خویی وخوش‌رفتاری

خداوند خطاب به پیامبر اکرم ﷺ می‌فرماید:

«﴿فَبِمَا رَحۡمَةࣲ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِیظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّوا۟ مِنۡ حَوۡلِكَ﴾
(آل عمران: ۱۵۹)»

اصلاح‌گری با خشونت وتندخویی سازگار نیست. دل‌ها با مهربانی فتح می‌شوند، نه با تحقیر وسرزنش. مصلح باید سعه صدر داشته باشد و با مردم با نرمی و مدارا برخورد کند؛ زیرا سخت‌گیری بی‌جا، مردم را از پیرامون او پراکنده می‌سازد.

۳. دلسوزی وخیرخواهی

حضرت نوح علیه‌السلام به قوم خود فرمود:

«﴿وَلَا یَنفَعُكُمۡ نُصۡحِیۤ إِنۡ أَرَدتُّ أَنۡ أَنصَحَ لَكُمۡ﴾
(هود: ۳۴)»

اساس دعوت پیامبران، خیرخواهی برای مردم بود. مصلح کسی است که ازسر دلسوزی سخن می‌گوید، نه از روی برتری‌جویی، انتقام یاتحقیر دیگران.

۴. بردباری وبازگشت به سوی خدا

خداوند درباره ابراهیم علیه‌السلام می‌فرماید:

«﴿إِنَّ إِبۡرَاهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهࣱ مُّنِیبٌ﴾
(هود: ۷۵)»

«حلیم» کسی است که درهنگام خشم، خویشتندار و بردبار باشد و «أوّاه» به انسانی رقیق‌القلب، مهربان ودلسوز گفته می‌شود.

نمونه‌ای از این دلسوزی آنجاست که ابراهیم علیه‌السلام، با وجود آگاهی از فسادقوم لوط، برای تأخیر در عذاب آنان با فرشتگان به گفت‌وگو پرداخت؛ زیرا قلب او سرشار از رحمت وشفقت بود.

☆ ادامه ⬇️⬇️⬇️ ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

مصلحان نیز باید چنین باشند؛ در پی هدایت مردم باشند، نه شتاب در مجازات و طرد آنان.

۵. عدم چشم‌داشت مادی از مردم

بیشتر پیامبران این سخن را به قوم خود می‌گفتند:

«﴿لَا أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَیۡهِ أَجۡرًاۖ إِنۡ أَجۡرِیَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ﴾»

اخلاص، سرمایه اصلی مصلح است. هرگاه مردم احساس کنند دعوتگر در پی منافع شخصی است، اعتمادشان از بین می‌رود. مصلح راستین، پاداش خود را تنها از خداوند انتظار دارد.

۶. اصلاح به اندازه توان

حضرت شعیب علیه‌السلام فرمود:

«﴿إِنۡ أُرِیدُ إِلَّا ٱلۡإِصۡلَاحَ مَا ٱسۡتَطَعۡتُ﴾
(هود: ۸۸)»

مصلح، مدعی نجات همه مشکلات نیست و وعده‌های غیرواقعی نمی‌دهد. او به اندازه توان، امکانات و ظرفیت خود تلاش می‌کند و نتیجه را به خداوند می‌سپارد.

۷. مردمی بودن و زندگی در میان مردم

پیامبران از جنس مردم بودند، در میان آنان زندگی می‌کردند، در بازارها راه می‌رفتند و با مشکلات آنان آشنا بودند.

مصلحی که از مردم فاصله بگیرد، درد آنان را درک نخواهد کرد. اثرگذاری دعوت زمانی بیشتر می‌شود که اصلاح‌گر در متن جامعه حضور داشته باشد و با زبان و نیازهای مردم آشنا باشد.

۸. عدم اجبار در پذیرش دعوت

خداوند می‌فرماید:

«﴿لَّسۡتَ عَلَیۡهِم بِمُصَیۡطِرٍ﴾
(غاشیه: ۲۲)»

و نیز:

«﴿أَفَأَنتَ تُكۡرِهُ ٱلنَّاسَ حَتَّىٰ یَكُونُوا۟ مُؤۡمِنِینَ﴾
(یونس: ۹۹)»

وظیفه مصلح، تبیین حق و دعوت حکیمانه است، نه تحمیل عقیده و اجبار مردم. ایمان و اصلاح حقیقی زمانی ارزش دارد که از روی آگاهی و اختیار باشد.

جمع‌بندی

قرآن کریم مصلحان را ستون‌های استواری جوامع معرفی می‌کند؛ انسان‌هایی که با تمسک به کتاب خدا، عبادت، نرم‌خویی، دلسوزی، بردباری، اخلاص، واقع‌بینی، مردمی بودن و پرهیز از اجبار، زمینه هدایت و اصلاح جامعه را فراهم می‌سازند.

هر جامعه‌ای که این ویژگی‌ها را در میان نخبگان و دعوتگران خود زنده نگه دارد، از بسیاری از فتنه‌ها و انحرافات در امان خواهد ماند؛ و هر جامعه‌ای که از وجود چنین مصلحانی محروم شود، در معرض سقوط اخلاقی و اجتماعی قرار خواهد گرفت.

☆ پــایــان ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ

و کسانی که برای [به دست آوردن خشنودی] ما [با جان و مال] کوشیدند، بی تردید آنان را به راه های خود [راه رشد، سعادت، کمال، کرامت، بهشت و مقام قرب] راهنمایی می کنیم؛ و یقیناً خدا با نیکوکاران است.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات