جماعت دعوت و اصلاح

🔆خودت را به تدبیر پروردگارت بسپار!

نوشته: ادهم شرقاوی
ترجمه: عبدالخالق احسان

دوست من!
می‌پرسی که چرا الله متعال دعای مرا قبول نکرده و آن را چه خواستم برایم نداد؟
برایت می‌گویم: دکتر برای ما دارویی را نمی‌دهد که ما می‌خواهیم، بلکه دارویی را تجویر می‌کند که به آن نیاز داریم.
شاید آن چه را که از خداوند خواستی به ضرر تو باشد، تو به اساس دیدگاه ناقص بشری خود به امور نگاه می کنی، و پروردگار هستی با علم کامل و فراگیر خود امور را تدبیر می‌نماید.
دوست من!
وقتی کودک، اشیای خوش رنگ و مضر را ببیند، برای دریافت آنها گریه می‌کند، و پدر و مادرش او را منع می‌نمایند، کودک این ممنوعیت را محرومیت می‌پندارد، و اما پدر و مادر می‌دانند که برخی ممنوعیتها بخشندگی و به خیر کودک است.
الله متعال امور را این‌گونه و با رحمت خود تدبیر می‌نماید، در مقابل او تعالی ادب را رعایت کن!
و شاید خداوند دعای ترا اجابت کرده و آن چه خواستی را برایت بدهد؛ و اما وقت آن نرسیده و رسیدن هر چیز به موقع آن از حکمت الهی است که تو آن را درک نمی‌نمایی.
دوست من!
این سخن پروردگارت را بخوان: «وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاسْتَوَى آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ» [القصص: ١٤] و زمانی كه موسی به نهايت قدرت و رشد (جسمانی) خود رسيد، و خرد و انديشه‌اش كامل گرديد، بدو فرزانگی و دانش داديم، و ما اين‌گونه به نيكوكاران پاداش می‌دهيم (و خوبی و نيكی ايشان را با خوبی و نيكی پاسخ داده و آنان را در هر دو جهان ياری می‌كنيم و خوشبخت می‌گردانيم).
برخی امور طوری‌اند که برای حفاظت از آنها باید پخته شوی و بعد از این که به پختگی مطلوب رسیدی، برایت داده می‌شوند.
دوست من!
اگر الله متعال از روز اول برای یوسف علیه السلام گشایشی نصیب می‌کرد، نمی‌توانست به تخت پادشاهی برسد.
یوسف علیه السلام روزگاری را در پشت میله‌های زندان سپری می‌کرد، و اما پروردگار جبار امور را تدبیر می‌نمود و اسباب را آماده می‌ساخت تا به بخشش بزرگ و مقام رهبری مصر برسد.
دوست من!
مدت ده سالی که موسی علیه السلام به مداین سپری کرد، ضایع نشده و بیهوده سپری نگردید، و بلکه شرایط طوری برایش عیار شده بود که برای برگشت به مصر آماده شود، و برای این وظیفه‌ی بزرگ باید صیقل داده شود؛ چون مسؤولیت آینده او سنگین بوده و مدت زیادی لازم بود تا صیقل یابد و آماده اجرای وظیفه شود.
دوست من!
مسلمانان در دورة مکه می‌خواستند که شمشیرها را از نیام بکشند و در برابر ستمگران از خود دفاع نمایند؛ اما اجازه‌ی قتال تا بعد از هجرت به مدینه منوره به تعویق افتاد.
در حالی که خداوندی که بعد از هجرت مسلمانان را یاری رسانید، پیش از هجرت و در مکه نیز توانایی نصرتشان را داشت؛ و اما الله متعال خواست که اول باید به خوبی و شایستگی تربیت شوند؛ چون شمشیری که بدون عقیده و بدون تربیت سالم اسلامی از نیام کشیده شود، به زودی منحرف می‌گردد، و پروردگار تو می‌خواست که شمشیرها به خاطر برتری دین الهی به چکاچک در آیند، نه به خاطر انتقام از دشمن و نه به خاطر پیروزی شخصی افراد.
دوست من!
در داستان‌های پیامبران علیهم السلام و صحابه رضی الله عنهم، پندر و اندرزهای فراوانی نهفته است؛ به آنها بیندیش و عبرت بگیر!
و بدان!
اگر از آن چه خواستی منع شدی، برای تو رحمت است،
و اگر خواسته تو بر آورده شد، حکمت است،
و اگر به تأخیر افتاد، یقین کن که وقت آن نرسیده است.

🌐 www.islahweb.org

🆔 @Islahweb

👍3

1.01K views02:45