از کجا انقد خوب پیش نرفت؟

I have no faith in human perfectability. I think that human exertion will have no appreciable effect upon humanity. Man is now only more active - not more happy - nor more wise, than he was 6000 years ago.

#EdgarAllanPoe

در راستای پستِ حسین..
اینکه میگم love me till im me again و تو بهم جواب میدی که الانم خودتی و من میگم نه‌..
نه.. این موجودِ خاکستریِ عصبانی، اخمو، سرشار از حس منفی و مردم گریز من نیست.. این شرایطی که توش هستم و باید بگذرم ازش اینه..
خلاصه که.. این پست حسین رو من خیلی میفهمم.

منتظر بودن آسون به نظر میرسه؟
واقعا کار خیلی سختیه

امان از internal conflict ها.

قشنگیای امروز.

و وابسته نشید.
آدما پا دارن، میرن.

“سعی کن حرف بزنی.”
“میدونی که حرف بزنم هم نمیفهمی.”
“اگه حرف نزنی، میدونی که صدمه میبینی...”

پس حرف بزن. حرفایی که نمیتونی رو.

روزهای بارونی خوبن، هر چقدرم پر از آه باشی

“The princess saves herself in this one”

What am I supposed to do now?
That’s all I’m asking.

برخی حرفها، اینقد در موارد غیرواقعی یا در جایگاه توجیه استفاده شده‌ند که آدم وقتی به موقعیتش می‌رسه و واقعا درکشون می‌کنه، از شدت کلیشه‌ای بودن، دیگه نمی‌تونه بیانشون کنه.

الان یاد یه موضوعی افتادم. برای بار دوم از دستش ناراحت شدم :-“
چطور میشه که آدم با یادآوری موضوع مورد نظر دوباره یا حتی چند باره دلش از یاروئه میگیره؟

با فندک خفنم آشنا بشید! 😎

من با کلمه ها خوب نیستم حقیقتا، فقط میتونم احساس کنم و همین، درون خودم حس کنم و یه جوری باهاش کنار بیام.
🤷🏻‍♀️