بدتر از اینکه مدتهاست تلاش نکردم با آدم جدیدی رفیق بشم، اینکه مدتهاست کسی به چشمم نیومده که دلم بخواد باهاش رفیق بشم.

بغض های فراوان. 😞

https://t.me/epouvantaiil/5727

《این حرف که "برو بابا، تو حتی ذره ای وضعت به بدی اون/من نیست" باید متوقف بشه. شما هیچ تصوری ندارید که یه مشکل چقدر روی یه نفر تاثیر میذاره چون، اره شاید از دید شما بزرگ نباشه، اما برای اون فرد دنیاش داره فرو میریزه و اون، مجبوره فقط صبر کنه. صبر کنه تا یا راه حلش رو خودش پیدا کنه، یا اونقدر حالش بدتر شه که بقیه دیگه نتونن انکارش کنن، و معمولا اون موقع دیگه خیلی دیره.》

اینطوریه که تو طول روز سخت در حال جنگیدنی، بجنگ که خورده نشی، بجنگ عقب نمونی، بجنگ زخمی کنی و زخمی نشی، بجنگ که وقت فکر کردن به مسائل حاشیه ای نیست.
بعد شب که میشه شمشیرتو میذاری زمین و تسلیم تمام افکار ذهنت میشی و در آخر گرسنه، میخوابی.
البته اگه بخوابی.

“For anyone else struggling, i hope you feel the breeze soon.”

The world without your glasses on

ماتیلدا رو براساس اینکه گفت شبیه مستربینم، کشیدم.

لو رفتم :))))

https://t.me/thethirdhandwriting/2455

نزدیک نیا

دیگه کافیه...

امروز میخوام بدون هیچ ردی ناپدید بشم

여자 아이가 남자 아이에게 묻는다.
"너는 나를 얼마나 좋아해?"
소년은 한참 생각하고 나서 조용한 목소리로
"한 밤의 기적소리 만큼" 이라고 대답한다.

무라카미 하루키

دختربچه از پسربچه پرسید.
«منو چقدر دوست داری؟»
پسربچه بعد از کمی فکر با صدای آهسته جواب داد
«تا زمانی که صدای سوت شب شنیده میشه»

موراکامی

- داشتم ماهیه رو نگاه می‌کردم و متعجب بودم که چقدر زنده‌ست.
+ منم سر مورچه ها اینطور میشم. - شاخک‌ها به نشانه‌ی تایید تکان می‌خورند :))) -

#مکالمه_دوآدم_فضایی: من و ماتیلدا