ضربه ی سخت فصل ۱۰

من :))

해가 지고 달이 뜨면
희미하던 추억이 별처럼 내려와

وقتی خورشید غروب میکنه و ماه طلوع، خاطراتی که تا اونموقع محو بودن مثل ستاره ها ظاهر میشن

‍ بجنگید می‌میرید و فرار کنید زنده می‌مونید. حداقل برای مدتی. ولی چند سال بعد توی رختخواب‌هاتون می‌میرید. کدوم رو انتخاب می‌کنید... حاضرین تمام روزها رو از امروز تا لحظه‌ی مرگ حسرت بخورید که چرا نجنگیدین و چرا این جمله رو نگفتید که می‌تونن جان ما رو بگیرن ولی آزادیِ ما رو هرگز!


"شجاع‌دل (Braveheart) / مل گیبسون"
#فیلم
@Dialoguegram

بدتر از اینکه مدتهاست تلاش نکردم با آدم جدیدی رفیق بشم، اینکه مدتهاست کسی به چشمم نیومده که دلم بخواد باهاش رفیق بشم.

بغض های فراوان. 😞

https://t.me/epouvantaiil/5727

《این حرف که "برو بابا، تو حتی ذره ای وضعت به بدی اون/من نیست" باید متوقف بشه. شما هیچ تصوری ندارید که یه مشکل چقدر روی یه نفر تاثیر میذاره چون، اره شاید از دید شما بزرگ نباشه، اما برای اون فرد دنیاش داره فرو میریزه و اون، مجبوره فقط صبر کنه. صبر کنه تا یا راه حلش رو خودش پیدا کنه، یا اونقدر حالش بدتر شه که بقیه دیگه نتونن انکارش کنن، و معمولا اون موقع دیگه خیلی دیره.》

اینطوریه که تو طول روز سخت در حال جنگیدنی، بجنگ که خورده نشی، بجنگ عقب نمونی، بجنگ زخمی کنی و زخمی نشی، بجنگ که وقت فکر کردن به مسائل حاشیه ای نیست.
بعد شب که میشه شمشیرتو میذاری زمین و تسلیم تمام افکار ذهنت میشی و در آخر گرسنه، میخوابی.
البته اگه بخوابی.

“For anyone else struggling, i hope you feel the breeze soon.”

The world without your glasses on

ماتیلدا رو براساس اینکه گفت شبیه مستربینم، کشیدم.

لو رفتم :))))

https://t.me/thethirdhandwriting/2455