let me go
I don't wanna be your hero
I don't wanna be a big man
I just wanna fight like everyone else

توصیه‌م به شما جوانان اینه که فردا، در عبور از یه راه‌پله در مسیرتون، چندتا پله آخر رو بپرید مثل بچگیا.
خیلی خب، دیگه خیلی حرف زدم، تقصیر ماتیلدا بود.

هر کی از پست های امروز پویا شاد شد، برای من دعا کنه پس. 😎

فکر کنین اگه همه تک جنسیتی بودیم، بچه ها رو هم لک لک ها میاوردن و رابطه جنسی و حس جنسی و هر آنچه “جنسی” داره نبود که به خاطرش قانون مانون بذارن، الان مسئله حجاب هم نبود و من با شلوارک نشسته بودم کارمو میکردم. :-“
(به خاطر یه حجاب اجباری و رو مخ همه چیز رو بردم زیر سوال 💆🏻‍♀️)

میشد هزار و یک اتفاق باشه اما اونی شد که باید

این جـُـور که می‌بریم، تا کِی؟
وین صبر که می‌کنیم، تا چند؟

هر آدمی که یه ذره خودش رو تو دل آدم جا میکنه یه دیوار ازش ساخته میشه و با هر چه بیشتر شدن فرورفتگی این آدم این دیوار هم قد میکشه.
هر بار که اون آدم نیش میزنه، ناراحت میکنه، حس ناامنی میده این دیوار یه قسمتیش میریزه پایین، تا اینکه دیوار اون آدم درونت کاملا به ته میرسه. و حتما میدونین نه؟ رو خرابه ها نمیشه یه دیوار خوب و خوشگل ساخت. پس حتی اگه یه دیوار جدید از نو برای اون آدم بسازی هنوز خرده خرابه های دیوار قبلی آزارت میده، هر چقدر هم دیوار جدیده بلند باشه اون خرده های دیوار قبلی قوی ترن.

برید این پیج رو ببینید و مثل من ناراحت بشید. :[

برای امشب

و نوه های عزیزم، یه روزی بهتون میگم که من در اوج ترسیدن و وحشت کردن و تنها بودن و خسته بودن، چقدر مقاومت نشون دادم از خودم. من در نوع خودم، قوی ترین بودم. در اوج وجود تمام ضعف هام تونستم که ادامه بدم.

اورهرد پرشینز یه صفحه‌ی بامزه‌ و جالبه که گفتگوهای اتفاقی شنیده‌شده رو جمع‌آوری می‌کنه. اینم آدرسش که خواسته بودید:

https://instagram.com/persiansoverheard?igshid=1nrdw71qi0emg

نوه های عزیزم

“A clear rejection is always better than a fake promise.”

نون تست رو بذارین تو توستر و تو این فاصله رو پنیر روغن زیتون و پودر سیاه دونه بریزید، نون ها که با صدای دینگ پریدن بیرون از ناهارتون لذت ببرین.
بله، ناهار :-“
به به 😌

برای امشب
مرسی. آدم هایی که نمیشناسینم، نمیشناسمتون. امشب تاریکم و رنگم معلوم نیست. کاش فردا دوباره حس کنم که میتونم.

• Drawings of the Moon (1610)
• Galileo Galilei

@lurkupy

“بشنو از دل نکته‌های بی‌سخن”
#رادیو

و بعد موضوع نگه داشتن امید در روزها نبود.
موضوع نگه داشتن امید در شب‌ها بود.
شب چیزی داشت که روز نداشت. تاریکی. سکوت. تنهایی.
و او می‌دانست که اگر شب‌ها امید را زنده نگه دارد، در روز امید او را زنده نگه خواهد داشت.

برای امشب.