وقتى هيچ راهى جز بيراهه نيست،هل ميدهى ام؟

داشتم فکر میکردم که واقعا از اطرافیان انتظار چه جمله ای دارم که حالم یکم بهتر بشه، دیدم فقط دلم میخواد یکی بهم بگه: این همه حس بد حقت نیست، خسته نباشی.

و چیزی که از بعضیا به هیچ وجه انتظار ندارم.

تو که نباشی خسته بودنم رو رفع کنی، چایی هست.
از سری جمله هایی که منتظرم شکست عشقی بخورم بگم. :-“

این اکانت رو به همه توصیه میکنم *_*

سر راه رفتم پیش ف و میم. بحث به جایی رسید که میم ازم پرسید یعنی هیچوقت دلت نخواسته؟ گفتم نه.
سوال تازه ای نبود، قدیما خیلی ازین سوالا ازم میشد و حالا بعد از مدت ها دوباره یکی پیدا شده بود که بپرسه، تعجب کنه، یه طوری نگام کنه و بعد بگه وا، چقدر عجیب.
ولی چه میشه کرد؟ یا بعضی وقتا باید دروغ گفت و همرنگ جماعت شد یا هم که این تفاوت رو مثل یه جنازه هر بار به دوش بکشی.

نوه های عزیزم
متاسفانه شک دارم هیچوقت به وجود بیاین. پیشاپیش معذرت میخوام.

خدایا
من تا ابد ازت بابت گروه alphaville متشکرم، که یه روز خیلی عادی آهنگ big im Japan رو برا ماتیلدا بفرستم، و اساس این دوستی ریخته بشه.
خدایا من تا ابد بابت ماتیدا ازت ممنونم.

نوه های عزیزم
یکی از دلایلی که دوستای مجازی رو واقعی نمیکنم اینه که اون روی هیولام رو نمیبینن.
دو نقطه خنده ی شیطانی.

دلم میخواد یه روزی برگردم بگم سخت بود، ولی نجات پیدا کردم. دلم نمیخواد یه روزی آخرین چیزی که از من یادشون میمونه این باشه که نشد، تلاش کردم ولی نشد.

اینجا رو میبینی؟ اینجا جای مشت تمام کساییه که* درد به استخونشون رسیده ولی همچنان دارن ادامه میدن، بی پاداش، بی معجزه.

*به قول پویا

اکنون من آن خاطره را می‌جویم و به آن خیره می‌شوم و فکر می‌کنم که فریبی بیش نبوده و در پسِ آن خداحافظی معمولی جدایی ابدی نهفته بود.

‏
خورخه لوئیس بورخس

🎧 @ahangifybot

꿈을 꾼다
잠시 힘겨운 날도 있겠지만
한 걸음 한 걸음
내일을 향해 나는 꿈을 꾼다

꿈을 꾼다
잠시 외로운 날도 있겠지만
세월이 흘러서
시간이 가면 모두 지나간다

رویابافی میکنم
با اینکه ممکنه روزهای سختی باشه
قدم به قدم
برای تحمل فرداها رویابافی میکنم

رویابافی میکنم
با اینکه روزها رو به تنهایی دارم میگذرونم
بعد از اینکه زمان بگذره
زمان که بگذره همه چیز باهاش میگذره

از وقتی این رو خوندم، روزهاست دارم بهش فکر‌ میکنم و تجربه هایی که داشتم رو با این نوشته مقایسه میکنم، از اولشم میدونستم چیزایی که من تا این سن تجربه کردم هیچکدوم نه عشق بوده نه ذره ای شبیه به عشق. ولی دوست نداشتم فورواردش کنم، اما حالا که برای چندمین بار خوندمش دیگه مطمئن شدم که “تمام” حس های من کنجکاوی محض بوده، برای بعضی ها کنجکاوی زیاد، بعضی ها کنجکاوی کم. و ضمیر ناخودآگاه من میدونسته اسمش عشق یا نزدیک ترین تعریف بهش هم نیست، برای همین هیچوقت جوری که واقعا لازمه غمم گین نشده.
https://t.me/Ireallyhopeso/1296

• No Place to Go (1935)
• Maynard Dixon

@lurkupy