گاهی انقدر از خودم بیزار و ناامیدم که دلم میخواد برم به والدینم بگم ببخشید که چنین فرزندی دارین، به دوستام بگم ببخشید که با من آشنا شدین، به همه ی کسایی که دوستم دارن بگم ببخشید که دوستم دارین، به کسی که با هم بودیم حتی بگم ببخشید که یه روزی برات ارزشمند بودم، به خدا بگم ببخشید که همچون منی نمونه ای از بنده هاته. نهایتاً برم جلوی آینه، زل بزنم به چشمام و بگم جسمم، ببخشید که من مسئول به دوش کشیدن توئم، ببخشید که نتونستم خوشحالت کنم، ببخشید که میتونستی بهتر زندگی کنی ولی من نصیبت شدم، ببخشید که هنوزم کسی جز من رو نداری و نخواهی داشت.

So let me go
I don't wanna be your hero
I don't wanna be a big man
I just wanna fight like everyone else

شفاف شدی، اما محو نشدی.

دیشب خواب دیدم یکی دوتا بچه پاندا بهم هدیه داد و من خر ذوق بودم! 🐼

نوه های عزیزم
من میدونستم که باید قدرش رو بدونم، باید بیشتر بهش بها بدم، باید بغلش کنم و بگم چقدر برام مهمه و چقدر بعضی اوقات دلیل حرکته و چقدر وقتی هست خوبه که هست.
ولی بی حرکت، مثل یه تیکه چوب نشسته بودم و تماشا میکردم. آیا بعدا حسرتش رو میخوردم؟

آخرین باری که چوکر پوشیدم تو زنده بودی.

“When you are used to the kind of life -of never getting anything you want- you stop knowing what it is you want.”
#murakami

“The truth is, unless you let go, unless you forgive yourself, unless you forgive the situation, unless you realize that the situation is over, you cannot move forward.”
#SteveMaraboli

برام قشنگه که بعضیاتون اینجایین و چند ماهه می‌خونمتون. شاید ملموس نباشه، ولی همتون یه جایی، با یه حرف، یه آهنگ، حالم رو خوب کردید. مرسی که دنیا رو قشنگ می‌کنید واسه بقیه، کنار جنگ‌های خودتون. مرسی که هستید.

برای امشب.

ازین به بعد تفریح جدیدم با پانی اینه که متنایی که دوست دارم بدم بهش با صدای قشنگش بخونه برام. 3>