جالبه که من ذره ای نمیخوام به روزی که ازدواج کردم یا بچه دار شدم فکر کنما ولی عاشق اون صحنه ایم که مامان بزرگ شدم و به نوه هام از قدیما تعریف میکنم.
مثلا براشون از این بازه زندگیم تعریف میکردم که:
اون زمانا من بحران های زیادی داشتم، درست بعد از تموم شدن درسم که موقع شادی و پایکوبی و سکویی برای پرتاب بود خبر دو تا مرگ شنیدم، بعدش وقتی هنوز بلند نشده بودم هی اتفاقات بد میفتاد، نوه های عزیزم، حتی وضع کشور هم داغون بود، باورتون نمیشه من چطور از همه چیز ناامید بودم و هی میگفتم تو نمیسوزی. از گوشه و کنار یادداشت های مربوط به ماه های گذشته رو میخوندم که چطور میخوام زندگیم رو به جاهای خوبی برای پیشرفت برسونم. اما کی فکر میکرد انقد تهی بشم؟ هر روز صبح به خودم وعده وعید بهتر شدن زندگی میدادم، هر شب با امید «فردا یه روز جدیده» میخوابیدم.
نوه های عزیزم، گاهی وسط زندگی وایمیسادم و با خودم فکر میکردم که «کی فکرشو میکرد؟» برای بعد از آخرین امتحان دوره کارشناسی به هر چیزی فکر میکردم الا این.

من فکر میکنم الان بهترین موقع برای اتفاق افتادن اون جمله ی «یه روز خوب میاد که همه چیز درست میشه»ست.
چون که، دیگه بدتر از این؟
پاسخ آمد که: حالا کجاشو دیدی.

story of my life

دیوار دو اینو فرستاده میگه دقیقا ما همچین صحنه ای تو خونه ی من داشتیم. :)) طرز نشستن من دقیقا همینه حتی :))

No promises you’re gonna be happy.

نوه های عزیزم، اون زمانا که همه چی شیر تو شیر بود ما یه گل به پرتغال زدیم، رونالدو هیچ غلطی نتونست بکنه و من فرداش باید صبح زود بیدار میشدم و خوابمم نمیومد حالا. خلاصه فکر نکنید همه ش سیاهی و ضعف بودها، یه شادی های این چنینی هم داشتیم.

سقف‌های محشر.

“every single night when you rest your head on the pillow, remind yourself right at that moment to let it all go, the good and the bad. accept and make peace with the new version of you every single day.”
@ ItsAPerfectLife

بعضی روزا هر چی میدوی نمیرسی.

I know you’re tired, tired and scared. Happens for everyone, okay? Just don’t let your feet stop⁠

منم اگر حجاب اجبار نبود اینطور.