مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و دانشگاه بیرجند برگزار میکنند؛ همایش ملی "فرهنگ و هویتهای دیجیتال دانشگاه"؛ با دبیری علمی دکتر عبدالله کریمزاده. سه شنبه یکم آذر ماه. از ساعت ۹ تا ۱۶:۳۰ در فضای اسکای روم به آدرس b2n.ir/iscs
افتتاح مرکز رصد فرهنگی و اجتماعی آموزش عالی ایران
با حضور:
دکتر صالحی؛ معاون پژوهشی وزارت علوم و
دکتر کلانتری؛ معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم
زمان:
یکشنبه ۴ دی ماه ۱۴۰۱ ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۷
نشانی:
پاسداران، خیابان مؤمننژاد(گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
پخش مجازی در اسکای روم مؤسسه به آدرس: b2n.ir/iscs
با حضور:
دکتر صالحی؛ معاون پژوهشی وزارت علوم و
دکتر کلانتری؛ معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم
زمان:
یکشنبه ۴ دی ماه ۱۴۰۱ ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۷
نشانی:
پاسداران، خیابان مؤمننژاد(گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
پخش مجازی در اسکای روم مؤسسه به آدرس: b2n.ir/iscs
هشتمین نشست لذت فلسفه
نقد و بررسی کتاب چیستی و نحوه وجود فرهنگ
با حضور و سخنرانی:
آیتالله استاد سیدیدالله یزدانپناه
و با نقادی:
حجتالاسلام والمسلمین دکتر علیرضا قائمینیا
حجتالاسلام والمسلمین دکتر رضا غلامی
دکتر رضا ماحوزی
دکتر رضا صمیم
دکتر علی جوادی
چهارشنبه 14 دیماه از ساعت 15
حضور مجازی در: b2n.ir/iscs
نقد و بررسی کتاب چیستی و نحوه وجود فرهنگ
با حضور و سخنرانی:
آیتالله استاد سیدیدالله یزدانپناه
و با نقادی:
حجتالاسلام والمسلمین دکتر علیرضا قائمینیا
حجتالاسلام والمسلمین دکتر رضا غلامی
دکتر رضا ماحوزی
دکتر رضا صمیم
دکتر علی جوادی
چهارشنبه 14 دیماه از ساعت 15
حضور مجازی در: b2n.ir/iscs
زیست دانشجویی در دانشگاههای ایران
چهاردهمین نشست از سلسله نشستهای «ارغنون خرد»
با سخنرانی :
دکتر فرزاد جهانبین و دکتر سیدابوالحسن ریاضی
یکشنبه ۱۸ دی ماه از ساعت ۱۵ تا ۱۷
پاسداران، خیابان شهید مؤمننژاد(گلستان یکم)، شماره ۱۲۴
حضور مجازی از طریق: b2n.ir/iscs
چهاردهمین نشست از سلسله نشستهای «ارغنون خرد»
با سخنرانی :
دکتر فرزاد جهانبین و دکتر سیدابوالحسن ریاضی
یکشنبه ۱۸ دی ماه از ساعت ۱۵ تا ۱۷
پاسداران، خیابان شهید مؤمننژاد(گلستان یکم)، شماره ۱۲۴
حضور مجازی از طریق: b2n.ir/iscs
نشست تخصصی «معنا و مبنای سرمایه اجتماعی»
▫️ سخنرانان: دکتر سعیدرضا عاملی؛ استاد حمید پارسانیا؛ دکتر رفیعی آتانی؛ دکتر رضا غلامی؛ دکتر رضا پورحسین، دکتر عبدالحسین کلانتری، دکتر بهاره آروین، دکتر صفار هرندی، دکتر سعید زاهد، دکتر سید مجید امامی، دکتر لیلا فلاحتی و دکتر مریم شعبان
▫️ سهشنبه ۴ بهمن ماه از ساعت ۸ تا ۱۷
▫️ پاسداران، خیابان مؤمننژاد(گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
▫️ پخش بصورت مجازی از آدرس:
افتتاحیه و پنل اول: b2n.ir/iscs
پنل دوم: b2n.ir/iscs1
.
▫️ سخنرانان: دکتر سعیدرضا عاملی؛ استاد حمید پارسانیا؛ دکتر رفیعی آتانی؛ دکتر رضا غلامی؛ دکتر رضا پورحسین، دکتر عبدالحسین کلانتری، دکتر بهاره آروین، دکتر صفار هرندی، دکتر سعید زاهد، دکتر سید مجید امامی، دکتر لیلا فلاحتی و دکتر مریم شعبان
▫️ سهشنبه ۴ بهمن ماه از ساعت ۸ تا ۱۷
▫️ پاسداران، خیابان مؤمننژاد(گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
▫️ پخش بصورت مجازی از آدرس:
افتتاحیه و پنل اول: b2n.ir/iscs
پنل دوم: b2n.ir/iscs1
.
چهارمین نشست از سلسله نشستهای نوجهان
عقلانیت عملی و نقش آن در احیای تمدن اسلامی
▪️ سخنرانان: دکتر ادریس هانی و دکتر حبیبالله بابایی
▪️زمان: چهارشنبه ۵ بهمن ماه ۱۴۰۱ از ساعت ۱۷
▪️نشانی: قم، بلوار شهید صدوقی، خیابان حضرت ابالفضل (ع)، خیابان دانش، کوچه ۳، پلاک طبقه دوم، مرکز پژوهش های علوم انسانی اسلامی صدرا
▪️این نشست به زبان عربی و بدون مترجم از طریق صفحه اسکایروم مؤسسه به نشانی b2n.ir/iscs به صورت مجازی پخش خواهد شد.
عقلانیت عملی و نقش آن در احیای تمدن اسلامی
▪️ سخنرانان: دکتر ادریس هانی و دکتر حبیبالله بابایی
▪️زمان: چهارشنبه ۵ بهمن ماه ۱۴۰۱ از ساعت ۱۷
▪️نشانی: قم، بلوار شهید صدوقی، خیابان حضرت ابالفضل (ع)، خیابان دانش، کوچه ۳، پلاک طبقه دوم، مرکز پژوهش های علوم انسانی اسلامی صدرا
▪️این نشست به زبان عربی و بدون مترجم از طریق صفحه اسکایروم مؤسسه به نشانی b2n.ir/iscs به صورت مجازی پخش خواهد شد.
شانزدهمین نشست «ارغنون خرد»
نگاه جامعه شناختی به جریان اینفلوئنسرها در فضای مجازی
▫️ سخنرانان:
دکتر مجید سلیمانی ساسانی
دکتر صدرا خسروی
▫️ زمان:
یکشنبه ۹ بهمن ماه از ساعت ۱۰ تا ۱۲
▫️ مکان:
پاسداران، خیابان مؤمننژاد (گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
پخش بصورت مجازی در آدرس: b2n.ir/iscs
.
نگاه جامعه شناختی به جریان اینفلوئنسرها در فضای مجازی
▫️ سخنرانان:
دکتر مجید سلیمانی ساسانی
دکتر صدرا خسروی
▫️ زمان:
یکشنبه ۹ بهمن ماه از ساعت ۱۰ تا ۱۲
▫️ مکان:
پاسداران، خیابان مؤمننژاد (گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
پخش بصورت مجازی در آدرس: b2n.ir/iscs
.
Forwarded from ماحوزی
سلام و احترام
برنامه اولین کنگره جهانی فارابی و فرهنگ و تمدن اسلامی. از دهم تا دوازدهم اسفندماه ۱۴۰۱. برگزاری توسط مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و دبیرخانه جشنواره بینالمللی فارابی با همکاری مراکز علمی و دانشگاهی ایران و دانشگاه الفارابی قزاقستان
برنامه اولین کنگره جهانی فارابی و فرهنگ و تمدن اسلامی. از دهم تا دوازدهم اسفندماه ۱۴۰۱. برگزاری توسط مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و دبیرخانه جشنواره بینالمللی فارابی با همکاری مراکز علمی و دانشگاهی ایران و دانشگاه الفارابی قزاقستان
اولین همایش ملی دانشگاه و تمدن نوین اسلامی
سخنرانان:
دکتر محمد مهدی طهرانچی، دکتر عبدالحسین کلانتری، دکتر محمد باقر خرمشاد، دکتر رضا غلامی، دکتر فرزاد جهانبین، دکتر محمدرحیم عیوضی، دکتر محمد هادی همایون، دکتر عباسعلی رهبر، دکتر حبیبالله بابایی، دکتر سیدعلیرضا واسعی، دکتر بشیر پرویزی، دکتر رضا مهدی، دکتر سیدمجید مطهرینژاد، دکتر محمدحسین بادامچی، دکتر سیدمحمدتقی موحد ابطحی، دکتر هدایت کارگر شورکی، دکتر محسن سلگی و دکتر ندا ملکی
سهشنبه ۲۵ بهمن ماه از ساعت 8:30 تا ۱8
پاسداران، خیابان مؤمننژاد (گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
پخش بصورت مجازی در آدرس: b2n.ir/iscs
.
سخنرانان:
دکتر محمد مهدی طهرانچی، دکتر عبدالحسین کلانتری، دکتر محمد باقر خرمشاد، دکتر رضا غلامی، دکتر فرزاد جهانبین، دکتر محمدرحیم عیوضی، دکتر محمد هادی همایون، دکتر عباسعلی رهبر، دکتر حبیبالله بابایی، دکتر سیدعلیرضا واسعی، دکتر بشیر پرویزی، دکتر رضا مهدی، دکتر سیدمجید مطهرینژاد، دکتر محمدحسین بادامچی، دکتر سیدمحمدتقی موحد ابطحی، دکتر هدایت کارگر شورکی، دکتر محسن سلگی و دکتر ندا ملکی
سهشنبه ۲۵ بهمن ماه از ساعت 8:30 تا ۱8
پاسداران، خیابان مؤمننژاد (گلستان یکم)، پلاک ۱۲۴، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
پخش بصورت مجازی در آدرس: b2n.ir/iscs
.
Forwarded from ماحوزی
نخستین کنگره جهانی فارابی و فرهنگ و تمدن اسلامی با حضور فارابیشناسان برجسته بینالمللی و ایرانی از دهم تا دوازدهم اسفندماه در تالار فارابی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی و همچنین در فضای اسکای روم به آدرس b2n.ir/farabicong
Forwarded from ماحوزی
فارابی در محافل علمی و دانشگاههای اروپایی قرون سیزدهم تا پانزدهم میلادی
رضا ماحوزی
عضو هیئت علمی موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
سخنرانی ارائه شده در نخستین کنگره جهانی فارابی و فرهنگ و تمدن اسلامی
(به نقل از سایت مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی)
ماحوزی در کارگروه چهارم این کنگره بیان داشت: ما درباره نقش و جایگاه فارابی در فکر و تمدن اسلامی زیاد گفتهایم اما درباره حضور و نفوذ فکر او در جهان یهودی و مسیحی کمتر گفتهایم. با این حال، نقطه تمرکز من البته این نیست و میخواهم از این موضوع برای بیان نقش فارابی در هویتدهی به دانشگاههای اروپایی قرون سیزدهم تا پانزدهم خصوصا دانشگاه پاریس استفاده کنم.
او با بیان اینکه تفکر فلسفی عمدتا در جهان اسلام و ایران ذیل سه جریان تقسیمبندی شده بیان کرد: من با جریان اول یعنی مشایی سر و کار دارم که نمایندگانش در ایران فارابی و ابنسینا و در اسپانیا ابنرشد است. دو جریان دیگر در ایران اشراقی و صدرایی است که در اینجا با آنها کاری ندارم.
او درباره زمینههای تاریخی و اجتماعی شکل گیری دلنشگاههای اروپایی در قرن ۱۳ بیان داشت: قرن سیزدهم مقارن با ظهور قدرت جدیدی با عنوان نهاد کلیسا از یکسو و قدرتیابی دولتها و شاهان محلی از سوی دیگر است؛ هویتهایی که چند قرن بعد و پس از فروپاشی امپراتوری روم در هیئت دولت- ملتهای جدید اروپایی ظهور کردند. تقاطع این دو اتفاق در قرن سیزدهم منجر به تاسیس دانشگاه شد. قبل از آن مدارسی بود که به صورت جزئی کار میکردند و آموزههایی را آموزش میدادند اما یک هویت متمرکز که آن اجزا و مقدمات را به هم متصل سازد و ذیل عنوان آموزشهای دانشگاهی مطرح کند و آموزش دهد وجود نداشت.
در اینجا دو اتفاق در قرن دوازدهم بر تأسيس نهاد دین، با موافقت امپراتور روم اثر گذاشت؛ یکی رشد جریانهای الحادی کلامی و فرقههای عرفانی است که ذیل پرچم مسیحیت و در جهان مسیحی روز به روز قوت مییافت و لازم بود حتنا کنترل و حتی سرکوب شود. و دیگری پاک کردن بقایای مسلمانها و فرهنگ عربی- اسلامی در اسپانیا و سرزمینهای تحت سلطه پیشین مسلمانها بعد از جنگهای صلیبی است. برای مسیحیان پیروز در میدان مبارزه، لازم بود به جای مدارس اسلامی، تفکرات آگوستینی و دومینکنی در این سرزمینها مستقر شود. به همین دلیل امپراتور مجوز تأسيس نهاد دین و راهاندازی دانشگاهها را صادر کرد.
در دانشگاهها مقرر بود ذیل زعامت نهاد کلیسا، سه دانشکده الهیات، حقوق و صناعت راهاندازی شوند تا هم دو غائله فوق خوابانده شود و هم بکمک دانشکده حقوق، امپراتوری بتواند بنحو علمیتری مقررات حقوقی وضع کند و آن گستره را اداره کند.
به گفته عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، آن زمان یعنی در انتهای قرن دوازدهم و ابتدای قرن سبزدهم، جریان اندلسی یا همان ابنرشدی بر مدارس منطقی و فلسفی وقت حاکم بود و لذا در دانشکده صناعت- که میبایست مقدمات تحصیل الهیات و حقوق را به دانشجويان تعلیم دهد- مدرسه ابنرشدیهای لاتینی تاسیس شد. این جریان به شدت ارسطویی بود و طبیعتگرایی را در مقابل ایمانگرایی برجسته میکرد. این موضوع مسببات نگرانی و اعتراض اصحاب دومینیکنی کلیسا را فراهم آورد و لذا از دانشکده صناعت، به غده سرطانی در بطن مسیحیت تعبیر شد. گویی دوگانه ایمان گرایی آگوستینی و ابن رشدیهای لاتینی در ابتدای تأسيس دانشگاه پاریس نمیتوانست از در گفتگو درآید و بالاجبار ابنرشدیهای دانشگاه پاریس مجبور به ترک این مرکز آموزشی بودند.
از جدال میان این دو جریان، سنتز جریان آلبرتی- توماسی به وجود آمد تا این جریان به کمک خوانش فلسفی فارابی و ابن سینا، بین ایمانگرایی و عقلگرایی آشتی به وجود بیاورد. در این دوره، آثار فارابی و ابن سینا ابزاری برای این آشتی بود.
ماحوزی ادامه داد: با تضعیف و اندکی بعد حذف دانشکده صناعت از دانشگاه و صدور احکام تندی علیه دانشکده الهیات که حالا به روایت مشائی ایدانی- اسلامی (فارابی و ابن سینا) مجهز شده بود، فضایی برای قوت یافتن دانشکده حقوق در قرن چهاردهم فراهم آمد. در این قرن، قوت یافتن حکومتهای محلی نیازمند تدوین رسالههای حقوقی متعدد و متمایزی بود که میتوانست قدرت و منزلت دانشکده حقوق را که این بار از ضعف دو دانشکده دیگر نهایت استفاده را میبرد، فراهم سازد. در همین قرن است که دهها مدرسه و دانشکده حقوق در جای جای امپراتوری رو به زوال روم تأسيس میشود تا بتدریج راه فروپاشی این ابرقدرت باستانی بروی دولت ملتهای جدید باز شود.
توسعه دانشکده حقوق و قوت یافتن آن و التفات امپراتور و شاهان محلی به این دانشکده خیلی زود به نزاع میان این دانشکده و دانشکده الهیات و درواقع به نزاع میان امپراتور و شاهان محلی با پاپ و اسقفها منجر شد.
رضا ماحوزی
عضو هیئت علمی موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی
سخنرانی ارائه شده در نخستین کنگره جهانی فارابی و فرهنگ و تمدن اسلامی
(به نقل از سایت مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی)
ماحوزی در کارگروه چهارم این کنگره بیان داشت: ما درباره نقش و جایگاه فارابی در فکر و تمدن اسلامی زیاد گفتهایم اما درباره حضور و نفوذ فکر او در جهان یهودی و مسیحی کمتر گفتهایم. با این حال، نقطه تمرکز من البته این نیست و میخواهم از این موضوع برای بیان نقش فارابی در هویتدهی به دانشگاههای اروپایی قرون سیزدهم تا پانزدهم خصوصا دانشگاه پاریس استفاده کنم.
او با بیان اینکه تفکر فلسفی عمدتا در جهان اسلام و ایران ذیل سه جریان تقسیمبندی شده بیان کرد: من با جریان اول یعنی مشایی سر و کار دارم که نمایندگانش در ایران فارابی و ابنسینا و در اسپانیا ابنرشد است. دو جریان دیگر در ایران اشراقی و صدرایی است که در اینجا با آنها کاری ندارم.
او درباره زمینههای تاریخی و اجتماعی شکل گیری دلنشگاههای اروپایی در قرن ۱۳ بیان داشت: قرن سیزدهم مقارن با ظهور قدرت جدیدی با عنوان نهاد کلیسا از یکسو و قدرتیابی دولتها و شاهان محلی از سوی دیگر است؛ هویتهایی که چند قرن بعد و پس از فروپاشی امپراتوری روم در هیئت دولت- ملتهای جدید اروپایی ظهور کردند. تقاطع این دو اتفاق در قرن سیزدهم منجر به تاسیس دانشگاه شد. قبل از آن مدارسی بود که به صورت جزئی کار میکردند و آموزههایی را آموزش میدادند اما یک هویت متمرکز که آن اجزا و مقدمات را به هم متصل سازد و ذیل عنوان آموزشهای دانشگاهی مطرح کند و آموزش دهد وجود نداشت.
در اینجا دو اتفاق در قرن دوازدهم بر تأسيس نهاد دین، با موافقت امپراتور روم اثر گذاشت؛ یکی رشد جریانهای الحادی کلامی و فرقههای عرفانی است که ذیل پرچم مسیحیت و در جهان مسیحی روز به روز قوت مییافت و لازم بود حتنا کنترل و حتی سرکوب شود. و دیگری پاک کردن بقایای مسلمانها و فرهنگ عربی- اسلامی در اسپانیا و سرزمینهای تحت سلطه پیشین مسلمانها بعد از جنگهای صلیبی است. برای مسیحیان پیروز در میدان مبارزه، لازم بود به جای مدارس اسلامی، تفکرات آگوستینی و دومینکنی در این سرزمینها مستقر شود. به همین دلیل امپراتور مجوز تأسيس نهاد دین و راهاندازی دانشگاهها را صادر کرد.
در دانشگاهها مقرر بود ذیل زعامت نهاد کلیسا، سه دانشکده الهیات، حقوق و صناعت راهاندازی شوند تا هم دو غائله فوق خوابانده شود و هم بکمک دانشکده حقوق، امپراتوری بتواند بنحو علمیتری مقررات حقوقی وضع کند و آن گستره را اداره کند.
به گفته عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، آن زمان یعنی در انتهای قرن دوازدهم و ابتدای قرن سبزدهم، جریان اندلسی یا همان ابنرشدی بر مدارس منطقی و فلسفی وقت حاکم بود و لذا در دانشکده صناعت- که میبایست مقدمات تحصیل الهیات و حقوق را به دانشجويان تعلیم دهد- مدرسه ابنرشدیهای لاتینی تاسیس شد. این جریان به شدت ارسطویی بود و طبیعتگرایی را در مقابل ایمانگرایی برجسته میکرد. این موضوع مسببات نگرانی و اعتراض اصحاب دومینیکنی کلیسا را فراهم آورد و لذا از دانشکده صناعت، به غده سرطانی در بطن مسیحیت تعبیر شد. گویی دوگانه ایمان گرایی آگوستینی و ابن رشدیهای لاتینی در ابتدای تأسيس دانشگاه پاریس نمیتوانست از در گفتگو درآید و بالاجبار ابنرشدیهای دانشگاه پاریس مجبور به ترک این مرکز آموزشی بودند.
از جدال میان این دو جریان، سنتز جریان آلبرتی- توماسی به وجود آمد تا این جریان به کمک خوانش فلسفی فارابی و ابن سینا، بین ایمانگرایی و عقلگرایی آشتی به وجود بیاورد. در این دوره، آثار فارابی و ابن سینا ابزاری برای این آشتی بود.
ماحوزی ادامه داد: با تضعیف و اندکی بعد حذف دانشکده صناعت از دانشگاه و صدور احکام تندی علیه دانشکده الهیات که حالا به روایت مشائی ایدانی- اسلامی (فارابی و ابن سینا) مجهز شده بود، فضایی برای قوت یافتن دانشکده حقوق در قرن چهاردهم فراهم آمد. در این قرن، قوت یافتن حکومتهای محلی نیازمند تدوین رسالههای حقوقی متعدد و متمایزی بود که میتوانست قدرت و منزلت دانشکده حقوق را که این بار از ضعف دو دانشکده دیگر نهایت استفاده را میبرد، فراهم سازد. در همین قرن است که دهها مدرسه و دانشکده حقوق در جای جای امپراتوری رو به زوال روم تأسيس میشود تا بتدریج راه فروپاشی این ابرقدرت باستانی بروی دولت ملتهای جدید باز شود.
توسعه دانشکده حقوق و قوت یافتن آن و التفات امپراتور و شاهان محلی به این دانشکده خیلی زود به نزاع میان این دانشکده و دانشکده الهیات و درواقع به نزاع میان امپراتور و شاهان محلی با پاپ و اسقفها منجر شد.
Forwarded from ماحوزی
بنابراین نهادی که یک قرن قبل با اجازه امپراتور تأسيس شده بود حالا به میدان جنگ و نزاع نهاد سیاست و نهاد دین تبدیل شده بود. طبیعی بود که کلیسا هرگز مایل به عقبنشینی نبود و همواره میخواست دانشگاه را تحت سلطه و نفوذ خود نگه دارد هرچند دانشکده حقوق به سمت نهاد سیاست متمایل شده بود.
این جدال در دراز مدت به نفع دانشگاه تمام شد زیرا میتوانست در کشاکش رقابت دولت و کلیسا مجالی برای نهادسازی و توسعه خود به دست آورد.
ماحوزی افزود: در نتیجه این نزاعها و افول دانشگاه در انتهای قرن ۱۴ و ابتدای قرن ۱۵، زعمای دانشگاه تصمیم گرفتند روحیه آگوستینی- دومنیکنی دانشکده الهیات را حفظ کنند و عقلانیت پیشنهادی توماس آکوئیناسی را در دانشکده جدیدی به نام دانشکده فلسفه دنبال کنند؛ دانشکدهای برای تنظیم و تنسیق و راهنمای عمل دانشکدههای الهیات و حقوق. به زعم مدیران دانشگاه در قرن پانزدهم، دانشکده فلسفه میتواند عقل گرایی و ایمان گرایی و تعادل و هماهنگی آن دو را زنده نگه دارد. مقرر بود این تعادل، نظامهای حقوقی را در سرزمینهای خودمختار جدید پشتیبانی کند و مانع از رشد فرقهگرایی عرفانی و الحاد دینی شود. بنابراین طی ۳۰۰ سال دانشگاه پنج موج آگوستینی، ابنرشدی، توماسی، ضدتوماسی و در نهایت بازگشت به توماسگرایی و تأسيس دانشکده فلسفه را پشت سر گذاشت. اما در این ۳۰۰ سال، منابع علمی و فلسفی جریان توماسی از چه راههایی به دست مدرسان پاریسی دانشکده الهیات و دانشکده بعدی فلسفه رسید؟ و این مدرسان منابع علمی خود را از کجا به دست میآوردند؟
از آنجا که تأسیس دانشکده الهیات و فلسفه با منش توماسی در این سه قرن نیازمند منابع و متنهای دقیق فارابی و ابنسینا بود باید دانست که کتابها و شروح و تفاسیر این دو فیلسوف چگونه به دست مدرسان پاریسی دانشکدههای الهیات و فلسفه میرسید.
عضو هیئت علمی موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی با بیان اینکه اولین مکانی که باعث انتقال دانش مسلمانان به اروپا شد شهر بغداد بهعنوان پایتخت علمی و فرهنگی روزگار خود بود گفت: بغداد قرون یازده تا سیزده میلادی مسافران زیادی را میپذیرفت و در این شهر یهودیها و مسیحیهای زیادی با مسلمانان در ارتباط بودند. در این شهر فارابی لزومی نمیدید خیلی به دردسر بیفتد تا استادان مسلمان و غیرمسلمان موردنیازش را بیابد و یا شاگردانی مسلمان و غیرمسلمان داشته باشد. ارتباط علمی بین شهرهای حوزه بینالنهرین باعث شده بود که یهودیها و مسیحیان زبان عربی را فرا بگیرندو حتی به این زبان کتابت کنند. از سوی دیگر در اسپانیا دو مرکز علمی و دارالترجمه وجود داشتند که در این دو شهر برخی از دانشمندان یهودی بودند و زبانهای چندگانهای را میدانستند.
ماحوزی با اشاره به الگوی شایع مهاجرت علما گفت: در نتیجه جنگهای صلیبی برخی از علما و کتابخانهها از سرزمینی به سرزمین دیگر کوچ کردند که این خود سبب جابجاییهای علمی گستردهای در غرب آسیا و در اروپای شرقی و غربی شده بود. در نتیجه جنگهای صلیبی برخی از علمای یهودی و مسیحی که تا قبل از این در سرزمینهای اسلامی زندگی میکردند به شهرهای اروپایی امپراتوری روم رفتند و آنجا مدارس جدیدی را بنا گذاشتند.
ماحوزی در ادامه گفت: در مسیحیت نهضت ترجمه بسیار قویای را ر قرنهای دوازدهم تا چهاردهم شاهد هستیم که طی آن، مترجمان مختلفی آثار فارابی و ابن سینا را به زبانهای عبری و لاتینی ترجمه میکردند. به طور مثال فردی به نام دومنیکوس گوندیسالوی وجود دارد که به حدی در ترجمه و شرح آثار فارابی شهره شده بود که به وی "الفاربیوس" میگفتند. همچنین میتوان به پیروان ابن میمون و افراد مشهوری همچون جرارد سرمونا، آبراهام بارحیه، موسی بن عزرا، آبراهام آویگدور، فلقوره، قالونیموس بن قالونیموس، یهوه بن عقنین، پتروس هیسپانسوس و دیگران اشاره کرد.
او ادامه داد: آنچه که به آن اشاره شد گویای خط سیر تأسيس سه دانشکده و بعد سرکوب دانشکده صناعت، دومنیکنی شدن دانشکده الهیات و بعد ترجمه و تدریس آثار فارابی و ابن سینا حتی به زبان عربی و از روی متون اصلی در دانشکده الهیات و بعد سرکوب دوباره این جریان موسوم به جریان توماسی و در نهایت تولد دانشکده فلسفه در دانشگاه پاریس است. بنابراین غرب یک دوره ۳۰۰ ساله را طی کرده تا فلسفه به دانشکدهای ویژه خود دست یافته است. از این تاریخ به بعد یعنی از قرن پانزدهم به بعد، در بازی و جدال دانشکدهها در میدان دانشگاه، دانشکده فلسفه هم حضور دارد؛ جدالی که تا قرن نوزدهم یک پیروز همیشگی داشت که تلاش میکرد دانشکده فلسفه و دیگر دانشکدهها را به انقیاد خود درآورد؛ یعنی دانشکده الهیات که قدرت خود را از نهاد دین و کلیسا میگرفت.
این جدال در دراز مدت به نفع دانشگاه تمام شد زیرا میتوانست در کشاکش رقابت دولت و کلیسا مجالی برای نهادسازی و توسعه خود به دست آورد.
ماحوزی افزود: در نتیجه این نزاعها و افول دانشگاه در انتهای قرن ۱۴ و ابتدای قرن ۱۵، زعمای دانشگاه تصمیم گرفتند روحیه آگوستینی- دومنیکنی دانشکده الهیات را حفظ کنند و عقلانیت پیشنهادی توماس آکوئیناسی را در دانشکده جدیدی به نام دانشکده فلسفه دنبال کنند؛ دانشکدهای برای تنظیم و تنسیق و راهنمای عمل دانشکدههای الهیات و حقوق. به زعم مدیران دانشگاه در قرن پانزدهم، دانشکده فلسفه میتواند عقل گرایی و ایمان گرایی و تعادل و هماهنگی آن دو را زنده نگه دارد. مقرر بود این تعادل، نظامهای حقوقی را در سرزمینهای خودمختار جدید پشتیبانی کند و مانع از رشد فرقهگرایی عرفانی و الحاد دینی شود. بنابراین طی ۳۰۰ سال دانشگاه پنج موج آگوستینی، ابنرشدی، توماسی، ضدتوماسی و در نهایت بازگشت به توماسگرایی و تأسيس دانشکده فلسفه را پشت سر گذاشت. اما در این ۳۰۰ سال، منابع علمی و فلسفی جریان توماسی از چه راههایی به دست مدرسان پاریسی دانشکده الهیات و دانشکده بعدی فلسفه رسید؟ و این مدرسان منابع علمی خود را از کجا به دست میآوردند؟
از آنجا که تأسیس دانشکده الهیات و فلسفه با منش توماسی در این سه قرن نیازمند منابع و متنهای دقیق فارابی و ابنسینا بود باید دانست که کتابها و شروح و تفاسیر این دو فیلسوف چگونه به دست مدرسان پاریسی دانشکدههای الهیات و فلسفه میرسید.
عضو هیئت علمی موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی با بیان اینکه اولین مکانی که باعث انتقال دانش مسلمانان به اروپا شد شهر بغداد بهعنوان پایتخت علمی و فرهنگی روزگار خود بود گفت: بغداد قرون یازده تا سیزده میلادی مسافران زیادی را میپذیرفت و در این شهر یهودیها و مسیحیهای زیادی با مسلمانان در ارتباط بودند. در این شهر فارابی لزومی نمیدید خیلی به دردسر بیفتد تا استادان مسلمان و غیرمسلمان موردنیازش را بیابد و یا شاگردانی مسلمان و غیرمسلمان داشته باشد. ارتباط علمی بین شهرهای حوزه بینالنهرین باعث شده بود که یهودیها و مسیحیان زبان عربی را فرا بگیرندو حتی به این زبان کتابت کنند. از سوی دیگر در اسپانیا دو مرکز علمی و دارالترجمه وجود داشتند که در این دو شهر برخی از دانشمندان یهودی بودند و زبانهای چندگانهای را میدانستند.
ماحوزی با اشاره به الگوی شایع مهاجرت علما گفت: در نتیجه جنگهای صلیبی برخی از علما و کتابخانهها از سرزمینی به سرزمین دیگر کوچ کردند که این خود سبب جابجاییهای علمی گستردهای در غرب آسیا و در اروپای شرقی و غربی شده بود. در نتیجه جنگهای صلیبی برخی از علمای یهودی و مسیحی که تا قبل از این در سرزمینهای اسلامی زندگی میکردند به شهرهای اروپایی امپراتوری روم رفتند و آنجا مدارس جدیدی را بنا گذاشتند.
ماحوزی در ادامه گفت: در مسیحیت نهضت ترجمه بسیار قویای را ر قرنهای دوازدهم تا چهاردهم شاهد هستیم که طی آن، مترجمان مختلفی آثار فارابی و ابن سینا را به زبانهای عبری و لاتینی ترجمه میکردند. به طور مثال فردی به نام دومنیکوس گوندیسالوی وجود دارد که به حدی در ترجمه و شرح آثار فارابی شهره شده بود که به وی "الفاربیوس" میگفتند. همچنین میتوان به پیروان ابن میمون و افراد مشهوری همچون جرارد سرمونا، آبراهام بارحیه، موسی بن عزرا، آبراهام آویگدور، فلقوره، قالونیموس بن قالونیموس، یهوه بن عقنین، پتروس هیسپانسوس و دیگران اشاره کرد.
او ادامه داد: آنچه که به آن اشاره شد گویای خط سیر تأسيس سه دانشکده و بعد سرکوب دانشکده صناعت، دومنیکنی شدن دانشکده الهیات و بعد ترجمه و تدریس آثار فارابی و ابن سینا حتی به زبان عربی و از روی متون اصلی در دانشکده الهیات و بعد سرکوب دوباره این جریان موسوم به جریان توماسی و در نهایت تولد دانشکده فلسفه در دانشگاه پاریس است. بنابراین غرب یک دوره ۳۰۰ ساله را طی کرده تا فلسفه به دانشکدهای ویژه خود دست یافته است. از این تاریخ به بعد یعنی از قرن پانزدهم به بعد، در بازی و جدال دانشکدهها در میدان دانشگاه، دانشکده فلسفه هم حضور دارد؛ جدالی که تا قرن نوزدهم یک پیروز همیشگی داشت که تلاش میکرد دانشکده فلسفه و دیگر دانشکدهها را به انقیاد خود درآورد؛ یعنی دانشکده الهیات که قدرت خود را از نهاد دین و کلیسا میگرفت.