در میکده گفتند خدا نیست ولی بود
در صومعه گفتند ریا نیست ولی بود

گفتند که چرک کف دست است زر و سیم
بر زخم دل ریش دوا نیست ولی بود

گفتند که شیطان لعین را سر و سری
با قاری قرآن و دعا نیست ولی بود

گفتند که با عشوه گر و رشوه گر و دزد
هم کاسگی اهل قضا نیست ولی بود

گفتند که منظور خدا از سفر و سیر
هر گز سفر آنتالیا نیست ولی بود

گفتند که این سیستم بانکی که نجیب است
سودش همه پاک است و ربا نیست ولی بود

گفتند که مرد عملیم و سخن ما
نفخ شکم و باد هوا نیست ولی بود

گفتند ره ما و علی حیدر کرار
اندازه ی یک موی جدا نیست ولی بود

گفتند در این مملکت از فرط عدالت
دیگر خبر از شاه و گدا نیست ولی بود

گفتند و شنیدیم و با تجربه دیدیم
هر آنچه که گفتند روا نیست ولی بود

گفتند که بیرنگ به آیینه نزن سنگ
آیینه تر از دولت ما نیست ولی بود

احمد کسروی تو کتاب مشروطه میگه،
ماه محرم بود و سرباز های روسی در تبریز چوبه دار برپا کرده بودند و مشغول دار زدن آزادیخواهان بودند ولی یک مشت آدم لات و لوت و چاقو کش و پا منبری عین خیالشون هم نبود.

برای کشتار آزادیخواهان که جلو چشمشون کشته می شدند جشن می گرفتند و به اونا لعنت می‌فرستادن و برای امام حسینی که هزار سال قبل مرده بود عزا و علم و طبق راه انداخته بودند و سینه می زدند که داد از ظلم یزید و حسین مظلوم.
و این، تا به امروز و زمانه ما ادامه داره...

🍒 @IRPDF

ابراهیم گلستان، عشق فروغ فرخزاد و کارگردان و هنرمند درگذشت 🍂

در ویدئو کوتاه زیر میتونید داستان زندگیش رو ببینید 🌹

ویدئو داستان زندگی ابراهیم گلستان


⏳ زمان : 12 دقیقه


@Rokhpodcast

این عکس در سال ۱۹۷۲ در ایرلند گرفته شده، دختری که سلاح نامزد زخمی خودش رو برداشته و در حال نبرد با ارتش بریتانیاست. نامزد دختر بعد از انتقال به بیمارستان از مرگ نجات پیدا کرد ولی دختر تا لحظه مرگ جنگید، زمانی‌که فرمانده انگلیس متوجه میشه که با یک دختر در نبرد بوده،این جمله رو با خود زمزمه کرد،
از ملکه‌ای دفاع می کنیم که به حال ما توجهی نمیکنه در حالی‌ که این دختر اینطوری به سرزمین و نامزدش اهمیت میده. سپس دستور داد کسی به جسد دختر نزدیک نشه تا ایرلندی‌ها جسد او را دفن کنند.
این تصویر‌ بعدا بعنوان نماد روز زن در ایرلند انتخاب شد و بعدها با این جمله مزین شد:
«از ارتباط با زن قوی، نهراس
شاید روزی برسد که او‌ تنها ارتش تو باشد.»

آدم بی‌زخم که احتمالاً نداریم اصن! واس همین دوست/پارتنر خوب کسیه که:
۱. زخم‌های خودشو بشناسه، و برای ترمیم‌شون وقت بذاره.
۲. بفهمه تو هم زخم‌های خودت رو داری. و نسبت بهشون پذیرا و مهربون باشه.
۳. نه از زخم‌های خودش و نه از زخم‌های تو شرم نداشته باشه. و بدونه اینا ینی انسان بودن!

‏«ما از چیزی در آینده هراسی نداشتیم. ما از زمان حال رنج می‌کشیدیم، و به‌واقع مجازاتمان را می‌دیدیم.»

- قصر؛ فرانتس کافکا.

https://t.me/V2rayCollectorBot

بچه ها یه ربات ساختن بهتون پروکسی و کانفیگ رایگان میده
خیلی خوبه

سیمین بهبهانی چقدر قشنگ گفت :
همه‌ی آدم‌ها ظرفیت بزرگ شدن را ندارند !
اگر بزرگشان کنیم گم می شوند و دیگر نه شما
را می بینند نه خودشان را ...
بیایید به اندازه ی آدم‌ها دست نزنیم !

‏زنان فرانسه شاعر می زایند
زنان سوئد آزاده
زنان چین کارگر
زنان آمریکا شهروند
زنان فلسطین مدافع
زنان عرب مسلمان
و ما مادران بال بریده ایران
مهاجر.
نه آن مهاجری که پاییز برود
و بهار برگردد
مهاجری که برود و دیگر بر نگردد...

‎

‏بد کردن حال یکی دیگه باعث نمی‌شه حال خودمون الزاماً بد یا الزاماً خوب شه. اما خوب کردن حال یکی دیگه، تقریباً همیشه مثل یه تزریق وریدی باعث خوب شدن حال خودمون می‌شه!

‏گفت : نخوان! تو گناه‌آلودی
چشمهای فرشته ظاهر شد..
«زن نباید پیامبر باشد»

دردها را نوشت و شاعر شد..

‏دلیل این‌که ریشه‌ی خیلی از مشکلات روان در کودکی جستجو می‌شن این نیست که دیوار کوتاه‌تر از والدین پیدا نکرده‌ایم و می‌خوایم مسئولیت رو گردن اونا بندازیم. بلکه دلیلش اینه که سیم‌کشی و شکل‌گیری ناخودآگاه (عین زبان اول) در کودکی شکل می‌گیره و تغییرش هم سخته، هم مستلزم شناخت سرچشمه!

‏ناخودآگاه فقط پشت و مسئول کارهای غیرارادی ما نیست. بلکه خیلی از باورها و رفتارهای ما که حتی راجع بهشون هم می‌تونیم هوشیارانه توضیح بدیم و دلیل بیاریم و بحث کنیم، در واقع ۹۰ تا ۹۵٪ ناخودآگاه ماست که خودش رو زیر یه ملافه‌ی توجیهی قایم کرده تا ما فکر کنیم که ربطی به گذشته نداره!

‏برون‌رفت از ورطه‌های تثبیت‌شده‌ی ذهنی، که اغلب نسبت بهشون اراده‌ی حقیقی‌ای هم نیست، سخته.

سه ایده:
۱. نگاه نقادانه ولی مهربون به درون داشته باشیم
۲. نسبت به رفتارهامون از خودمون چرا بپرسیم
۳. توی هر دلیلی که گفتیم «من باید» یا «باید فلان»، بلافاصله از خودمون بپرسیم «چرا باید؟»

‏حرف آخر:
خودآگاهی هرگز ۱۰۰٪ حاصل نمی‌شه. قرارم نیست بشه! و به‌خودی‌خود هم پوئن مثبتی نیست الزاماً.

منتهی اینکه الگوهای رفتاری‌ای که مولد احساسات ناخواسته مثل غم، ترس، خشم، یأس یا اضطراب می‌شن رو ریشه‌یابی کنیم و بهبود بدیم، می‌تونه آرامش خیلی زیادی به زندگی‌مون بیاره!

گاهی ما فکر می‌کنیم نزدیک‌ترین مدل صمیمیت و اهمیت به یک عزیزمون اینه که خودجوش توی مشکلاتش و برای حل‌شون غرق شیم. منتهی این غرق شدن می‌تونه هم کلافگی بیاره هم حس ناتوانی. و بد شدن حال ما حال اونم بدتر کنه.

شاید گاهی اهمیت دادن سالم اینه که: من هستم برات، هرطوری‌که بخوای و بتونم!

ارتقای سلامت روان با سرکوب افکار منفی؟

وقتی صحبت از نگرانی‌ها و افکار منفی می‌شود، همیشه راهکار پیشنهادی این بوده که باید به آنها توجه کرد و مثلا با مراجعه به تراپیست برای حل‌وفصل‌شان اقدام نمود. اما یک پژوهش تازه می‌گوید برخلاف عقیده فعلی، احتمالا سرکوب افکار منفی هم یک راهکار موثر است!

پژوهشگران می‌گویند بررسی آنها نشان داده سرکوب افکار منفی احتمالا سبب بهبود سلامت روان‌مان خواهد شد و باید به آن به عنوان یک راهکار جایگزین در کنار تکنیک‌های درمانگری نگاه کرد.

پژوهش انجام شده البته کوچک بوده و از آنها خواسته شده فهرستی از نگرانی‌های خودشان تهیه کنند. سپس این افراد طی سه جلسه آموزش دیده‌اند که چگونه این افکار را سرکوب کنند و هنگام به‌خاطر آوردن‌شان آنها را نادیده بگیرند.

پس از سه ماه، وضعیت این افراد مورد بررسی قرار گرفته و مشخص شده که وضعیت سلامت روان آنها بهبود یافته که شامل کاهش علائم اضطراب، افسردگی و یا علائم مرتبط با اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) بوده است.

جالب است بدانید که از این افراد «نخواسته»‌ بودند که از تکنیک آموزش داده شده برای سرکوب احساسات خود استفاده کنند! اما ۸۲ درصد آنها گزارش کردند که در طول این مدت از آن برای سرکوب افکار منفی‌شان استفاده می‌کرده‌اند و ضمنا گفته‌اند آنها از این تکنیک برای سرکوب تفکرات منفی جدید‌شان هم استفاده می‌کنند!

https://science.org/doi/10.1126/sciadv.adh5292

ما انسانهای ناسپاسی هستیم،
چون هر روز صبح‌
که از خواب بیدار می‌شویم،
خدا را به خاطر اینکه
دیگر به مدرسه نمی‌ر‌یم،
شکر نمی‌کنیم!

وودی آلن