امروز داشتم یه مقاله روان‌شناسی درباره یکی از الگوهای ذهنی جالب به اسم «پدیده ایمپاستر» (Impostor Phenomenon) می‌خوندم.
این پدیده به حالتی اشاره داره که آدم با وجود تلاش زیاد، موفقیت‌های واقعی و بازخوردهای مثبت اطرافیان، همچنان احساس میکنه به اندازه کافی خوب نیست.
گاهی حتی تعریف و تحسین دیگران رو هم باور نمی‌کنه و تصور میکنه توانایی‌هاش بیشتر از چیزی که واقعاً هست، دیده می‌شن.
این احساس می‌تونه با کمال‌گرایی هم همراه باشه؛ جایی که آدم به‌جای دیدن پیشرفت‌ها و دستاوردهاش، مدام روی اشتباهات و کارهایی تمرکز میکنه که می‌تونسته بهتر انجام بده.
نکته قابل‌تأمل اینه که احساس ناکافی بودن، همیشه بازتابی از توانایی واقعی ما نیست.
گاهی مسئله این نیست که به اندازه کافی تلاش نکردیم؛ مسئله اینه که یاد نگرفتیم موفقیت‌های خودمون رو هم به اندازه کمبودها و اشتباهاتمون جدی بگیریم.
پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
🔥@iRoProxy
این پدیده به حالتی اشاره داره که آدم با وجود تلاش زیاد، موفقیت‌های واقعی و بازخوردهای مثبت اطرافیان، همچنان احساس میکنه به اندازه کافی خوب نیست.
گاهی حتی تعریف و تحسین دیگران رو هم باور نمی‌کنه و تصور میکنه توانایی‌هاش بیشتر از چیزی که واقعاً هست، دیده می‌شن.
این احساس می‌تونه با کمال‌گرایی هم همراه باشه؛ جایی که آدم به‌جای دیدن پیشرفت‌ها و دستاوردهاش، مدام روی اشتباهات و کارهایی تمرکز میکنه که می‌تونسته بهتر انجام بده.
نکته قابل‌تأمل اینه که احساس ناکافی بودن، همیشه بازتابی از توانایی واقعی ما نیست.
گاهی مسئله این نیست که به اندازه کافی تلاش نکردیم؛ مسئله اینه که یاد نگرفتیم موفقیت‌های خودمون رو هم به اندازه کمبودها و اشتباهاتمون جدی بگیریم.
source: Clance & Imes (1978) The Impostor Phenomenon
پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
پروکسی | پروکسی | پروکسی
🔥@iRoProxy
8❤2.12K👍451💔134👎32