در اعتراضات سال ۸۸ خشن ترین و‌ خونین ترین روز این سلسله اعتراضات #عاشورای_۸۸ بود، با توجه به فراخوان‌های داده شده برای حضور مردم در خیابانها از سوی رهبران جنبش سبز ، نیروی انتظامی هشدار داده بود که اگر کسانی در حاشیه عزاداری محرم دست به «کارهای خلاف امنیت» بزنند با آن‌ها برخورد خواهد شد.
سپاه پاسداران نیز تأکید کرده بود که برای مقابله با معترضان در روز عاشورا باید هرگونه ندایی غیر از برنامه‌های رسمی هیئت‌های مذهبی طرد گردد.
به همین منظور تنها در تهران غیر از مأموران رسمی نیروی انتظامی، ۱۸ هزار نیروی لباس شخصی برای کنترل شهر برای سرکوب مردم وارد عمل شدند.
یکی از صحنه‌های کشتن معترضان در روز عاشورای سال ۱۳۸۸ که در رسانه‌های جهانی بازتاب بسیاری گسترده‌ای پیدا کرد، له کردن معترضان در حوالی میدان ولی عصر تهران با استفاده از وانت نیرویی انتظامی بود.
صحنه‌ای که به فاصله تقریبا یک روز به جهان مخابره شد.
اما بازتاب گسترده آن تاثیر چندانی بر فرماندهان انتظامی ایران نداشت؛ فرماندهى نيروى انتظامى جمهورى اسلامى ايران بعدها دو فرد کشته شده در میدان ولی عصر را «بر اثر سانحه رانندگی» در اطلاعيه‌اى اعلام کرد و‌آن را به علت برخورد يك دستگاه خودروى پاترول شخصى در خيابان آزادى بين خيابان هاى رودكى و خوش با اغتشاشگران خواند.
اظهارات فرمانده ناجا کاملا بر خلاف تصاویری بود که از این جنایت منتشر شده است.
#عاشورای_۸۸_را_فراموش_نمیکنیم

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

صبا و مونا بختیاری، خواهر و برادرزاده مهرداد بختیاری، به دنبال اعتصاب غذای مهرداد بختیاری در زندان از مردم ایران خواستند تا صدای این زندانی سیاسی دادخواه باشند که اکنون در زندان به سلول انفرادی منتقل شده و در آنجا اعتصاب غذا کرده است.
صبا بختیاری با انتشار پستی در ایکس نوشت: «پنج روز است مهرداد در اعتصاب غذا است. برادرم برای دفاع از حقوق هم‌بندش شجاعانه ایستاده و اعتصاب غذا کرده و به سلول انفرادی منتقل شده است.»

او با بیان این که «هیچ بایکوتی نمی‌تواند صدای شجاعت، دادخواهی و آزادی‌خواهی را خاموش کند» افزود: «خانواده بختیاری سال‌ها برای ایران در جنگ با جمهوری اسلامی از جان و مال و زندگی گذشته است و همه باید بدانند که صدای مبارزان شجاع میهن خاموش شدنی نیست.»


مهرداد بختیاری روز هفدهم مرداد ۱۴۰۳ در پی حمله شمار زیادی از مأموران مسلح جمهوری اسلامی به خانه‌اش و با توسل به خشونت و «ضرب و جرح» بازداشت و به زندان مرکزی کرج منتقل شد.

مهرداد بختیاری عموی پویا بختیاری، از جان‌باختگان اعتراضات سال ۹۸، روز ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ در پستی در شبکه اجتماعی ایکس از صدور حکم شش سال زندان، دو سال ممنوع‌الخروجی خود خبر داد و نوشت: «از طرف شعبه یک دادگاه انقلاب کرج به فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی متهم و علاوه بر احکام فوق ‏به دو سال تبعید به شهرکرد هم محکوم شده‌ام.»

منوچهر بختیاری، پدر دادخواه پویا و برادر مهرداد بختیاری، نیز در زندان حبس است و با وجود حمله قلبی پس از جراحی دیرهنگام و نیاز ضروری به مراقبت‌های پزشکی، از بیمارستان به زندان بازگردانده شده است.

#سرکوب_دادخواهان #اخبار_زندانیان_سیاسی_عقیدتی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

پانزدهمین سالگرد پرواز هفت زن و مرد جوان در تهران ؛ شهین، شهناز و مادرانی که اسمشان را نمی‌دانیم ، شقایق‌های خونفشان را زاییدند و در آغوش پر مهر خود بزرگ کردند. رنج فقدانشان را با هر دم و بازدم، صبورانه تحمل می‌کنند و شب‌های دراز بی‌خوابی را به جان می‌خرند. حوری و خواهرانی که داغ برادر بر دل دارند نیز پا به پای مادران، این راه پر درد را دویده و گریسته‌اند.
یاد جانباختگان ششم دیماه هشتاد و هشت برای همیشه گرامی باد.
۶دی، عاشورای ۸۸ #شهرام_فرج‌زاده، #شاهرخ_رحمانی، #شبنم_سهرابی و #امیرارشدتاجمیر توسط خودروی نیروی انتظامی زیرگرفته وکشته شدند و نيز سید #علی_موسوی_حبیبی، #مهدی_فرهادی_راد و #مصطفی_کریم‌بیگی با اصابت مستقیم گلوله کشته شدند.»
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

ششم دی ، سالگرد کشته شدن شبنم سهرابی است، زنی که در اعتراضات عاشورای ۸۸، توسط خودرو نیروی انتظامی زیر گرفته شد و کشته شد.
او هنگامی که زیر چرخ‌های ماشین نیروی انتظامی، در ظهر عاشورای ۸۸ در جریان اعتراضات جان باخت ۳۴ ساله بود و مادر کودکی ۶ ساله.
ششم دی سال ۱۳۸۸ نقطه اوج اعتراضات در آن سال بود، روزی که به گفته گروهی از شاهدان عینی، مرکز تهران «در دست» معترضان و پایتخت ایران «در آستانه سقوط» بود. ششم دی‌ماه ۱۳۸۸ را یکی از خونبارترین روزها می‌دانند و ویدیوی منتشرشده از ردشدن خودروی از روی معترضان تنها تکه‌ای از خشونت و جنایتی است که در آن روزها رخ داد، ماشین نیروی انتظامی که بی‌رحمانه از روی معترضان رد می‌شود و جان تعدادی را می‌گیرد.
#عاشورای_۸۸_را_فراموش_نمیکنیم #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

قربانیان ۸۸ حکایت کسانی است که در جریان اعتراض به نتیجه یک انتخابات جان شان را از دست داده‌اند. حکایت انسان‌هایی که پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، در خرداد ۱۳۸۸ زندگی‌شان تمام شد.
داستان شهروندانی که با شلیک مستقیم گلوله در راهپیمایی‌های اعتراضی، ضرب و شتم در خیابان یا زندان، استنشاق گاز اشک‌آور، رد شدن خودروی نیروی انتظامی از روی بدن‌شان، پرتاب شدن از بالای پل عابر پیاده و شیوه‌های خشونت‌آمیز دیگری کشته شدند، و با مرگ هر یک نفر، زندگی یک یا چند خانواده دچار ناامنی و بحران شد.
جمعیت از خیابان حافظ می‌جوشد و به طرف چهارراه ولیعصر راه می‌گیرد. راهپیمایان آفتاب را بالای سر دارند اما سرد. زیر پل کالج، مردم خیابان را بسته‌اند و با کیسه‌های قرمز شن که شهرداری برای روزهای برفی کنار خیابان ذخیره کرده، انتهای پل کالج چیزی شبیه سنگر یا حفاظ درست کرده‌اند. اینجا محل درگیری میان معترضان و نیروهای ضد شورش است.
چند نفر در میان جمعیت به سمت پل اشاره می‌کنند، و ناگهان جمعیت، هراسان و فریادزنان به‌طرف پل می‌دوند. یک نفر از بالای پل به پایین پرتاب شده است:
«کشتند کشتند....ابوالفضل، ابوالفضل.... کشتند....»
مصطفی کریم‌بیگی جوان ۲۶ ساله‌ای بود که در نخستین خبرهای منتشر شده آمده که او به دلیل پرتاب از پل عابر پیاده جان باخت. اما شهناز کریم‌بیگی، مادر مصطفی، در این باره روایت دیگری دارد:
«مصطفی را روز عاشورا با تیر زدند که متأسفانه عده‌ای فکر می‌کنند مصطفی از پل افتاده، نه، مصطفی از پل نیافتاده. مصطفی را را با یک تیر توی پیشانی از سمت چپ زدند، مصطفی پشت سر نداشت.»‌
#مصطفی_کریم_بیگی متولد ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۲ دانشجوی آگاه و شجاعی بود که در اعتراضات سراسری در عاشورای ۱۳۸۸ در ۶ دیماه در تهران شرکت کرد و فریادهای « این ماه، ماه خون است، یزید سرنگون است»
‌با وجود سکونت خانواده در تهران ،اما اجازه دفن وی را در تهران ندادند ،‌ بهمین خاطر خانواده او مجبور شدند او را شبانه در روستای جوقین در #شهریار تهران دفن کنند
خانواده او طی این سالیان بارها توسط نیروهای امنیتی تهدید و بازداشت شدند.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing