🔖صاحب این نگاه زیبا را با ۷۹ گلوله ساچمه ای کشتند؛ #مهسا_موگویی ، متولد ۲۵ تیر ۱۳۸۲ قهرمان تکواندو و آمادگی جسمانی بود که ۳۱ شهریور یک مامور نیروی انتظامی ابتدا به صورتش یک گلوله ساچمه‌ای شلیک می‌کند و سپس گلوله نظامی دیگری بر تنش می‌نشیند، او در همان خیابان حان باخت، تصویر لحظه تیر خوردن و جان باختن وی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شود و پدرش یکی از بیننده‌های آن ، سه روز پی در پی به دنبال پیکر دخترش بود، در نهایت در پادگانی نظامی در فولاد شهر پیکر دخترش را به او می‌دهند ، در قبال نامه‌ای که از جمهوری اسلامی شکایت ندارد!
حکومت مدعی است او در جریان تجمع حضور نداشته‌است و تیراندازی توسط افراد ناشناس با سلاح جنگی انجام شده‌است.
وی مدال‌های متعددی در تکواندو آخرین مقام او قهرمانی نوجوانان آسیا در سال ۱۳۹۹ در توکیو بود، و‌ دارای کمربند مشکی این رشته ورزشی .
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖زمانی‌که ⁧ می‌خواست در دانشگاه انتخاب رشته کند، خانواده‌اش به او گفتند از کارت جانبازی پدرت استفاده کن تا رشته‌ی بهتری قبول شوی. اما قبول نکرد و گفت چرا همچین کاری بکنم، خودم عرضه دارم قبول می‌شم.
‏روز اعتراضات مادرش به او گفت: «یوقت نری تو شلوغیا.» عرفان در پاسخ گفته بود: اتفاقا میرم و جلوتر از همه وامیستم.
‏در آن ویدیو معروف از آمل که مردم نیروهای جمهوری‌اسلامی را مجبور به عقب‌نشینی می‌کنند او در جلو صف، سطل آشغال را به سمت مامورها هل می‌دهد، ویدیو دیگری از او‌ مشهور است که در آمل به بالای بیلبورد خیابانی رفته و تصویری از خامنه‌ای را پاره می‌کند.
‏مادرش نوشته: «عرفان جایی رو تخریب نکرد، عکس یک دیکتاتور و قاتل خون‌آشام رو پاره کرد که باید پاره می‌شد. هزینه‌ی این بنرها از حق بچه‌های کار گرفته می‌شد.»
‏آن شب، نیروهای جمهوری‌اسلامی از فرمانداریِ آمل، دو گلوله‌ی جنگی به او شلیک کردند و او را کشتند.
#عرفان_رضایی متولد ۱۱ شهریور ۱۳۸۰ است و‌ توسط ماموران نیروی انتظامی در فرمانداری آمل کشته شده‌است.
پدر عرفان از فرماندهان میانی #جنگ_ایران_عراق و از مجروحان شیمیایی و موج انفجار جنگ ایران و عراق است.
خانواده او از سرشناسان آمل هستند و نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی تلاش کرده‌اند با رهگذر خواندن عرفان، کشته شدن او را به گردن معترضان بیندازند و او را شهید اعلام کنند اما خانواده او قبول نکرده‌اند.
فرزانه بَرزه‌کار، مادر #عرفان_رضایی به ایران بریفینگ گفته است: «قابل باور نبود برام چیزهایی را که می دیدم، همسرم هشت سال در جبهه و جنگ بود همه پاسدارهای شهر یا آن زمان نبودند یا زیر دست همسر من بودند ، بعد مقابل پزشکی قانونی وقتی فریاد زد پسرم را کستند ، گله‌ای ریختند سرش و کتکش زدند، داخل پزشکی قانونی، هم برای تحویل عرفان، از همسرم و عموهای او تعهد گرفته‌اند که در مقابل این جنایت سکوت کنند. نیروهای امنیتی به ما فشار آوردند که عامل قتل عرفان را «منافقین» اعلام کنیم که البته ما زیر بار این فشار نرفتیم. همسرم پیکر را گرفت داخل آمبولانس بودیم داد زد که مردم پسر من را کشتند که ریختند سرش و اگر آمبولانس حرکت نمی کرد او‌را هم می کشتند.»
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing