🔖سال‌ها می‌شود با این پیام گریست، در چنین ساعاتی در بامداد ۲۶ آبان ۹۸ ناصر رضایی با چهار گلوله جنایتکاران نیروی انتظامی (و احتمالا بسیج) بر زمین می‌افتد.
پیکر نیمه جان او را بر پرایدی سوار و به بیمارستان می‌رسانند ، دقایقی بعد راننده پراید موبایل ناصر را در عقب ماشین می‌یابد و تماس می‌گیرد با منصور برادر ناصر…

#ناصر_رضایی (زادهٔ ۱۳۶۲ در قروه ) شاعر بود، روی سنگ‌قبر ناصر، شعری از احمد شاملو که مورد علاقهٔ وی بود نوشته شده‌است: «مردی ز باد حادثه بنشست، مردی چو برق حادثه برخاست، آن ننگ را گزید و سپر ساخت، وین نام را بدون سپر خواست»
نهادهای امنیتی از خانوادهٔ رضایی خواسته بودند که در مصاحبه و اعتراف اجباری با تلویزیون حکومتی او را «رهگذر» معرفی کرده و بگویند که توسط «اشرار» کشته شده‌است.
همچنین به خانواده گفته بودند که او را «شهید» اعلام می‌کنیم و دیه می‌دهیم اما آن‌ها این پیشنهادها را نپذیرفتند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖در خلال سالگردهای متعدد و‌گرامی‌داشت نام‌های شریف‌ترین فرزندان این خاک، به آنها غبطه میخوریم؛ آزاده بودند و آزادگی‌شان ابدی شد...
تلخیِ جای خالی‌شان اما یادآور مهمی است که آن آرمان مقدسی که آن‌ها بهای نهایی را برایش پرداختند باید به تحقق بپیوندد، هر نفسی که در تقلای این مهم دمیده نشود جفاست به نام و راهشان ...
#مجید_رضا_رهنورد #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖جوان ۲۰ ساله اهل مشهد دانشجوی رشته مهندسی برق دانشگاه بجنورد؛ امیر حسین مصدق شریف پور در ۱۵ آذر ا ۱۴۰ در تظاهرات و قیام سراسری مردم بجنورد شرکت داشت که توسط جانیان ولایت فقیه وحشیانه مورد ضرب وشتم قرار گرفت و با ضربات متعدد باتوم به سرش مجروح شد وبعد از ۴ روز تحمل درد بدلیل خون ریزی و ضربه مغزی در ۱۹ آذر ۱۴۰۱ به شهادت رسید.
#امیرحسین_مصدق_شریف_پور در بهشت رضای مشهد آرمیده او تک فرزند خانواده‌ بود و پدر و مادرش سالها در انتظار داشتن فرزند بودند، نام امیر حسین در میان دانشجویان مبتکر جشنواره دانش بنیان خوارزمی نیز به عنوان دارنده تقدیر نامه برای ارائه موتورهای توربو‌برقی دیده شده.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖تاریخ ۲۱ آذرماه ۱۴۰۱ ، پزشکی شریف به نام آیدا رستمی مفقود شد  و فردای آن روز، پیکر بی‌جانش تحویل خانواده‌اش شد.
آیدا پزشکی بود که به صورت مخفیانه به مداوای آسیب دیدگان اعتراضات ۱۴۰۱ می‌پرداخت.
در نامه پزشکی قانونی، علت مرگ #آیدا_رستمی «برخورد جسم سخت» نوشته شده در حالیکه کلانتری اکباتان علت مرگ رو تصادف عنوان کرده بود. وقتی خانواده آیدا اصرار کردند که پیکر او را ببینند، مشخص شد که هیچ شباهتی به بدنی که تصادف کرده، ندارد. دست‌هایش شکسته، نیمه راست صورتش له شده، بینی او خُرد شده و چشم چپش به صورت کامل تخلیه شده ‌بود. همچنین روی سایر اعضای بدن نیز به صورت واضح جای چند کبودی به چشم می‌خورد.
گفته می‌شود، آیدا رو شکنجه کردن تا آدرس آسیب‌دیده‌های اعتراضات رو به دست بیاورند  ولی این کار رو نکرد و به سوگند پزشکی خود، وفادار ماند و جانش را از دست داد.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖حسین سالاری مقدم بر اثر اصابت گلوله‌های جنگی و ساچمه ای مزدوران جنایتکار خامنه‌ای مجروح شد و در ۵ بهمن ماه ۱۴۰۱، پس از تحمل ۱۰ روز درد جانکاه ناشی از جراحات گلوله های جنگی و ساچمه ای، در بیمارستانی در کرمان جان باخت.
#حسین_سالاری متولد ۱۳۶۴، ساکن کرمان، متاهل و دارای دو فرزند، مهندس رشته تعمیرات و آب و خاک و در سازمان آب شهر کرمان شاغل بود.
حسین، هنگامی که در کرمان به تظاهرات رفته بود، از ناحیه کمر، سر و ریه، هدف ۴ گلوله جنگی و همچنین ده‌ها گلوله ساچمه‌ای مامورین آدمکش خامنه‌ای قرار گرفت و مجروح شد. این جراحت موجب عفونت شدید در ناحیه ریه های وی گردید.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖حنانه از روزی که اعتراضات در #نوشهر شروع شد توی استوری‌هایش فراخوان می‌گذاشت و از جوان‌های شهرش می‌خواست بیایند توی خیابون و با اینکه ۷مهر عروسیش بود اما در اعتراضات ۳۰ شهریور شرکت کرد و مزدوران خامنه‌ای هم با گلوله زدنش.
حالا ما #حنانه_کیا عروس ایران را رو توی قلبمون داریم.
سال گذشته و همزمان با تولد حنانه، معصومه آذری، مادر #حنانه_کیا_کجوری ، تصویری از پیکر غرق در خون فرزندش را در اینستاگرامش [که اکنون با تهدید نهادهای امنیتی مسدود شده است] منتشر کرد.
وی در توضیح این تصویر نوشت؛ «حنانه، سینه سرخ خنیاگری بود که آواز ملکوتیش را با خود به سردی گور برد،ما رهروان راه آزادی با این خیال خوش، که با هر نفس گامی به حنانه ها، نزدیکتر میشویم و این زندگی ما خواهد بود. امید آنکه در دنیایی دیگر، دیدار با عاشقان راه آزادی را به انتظار نشسته باشد.»
حنانه کیا ۲۲ ساله‌ در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ هدف سه گلوله نیروهای امنیتی قرار گرفت و در نوشهر کشته شد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖زهرا حاتمی، کلاس هشتم مدرسه نرجس در وحیدیه‌ شهریار، تصویر او و مقنعه‌ی خونی او شاید یکی از تلخ ترین تصاویر سال گذشته بود، که کمتر درباره او گفته شده.
#زهرا_حاتمی به خاطر داشتن لاک‌ ناخن به مدت سه روز از مدرسه اخراج می‌شود و از ترس برخوردهای خانواده، خود را از ساختمانی نیمه‌کاره پرت کرده و جانش را از دست می‌دهد!
لعنت به سیستمی که «خانه دوم بچه‌ها» هم قتلگاه آنهاست، او‌ خودکشی نکرده قوانین ظالمانه جمهوری اسلامی او‌ را به قتل رسانده است.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖محسن موسوی ۳۲ سال داشت و اصالتا اهل طارم زنجان بود در بازار تهران مغازه داشت و پر از عشق و شور و سرزندگی بود تا اینکه در تاریخ ۱۶ مهرماه در اعتراضات مقابل بازار تهران در حالی که داشت در مقابل مغازه‌اش به افرادی که گاز اشک آور چشمانشان را اذیت میکرد آب و کمک می‌رساند توسط نیروهای جمهوری اسلامی با شلیک مستقیم بیش از سیصد گلوله ساچمه‌ای به صورت،گردن و سینه‌اش و سپس ضربات باتوم به سرش که باعث شکستن جمجمه اش شد در دم به قتل رسید.
علیرغم‌ اینکه فیلم لحظه به قتل رسیدن #محسن_موسوی هم در شبکه‌های احتماعی همان روز منتشر شد اما در گواهی فوت وی علت مرگ نوشته شده است:«برخورد همزمان بیش از سیصد سنگ ریزه و یا ساچمه به صورت و‌ ضربات پی در پی به کاسه سر»
جمهوری اسلامی برای تحویل پیکر محسن خانواده اش را تحت فشار قرار داد و از آنها تعهد گرفتند که هیچ شکایتی نکنند و پیکر محسن را در تهران دفن نکنند.
سرانجام پیکر محسن در روستای درام طارم از توابع استان زنجان به خاک سپرده شد.
در اولین مراسم سالگرد محسن موسوی، پدرش دست‌نوشته فرزندش را که پیش از‌ رفتن به خیابان نوشته بود، قرائت کرد، او در این نوشته وصیت‌گونه خود را «فرزند وطنم ایران» معرفی کرده و تاکید کرده بود که «در سلامت جسم و روان» برای «مبارزه با حکومت باطل دیکتاتوری جمهوری اسلامی» رفته و ابراز امیدواری کرده بود که در پی این مبارزه وطن «در آرامش و آزادی باشد».
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖شعارهایش هنوز بر دیوارهای #شهرقدس هست، آخرینش ۲۰ آبان ۱۴۰۱ بود، ساعت ۲۱ جوانی ۲۸ ساله روی دیوار خیابان محمدی قلعه حسن‌خان (شهرقدس) نوشت:« ما ادامه داریم » دوستش با موتور منتظر او بود اما جنایتکاران بسیج سررسیدند دوست دیگرش سوار موتور شد اما او نتوانست سوار موتور شود، وحوش بسیجی بر سرش ریختند و همانجا آنقدر بر سرش باتوم زدند که کشته شد.
پیکر سامان رحمانی را وحوش بسیجی بعد از کشتنش با خود برده‌ و روز شنبه با خانواده‌اش تماس گرفته‌اند که برای تشخیص هویت به پزشک قانونی قلعه حسن‌خان مراجعه کنند.
پدرش گفته صورتش قابل شناسایی نبود، از لباس و ساعتش و سوختگی دستش او را شناسایی کرده.
شامگاه‌ همان شنبه با فشار نهادهای امنیتی تمامی اعضای خانواده و نزدیکان خانواده #سامان_رحمانی در منزل یکی از آنها جمع شده و یکی از مدیران اداره اطلاعات تکاب که از بستگان دور آنهاست خانواده را تهدید کرده است که اگر این خبر رسانه‌ای بشود همه بازداشت می‌شوند« و رنگ آزادی را نمی‌بینند»
پیکر سامان رحمانی ساعت ۵ عصر روز یکشنبه ۲۲ آبان در قبرستان محله شریف‌آباد تکاب و در میان تدابیر شدید امنیتی به خاک سپرده شد.
یکی از نزدیکان خانواده رحمانی به ایران بریفینگ گفت:«نزدیک به ۱۰ نفر از نیروهای امنیتی احتمالا وابسته به سپاه پیکر سامان را از تهران تا تکاب همراهی کرده و پس از ورود به تکاب بدون اینکه اجازه بدهند جسد وی طبق سنت خانوادگی در مسجد محله شریف آباد غسل و کفن شود و بدون آنکه بگذارند به خانواده و آشنایان اطلاع بدهیم با حضور همان نزدیکانی که از تهران آمده بودیم دفن شد، حتی اجازه ندادند اعلامیه ترحیم چاپ کنیم، دوستانش بدون اطلاع ما برایش بیلبوردی زده بودند همان شب آمدند و پلاکارد را پاره کردند.
سامان رحمانی ۲۸ ساله از دو سال پیش به همراه مادر، خواهر و برادرهایش به تهران رفته بودند برادر و خواهرش در تهران دانشجو بودند و او تنها نان آور خانه بود پدرش نیز در شهر تکاب کشاورز است.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖در اعتراضات سال گذشته شاید برای اولین بار بود که بخشهایی از نیروهای مسلح از پذیرش اوامر سرکوبگرانه سرپیچی کردند
در اعتراضات سال گذشته دست کم شاهد ۱۹ کشته و ۶۸ بازداشتی از میان نیروهای مسلح داشتیم که در اعتراضات پا به پای مردم معترض بودند.
عرفان مرادی یکی از آنها بود.
ستوان وظیفه یگان ویژه نیروی انتظامی زنجان، ۲۴ سال داشت و در ۱۰ آبان ۱۴۰۱ در داخل پادگان ستاد کل نیروی انتظامی استان زنجان با شلیک سه گلوله به سر و گردنش به قتل رسیده است.
نیروی انتظامی هرگز اجازه ارسال پیکر به پزشکی قانونی را نداد و به خانواده اعلام کرد که وی خودکشی کرده است، اما وکیل پرونده در شکایتی که از سوی خانواده به دادسرای نظامی استان ارائه داده مدعی شده امکان ندارد کسی بتواند برای خودکشی سه گلوله به خود آنهم به سر و گردن شلیک کند.
به خانواده اعلام کردند که وی در برجک نگهبانی و در اولین ساعات بامداد خودکشی کرده است ، این در حالی است که وی افسر ستوان وظیفه بوده و نهرگز به نگهبانی برجک فرستاده نمی‌شده است ،ضمن آنکه در برجک دوربین مدار بسته بوده است،اما فرماندهان اعلام کردند فیلم دوربین مدار بسته پادگان محرمانه است و امکان نمایش آن به خانواده و وکیل نیست.
یکی از هم خدمتی های #عرفان_مرادی سال گذشته به ایران بریفینگ گفته بود:«من و عرفان روز قبل از کشته شدنش به خیابان سعدی اعزام شده بودیم،رفته رفته به جمعیت افزوده می‌شود،سرهنگ زمانی فرمانده تیپ ما به ما گفته بود بسمت کسانی که قصد دارند به بانک ملت و دفتر امام جمعه نزدیک می شوند تیراندازی کنیم،عرفان نه تنها به سمت مردم شلیک نکرد بلکه به ما هم می گفت هوایی شلیک کنیم،وقتی در حال بازگشت بودیم،یک سرگردی که ما او را نمی شناختیم و احتمالا از تهران آمده بود به عرفان کفت چرا از دستور مافوق سرپیچی کردی عرفان گفت من سربازم آدمکش نیستم،به پادگان رسیدیم عرفان را بردند و فردا گفتند خودکشی کرده»
پیکر عرفان ۱۱ آبان ۱۴۰۱ در زنجان بدون گواهی فوت و نتیجه پزشکی قانونی و حتی جواز دفن با حضور ماموران نیروی انتظامی به خاک سپرده می شود.
شکایت خانواده عرفان یکماه بعد مختومه اعلام می شود.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖قتلش نماد جنایتکار بودن جمهوری اسلامی است، که همه چیز و همه کس را نابود خواهد کرد، چه معترض و مخالف باشی و‌ چه اصلا با جمهوری اسلامی کاری نداشته باشی و حتی اگر هوادارش باشی، این حکومت همه را خواهد کشت.
‏۲۱ آبان ۱۴۰۱ در منطقه لشت نشاء، در رشت یک ستوان پاسدار با نام مرتضی پورسیفی که به عنوان سرتیم گروهی چهار نفره از بسیجیان به گشت‌زنی می‌پرداختند، با شلیک مستقیم دوازده گلوله توسط خود او و تیمش به سوی یک خودروی سواری سبب کشته‌شدن سپهر اسماعیلی می‌شوند.
‏ساعت ۴ صبح روز ۲۱ آبان، ستوان پاسدار مرتضی پور سیفی، و تیمش با اسلحه کلاشینکف به سوی خودرویی که به فرمان ایست آنها توجه نمی‌کنند، شلیک کرده و با تیراندازی مستقیم به سمت خودرو، سبب کشته‌شدن سپهر می‌شوند.
‏شش گلوله به ریه ،کبد ،نخاع و گردن سپهر که در صندلی عقب نشسته بود، اصابت کرده.
‏جزییات پرونده نشان می‌دهد؛ هیچ مورد مشکوکی در خودرو حامل سپهر وجود نداشته و تیم بسیجیان بدون دلیل و صرفا به دلیل غیر بومی بودن پلاک خودرو به آن مشکوک شده و اعلام ایست می‌دهند.
‏به شهادت دیگر افراد حاضر در خودرو حامل سپهر، خودرو بسیجیان هیچ‌ گونه علامت یا نشانه‌ای مبنی بر مامور بودن نداشته و آنها نیز با توجه به تاریک بودن هوا و از ترس اینکه گرفتار زورگیران نشوند از توقف خودرو خودداری می‌کنند.
‏یکی از سرنشینان این خودرو سال گذشته به ایران بریفینگ گفته بود:«بسیجیان به فریاد ما و راننده که یکی از سرنشینان صندلی عقب تیرخورده و مجروح است، نه تنها توجه نمی‌کنند بلکه در عقب خودرو را باز می‌کنند تا سرنشین عقب را پیاده کرده و مورد ضرب و شتم قرار دهند که با مشاهده مجروح شدن او به واسطه اصابت گلوله ترسیده و بدن کمک به وی و رساندن او به بیمارستان از صحنه فرار می‌کنند»
‏ فرار بسیجیان در حالی بوده که لاستیک خودرو حامل سپهر در نتیجه اصابت گلوله پنجر شده بود،آنها چهل دقیقه منتظر آمدن آمبولانس می‌شوند و در این خلال سپهر جان می‌بازد.
‏به دنبال شکایت خانواده سپهر از بسیجیان یکماه پس از شکایت بدون آنکه به آنها تاریخ شرکت در دادگاه را اطلاع داده باشند حکمی برایشان ارسال می کنند که رای برائت متهمان بوده است،دادگاه اعلام نموده چون خودرو به فرمان ایست ضابط قضایی توجه ننموده ،استفاده از سلاح قانونی بوده است!
⁩ ⁧ #علیه_فراموش⁩
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖از جمله جاویدنامان گمنام انقلاب سال گذشته ، سینا لوح‌موسوی است، نوجوان معترض ۱۶ ساله‌ای که با شش گلوله نیروی انتظامی در آمل کشته شد.
آخرین روز تابستان بود و‌ سینا که عاشق و دلداده فوتبال است، پس از تمرین همراه با دوستانش در حال برگشت به خانه است که شلوغی‌های خیابان او را به سمت خود می‌کشد.
روبروی #فرمانداری_آمل، ماموران به سمت جمعیت حمله می‌کنند و به سوی‌شان شلیک می‌کنند…مردم پراکنده شده هر کدام به‌سویی می‌روند. در این میان اولین تیر جنگی به سینا می‌خورد ، به زیر بغل سینا، به زمین‌می‌افتد، دومین‌ تیر به شکم او‌ و‌ سومین‌ تیر به کتفش او‌ دیگر حالا کاملا غرق خون و‌ روی زمین افتاده، اما جنایتکاران هنوز راضی نشده‌اند و سه تیر دیگر به گردن و صورت او می‌زنند، سینا دیگر جان باخته‌ است.
صورت او‌ قابل شناسایی نبود و مادرش از کوله‌پشتی تازه‌اش که خریده بود برایش و‌ غرق خون بود شناسایی‌اش می‌کند.
پیکر سینا را دو روز بعد در قبرستان امام‌زاده ابراهیم آمل به خاک می‌سپارند.
مادر #سینا_لوح_موسوی از لحظه تحویل گرفتن پیکر و به خاک سپاری‌اش سال گذشته به ایران بریفینگ گفته بود:« نگذاشتند پیکرش را تحویل بگیریم و‌فقط گفتند می‌توانید برای شناسایی بیایید ، دو مامور زن همراه من آمدند ، موبایلم را از من گرفتند و گفتند اگر شلوغ کنی نمی‌گذاریم ببینیش ، گفتم‌ باشه صورتش را نشانم نمی‌دادند کوله پشتی را که دیدم فهمیدم‌ سینای خودم هست، یک هفته نمی‌شد که برایش خریده بودم، یک لحظه فقط زیپ کاور را بازتر کردند از صورت پسرم هیچ چیزی نمانده بود، دیگر چیزی نفهمیدم و به خودم که آمدم مقابل پزشکی قانونی روی پله‌ها بودم…»
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖ساسان عیدی‌وند و ⁧#امیرحسین_دادوند ⁩ هر دو ۱۷ ساله، دو دوست و همکلاسی بودند، و هر دو توسط تک تیرانداز‌های خامنه‌ای در #آبان_خونین_۹۸ اصفهان مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و در دم کشته شدند.
‏خانواده ⁧ #ساسان_عیدی_وند ⁩وقتی از پزشکی قانونی درخواست پیکر فرزندشان را می‌کنند از آنها نامه دادگستری و یا اداره اطلاعات را می‌خواهند، در مراجعه به دادگستری به آنها می‌گویند باید۶۰ ميليون تومان برای پول تیرهایی که بر بدن فرزندشان نشسته بدهند!
‏خانواده توانایی پرداخت این پول را نداشتند مستأصل به دفتر امام جمعه اصفهان مراجعه می‌کنند امام جمعه در ازای نامه‌ای که از حکومت شکایتی نداریم مقدمات دفن وی را ترتیب می‌دهد.
‏حکومت اما هرگز جسد را به آنها تحویل نمی‌دهد و می‌گویند خودمان می‌آوریم شبانه و بی سرو صدا دفن می‌کنیم.
‏او را در قبرستانی دورافتاده دفن میکنند و اطلاع می دهند.
جمهوری اسلامی حتی در حد تحویل دادن جنازه به خانواده‌ها هم رضایت نداد!
اما امیر حسین، او‌نیز با شلیک مستقیم به ناحیه سر و شکم توسط تک تیراندازان‌ کشته شد، امیرحسین قهرمان کیک بوکسینگ بود.
خواهرش می‌گوید: «آن روز با کمرزخمی اومد خونه، صورتش رو تودستام گرفتم، گفتم امیرحسین چکارکردی؟
گفت: آجی چیزیم نیست خوبم،باورم شد، ولی صورتش سرد سرد بود…هر روز دستامو نگاه می‌کنم نقش صورتش تو دستامه…بزرگ مرد کوچکم کی اینقد بزرگ شدی؟».
بیست ششم آبان بود که با اس ام اس ساسان که :«خیابان شلوغه زود بیا بریم اعتراض»کاپشنش رو می‌پوشه و میره، خواهرش می‌خواد مانع بشه، ولی او اطمینان میده و میره.
نرسیده به مدرسه طالقانی خیلی شلوغ شده بود. جلوتر نتونسته بود بره. همراه ساسان در وسط جمعیت بودن که شلیک شروع میشه. ساسانبر زمین می‌افتد درحالیکه برای نجات دوستش خم میشه که او رو بلند کنه به کمرش شلیک میشه.
ساسان در دم کشته میشه اما امیر حسین را دوستانش با موتور به خانه میارن. از شدت خونریزی نمی‌تونسته روی پاهاش بایسته. درد همه وجودش را گرفته بود. اما به مادرش میگوید چیزی نیست.
از شدت خون ریزی در خانه بیهوش میشه و خانواده به بیمارستان که می‌رسانندش اول بستری‌اش نمی‌کنند اما دقایقی بعد در اورژانس جان می‌بازد، طبق معمول پیکر را می‌دزدند و بالاخره درقبال دریافت ۶۰ میلیون پیکر را به خانواده تحویل میدن و در باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده میشه.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖کمتر از ۲۸ ساعت بعد این ویدیوی آرام و لذت بخش، مادر و دختری، آتشی در کانون خانواده آمنه شهبازی و دختر خردسالش باران خواهد افتاد.
‏او‌ هدف تک تیر اندازهای خامنه‌ای قرار خواهد گرفت و با شلیک دو گلوله در جا کشته می‌شود.
‏⁧ #آمنه_شهبازی ⁩ ۳۴ ساله یکشنبه ۲۶ آبان در مارلیک کرج هدف شلیک مستقیم گلوله قرار گرفت .
‏ او برای گرفتن دارو از خانه بیرون رفته بود که متوجه شلوغی‌ها می‌شود، در نزدیکی‌اش یک نفر تیر میخورد،او که تلاش می‌کند تا شال‌‌اش را به پای فرد تیر خورده ببندد از پشت سر توسط مزدوران خامنه ای هدف تک تیراندازان قرار می‌گیرد و یک تیر به سر او و‌ تیر دیگر گلوی او را می‌شکافد.
‏مهدی، برادر آمنه به ایران بریفینگ گفته است : «بعد ۳ روز بی اطلاعی آخر فردی از پلیس ساعت ۱۰ شب آمد در خانه گفتند یک محرم با خودتان بیاورید برای شناسایی من می دانستم در توانم نیست عمویم رفت که جنازه را شناسایی کند، عمویم می‌گوید دیدم همه‌جای بدن آمنه سالم است و جای تیر دیده نمی‌شود. دستم را که انداختم زیر سر آمنه و متوجه شدم دقیقا زیر گردنش سوراخ است طوری که دو انگشتش در حفره پشت گردن آمنه فرو رفته،بعد کمی بیشتر که نگاه می کند زیر زانویش هم جای تیر بوده.
‏خامنه ای به چنین بهایی بر سر قدرت مانده است ریختن خون هزاران بی‌گناه.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖امیر الوندی‌مهر است، یکی از صدها جوانی است که در اعتراضات #آبان_خونین_۹۸ ، با شلیک گلوله یک بسیجی کشته شده است؛
#امیر_الوندی_مهر را در #آبان۹۸ ،کشتند.
او اسفند ۱۳۷۲ در شیراز متولد شد.
اهل شهرک گویم شیراز بود، فرزند ارشد خانواده و یک خواهر و برادر کوچکتر از خود داشت.
امیر روز ۲۶ آبان ۹۸، در شهرک گویم شیراز به خیابان رفت. در آن روز مردم جلوی پایگاه بسیج سلمان فارسی تجمع کرده بوند، ساعت شش عصر بود که ماموران از پشت بام پایگاه بسیج شروع به تیراندازی کردند. که ناگهان یکی از آن‌ها به امیر برخورد کرد. به شکمش و او بر زمین افتاد.
مردم او را به چند بیمارستان بردند اما آنها معترض زخمی را پذیرش نمی‌کردند، درآخر به درمانگاه ابوعلی سینای گویم در نزدیکی بزرگراه اردکان بردند ، اما او به علت خونریزی زیاد در ساعت ده شب در اورژانس جان باخت.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖وکیل ماشاالله کرمی، پدر محبوس محمدمهدی کرمی، با اعلام اینکه «در کیفرخواست صادر شده ۴ عنوان اتهامی وجود دارد»، به «امتداد» گفت «وضعیت روحی و روانی همسر ماشاالله کرمی به دلیل اینکه هم پسرش اعدام شده و هم همسرش در زندان است، اصلا مساعد نیست.»
در تمام روزهای بازداشت آقا ماشالله ، منیژه، مادر محمدمهدی کرمی، تنها بر مزار پسرش، نشسته است.
منیژه دریای غم است، دریای دل‌تنگی است، برایش غم نبود محمدمهدی را کم دیدند و حالا نبود ماشالله را به او تحمیل کرده‌اند. کلمات از بیان عمق این غم تهی هستند و خالی.
از ۳۱ مردادماه ماشالله کرمی،به «جرم» #دادخواهی برای پسرش در زندان است.
بیایید صدای او و منیژه مادر محمد مهدی کرمی باشیم که ناعادلانه به دار آویخته شد.
او‌ همچنان در بازداشتگاه اطلاعات سپاه کرج در حبس است.
بازداشتگاه اطلاعات سپاه کرج (بازداشتگاه سیدالشهدا) همان بازداشتگاهی است که پسر ۲۱ ساله‌اش، #محمد_مهدی_کرمی ، چند هفته پیش از آنکه به قتل برسد در آنجا حبس بود.
ماموران امنیتی سپاه پاسداران هفته‌های گذشته، به منزل ماشاالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی یورش برده و تعدادی از وسایل شخصی محمدمهدی را با خود برده‌اند.
ماشاالله کرمی از ۱۰ مهر، تماسی با خانواده نداشته است.
کمترین کار ما این است که #صدایشان_باشیم ؛ حمایت از خانواده‌های دادخواه جدای از آنکه وظیفه‌ای اخلاقی و انسانی است و نقش مهمی در ظرفیت‌سازی بیشتر آنها برای دادخواهی دارد، از جمله حقوق و آزادی‌های فردی شهروندان محسوب شده و هیچ قانونی نمی‌تواند این آزادی شهروندان را محدود کند.
صدای آن‌ها باشیم که به دلیل دادخواهی خون عزیزانشان به ناحق بازداشت و در زندان محبوس هستند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖پارسا رضادوست متولد اول دی ۱۳۸۲ و محصلِ سال آخر هنرستان بود. رشتهٔ نقشه‌کشی می‌خواند،خانواده‌اش بر روی اعلامیهٔ او نوشتند «شادی کنید ای دوستان، من شادم و آسوده‌ام، بوی جوانی بشنوید از پیکر فرسوده‌ام.»
بیش از یک سال از روزی که پارسا در نزدیکی خانه خودشان کشته شد، می‌گذرد، اما هنوز نه قاتل پیدا شده، نه نهادی مسئولیت تیراندازی به او را برعهده گرفته است. خانواده‌اش همچنان تحت فشار امنیتی هستند. یکی از دوستانش می‌گوید: «کف رستورانی که پارسا وقتی که زخمی بود آنجا پناه گرفته بود، تا مدت‌ها سرخ بود.»
پارسا ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در هشتگرد و در نزدیکی منزل پدری‌اش در خیابان شقایق، بر اثر اصابت گلوله به پهلوی‌اش کشته شد. منبعی که با زمانه گفت‌وگو کرده، روایت می‌کند پیکر پارسا بیش از ۴۰ دقیقه در یک فست‌فود که خود او از مشتریانش بود، خون‌ریزی زیاد داشت.
پارسا هنگام مرگ تنها ۱۸ سال داشت.
ماموران نیروی انتظامی به سمت معترضان از جمله پارسا رضادوست تیراندازی کردند. بعد از اینکه پارسا زخمی شد، یکی از افراد حاضر در محل که او را می‌شناخت با برادر پارسا تماس می‌گیرد و به آنها خبر می‌دهد که او زخمی شده است:«وقتی برادر پارسا رسید دیگه اصلا جانی در بدنش نمانده بود. طحال و کبد پارسا پاره شده بود و هیچ‌کس نمی‌توانست دیگر به او کمک کند، خیلی دیر شده بود...بعد از گذشت مدت زمانی طولانی پیکر پارسا رضادوست را با یک خودروی شخصی به بیمارستان منتقل می‌کنند،ولی وقتی در بیمارستان دیدند که تمام کرده جنازه‌اش را فرستادند به زندان قزل‌حصار و پس از انجام انگشت‌نگاری که نمی‌دانیم به چه دلیل بوده به بهشت سکینه منتقلش کردند. خانواده‌اش هم تمام مدت دنبال او می‌گشتند.
نیروهای امنیتی ابتدا از تحویل پیکر پارسا رضادوست به خانواده ممانعت می‌کنند و نهایتا با وساطت چند آشنا خانواده موفق می‌شود پیکر فرزندشان را تحویل بگیرد و یکم مهر در آرامستان بهشت سکینه، و در همان قطعه‌ای که پدرش به دفن شده، به خاک بسپارند.
به گفته این منبع آگاه در روز خاکسپاری #پارسا_رضا_دوست ، نیروهای امنیتی فراوان در میان جمعیت حضور داشتند و مراسم را تحت نظر می‌گرفتند تا کسی شعار ندهد:«به خانواده پارسا فشار آورده بودند که نباید کسی در مراسم خاکسپاری شرکت کند به جز خانواده و فامیل. مدام آنها را تهدید می‌‌کردند،حتی گفته بودند بازداشت می‌کنیم.

#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖جواد بابایی‌زاده ساکن شهر قدس بود. روز ۲۶ #آبان_خونین_۹۸ در جریان اعتراضات سراسری بیرون از منزل بود که در اثر شلیک مستقیم مزدوران جمهوری‌اسلامی به پا و قلبش به قتل رسید.
خانواده #جواد_بابایی_زاده پیکرش را پس از سه روز جستجو میان تعداد بی‌شماری کشته‌شده‌های مجهول‌‌الهویه در پزشکی‌قانونی کهریزک پیدا می‌کنند.
پیکر جواد پس از چند روز و تحت فشار امنیتی تنها با حضور چند تن از افراد خانواده شبانه در بهشت فاطمه شهرقدس به خاک سپرده شد. در گواهی فوت جواد، علت فوت شوک ناشی از خونریزی و پارگی قلب متعاقب اصابت جسم پرتابه‌ای پر شتاب به ناحیه چپ قفسه سینه ذکر شده است.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖«نامه آزادی‌ام از زندان را که گرفتم، اشکان توی چارچوب در اتاق ایستاده، صحبت‌هایم را میشنود و لبخند میزند. تا پایان مکالمه منتظر میماند و پس از پایان تماس، در آغوشم میگیرد. بلند میخندد و دستم را روی سرش میکشد.
اپیزود دوم: کمتر از یک هفته از آزادی‌ام گذشته، شماره‌ای ناشناس را روی گوشی تلفنم میبینم. یکی از بچه‌های زندان، اصطلاحا به صورت کنفرانس با من تماس گرفته. صدایش بغض دارد. میگوید امید کل بند در شوک فرو رفته. بعد از سماجت من برای دانستن ماجرا، کلمات با زور و عصیان راهشان را از بین دندان و لبانش پیدا میکنند و میفهمم اشکان خودکشی کرده. اشکان روی دیوار چیزی نوشته و وصیت نامه‌اش را بدون اینکه دوستم ببینتش، به افسرنگهبانی داده‌اند.
اپیزود سوم: بیمارستان لقمان؛ جوانی که از خودکشی‌اش در زندان تهران بزرگ جان سالم به در برده، خود را از پنجره بیمارستان به بیرون پرت میکند. گویا مرگ حریص است و نمیخواهد بگذارد چشم ما در آزادی به قامت اشکانمان بیوفتد. چه قوی اشکانی که اینبار هم جان به در میبرد از چنگال حریص مرگ. ضایعه نخاعی چیزی بود که طبق گفته پرستار از این پرواز نصیب اشکان شده بود.
اپیزود چهارم: شنیدیم اشکان مشمول عفو همگانی شد است. برایش خوشحال بودم. یکبار هم مادرم از سرنوشت اشکان پرسید. داخل زندان بودم که هماهنگ کردم پدرم با پدر #اشکان_بلوچ به دادسرای اوین بروند تا شاید حکم قطعی پنج سال زندان اشکان دستخوش تغییری شود. مادرم بعد شنیدن آزادی اشکان، دست بلند کرد و دست به زمین کوفت و از خدا خواست که جوانی در حصار زندان نماند.
اشکان بلوچ فراموشی ندارد.
رفت لای برگ زرین تاریخمان.
پسری که زیر فشار توهین و تهدید و حبس و پنج سال حکم ناعادلانه عاصی شد و عصیانش به مرگ رسید.»
این روایت یکی از همبندی‌های اشکان بلوچ است که پس از دوبار، به زندگی خود پایان داد.
اشکان بلوچ، بعد از اینکه توسط قاضی صلواتی به پنج سال حبس محکوم میشه در عرض چند روز دوبار اقدام به خودکشی می‌کنه ؛بار اول در زندان با زدن رگ‌دست و بار دوم بعد از منتقل شدن به بیمارستان که خودش رو از طبقه سوم به پایین پرت می‌کند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing

🔖جوانی که هنوز ۱۸ سالش نشده بود ،کار می‌کرد و درس می‌خواند.
هنوز شعارهایش روی دیوارهای شهر پاک‌ نشده،آزادی را در اراده خود باور داشت و آزادانه عمل می‌کرد؛ او در جریان انقلاب زن زندگی آزادی بازداشت شد. سه روز بعد از آزادی، به نحو‌ مشکوکی جان باخت.
۸آذر۱۴۰۱ بود که «پارسا [نیما] شفیعی» ۱۸ ساله، وقتی برای دیدن مسابقه فوتبال میان تیم‌های «ایران» و «آمریکا» به هتل «المپیک» شهر «یاسوج» رفته بود، جان داد.
درست سه روز پس از آزادی خودش و دو روز پس از آزادی خواهرش از بازداشت.
#پارسا_شفیعی پیش از مرگ، در حالی که سه روز بود آزاد شده بود اما چندین‌بار توسط نیروهای لباس شخصی در خیابان بازجویی شده بود و اطلاعات شخصی‌اش را گرفته بودند.
خانواده پارسا در جست‌وجو حقیقت و دلیل مرگ فرزندشان، بیش از یکسال است که پیگیری می‌کنند، اما هیچ پاسخی دریافت نکرده‌اند و از سوی نیروهای امنیتی تحت فشار هستند.
اگر چه مرگ او‌خودکشی عنوان شد اما در مراسم خاکسپاری پارسا، نیروهای امنیتی به‌شکل گسترده حضور داشتند. ‏
پارسا در حین اعتراضات سراسری در شهر یاسوج، به تجمعات می‌رفت و دیوارنویسی می‌کرد: «یاسوج شهر کوچکی است. در این مسیر یک بار ماموران لباس شخصی پارسا را شناسایی کردند، اما او توانست فرار کند. قبل از آن هم، پارسا بارها توسط لباس شخصی‌ها متوقف شده بود. لباس شخصی‌ها از او درباره هویت او و طایفه‌مان، آدرس، سن و موارد مشابه سوال کرده بودند.»
پارسا شفیعی متولد ۱۸شهریور۱۳۸۳ در استان «کهگیلویه و بویراحمد» بود که در تاریخ ۸آذر۱۴۰۱، به‌طرز مشکوکی جان خود را از دست داد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing