ایران فردا
177 subscribers
155 photos
51 videos
438 links
رسانه تحلیلی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی
Download Telegram
مراد ویسی: جنگ بزرگ خاورمیانه در راه است

هرچقدر اتفاقات و شرایط خاورمیانه را بررسی می‌کنم، شباهت‌های زیادی با فضای حاکم بر جهان پیش از جنگ‌های جهانی اول و دوم وجود دارد . آن سالها هم تفاهم و توافق پشت سر هم بین کشورهایی که بعداً در جنگهای جهانی درگیر شدند رخ داد .


توافق‌ها و تفاهم‌نامه‌ها میان ایران و آمریکا، ایران و عمان و سایر کشورها، به نظر می‌رسد پایدار و قابل اتکا نباشند. هیچ‌یک از طرف‌های درگیر در خاورمیانه حاضر نیستند به‌طور جدی سلاح‌های خود را کنار بگذارند و همگی در حال جمع آوری سلاح هستند .

به همین دلیل یک جنگ بزرگ در خاورمیانه در سال‌های آینده در راه است.

@irantomarrow
غریب آبادی، معاون وزیر خارجه:

🔹در اثر تصمیمات برخی کشورهای ساحلی دریای خزر، پای بیگانگان دارد به این منطقه باز می‌شود.

@irantomarrow
گزارش‌هایی درباره استعفای محمدباقر ذوالقدر از دبیری شورای عالی امنیت ملی و جایگزینی او با محسن رضایی منتشر شد، اما این خبر بعداً از سوی فارس به‌عنوان خبر کاربران و نه خبر رسمی تأییدشده، پس گرفته یا تعدیل شد.

در مقابل، منابع نزدیک به دولت می‌گویند پزشکیان با استعفای ذوالقدر موافقت نکرده و او همچنان دبیر شعام است. بنابراین، تغییر دبیر شعام هنوز رسمی نشده است.

ماجرا نشانه‌ای از اختلاف و زورآزمایی بر سر کنترل شورای عالی امنیت ملی است؛ به‌گونه‌ای که انتصاب احتمالی محسن رضایی می‌توانست موازنه قدرت را به ضرر پزشکیان و جریان نزدیک به دولت و به نفع مجتبی خامنه ای تغییر دهد.

@irantomarrow
گاهی یک حکایت چندصدساله، از صدها تحلیل سیاسی و اقتصادی امروز دقیق‌تر حرف می‌زند.

عبید زاکانی در «رساله دلگشا» حکایتی از مولانا عضدالدین نقل می‌کند:

«شخصی از مولانا عضدالدین پرسید که چون است که در زمان خلفا مردم دعوی خدایی و پیغمبری بسیار می‌کردند و اکنون نمی‌کنند؟ گفت: مردم این روزگار را چندان ظلم و گرسنگی پیش آمده است که نه از خدایشان به یاد می‌آید و نه از پیغمبر.»

فارغ از طنز تلخ حکایت، یک حقیقت اجتماعی در آن نهفته است: وقتی فقر، گرسنگی، ناامنی و ظلم زندگی انسان را به مسئله بقا تبدیل می‌کند، بسیاری از دغدغه‌های دیگر به حاشیه می‌روند.

انسان گرسنه ابتدا به نان فکر می‌کند، انسان گرفتار ابتدا به رهایی از گرفتاری؛ و جامعه‌ای که بخش بزرگی از مردمش درگیر تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی هستند، دیگر انرژی و فرصت چندانی برای آرمان‌ها، باورها و حتی اختلافات فکری ندارد.

شاید به همین دلیل است که برای فهم رفتار یک جامعه، فقط نباید به فرهنگ و باورهای مردم نگاه کرد؛ گاهی باید سفره مردم، درآمدشان، امنیتشان و میزان فشاری را که بر زندگی‌شان وارد می‌شود دید.

این حکایت قدیمی است، اما مسئله‌ای که مطرح می‌کند هنوز تازه است.

@irantomarrow
صفدر آصفی زمانی

ایران از نظر تاریخی و حقوقی می‌توانست مدعی سهم ۵۰ درصدی از دریای خزر باشد.همانگونه‌که اظهارات صفرف روسی نشان میدهد.

قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و شوروی مبنای حقوق برابر دو کشور در خزر بودند و پس از فروپاشی شوروی، سهم شوروی باید میان جمهوری‌های تازه‌استقلال‌یافته تقسیم می‌شد، نه اینکه سهم ایران نیز دوباره موضوع تقسیم قرار بگیرد.

جمهوری اسلامی در دولت روحانی و زمامداری علی خامنه ای ، با پذیرش کنوانسیون ۲۰۱۸ خزر، بدون تعیین تکلیف روشن قراردادهای پیشین، عملاً امکان استناد آینده ایران به آن‌ها را تضعیف کرد.

همچنین با پذیرفتن رژیم حقوقی جدید، سهم ایران از منابع خزر به مراتب بسیار کمتر از ۵۰ درصد شد.

استدلال‌هایی مانند استدلالات محمد جواد ظریف که «شکل خزر دایره‌ای نیست» را برای رد سهم ۵۰ درصدی کافی نیست؛ زیرا می‌توان سهم ایران را بدون تصاحب سواحل کشورهای دیگر تعریف کرد.

در نتیجه، ، ایران نه‌تنها بخش مهمی از ظرفیت حقوقی و ژئوپلیتیکی خود در خزر را از دست داده، بلکه در حالی که روسیه و کشورهای ساحلی دیگر بیشترین نقش در آلوده کردن آن و همین طور از منابع و مسیرهای انرژی خزر بهره می‌برند، سهم ایران به کمترین میزان ممکن از منابع و بیشترین میزان از آلودگی‌های آن رسیده است

@irantomarrow
🔴 #خبر_فوری

مجدداً توافق درباره بازگشایی تنگه هرمز به بن بست خورد،

شورای عالی امنیت ملی ایران:
تا زمانی که آمریکا به موارد زیر عمل نکند،
تنگه هرمز باز نخواهد شد،

1. جنگ علیه ایران و متحدان آن در لبنان، فلسطین، یمن و عراق را به طور دائم پایان دهد،
2. محاصره دریایی را لغو کنید و نیروهای دریایی و هوایی آمریکا را از منطقه اطراف ایران خارج کنید،
3. خسارات وارده در دو جنگ تهاجمی که علیه ایران تحمیل شده است را جبران کنید،
4. تحریم‌های غیرقانونی علیه ایران را لغو کنید،
5. دارایی‌های مسدود شده ایران را بدون هیچ قید و شرطی آزاد کنید.

@irantomarrow
دکتر یدالله کریمی پور

اگر انسداد دریایی ایران ۳ تا ۴ ماه دیگر ادامه پیدا کند، چشم‌انداز خوشایندی برای اقتصاد کشور قابل تصور نیست.

بخش عمده تجارت خارجی ایران از جنوب انجام می‌شود و بنادر شمالی و مسیرهای زمینی ظرفیت لازم برای جایگزینی آن را ندارند.

بنابراین با ادامه این وضعیت، ابتدا زنجیره تأمین مختل می‌شود؛ از واردات ذرت، کنجاله، غلات و روغن گرفته تا تأمین کالاهای اساسی.
نتیجه آن می‌تواند افزایش قیمت مرغ، گوشت و لبنیات، بالا رفتن هزینه حمل‌ونقل و واردات، کاهش درآمد ارزی نفت و پتروشیمی و در نهایت تشدید تورم و فشار بر معیشت مردم باشد.

دولت پزشکیان می‌تواند با استفاده از ذخایر و مسیرهای جایگزین، مدتی بحران را مدیریت کند، اما در برابر فشار اقتصادی و اجتماعی ناشی از یک انسداد طولانی‌مدت، توان محدودی خواهد داشت.

اینجا جغرافیا فقط نقشه نیست؛ جغرافیا اقتصاد است. بحران در مسیرهای تجاری، دیر یا زود خودش را در سفره مردم نشان می‌دهد.
خلاصه اینکه با سیاست می‌توان بازی کرد، اما اقتصاد با بازیگران ناپخته شوخی ندارد.
مهدی الیاسی

ماجرای نفت شمال یکی از روشن‌ترین نمونه‌های نفوذ شوروی در سیاست ایران پس از شهریور ۱۳۲۰ بود.

پس از ورود ارتش شوروی به ایران، مسکو به دنبال گرفتن امتیاز نفت شمال بود و حتی در نزدیکی شیرگاه و سوادکوه دکل اکتشافی برپا کرد. هم‌زمان، حزب توده با تمام توان سیاسی و رسانه‌ای خود از واگذاری این امتیاز به شوروی دفاع کرد.

احسان طبری، از چهره‌های نظری حزب توده، در مقاله‌ای در روزنامه «مردم» صراحتاً از واگذاری نفت شمال دفاع کرد و آن را در چارچوب سیاست موازنه مثبت و حتی عامل پیشرفت و دموکراتیزه‌شدن ایران دانست.

حزب توده همچنین برای حمایت از این خواسته تظاهراتی در تهران برگزار کرد. حضور نیروهای شوروی در حمایت از تظاهرکنندگان، برای برخی اعضای حزب تکان‌دهنده بود و باعث شد نسبت به ماهیت این جریان دچار تردید شوند.

یکی از کسانی که در همان زمان از صف تظاهرات خارج شد، جلال آل‌احمد بود؛ او که مسئول انتظامات تظاهرات بود، پس از مشاهده سربازان شوروی بازوبند خود را باز کرد و صفوف حزب توده را ترک کرد.

این ماجرا نشان می‌دهد که مسئله نفت شمال فقط یک اختلاف اقتصادی نبود؛ بلکه به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های کشمکش بر سر استقلال سیاسی و میزان نفوذ شوروی در ایران تبدیل شده بود.

@irantomarrow
فاطمه نصیری

میرزا ملکم‌خان ناظم الدوله در کتاب «اصول ترقی» در سال ۱۲۶۲ ، مشکل اصلی اقتصاد ایران را کمبود و گردش بسیار کند سرمایه می‌دانست.

از نظر او، همان‌طور که خون باید در بدن دائماً گردش کند، سرمایه نیز باید مرتب در اقتصاد حرکت کند تا تولید و تجارت رونق بگیرد.

او معتقد بود مشکل فقط کمبود پول نیست؛ فقدان نظام بانکی ، دشواری معاملات و کندی انتقال سرمایه باعث می‌شود همان سرمایه اندک نیز نتواند به‌خوبی به کار گرفته شود.

راه‌حل پیشنهادی او دو چیز بود:
ایجاد و توسعه بانک‌ها برای افزایش و تسهیل گردش سرمایه داخلی

جذب سرمایه خارجی؛ همان‌طور که کشور برای کمبود کالاهایی مانند چای یا آهن می‌تواند از خارج واردات داشته باشد، برای کمبود سرمایه نیز می‌تواند سرمایه خارجی جذب کند.

@irantomarrow
میان دموکراسی‌خواهی و مبارزه چریکی مسلحانه تضادی جدی وجود دارد.

سازمانهایی که بر پایه مخفی‌کاری، اسلحه، اطاعت تشکیلاتی و حذف مخالفان بنا شده، نمی‌تواند به‌سادگی مدعی آزادی و دموکراسی باشند.
.
مثلا در مورد چریک‌های فدایی خلق، ساختار خانه‌های تیمی، زندگی مخفی، حمل سلاح و حتی سیانور برای جلوگیری از دستگیری، نشان‌دهنده فضای سخت و بسته‌ای بود که اعضا در آن زندگی می‌کردند. در چنین ساختاری حتی روابط عاطفی اعضا نیز می‌توانست به مسئله‌ای تشکیلاتی تبدیل شود
.
یا مثلاً ماجرای عبدالله پنجه‌شاهی و ادنا ثابت که ؛ رابطه عاطفی آن‌ها در یک خانه تیمی فاش شد و ، عبدالله به دلیل نقض ضوابط سازمانی محاکمه و کشته شد اما مرگش به علت درگیری با ساواک اعلام شد.

ادنا نیز مدتی در حبس تشکیلاتی قرار گرفت و بعدها به فعالیت در سازمان پیکار ادامه داد تا اینکه در سال ۱۳۶۰اعدام شد.
.
، این ماجرا فقط داستان دو نفر نیست؛ نمونه‌ای از تناقض عمیق میان ایدئولوژی مطلق‌گرا و آزادی فردی است.

وقتی یک تشکیلات سیاسی خود را صاحب حقیقت بداند و برای رسیدن به آینده مطلوب، فرد را تابع کامل سازمان کند، آزادی، انتخاب شخصی و حتی عشق می‌تواند قربانی ایدئولوژی شود.

@irantomarrow
دکتر یدالله کریمی پور

پیمان مکه را نباید فقط از روی متن رسمی آن خواند؛ باید دید چه نام‌هایی در آن نیامده و رفتار و سابقهٔ امضاکنندگان چه می‌گوید.

در این پیمان نام ایران غایب است، اما رقابت عربستان با محور نزدیک به تهران، رابطهٔ راهبردی عربستان با آمریکا و اسرائیل، و حضور ترکیه و پاکستان، معنای دیگری به آن می‌دهد.

عبارت «علیه هیچ کشوری نیست» بیشتر راهی برای باز گذاشتن مسیر دیپلماسی است.

این پیمان می‌تواند در عمل چتری برای تقسیم هزینه و هماهنگی در برابر رویارویی احتمالی با ایران باشد.

به همین دلیل، جغرافیای آن را تصادفی نمی‌دانم؛ مکه محور ظاهری پیمان است، اما در پسِ آن، تهران مهم‌ترین مخاطب راهبردی آن است.


@irantomarrow
⭕️مسعود نیلی، اقتصاددان :

از سال ۹۷ تا ۱۴۰۵ نرخ ارز، تقریبا ۵۰ برابر شده و حداقل ۱۶ میلیون نفر به جمعیت زیر خط فقر افزوده شده اند.

@irantomarrow
من صندوقدار یک فروشگاه مواد غذایی هستم و شب‌ها از ساعت ۱۰ شب تا ۶ صبح کار می‌کنم. در این ساعات، معمولاً مشتریان ثابتی را می‌بینم؛ آدم‌هایی که بی‌خواب‌اند، شب‌کارند یا شاید کسی را ندارند که منتظر بازگشتشان باشد.

یک شب مردی ساعت دو بامداد از من خواست روی رسیدش که حدود ۱۷ دلار میشد ، چیزی بنویسم؛ فقط برای اینکه مطمئن شود امروز یک انسان او را دیده است. وقتی فهمیدم شش روز است با هیچ‌کس حرف نزده، این اتفاق ذهنم را درگیر کرد.

از آن شب شروع کردم روی رسید مشتریان جمله‌های کوتاه و مهربانانه بنویسم؛ «تو مهم هستی»، «تو تنها نیستی»، «از دیدنت خوشحال شدم» و چیزهایی شبیه این. کم‌کم متوجه شدم بسیاری از مشتریان شبانه واقعاً تنها هستند.
یک زن که همیشه برای گربه‌اش غذا می‌خرید، یک شب در حالی که گریه می‌کرد به من گفت در حال طلاق گرفتن است و این یادداشت‌ها تنها حرف‌های مهربانانه‌ای بوده که در ماه‌های اخیر شنیده است. حتی چهارده رسید را روی یخچالش چسبانده بود.

همین یادداشت‌های کوچک باعث شد مشتریان با من و با یکدیگر صحبت کنند. مدیر فروشگاه هم وقتی این تغییر را دید، جلوی فروشگاه چند نیمکت گذاشت تا مشتریان شبانه جایی برای نشستن و با هم بودن داشته باشند.

من هنوز روی رسیدها می‌نویسم، چون فهمیده‌ام گاهی یک جمله کوتاه می‌تواند به کسی بفهماند که دیده می‌شود، مهم است و در این دنیا کاملاً تنها نیست. ❤️

@irantomarrow
❤1
شهر سهند با بیش از ۱۸۰ هزار نفر جمعیت، تنها سه جایگاه سوخت فعال است و کمبود کارت آزاد و محدودیت ۱۵ لیتری، باعث صف‌های کیلومتری و انتظارهای چندساعته شده است.

با توجه به رفت‌وآمد روزانه بخش زیادی از مردم بین سهند و تبریز، ظرفیت فعلی جایگاه‌ها و سهمیه سوخت پاسخگوی نیاز مردم نیست.

کانال اعتراض مدنی بازار

@irantomarrow
رئیس سازمان هواپیمایی علت تأخیر و تغییر ساعت برخی پروازهای اخیر را محدودیت‌های راداری، آسیب جنگ به تجهیزات ناوبری و تحریم‌های صنعت هوایی اعلام کرده است.

@irantomarrow
مصادرهٔ شعارها، واژه‌ها و نمادهای اعتراضی از سوی حکومت را نمی‌توان صرفاً اتفاقی دانست. وقتی شعار «نه فراموش می‌کنیم و نه می‌بخشیم»، عنوان «جان‌فدا» و حتی موسیقی مورد استفاده معترضان، به شکلی دیگر در روایت رسمی حکومت ظاهر می‌شوند، برای من این پرسش مطرح می‌شود که چرا حکومت تا این اندازه نیاز دارد نشانه‌های اعتراض را کنترل و بازتعریف کند.

این رفتار دست‌کم نشان‌دهندهٔ اثرگذاری و گستردگی اعتراضات است.

حکومت می‌خواهد معنای نمادها را در اختیار خود نگه دارد و اجازه ندهد آنها به نشانه‌ای مستقل از قدرت تبدیل شوند؛ چون در جمهوری اسلامی، نماد فقط یک شعار یا واژه نیست؛ نماد بخشی از روایت و مشروعیت سیاسی است.

حقوق خصوصی

@irantomarrow
نیویورک پست

فشار اقتصادی، اعدام‌ها، جنگ و سرکوب اعتراضات قبلی، جامعه ایران را به آستانه یک خیزش تازه رسانده است.

برخی فعالان می‌گویند گروه‌هایی در داخل کشور در حال آماده‌سازی برای اعتراضات جدید هستند .

در مقابل، خاطره سرکوب خونین اعتراضات گذشته و حضور گسترده نیروهای امنیتی، مانع شکل‌گیری یک اعتراض سراسری شده است.

با این حال، این گزارش به تجمع‌های اخیر در اعتراض به اعدام در اصفهان، افزایش نارضایتی و احتمال تشدید شکاف در ساختار حکومت اشاره می‌کند و فضای کنونی را آماده یک رویارویی دوباره میان جامعه و حکومت توصیف می‌کند.

@irantomarrow
محمود جامساز ،کارشناس اقتصادی :

درآمدهای عظیم نفتی ایران در طی دو دهه گذشته به‌درستی مدیریت و سرمایه‌گذاری نشده و اگر حتی بخشی از آن صرف توسعه زیرساخت و تقویت اقتصاد می‌شد، ایران امروز توان بیشتری برای مقابله با تحریم‌ها و بحران‌های اقتصادی داشت.

رشد شدید نقدینگی، کسری بودجه و تورم مزمن باعث کاهش قدرت خرید و تضعیف طبقه متوسط شده است.

در سال ۱۴۰۴ بیش از ۵.۶ هزار تریلیون تومان به نقدینگی افزوده شده؛ یعنی به‌طور متوسط روزانه بیش از ۱۵ هزار میلیارد تومان.

@irantomarrow
محمدباقر خرمشاد استاد ولایی دانشگاه و معاون سابق وزیر کشور :

رسانه‌های داخلی و شبکه‌های اجتماعی خارجی تصویری بسیار منفی از توانایی‌های ایران در ذهن مردم ساخته‌اند و جنگ اخیر باعث شد بخشی از این تصور تغییر کند و مردم توانمندی‌های صنعتی، نظامی و زیرساختی کشور را ببینند.

پ.ن :

مشکلات اقتصادی، فساد، رانت و کاهش قدرت خرید واقعیت‌های ملموسی هستند که نمی‌توان همه آنها را نتیجه تبلیغات رسانه‌ای دانست.

اما حکومت به‌جای پاسخ‌گویی به این واقعیت‌ها، آنها را به «برداشت اشتباه مردم» یا «تأثیر رسانه‌های خارجی» نسبت می‌دهد.

@irantomarrow
سالانه چندین میلیارد دلار از درآمد نفت ایران، در قالب تخفیف، به خریداران و دلالان نفت واگذار می‌شود.

بخش قابل‌توجهی از درآمد حاصل از فروش نفت نیز به دلیل اجبار به واردات کالاهای بی‌کیفیت از چین هدر می‌رود.

از سوی دیگر، تحریم‌ها هزینه مبادلات ایران را به‌شدت افزایش داده‌اند. بسیاری از فروشندگان کالا و خدمات به ایران، به دلیل ریسک تحریم و مشکلات انتقال پول، مبالغ بیشتری مطالبه می‌کنند و حتی در مواردی، با وجود دریافت پول، از ارسال کالا خودداری می‌کنند؛ زیرا می‌دانند ایران به دلیل تحریم‌ها در بسیاری از موارد امکان پیگیری مؤثر حقوقی و طرح دعوا در دادگاه‌های بین‌المللی یا کشورهای طرف معامله را ندارد.

اینها جدا از مبالغی است که در اختیار واسطه‌ها و شرکت‌های تراستی قرار می‌گیرد؛ شرکت‌ها و افرادی که درباره ارتباط برخی از آنها با نهادها و وابستگان حکومتی نیز پرسش‌های جدی مطرح است. بخشی از این منابع ممکن است در فرآیندهای غیرشفاف گم شود، بازنگردد یا حتی به نفع افراد و شبکه‌های خاص مورد سوءاستفاده قرار گیرد.

در نتیجه، مسئله فقط میزان فروش نفت نیست؛ مهم‌تر از آن، میزان واقعی درآمدی است که پس از تخفیف‌ها، هزینه دور زدن تحریم‌ها، واسطه‌گری، واردات اجباری و فساد و عدم شفافیت، نهایتاً به اقتصاد ایران می‌رسد.

@irantomarrow
واردات گوشت بوفالوی هند که پیش‌تر عمدتاً برای مصارف صنعتی بود، مدتی است که برای مصرف خانوار نیز مجاز شده است.

نگرانی اصلی این است که برخی فروشندگان ممکن است آن را به‌عنوان گوشت گوساله و با قیمت بالاتر به مردم عرضه کنند

کانال اعتراض مدنی بازار

@irantomarrow