ایران فردا
177 subscribers
155 photos
51 videos
438 links
رسانه تحلیلی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی
Download Telegram
ژاندارم خلیج فارس؛ روایت شکل‌گیری قدرت نظامی ایران در دوران محمدرضا شاه پهلوی

این مجموعه، روایت مسیر دگرگونی نیروهای مسلح ایران در دوران محمدرضا شاه پهلوی است؛ مسیری که از یک ارتش بازسازی‌شده پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد و در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی، ایران را به مجهزترین نیروی نظامی منطقه خاورمیانه تبدیل کرد.

محمدرضا شاه در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، در سن ۲۱ سالگی، پس از کناره‌گیری رضاشاه از سلطنت، به پادشاهی رسید.

او کشوری را تحویل گرفت که ارتش مدرن آن در دوره رضاشاه شکل گرفته بود، اما جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط متفقین نشان داده بود که ساختار نظامی کشور برای حفظ استقلال در برابر قدرت‌های بزرگ کافی نیست.

در دهه‌های پس از جنگ، شاه به این نتیجه رسید که ایران برای حفظ امنیت خود در منطقه‌ای پرتنش، نیازمند نیروی نظامی مدرن و بازدارنده است.

افزایش درآمدهای نفتی، به‌ویژه پس از رشد قیمت نفت در دهه ۱۳۵۰، منابع مالی لازم را برای اجرای این سیاست فراهم کرد.

این برنامه تنها به خرید تسلیحات محدود نبود. همزمان با خرید تجهیزات پیشرفته، هزاران افسر و متخصص ایرانی برای آموزش‌های تخصصی به کشورهای غربی اعزام شدند، مراکز آموزشی توسعه یافتند و زیرساخت‌های پشتیبانی، تعمیراتی و صنعتی ارتش گسترش پیدا کرد.

در نیروی هوایی، ورود جنگنده‌هایی مانند اف-۴ فانتوم، اف-۵ و سپس اف-۱۴ تامکت، ایران را به دارنده یکی از پیشرفته‌ترین ناوگان‌های هوایی منطقه تبدیل کرد.

اف-۱۴، که در آن زمان تنها در اختیار آمریکا و ایران قرار داشت، به دلیل توانایی رهگیری اهداف دوربرد و سامانه راداری پیشرفته، نقش مهمی در راهبرد دفاع هوایی ایران پیدا کرد.

در نیروی زمینی، خرید تانک‌هایی مانند ام-۶۰ آمریکایی و چیفتن بریتانیایی، همراه با توسعه لشکرهای زرهی، توان رزمی ایران را افزایش داد.

لشکر ۹۲ زرهی اهواز، به دلیل استقرار در نزدیکی مرز عراق و اهمیت راهبردی خوزستان، به یکی از مهم‌ترین یگان‌های زرهی منطقه تبدیل شد.

در بخش دریایی نیز ایران پس از خروج بریتانیا از شرق سوئز در سال ۱۹۷۱ میلادی، تلاش کرد نقش بیشتری در امنیت خلیج فارس ایفا کند.

توسعه پایگاه دریایی بندرعباس، گسترش ناوگان سطحی، خرید ناوچه‌ها و برنامه‌ریزی برای توسعه توان زیردریایی، بخشی از این راهبرد بود.

لقب «ژاندارم خلیج فارس» در دهه ۱۹۷۰ میلادی، بیشتر در چارچوب سیاست منطقه‌ای آمریکا در دوره دکترین نیکسون مطرح شد؛ سیاستی که بر تکیه بر متحدان منطقه‌ای قدرتمند برای حفظ ثبات منطقه به جای حضور گسترده مستقیم آمریکا تأکید داشت.

عملیات ظفار در عمان (۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ میلادی) مهم‌ترین تجربه نظامی برون‌مرزی ارتش ایران در این دوره بود.

نیروهای ایرانی در کنار نیروهای عمانی و متحدان دیگر، در شکست شورش ظفار نقش داشتند؛ هرچند این عملیات هزینه انسانی نیز برای ایران به همراه داشت.

با انقلاب ۱۳۵۷، بخش بزرگی از برنامه‌های نظامی آینده ایران متوقف شد. برخی قراردادهای تسلیحاتی لغو شدند و ساختار سیاسی کشور تغییر کرد.

با این حال، بخشی از زیرساخت‌ها، تجهیزات و سازمان‌های ایجادشده در آن دوره همچنان پایه‌ای مهم برای نیروهای مسلح ایران باقی ماند.

این دوره تاریخی را می‌توان نمونه‌ای از پیوند میان درآمد نفتی، سیاست خارجی، جاه‌طلبی منطقه‌ای و برنامه‌ریزی نظامی دانست؛ دوره‌ای که ایران را برای مدتی به یکی از مهم‌ترین قدرت‌های نظامی خاورمیانه تبدیل کرد.

داکسور

@irantomarrow
۱۳۱ ملیون دلار ایران به شکل تتر توسط آمریکا در چهار کیف پول توقیف شد.

@irantomarrow
ایران فردا
Evanescence - T.me/BehMelody – My Immortal
My Immortal – Evanescence

من خیلی از اینجا بودن خسته‌ام
همه‌ی ترس‌های کودکیم سرکوبم کرده‌اند
و اگر مجبور هستی اینجا را ترک کنی،
آرزو می‌کنم ای کاش زودتر این کار را بکنی و بروی؛
چون هنوز حضورت اینجا باقی مانده
و من را تنها نمی‌گذارد.
♪♪♪
به نظر نمی‌آید این زخم‌ها درمان شوند،
این درد بیش از اندازه واقعی است.
آن‌قدر درد زیاد است
که حتی زمان هم نمی‌تواند آن را پاک کند.
♪♪♪
وقتی گریه کردی، من همه‌ی اشک‌هایت را پاک کردم.
وقتی فریاد زدی، با تمام ترس‌هایت جنگیدم.
من در تمام این سال‌ها دستت را گرفته بودم،
اما تو هنوز
تمام وجود من را در اختیار داری.
♪♪♪
تو قبلاً من را اسیر می‌کردی
با زندگیِ طنین‌اندازت،
اما اکنون من در زندگی‌ای که تو پشت سر گذاشتی، گیر افتاده‌ام.
چهره‌ی تو
در رویاهای زیبای گذشته‌ام مرا رها نمی‌کند،
و صدایت
تمام عقل و آرامش درونم را از من گرفته است.
♪♪♪
به نظر نمی‌آید این زخم‌ها درمان شوند،
این درد بیش از اندازه واقعی است.
آن‌قدر درد زیاد است
که حتی زمان هم نمی‌تواند آن را پاک کند.
♪♪♪
خیلی تلاش کردم به خودم بقبولانم که تو دیگر رفته‌ای،
اما با اینکه هنوز با منی،
من تمام این مدت تنها بوده‌ام.

@irantomarrow
ایران فردا
My Immortal – Evanescence من خیلی از اینجا بودن خسته‌ام همه‌ی ترس‌های کودکیم سرکوبم کرده‌اند و اگر مجبور هستی اینجا را ترک کنی، آرزو می‌کنم ای کاش زودتر این کار را بکنی و بروی؛ چون هنوز حضورت اینجا باقی مانده و من را تنها نمی‌گذارد. ♪♪♪ به نظر نمی‌آید این…
جاودان من

این آهنگ فقط درباره‌ی از دست دادن یک آدم نیست؛ درباره‌ی ماندنِ کسی بعد از رفتنش است. درباره‌ی زخمی که جسمِ آدمی رفته، اما خاطره، صدا، چهره و حضورش هنوز در ذهن و قلبت باقی مانده است.

راوی آن‌قدر خسته شده که حتی آرزو می‌کند کسی که رفته، واقعاً برای همیشه برود؛ چون ماندنِ خاطره‌اش دردناک‌تر از خودِ رفتن است.

با این حال، نمی‌تواند رهایش کند. تناقض عجیبی در تمام آهنگ وجود دارد: می‌خواهد فراموش کند، اما هنوز دوست دارد؛ می‌خواهد رها شود، اما هنوز بخشی از وجودش متعلق به آن آدم است.

شاید دردناک‌ترین بخش داستان همین باشد؛ اینکه زمان همیشه درمانگر نیست. بعضی زخم‌ها با گذشت سال‌ها ناپدید نمی‌شوند، فقط یاد می‌گیریم چگونه با جای خالی‌شان زندگی کنیم.

خاطراتی وجود دارند که نه می‌توان پاکشان کرد و نه می‌توان به گذشته بازگشت و چیزی را تغییر داد.

«My Immortal»
روایت همین تنهایی است؛ تنهاییِ کسی که ظاهراً تنها مانده، اما در واقع تمام گذشته‌اش را با خودش حمل می‌کند. کسی که بارها به خودش می‌گوید «او دیگر رفته»، اما در عمیق‌ترین بخش وجودش هنوز با او زندگی می‌کند.

و شاید معنای واقعی «جاودانه‌ی من» همین باشد:

بعضی آدم‌ها از زندگی ما می‌روند، اما از درون ما هرگز نمی‌روند.

@irantomarrow
ای‌بی‌سی نیوز به نقل از یک مقام آمریکایی آگاه از مذاکرات گزارش داد مسیر موقت کشتیرانی که میان جمهوری اسلامی و عمان در حال بررسی است، به مدت ۶۰ روز برقرار خواهد بود و در این مدت، مذاکره‌کنندگان برای دستیابی به توافقی بلندمدت برای بازگشایی تنگه هرمز و توافق هسته‌ای تلاش خواهند کرد.

طبق این گزارش، مقام‌های حکومت ایران گفته‌اند این توافق مسیرهای جدیدی برای کشتیرانی ایجاد می‌کند که بر اساس آن، کشتی‌های تجاری از مسیر تحت کنترل جمهوری اسلامی وارد خلیج فارس می‌شوند و از مسیر خروجی تحت کنترل عمان خارج خواهند شد.

این مقام آمریکایی تاکید کرد تا زمان اعلام رسمی، هیچ‌یک از مفاد این توافق نهایی نشده است.

@irantomarrow
در یکی از بزرگ ترین قراداد های نظامی تاریخ خاورمیانه، ایالات متحده مجوز فروش 5250 موشک رهگیر از نوع پاتریوت و تاد به بحرین، کویت، قطر و امارات متحده عربی را صادرکرد.

@irantomarrow
یک فکت قابل تأمل درباره بازار کار ایران:

در ایران بیش از ۸.۵ میلیون نفر تاکنون به‌عنوان راننده در اسنپ ثبت شده‌اند؛ حدود ۳.۹ میلیون نفر نیز در سال ۱۴۰۴ فعال بوده‌اند. در مقابل، اوبر در بیش از ۷۰ کشور حدود ۹.۷ میلیون راننده و پیک فعال ماهانه دارد.

این آمار، با وجود تفاوت در شیوه محاسبه، نشان می‌دهد بخش بزرگی از نیروی کار ایران به سمت مشاغل پلتفرمی و کم‌ثبات سوق پیدا کرده است؛ مسئله‌ای که می‌تواند نشانه‌ای از کاهش کیفیت اشتغال و نبود فرصت‌های شغلی متناسب با تخصص و مهارت افراد باشد.

@irantomarrow
👍1
🧠 فشار روانی بر نسل جوان ایران

یک روان‌پزشک با انتشار ویدیویی گفته است حدود ۹۰ درصد مراجعانی که با علائمی مانند اضطراب، استرس مزمن، حملات عصبی و آشفتگی روانی به او مراجعه می‌کنند، متولد دهه ۸۰ و اواخر دهه ۷۰ هستند.

این عدد می‌تواند تصویری قابل تأمل از وضعیت روانی نسل جوان ایران ارائه کند.

جوانان، در مقایسه با کودکان، میانسالان و سالمندان، در سال‌های اخیر در معرض مجموعه‌ای از فشارهای سنگین اجتماعی قرار گرفته‌اند؛

از کشتار مردم اغلب جوان در ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ و جنگ اخیر و اعدامهای هم نسلان معترض آنها گرفته تا بحران‌های اقتصادی، ناامنی اجتماعی و نگرانی نسبت به آینده.

تداوم این شرایط می‌تواند زمینه‌ساز ترومای جمعی، سوگ پیچیده، اضطراب مزمن، گوش‌به‌زنگی افراطی، فرسودگی روانی و احساس ناامنی مداوم برای این نسل شود.

این وضعیت را نباید صرفاً یک مشکل فردی دانست؛ اگر یک نسل به‌طور مداوم در معرض بحران، خشونت، ناامنی و بی‌ثباتی قرار گیرد، پیامدهای آن می‌تواند به یک بحران روانی و اجتماعی نسلی تبدیل شود.

@irantomarrow
👍1
مدارس دولتی عملاً برای خانواده‌ها کاملاً رایگان نیستند.

کمک‌های اجباری به مدرسه و هزینه‌های جانبی مانند سرویس، لباس و لوازم‌التحریر فشار مالی زیادی ایجاد کرده و شهریه بالای مدارس غیردولتی که بین ۵۰ تا ۱۵۰ ملیون است نیز گزینه جایگزین مناسبی برای خانواده‌های کم‌درآمد نیست.

کانال اعتراض مدنی بازار

@irantomarrow
یک مقام لبنانی به رویترز گفت:

لبنان و اسرائیل بر سر فهرستی از کشورها که می‌توانند برای خلع سلاح حزب‌الله نیرو اعزام کنند، به توافق رسیده‌اند.

@irantomarrow
ایران فردا
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفته است که اهمیت راهبردی تنگه هرمز در آینده کاهش خواهد یافت. استفاده از این مسیر به‌عنوان اهرم فشار باعث می‌شود کشورهای منطقه به دنبال مسیرهای جایگزین مانند خطوط لوله و انتقال زمینی بروند. به گفته او، طی حدود دو سال…
وزیر خزانه‌داری آمریکا دیروز عملاً بخشی از برنامه آینده آمریکا درباره تنگه هرمز را آشکار کرد.

او گفته است که وضعیت تنگه هرمز دیگر به شرایط قبل از جنگ بازنخواهد گشت و قرار است طی دو سال آینده، حدود ۷۰ درصد از انرژی‌ای که اکنون از طریق تنگه هرمز عبور می‌کند، از طریق خطوط لوله منتقل شود.

اگر این اظهارات دقیق باشد، معنای آن بسیار فراتر از یک اقدام موقت در دوران جنگ کنونی است؛ یعنی حتی اگر آمریکا همین امروز از منطقه عقب‌نشینی کند، روند کاهش وابستگی بازار انرژی به تنگه هرمز ادامه پیدا خواهد کرد.

در واقع، هدف فقط کنترل تنگه در شرایط جنگی نیست؛ بلکه می‌تواند کاهش تدریجی اهمیت ژئوپلیتیکی و اقتصادی تنگه هرمز از طریق ایجاد مسیرهای جایگزین انتقال انرژی و آمادگی برای جنگهای آتی با ایران باشد.

@irantomarrow
مراد ویسی: جنگ بزرگ خاورمیانه در راه است

هرچقدر اتفاقات و شرایط خاورمیانه را بررسی می‌کنم، شباهت‌های زیادی با فضای حاکم بر جهان پیش از جنگ‌های جهانی اول و دوم وجود دارد . آن سالها هم تفاهم و توافق پشت سر هم بین کشورهایی که بعداً در جنگهای جهانی درگیر شدند رخ داد .


توافق‌ها و تفاهم‌نامه‌ها میان ایران و آمریکا، ایران و عمان و سایر کشورها، به نظر می‌رسد پایدار و قابل اتکا نباشند. هیچ‌یک از طرف‌های درگیر در خاورمیانه حاضر نیستند به‌طور جدی سلاح‌های خود را کنار بگذارند و همگی در حال جمع آوری سلاح هستند .

به همین دلیل یک جنگ بزرگ در خاورمیانه در سال‌های آینده در راه است.

@irantomarrow
غریب آبادی، معاون وزیر خارجه:

🔹در اثر تصمیمات برخی کشورهای ساحلی دریای خزر، پای بیگانگان دارد به این منطقه باز می‌شود.

@irantomarrow
گزارش‌هایی درباره استعفای محمدباقر ذوالقدر از دبیری شورای عالی امنیت ملی و جایگزینی او با محسن رضایی منتشر شد، اما این خبر بعداً از سوی فارس به‌عنوان خبر کاربران و نه خبر رسمی تأییدشده، پس گرفته یا تعدیل شد.

در مقابل، منابع نزدیک به دولت می‌گویند پزشکیان با استعفای ذوالقدر موافقت نکرده و او همچنان دبیر شعام است. بنابراین، تغییر دبیر شعام هنوز رسمی نشده است.

ماجرا نشانه‌ای از اختلاف و زورآزمایی بر سر کنترل شورای عالی امنیت ملی است؛ به‌گونه‌ای که انتصاب احتمالی محسن رضایی می‌توانست موازنه قدرت را به ضرر پزشکیان و جریان نزدیک به دولت و به نفع مجتبی خامنه ای تغییر دهد.

@irantomarrow
گاهی یک حکایت چندصدساله، از صدها تحلیل سیاسی و اقتصادی امروز دقیق‌تر حرف می‌زند.

عبید زاکانی در «رساله دلگشا» حکایتی از مولانا عضدالدین نقل می‌کند:

«شخصی از مولانا عضدالدین پرسید که چون است که در زمان خلفا مردم دعوی خدایی و پیغمبری بسیار می‌کردند و اکنون نمی‌کنند؟ گفت: مردم این روزگار را چندان ظلم و گرسنگی پیش آمده است که نه از خدایشان به یاد می‌آید و نه از پیغمبر.»

فارغ از طنز تلخ حکایت، یک حقیقت اجتماعی در آن نهفته است: وقتی فقر، گرسنگی، ناامنی و ظلم زندگی انسان را به مسئله بقا تبدیل می‌کند، بسیاری از دغدغه‌های دیگر به حاشیه می‌روند.

انسان گرسنه ابتدا به نان فکر می‌کند، انسان گرفتار ابتدا به رهایی از گرفتاری؛ و جامعه‌ای که بخش بزرگی از مردمش درگیر تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی هستند، دیگر انرژی و فرصت چندانی برای آرمان‌ها، باورها و حتی اختلافات فکری ندارد.

شاید به همین دلیل است که برای فهم رفتار یک جامعه، فقط نباید به فرهنگ و باورهای مردم نگاه کرد؛ گاهی باید سفره مردم، درآمدشان، امنیتشان و میزان فشاری را که بر زندگی‌شان وارد می‌شود دید.

این حکایت قدیمی است، اما مسئله‌ای که مطرح می‌کند هنوز تازه است.

@irantomarrow
صفدر آصفی زمانی

ایران از نظر تاریخی و حقوقی می‌توانست مدعی سهم ۵۰ درصدی از دریای خزر باشد.همانگونه‌که اظهارات صفرف روسی نشان میدهد.

قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و شوروی مبنای حقوق برابر دو کشور در خزر بودند و پس از فروپاشی شوروی، سهم شوروی باید میان جمهوری‌های تازه‌استقلال‌یافته تقسیم می‌شد، نه اینکه سهم ایران نیز دوباره موضوع تقسیم قرار بگیرد.

جمهوری اسلامی در دولت روحانی و زمامداری علی خامنه ای ، با پذیرش کنوانسیون ۲۰۱۸ خزر، بدون تعیین تکلیف روشن قراردادهای پیشین، عملاً امکان استناد آینده ایران به آن‌ها را تضعیف کرد.

همچنین با پذیرفتن رژیم حقوقی جدید، سهم ایران از منابع خزر به مراتب بسیار کمتر از ۵۰ درصد شد.

استدلال‌هایی مانند استدلالات محمد جواد ظریف که «شکل خزر دایره‌ای نیست» را برای رد سهم ۵۰ درصدی کافی نیست؛ زیرا می‌توان سهم ایران را بدون تصاحب سواحل کشورهای دیگر تعریف کرد.

در نتیجه، ، ایران نه‌تنها بخش مهمی از ظرفیت حقوقی و ژئوپلیتیکی خود در خزر را از دست داده، بلکه در حالی که روسیه و کشورهای ساحلی دیگر بیشترین نقش در آلوده کردن آن و همین طور از منابع و مسیرهای انرژی خزر بهره می‌برند، سهم ایران به کمترین میزان ممکن از منابع و بیشترین میزان از آلودگی‌های آن رسیده است

@irantomarrow
🔴 #خبر_فوری

مجدداً توافق درباره بازگشایی تنگه هرمز به بن بست خورد،

شورای عالی امنیت ملی ایران:
تا زمانی که آمریکا به موارد زیر عمل نکند،
تنگه هرمز باز نخواهد شد،

1. جنگ علیه ایران و متحدان آن در لبنان، فلسطین، یمن و عراق را به طور دائم پایان دهد،
2. محاصره دریایی را لغو کنید و نیروهای دریایی و هوایی آمریکا را از منطقه اطراف ایران خارج کنید،
3. خسارات وارده در دو جنگ تهاجمی که علیه ایران تحمیل شده است را جبران کنید،
4. تحریم‌های غیرقانونی علیه ایران را لغو کنید،
5. دارایی‌های مسدود شده ایران را بدون هیچ قید و شرطی آزاد کنید.

@irantomarrow
دکتر یدالله کریمی پور

اگر انسداد دریایی ایران ۳ تا ۴ ماه دیگر ادامه پیدا کند، چشم‌انداز خوشایندی برای اقتصاد کشور قابل تصور نیست.

بخش عمده تجارت خارجی ایران از جنوب انجام می‌شود و بنادر شمالی و مسیرهای زمینی ظرفیت لازم برای جایگزینی آن را ندارند.

بنابراین با ادامه این وضعیت، ابتدا زنجیره تأمین مختل می‌شود؛ از واردات ذرت، کنجاله، غلات و روغن گرفته تا تأمین کالاهای اساسی.
نتیجه آن می‌تواند افزایش قیمت مرغ، گوشت و لبنیات، بالا رفتن هزینه حمل‌ونقل و واردات، کاهش درآمد ارزی نفت و پتروشیمی و در نهایت تشدید تورم و فشار بر معیشت مردم باشد.

دولت پزشکیان می‌تواند با استفاده از ذخایر و مسیرهای جایگزین، مدتی بحران را مدیریت کند، اما در برابر فشار اقتصادی و اجتماعی ناشی از یک انسداد طولانی‌مدت، توان محدودی خواهد داشت.

اینجا جغرافیا فقط نقشه نیست؛ جغرافیا اقتصاد است. بحران در مسیرهای تجاری، دیر یا زود خودش را در سفره مردم نشان می‌دهد.
خلاصه اینکه با سیاست می‌توان بازی کرد، اما اقتصاد با بازیگران ناپخته شوخی ندارد.
مهدی الیاسی

ماجرای نفت شمال یکی از روشن‌ترین نمونه‌های نفوذ شوروی در سیاست ایران پس از شهریور ۱۳۲۰ بود.

پس از ورود ارتش شوروی به ایران، مسکو به دنبال گرفتن امتیاز نفت شمال بود و حتی در نزدیکی شیرگاه و سوادکوه دکل اکتشافی برپا کرد. هم‌زمان، حزب توده با تمام توان سیاسی و رسانه‌ای خود از واگذاری این امتیاز به شوروی دفاع کرد.

احسان طبری، از چهره‌های نظری حزب توده، در مقاله‌ای در روزنامه «مردم» صراحتاً از واگذاری نفت شمال دفاع کرد و آن را در چارچوب سیاست موازنه مثبت و حتی عامل پیشرفت و دموکراتیزه‌شدن ایران دانست.

حزب توده همچنین برای حمایت از این خواسته تظاهراتی در تهران برگزار کرد. حضور نیروهای شوروی در حمایت از تظاهرکنندگان، برای برخی اعضای حزب تکان‌دهنده بود و باعث شد نسبت به ماهیت این جریان دچار تردید شوند.

یکی از کسانی که در همان زمان از صف تظاهرات خارج شد، جلال آل‌احمد بود؛ او که مسئول انتظامات تظاهرات بود، پس از مشاهده سربازان شوروی بازوبند خود را باز کرد و صفوف حزب توده را ترک کرد.

این ماجرا نشان می‌دهد که مسئله نفت شمال فقط یک اختلاف اقتصادی نبود؛ بلکه به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های کشمکش بر سر استقلال سیاسی و میزان نفوذ شوروی در ایران تبدیل شده بود.

@irantomarrow
فاطمه نصیری

میرزا ملکم‌خان ناظم الدوله در کتاب «اصول ترقی» در سال ۱۲۶۲ ، مشکل اصلی اقتصاد ایران را کمبود و گردش بسیار کند سرمایه می‌دانست.

از نظر او، همان‌طور که خون باید در بدن دائماً گردش کند، سرمایه نیز باید مرتب در اقتصاد حرکت کند تا تولید و تجارت رونق بگیرد.

او معتقد بود مشکل فقط کمبود پول نیست؛ فقدان نظام بانکی ، دشواری معاملات و کندی انتقال سرمایه باعث می‌شود همان سرمایه اندک نیز نتواند به‌خوبی به کار گرفته شود.

راه‌حل پیشنهادی او دو چیز بود:
ایجاد و توسعه بانک‌ها برای افزایش و تسهیل گردش سرمایه داخلی

جذب سرمایه خارجی؛ همان‌طور که کشور برای کمبود کالاهایی مانند چای یا آهن می‌تواند از خارج واردات داشته باشد، برای کمبود سرمایه نیز می‌تواند سرمایه خارجی جذب کند.

@irantomarrow