شاهدان عینی گفتند که نیروهای امنیتی در جریان اعتراض‌ها، مانع درمان مجروحان در یکی از مطب‌های پزشکی در استان گیلان شده‌اند.
بر اساس پیام‌های دریافتی، یک پزشک شاغل در گیلان چند روز پیش از فراخوان اعتراضی، در صفحه شخصی خود اعلام کرده بود که آماده ارائه خدماتی از جمله پانسمان، بخیه و کمک‌های اولیه به‌صورت رایگان است.
این شاهد عینی می‌گوید در روز اعتراض‌ها، ماموران اطلاعات مقابل در مطب حاضر شده و به این پزشک دستور داده‌اند از پذیرش بیماران خودداری کند. به گفته این منبع، پس از مشاجره‌ای کوتاه و تاکید پزشک بر وظیفه حرفه‌ای خود، ماموران در مقابل مطب باقی مانده و به افرادی که مجروحان را به آنجا می‌آوردند، اعلام کرده‌اند که مطب بسته است.
بر اساس این گزارش، ماموران حتی اجازه خروج پزشک از مطب را نداده و او تا نیمه‌شب عملا در محل کار خود محبوس بوده است.
شاهد عینی می‌گوید در نتیجه این اقدام، شمار زیادی از مجروحان اعتراض‌ها در گیلان از دریافت درمان محروم شده اند
https://t.me/irantomarrow
بر اساس پیام‌های دریافتی، یک پزشک شاغل در گیلان چند روز پیش از فراخوان اعتراضی، در صفحه شخصی خود اعلام کرده بود که آماده ارائه خدماتی از جمله پانسمان، بخیه و کمک‌های اولیه به‌صورت رایگان است.
این شاهد عینی می‌گوید در روز اعتراض‌ها، ماموران اطلاعات مقابل در مطب حاضر شده و به این پزشک دستور داده‌اند از پذیرش بیماران خودداری کند. به گفته این منبع، پس از مشاجره‌ای کوتاه و تاکید پزشک بر وظیفه حرفه‌ای خود، ماموران در مقابل مطب باقی مانده و به افرادی که مجروحان را به آنجا می‌آوردند، اعلام کرده‌اند که مطب بسته است.
بر اساس این گزارش، ماموران حتی اجازه خروج پزشک از مطب را نداده و او تا نیمه‌شب عملا در محل کار خود محبوس بوده است.
شاهد عینی می‌گوید در نتیجه این اقدام، شمار زیادی از مجروحان اعتراض‌ها در گیلان از دریافت درمان محروم شده اند
https://t.me/irantomarrow
Telegram
ایران فردا
رسانه تحلیلی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی
😢4
بیانیه «انجمن ملی سلامت رازی» در محکومیت مسئولان ارشد نظام به‌دلیل نقض مسئولیت حرفه‌ای پزشکی، پنهان‌سازی جنایت و سکوت مجرمانه
انجمن ملی سلامت رازی به‌صورت قاطع و بی‌قیدوشرط خواستار آن است که مراجع ذی‌صلاح، از جمله شورای عالی نظام پزشکی، فوراً نسبت به لغو صلاحیت حرفه‌ای، سلب تایتل پزشکی و حذف هرگونه عنوان و مسئولیت مرتبط با نظام سلامت از تمامی افراد مسئول، از جمله مسعود پزشکیان و سایر مقامات نام‌برده، اقدام نمایند و آنان را بدون هیچ‌گونه تأخیر از کلیه مناصب مرتبط با حوزه سلامت خلع کنند و تأکید می‌کند که این افراد باید به‌دلیل نقض سوگند پزشکی و مسئولیت حرفه‌ای، در مراجع صالح قضایی داخلی و بین‌المللی تحت تعقیب و محاکمه قرار گیرند.
سکوت در برابر جنایت، مشارکت در جنایت است.
در همبستگی با مردم ایران و کادر درمان تحت ستم و به احترام جان‌باختگان راه آزادی
۰۳/۱۱/۱۴۰۴
انجمن ملی سلامت رازی
https://t.me/irantomarrow
انجمن ملی سلامت رازی به‌صورت قاطع و بی‌قیدوشرط خواستار آن است که مراجع ذی‌صلاح، از جمله شورای عالی نظام پزشکی، فوراً نسبت به لغو صلاحیت حرفه‌ای، سلب تایتل پزشکی و حذف هرگونه عنوان و مسئولیت مرتبط با نظام سلامت از تمامی افراد مسئول، از جمله مسعود پزشکیان و سایر مقامات نام‌برده، اقدام نمایند و آنان را بدون هیچ‌گونه تأخیر از کلیه مناصب مرتبط با حوزه سلامت خلع کنند و تأکید می‌کند که این افراد باید به‌دلیل نقض سوگند پزشکی و مسئولیت حرفه‌ای، در مراجع صالح قضایی داخلی و بین‌المللی تحت تعقیب و محاکمه قرار گیرند.
سکوت در برابر جنایت، مشارکت در جنایت است.
در همبستگی با مردم ایران و کادر درمان تحت ستم و به احترام جان‌باختگان راه آزادی
۰۳/۱۱/۱۴۰۴
انجمن ملی سلامت رازی
https://t.me/irantomarrow
Telegram
ایران فردا
رسانه تحلیلی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی
تصویری از مراسم تشییع دکتر مهسا دزفولیان کرمانشاهی، دندانپزشک شاغل در منطقه ستارخان تهران که جمعه ۱۹ دی ماه با شلیک مستقیم گلوله به قتل رسید.
https://t.me/irantomarrow
https://t.me/irantomarrow
دکتر قاسم فخرایی رئیس بیمارستان فارابی درباره مجروحان حوادث اخیر به خبرگزاری ایسنا گفت:
در مجموع، حدود ۱۰۰۰ بیمار مراجعه کرده‌اند که پارگی چشم داشتند و نیازمند عمل اورژانسی بودند که بعضی از آنها از هر دو چشم آسیب دیده بودند.
این آمار به جز پارگی پلک و بیمارانی است که در حال حاضر به عمل جراحی نیاز ندارند
پیش از ۱۸ دی، ۵۵ مصدوم مراجعه کردند که پرتابه‌هایی مانند ساچمه به چشم آنها برخورد کرده بود؛ این آمار تا صبح شنبه ۲۰ دی به بیش از ۷۰۰ بیمار رسید.
@irantomarrow
در مجموع، حدود ۱۰۰۰ بیمار مراجعه کرده‌اند که پارگی چشم داشتند و نیازمند عمل اورژانسی بودند که بعضی از آنها از هر دو چشم آسیب دیده بودند.
این آمار به جز پارگی پلک و بیمارانی است که در حال حاضر به عمل جراحی نیاز ندارند
پیش از ۱۸ دی، ۵۵ مصدوم مراجعه کردند که پرتابه‌هایی مانند ساچمه به چشم آنها برخورد کرده بود؛ این آمار تا صبح شنبه ۲۰ دی به بیش از ۷۰۰ بیمار رسید.
@irantomarrow
برگزاری نشدن مراسم سوگواری، «داغ» را به «خشم متراکم» تبدیل می‌کند
سخنگوی انجمن علمی روان‌پزشکان ایران:
این وضعیت هم بر افراد و هم بر جامعه تأثیرگذار است و زمینه‌ساز نابسامانی‌ها و ناسازگاری‌های آینده می‌شود.
سوگواری‌های ناشی از حوادث غیرطبیعی و عمدی، پیچیده‌ترین انواع سوگواری هستند.
پذیرش این فقدان برای سوگواران سنگین بوده و اغلب با خشم و اضطراب شدید همراه است. بنابراین مسیر صحیح عبور از مراحل سوگ اهمیت ویژه‌ای دارد.
آیین‌های جمعی سوگواری، از خاکسپاری تا مراسم چهلم، امکان همدردی گروهی و تخلیه هیجانی را فراهم می‌کنند. در شرایط تروماتیک ناشی از حوادث انسانی، برگزاری این مراسم اهمیت ویژه دارد.
واقعیت فقدان و سوگ تاکنون در جامعه نادیده گرفته شده است. همدلی و پذیرش مسئولیت از سوی دولت، به ویژه در قبال ناامنی و جان‌باختگان، شرط اول برای ترمیم جامعه است.
رئیس انجمن روانپزشکی ایران:
در صورت محدودیت، مراسم کوچک خانگی یا انجام کارهای خیر تا حدی می‌تواند خلا را جبران کند. حمایت اجتماعی و ابراز همدلی نیز در این شرایط ضروری است./ایلنا
@irantomarrow
سخنگوی انجمن علمی روان‌پزشکان ایران:
عدم برگزاری مراسم سوگواری باعث می‌شود موقعیت تروماتیک به خوبی پردازش نشود و به جای تخلیه هیجانی، داغ و زخم به خشم
متراکم و ناپرداخته تبدیل یا تشدید شود.
این وضعیت هم بر افراد و هم بر جامعه تأثیرگذار است و زمینه‌ساز نابسامانی‌ها و ناسازگاری‌های آینده می‌شود.
سوگواری‌های ناشی از حوادث غیرطبیعی و عمدی، پیچیده‌ترین انواع سوگواری هستند.
پذیرش این فقدان برای سوگواران سنگین بوده و اغلب با خشم و اضطراب شدید همراه است. بنابراین مسیر صحیح عبور از مراحل سوگ اهمیت ویژه‌ای دارد.
آیین‌های جمعی سوگواری، از خاکسپاری تا مراسم چهلم، امکان همدردی گروهی و تخلیه هیجانی را فراهم می‌کنند. در شرایط تروماتیک ناشی از حوادث انسانی، برگزاری این مراسم اهمیت ویژه دارد.
واقعیت فقدان و سوگ تاکنون در جامعه نادیده گرفته شده است. همدلی و پذیرش مسئولیت از سوی دولت، به ویژه در قبال ناامنی و جان‌باختگان، شرط اول برای ترمیم جامعه است.
رئیس انجمن روانپزشکی ایران:
برگزاری مراسم سوگواری، هرچند به تنهایی کافی نیست، حداقل فرصتی برای تجربه جمعی درد و رنج و تخلیه هیجانی فراهم می‌کند. عدم برگزاری آن عواقب روانی را پیچیده‌تر می‌کند.
در صورت محدودیت، مراسم کوچک خانگی یا انجام کارهای خیر تا حدی می‌تواند خلا را جبران کند. حمایت اجتماعی و ابراز همدلی نیز در این شرایط ضروری است./ایلنا
@irantomarrow
بر اساس اظهارات برخی پزشکان متخصص ریه و گزارش‌های میدانی از تظاهرات اخیر ایران، علائم تنفسی مشاهده‌شده در برخی مجروحان شدیدتر و متفاوت‌تر از گاز اشک‌آور استاندارد (CS) بوده است؛ از جمله تنگی نفس حاد، سرفه‌های مداوم و ناتوانی حرکتی.
این تفاوت علائم باعث شده بعضی پزشکان ایرانی و ناظران احتمال استفاده از گازهای غیراستاندارد و سمی‌تر
مانند(chloroacetophenone) CN را مطرح کنند.
https://t.me/irantomarrow
این تفاوت علائم باعث شده بعضی پزشکان ایرانی و ناظران احتمال استفاده از گازهای غیراستاندارد و سمی‌تر
مانند(chloroacetophenone) CN را مطرح کنند.
https://t.me/irantomarrow
Telegram
ایران فردا
رسانه تحلیلی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی
نقش متخصصان روان‌شناسی و روانپزشکی در درمان بازماندگان کشته‌شدگان اعتراضات ایران و حمایت از جامعه در معرض فشارهای روانی
در سال‌های اخیر، جامعه‌ی ایران با موجی از تنش‌های اجتماعی، اعتراضات گسترده و پیامدهای دردناک آن، از جمله کشته‌شدن شهروندان، روبه‌رو بوده است. این رخدادها تنها به از دست رفتن جان انسان‌ها محدود نمی‌شوند، بلکه اثرات عمیق و ماندگاری بر سلامت روان بازماندگان، خانواده‌ها و حتی مردمی که به‌طور مستقیم درگیر نبوده‌اند اما به‌طور مداوم در معرض اخبار و فضای ملتهب جامعه قرار دارند، بر جای می‌گذارند. در چنین شرایطی، نقش متخصصان روان‌شناسی و روانپزشکی نقشی حیاتی، چندلایه و غیرقابل‌جایگزین است.
۱. بازماندگان کشته‌شدگان: سوگ، تروما و خشم فروخورده
خانواده‌ها و نزدیکان افرادی که در اعتراضات جان خود را از دست داده‌اند، اغلب با ترکیبی پیچیده از احساسات مواجه می‌شوند: سوگ حل‌نشده، شوک، خشم، احساس بی‌عدالتی، ترس و گاه احساس گناه بازمانده. این افراد در معرض اختلالاتی مانند افسردگی اساسی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اضطراب مزمن و سوگ پیچیده قرار دارند.
روان‌شناسان با مداخلات حمایتی، درمان‌های مبتنی بر تروما، سوگ‌درمانی و ایجاد فضایی امن برای بیان احساسات سرکوب‌شده، به بازماندگان کمک می‌کنند تا تجربه‌ی فقدان را به‌تدریج پردازش کنند. روان‌پزشکان نیز در موارد شدیدتر، با تشخیص بالینی و در صورت لزوم درمان دارویی، از تشدید علائم و فرسایش روانی جلوگیری می‌کنند. حضور این متخصصان نه‌تنها به کاهش رنج فردی کمک می‌کند، بلکه مانع انتقال تروما به نسل‌های بعدی می‌شود.
۲. مردم عادی و «تروما‌ی غیرمستقیم»
بخش بزرگی از جامعه، حتی بدون تجربه‌ی مستقیم خشونت، تحت تأثیر مداوم اخبار، تصاویر، روایت‌ها و فضای ناامن روانی کشور قرار دارد. این وضعیت می‌تواند منجر به پدیده‌ای به نام «تروما‌ی ثانویه» یا «فرسودگی روانی جمعی» شود. بی‌خوابی، تحریک‌پذیری، ناامیدی، بی‌حسی عاطفی، اضطراب آینده و کاهش اعتماد اجتماعی از پیامدهای شایع این شرایط هستند.
در این سطح، نقش متخصصان سلامت روان فراتر از درمان فردی است. آموزش مهارت‌های مقابله‌ای، ارتقای سواد سلامت روان، کمک به تنظیم مصرف اخبار، و عادی‌سازی واکنش‌های روانی به شرایط غیرعادی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند تاب‌آوری جمعی را افزایش دهد. روان‌شناسان می‌توانند از طریق کارگاه‌ها، محتوای آموزشی و مداخلات کوتاه‌مدت، به مردم بیاموزند چگونه از سلامت روان خود در شرایط بحران محافظت کنند.
۳. مسئولیت اخلاقی و اجتماعی متخصصان
در شرایطی که امکان بیان آزاد احساسات و دسترسی امن به حمایت روانی محدود است، متخصصان روان‌شناسی و روانپزشکی با یک مسئولیت اخلاقی مضاعف روبه‌رو هستند. بی‌طرفی حرفه‌ای، حفظ کرامت انسانی، شنیده‌شدن رنج مراجعان بدون قضاوت، و پرهیز از سیاسی‌سازی درد روانی، اصولی اساسی در این مسیر است. این متخصصان می‌توانند به‌عنوان شاهدان حرفه‌ای رنج اجتماعی، نقش مهمی در مستندسازی پیامدهای
روانی خشونت و فشارهای مزمن ایفا کنند.
درنهایت درمان زخم‌های روانی ناشی از اعتراضات و فضای پرتنش اجتماعی، فرآیندی زمان‌بر و نیازمند توجه مستمر است. روان‌شناسان و روان‌پزشکان، چه در سطح فردی و چه در سطح اجتماعی، نقشی کلیدی در کاهش رنج، بازسازی معنا و تقویت امید ایفا می‌کنند. بدون توجه جدی به سلامت روان، هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند مسیر ترمیم، آشتی درونی و آینده‌ای پایدار را طی کند. رسیدگی به روان انسان‌ها، نه امری لوکس، بلکه ضرورتی حیاتی در دل بحران‌های اجتماعی است.
@irantomarrow
در سال‌های اخیر، جامعه‌ی ایران با موجی از تنش‌های اجتماعی، اعتراضات گسترده و پیامدهای دردناک آن، از جمله کشته‌شدن شهروندان، روبه‌رو بوده است. این رخدادها تنها به از دست رفتن جان انسان‌ها محدود نمی‌شوند، بلکه اثرات عمیق و ماندگاری بر سلامت روان بازماندگان، خانواده‌ها و حتی مردمی که به‌طور مستقیم درگیر نبوده‌اند اما به‌طور مداوم در معرض اخبار و فضای ملتهب جامعه قرار دارند، بر جای می‌گذارند. در چنین شرایطی، نقش متخصصان روان‌شناسی و روانپزشکی نقشی حیاتی، چندلایه و غیرقابل‌جایگزین است.
۱. بازماندگان کشته‌شدگان: سوگ، تروما و خشم فروخورده
خانواده‌ها و نزدیکان افرادی که در اعتراضات جان خود را از دست داده‌اند، اغلب با ترکیبی پیچیده از احساسات مواجه می‌شوند: سوگ حل‌نشده، شوک، خشم، احساس بی‌عدالتی، ترس و گاه احساس گناه بازمانده. این افراد در معرض اختلالاتی مانند افسردگی اساسی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اضطراب مزمن و سوگ پیچیده قرار دارند.
روان‌شناسان با مداخلات حمایتی، درمان‌های مبتنی بر تروما، سوگ‌درمانی و ایجاد فضایی امن برای بیان احساسات سرکوب‌شده، به بازماندگان کمک می‌کنند تا تجربه‌ی فقدان را به‌تدریج پردازش کنند. روان‌پزشکان نیز در موارد شدیدتر، با تشخیص بالینی و در صورت لزوم درمان دارویی، از تشدید علائم و فرسایش روانی جلوگیری می‌کنند. حضور این متخصصان نه‌تنها به کاهش رنج فردی کمک می‌کند، بلکه مانع انتقال تروما به نسل‌های بعدی می‌شود.
۲. مردم عادی و «تروما‌ی غیرمستقیم»
بخش بزرگی از جامعه، حتی بدون تجربه‌ی مستقیم خشونت، تحت تأثیر مداوم اخبار، تصاویر، روایت‌ها و فضای ناامن روانی کشور قرار دارد. این وضعیت می‌تواند منجر به پدیده‌ای به نام «تروما‌ی ثانویه» یا «فرسودگی روانی جمعی» شود. بی‌خوابی، تحریک‌پذیری، ناامیدی، بی‌حسی عاطفی، اضطراب آینده و کاهش اعتماد اجتماعی از پیامدهای شایع این شرایط هستند.
در این سطح، نقش متخصصان سلامت روان فراتر از درمان فردی است. آموزش مهارت‌های مقابله‌ای، ارتقای سواد سلامت روان، کمک به تنظیم مصرف اخبار، و عادی‌سازی واکنش‌های روانی به شرایط غیرعادی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند تاب‌آوری جمعی را افزایش دهد. روان‌شناسان می‌توانند از طریق کارگاه‌ها، محتوای آموزشی و مداخلات کوتاه‌مدت، به مردم بیاموزند چگونه از سلامت روان خود در شرایط بحران محافظت کنند.
۳. مسئولیت اخلاقی و اجتماعی متخصصان
در شرایطی که امکان بیان آزاد احساسات و دسترسی امن به حمایت روانی محدود است، متخصصان روان‌شناسی و روانپزشکی با یک مسئولیت اخلاقی مضاعف روبه‌رو هستند. بی‌طرفی حرفه‌ای، حفظ کرامت انسانی، شنیده‌شدن رنج مراجعان بدون قضاوت، و پرهیز از سیاسی‌سازی درد روانی، اصولی اساسی در این مسیر است. این متخصصان می‌توانند به‌عنوان شاهدان حرفه‌ای رنج اجتماعی، نقش مهمی در مستندسازی پیامدهای
روانی خشونت و فشارهای مزمن ایفا کنند.
درنهایت درمان زخم‌های روانی ناشی از اعتراضات و فضای پرتنش اجتماعی، فرآیندی زمان‌بر و نیازمند توجه مستمر است. روان‌شناسان و روان‌پزشکان، چه در سطح فردی و چه در سطح اجتماعی، نقشی کلیدی در کاهش رنج، بازسازی معنا و تقویت امید ایفا می‌کنند. بدون توجه جدی به سلامت روان، هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند مسیر ترمیم، آشتی درونی و آینده‌ای پایدار را طی کند. رسیدگی به روان انسان‌ها، نه امری لوکس، بلکه ضرورتی حیاتی در دل بحران‌های اجتماعی است.
@irantomarrow
متاسفانه با خبر شدیم که یکی از متخصصین معروف و قدیمی چشم پزشک اصفهان که سابقه مدیریتی در سطوح بالا در دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان هم دارد در جریان اعتراضات اخیر احتمالا اطلاعات بیمارانی که با آسیب چشمی به او مراجعه کرده اند را دراختیار عوامل امنیتی گذاشته است.
@irantomarrow
@irantomarrow
🤬1😢1
در ستایش پزشکانی که به قسم خود وفادار ماندند
در روزگارانی که فشار، ترس و ناامنی بر بسیاری از لایه‌های جامعه سایه افکنده است، گروهی از انسان‌ها بی‌هیاهو و بی‌ادعا، همچنان بر سر عهدی که روزی با وجدان، علم و انسانیت بسته‌اند ایستاده‌اند: پزشکان. پزشکانی که علیرغم تمامی فشارهای روانی، اجتماعی و گاه امنیتی، درمان مجروحان اعتراضات را نه به‌عنوان یک انتخاب، بلکه به‌عنوان یک وظیفه‌ی اخلاقی و حرفه‌ای ادامه داده‌اند.
پزشکی، پیش از آن‌که یک شغل باشد، یک تعهد انسانی است. قسم پزشکی، پزشک را متعهد می‌کند که رنج انسان را ببیند، بدون پرسش از عقیده، هویت، جایگاه اجتماعی یا نقش او در رویدادها. در شرایطی که مجروحان اعتراضات با ترس از بازداشت، انگ‌زنی یا محرومیت از درمان مواجه‌اند، حضور پزشکانی که درهای درمان را به روی آنان نبسته‌اند، معنایی فراتر از درمان جسم دارد؛ این حضور، احیای کرامت انسانی است.
این پزشکان، نه‌تنها با زخم‌های جسمانی بیماران روبه‌رو بوده‌اند، بلکه شاهد دردهای عمیق روانی، ترس، شوک و سوگ نیز بوده‌اند. درمان در چنین شرایطی، مستلزم شجاعتی مضاعف است؛ شجاعتِ دیدن، شنیدن و مسئولیت‌پذیرفتن، حتی زمانی که هزینه دارد. پایبندی به اصول علمی و اخلاقی در فضایی پرتنش، نشانه‌ی بلوغ حرفه‌ای و وجدان زنده‌ی پزشکی است.
قدردانی از این پزشکان، صرفاً یک تشکر نمادین نیست؛ بلکه تأکید بر این حقیقت است که نظام سلامت، زمانی معنا دارد که مستقل، انسانی و وفادار به اصول خود باقی بماند. پزشکانی که در این مسیر ایستاده‌اند، نه سیاست‌ورز بوده‌اند و نه قهرمان‌سازی طلب کرده‌اند؛ آنها تنها به کاری عمل کرده‌اند که علم و اخلاق از آنها خواسته است: نجات جان انسان.
در تاریخ هر جامعه‌ای، نام کسانی ماندگار می‌شود که در بزنگاه‌های دشوار، انسانیت را بر مصلحت ترجیح داده‌اند. پزشکانی که علیرغم تمامی فشارها، درمان مجروحان اعتراضات را ادامه داده و به قسم پزشکی خود وفادار مانده‌اند، بی‌تردید در شمار همین انسان‌ها قرار می‌گیرند. قدردانی از آنان، قدردانی از نفس پزشکی، از اخلاق حرفه‌ای و از امیدی است که هنوز در دل جامعه زنده است.
@irantomarrow
در روزگارانی که فشار، ترس و ناامنی بر بسیاری از لایه‌های جامعه سایه افکنده است، گروهی از انسان‌ها بی‌هیاهو و بی‌ادعا، همچنان بر سر عهدی که روزی با وجدان، علم و انسانیت بسته‌اند ایستاده‌اند: پزشکان. پزشکانی که علیرغم تمامی فشارهای روانی، اجتماعی و گاه امنیتی، درمان مجروحان اعتراضات را نه به‌عنوان یک انتخاب، بلکه به‌عنوان یک وظیفه‌ی اخلاقی و حرفه‌ای ادامه داده‌اند.
پزشکی، پیش از آن‌که یک شغل باشد، یک تعهد انسانی است. قسم پزشکی، پزشک را متعهد می‌کند که رنج انسان را ببیند، بدون پرسش از عقیده، هویت، جایگاه اجتماعی یا نقش او در رویدادها. در شرایطی که مجروحان اعتراضات با ترس از بازداشت، انگ‌زنی یا محرومیت از درمان مواجه‌اند، حضور پزشکانی که درهای درمان را به روی آنان نبسته‌اند، معنایی فراتر از درمان جسم دارد؛ این حضور، احیای کرامت انسانی است.
این پزشکان، نه‌تنها با زخم‌های جسمانی بیماران روبه‌رو بوده‌اند، بلکه شاهد دردهای عمیق روانی، ترس، شوک و سوگ نیز بوده‌اند. درمان در چنین شرایطی، مستلزم شجاعتی مضاعف است؛ شجاعتِ دیدن، شنیدن و مسئولیت‌پذیرفتن، حتی زمانی که هزینه دارد. پایبندی به اصول علمی و اخلاقی در فضایی پرتنش، نشانه‌ی بلوغ حرفه‌ای و وجدان زنده‌ی پزشکی است.
قدردانی از این پزشکان، صرفاً یک تشکر نمادین نیست؛ بلکه تأکید بر این حقیقت است که نظام سلامت، زمانی معنا دارد که مستقل، انسانی و وفادار به اصول خود باقی بماند. پزشکانی که در این مسیر ایستاده‌اند، نه سیاست‌ورز بوده‌اند و نه قهرمان‌سازی طلب کرده‌اند؛ آنها تنها به کاری عمل کرده‌اند که علم و اخلاق از آنها خواسته است: نجات جان انسان.
در تاریخ هر جامعه‌ای، نام کسانی ماندگار می‌شود که در بزنگاه‌های دشوار، انسانیت را بر مصلحت ترجیح داده‌اند. پزشکانی که علیرغم تمامی فشارها، درمان مجروحان اعتراضات را ادامه داده و به قسم پزشکی خود وفادار مانده‌اند، بی‌تردید در شمار همین انسان‌ها قرار می‌گیرند. قدردانی از آنان، قدردانی از نفس پزشکی، از اخلاق حرفه‌ای و از امیدی است که هنوز در دل جامعه زنده است.
@irantomarrow
❤4
مسئولیت کیفری پزشک در صورت خودداری از کمک به بیمار مجروح در حقوق ایران
حفظ جان انسان‌ها یکی از بنیادی‌ترین اصول حقوقی و اخلاقی در هر جامعه است. در این میان، پزشکان به‌دلیل دانش تخصصی و جایگاه حرفه‌ای خود، مسئولیت سنگین‌تری در قبال بیماران و افراد آسیب‌دیده دارند. یکی از پرسش‌های مهم حقوقی این است که آیا کمک نکردن پزشک به یک بیمار مجروح در نظام حقوقی ایران جرم محسوب می‌شود یا خیر. پاسخ به این سؤال، با بررسی قوانین ایران، مثبت است.
مبنای قانونی
در حقوق ایران، خودداری از کمک به مصدومان دارای پشتوانه قانونی صریح است. قانون خودداری از کمک به مصدومان و رفع مخاطرات جانی (مصوب ۱۳۵۴) مقرر می‌دارد که هر شخصی که فردی را در معرض خطر جانی ببیند و بتواند بدون ایجاد خطر برای خود یا دیگران به او کمک کند، اما عمداً از این کار خودداری نماید، مرتکب جرم شده است.
اگر فردی که از کمک خودداری می‌کند پزشک یا عضو کادر درمان باشد، به دلیل برخورداری از تخصص حرفه‌ای، مسئولیت او شدیدتر ارزیابی می‌شود و انتظار مداخله مؤثر از وی وجود دارد.
ارتباط با قانون مجازات اسلامی
علاوه بر قانون خاص فوق، قانون مجازات اسلامی نیز در قالب «ترک فعل مؤثر» امکان مسئولیت کیفری پزشک را پیش‌بینی کرده است. در صورتی که خودداری پزشک از کمک‌رسانی منجر به مرگ یا صدمه بدنی شدید بیمار شود، این رفتار می‌تواند تحت عناوینی مانند قتل غیرعمد یا ایراد صدمه بدنی غیرعمد مورد تعقیب قرار گیرد. در این موارد، رابطه سببیت بین ترک کمک و نتیجه زیان‌بار نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.
شرایط تحقق مسئولیت کیفری
مسئولیت کیفری پزشک زمانی محقق می‌شود که:
بیمار در وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده جان قرار داشته باشد؛
پزشک توان علمی و عملی کمک‌رسانی را داشته باشد؛
پزشک بدون عذر موجه از انجام کمک خودداری کرده باشد.
موارد عدم مسئولیت
در مقابل، اگر پزشک فاقد حداقل امکانات لازم باشد، یا شخص واجد صلاحیت دیگری در حال ارائه کمک مؤثر باشد، معمولاً مسئولیت کیفری متوجه پزشک نخواهد بود.
پیامدهای حقوقی و انتظامی
در صورت احراز جرم، پزشک ممکن است علاوه بر حبس، جزای نقدی یا پرداخت دیه، با مجازات‌های انتظامی پزشکی مانند توبیخ، تعلیق یا لغو پروانه اشتغال نیز مواجه شود.
نتیجه‌گیری
در نظام حقوقی ایران، کمک نکردن پزشک به بیمار مجروح در شرایط اضطراری، صرفاً یک تخلف اخلاقی نیست، بلکه می‌تواند جرم کیفری محسوب شود. قانون‌گذار با تأکید بر اصل حمایت از جان انسان‌ها، پزشکان را نه‌تنها در برابر اقدامات نادرست، بلکه در برابر خودداری از اقدام ضروری نیز مسئول می‌داند.
@irantomarrow
حفظ جان انسان‌ها یکی از بنیادی‌ترین اصول حقوقی و اخلاقی در هر جامعه است. در این میان، پزشکان به‌دلیل دانش تخصصی و جایگاه حرفه‌ای خود، مسئولیت سنگین‌تری در قبال بیماران و افراد آسیب‌دیده دارند. یکی از پرسش‌های مهم حقوقی این است که آیا کمک نکردن پزشک به یک بیمار مجروح در نظام حقوقی ایران جرم محسوب می‌شود یا خیر. پاسخ به این سؤال، با بررسی قوانین ایران، مثبت است.
مبنای قانونی
در حقوق ایران، خودداری از کمک به مصدومان دارای پشتوانه قانونی صریح است. قانون خودداری از کمک به مصدومان و رفع مخاطرات جانی (مصوب ۱۳۵۴) مقرر می‌دارد که هر شخصی که فردی را در معرض خطر جانی ببیند و بتواند بدون ایجاد خطر برای خود یا دیگران به او کمک کند، اما عمداً از این کار خودداری نماید، مرتکب جرم شده است.
اگر فردی که از کمک خودداری می‌کند پزشک یا عضو کادر درمان باشد، به دلیل برخورداری از تخصص حرفه‌ای، مسئولیت او شدیدتر ارزیابی می‌شود و انتظار مداخله مؤثر از وی وجود دارد.
ارتباط با قانون مجازات اسلامی
علاوه بر قانون خاص فوق، قانون مجازات اسلامی نیز در قالب «ترک فعل مؤثر» امکان مسئولیت کیفری پزشک را پیش‌بینی کرده است. در صورتی که خودداری پزشک از کمک‌رسانی منجر به مرگ یا صدمه بدنی شدید بیمار شود، این رفتار می‌تواند تحت عناوینی مانند قتل غیرعمد یا ایراد صدمه بدنی غیرعمد مورد تعقیب قرار گیرد. در این موارد، رابطه سببیت بین ترک کمک و نتیجه زیان‌بار نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.
شرایط تحقق مسئولیت کیفری
مسئولیت کیفری پزشک زمانی محقق می‌شود که:
بیمار در وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده جان قرار داشته باشد؛
پزشک توان علمی و عملی کمک‌رسانی را داشته باشد؛
پزشک بدون عذر موجه از انجام کمک خودداری کرده باشد.
موارد عدم مسئولیت
در مقابل، اگر پزشک فاقد حداقل امکانات لازم باشد، یا شخص واجد صلاحیت دیگری در حال ارائه کمک مؤثر باشد، معمولاً مسئولیت کیفری متوجه پزشک نخواهد بود.
پیامدهای حقوقی و انتظامی
در صورت احراز جرم، پزشک ممکن است علاوه بر حبس، جزای نقدی یا پرداخت دیه، با مجازات‌های انتظامی پزشکی مانند توبیخ، تعلیق یا لغو پروانه اشتغال نیز مواجه شود.
نتیجه‌گیری
در نظام حقوقی ایران، کمک نکردن پزشک به بیمار مجروح در شرایط اضطراری، صرفاً یک تخلف اخلاقی نیست، بلکه می‌تواند جرم کیفری محسوب شود. قانون‌گذار با تأکید بر اصل حمایت از جان انسان‌ها، پزشکان را نه‌تنها در برابر اقدامات نادرست، بلکه در برابر خودداری از اقدام ضروری نیز مسئول می‌داند.
@irantomarrow
ایران، چین و راهبرد ترامپ: مهار چین از مسیر خاورمیانه
رقابت میان ایالات متحده و چین در دو دهه اخیر از یک اختلاف اقتصادی ساده فراتر رفته و به یک رقابت ژئوپولیتیکی تمام‌عیار تبدیل شده است. برخی تحلیل‌گران معتقدند هدف نهایی دونالد ترامپ و جریان سیاسی حامی او، تضعیف و به زانو درآوردن چین در اقتصاد جهانی است. از نگاه این تحلیل، ایران به دلیل منابع عظیم انرژی و معدنی خود، نقشی کلیدی در این رقابت ایفا می‌کند و تغییر جهت سیاسی ایران برای تحقق این راهبرد ضروری است.
بهره‌برداری چین از منابع ایران
چین در دهه‌های اخیر به یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان انرژی و مواد خام جهان بدل شده است. ایران، به عنوان کشوری با منابع نفت، گاز، معادن و چوب فراوان، در شرایط تحریم‌ها، به ارزان‌ترین تأمین‌کننده انرژی و مواد اولیه برای چین تبدیل شده است.
اما موضوع تنها نفت و گاز نیست:
چین به ایران کالاهای کم‌کیفیت یا «بنجل» خود را صادر می‌کند، کالاهایی که در بازارهای جهانی کسی آنها را نمی‌خرد.
این کالاها در معامله با منابع ارزان انرژی و معدنی ایران به شکل مبادله‌ای یا با تخفیف‌های سنگین منتقل می‌شوند.
در نتیجه، ایران هم از نظر منابع و هم از نظر بازار داخلی، در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار می‌گیرد و اقتصادش به شکل غیرمستقیم به سود چین عمل می‌کند.
راهبرد ترامپ: مهار چین از مسیر ایران
بر اساس این تحلیل، سیاست فشار حداکثری ترامپ علیه ایران، فراتر از کنترل برنامه هسته‌ای یا نفوذ منطقه‌ای ایران بوده است. منطق این راهبرد چنین است:
قطع یا محدود کردن دسترسی چین به منابع ارزان ایران
بازگرداندن ایران به بازار جهانی غرب تا چین نتواند به منابع ارزان و مبادلات یک‌طرفه ادامه دهد
ایجاد حکومتی همسو با غرب در ایران برای تضمین کنترل این مسیر
اهمیت تغییر جهت سیاسی ایران
ایجاد حکومتی در ایران که با غرب و آمریکا همسو باشد، از دید این تحلیل چند هدف دارد:
بازنگری در قراردادهای انرژی و صادرات مواد معدنی
کاهش وابستگی اقتصادی ایران به چین
جلوگیری از صادرات کالاهای بنجل چین به داخل کشور
استفاده بهینه ایران از منابع خود به نفع اقتصاد داخلی و نه تقویت اقتصاد رقیب جهانی
در این چارچوب تحلیلی، هدف نهایی ترامپ و جریان همفکر او، نه صرفاً مهار ایران، بلکه ضعیف کردن اقتصادی چین از مسیر منابع ایران است. ایران به دلیل منابع انرژی، معادن و موقعیت ژئوپولیتیکی‌اش، گلوگاه کلیدی این رقابت محسوب می‌شود. تغییر جهت سیاسی ایران و همسویی آن با غرب، شرط لازم برای تحقق این راهبرد و جلوگیری از استفاده یک‌طرفه چین از منابع ایران تلقی می‌شود.
@irantomarrow
رقابت میان ایالات متحده و چین در دو دهه اخیر از یک اختلاف اقتصادی ساده فراتر رفته و به یک رقابت ژئوپولیتیکی تمام‌عیار تبدیل شده است. برخی تحلیل‌گران معتقدند هدف نهایی دونالد ترامپ و جریان سیاسی حامی او، تضعیف و به زانو درآوردن چین در اقتصاد جهانی است. از نگاه این تحلیل، ایران به دلیل منابع عظیم انرژی و معدنی خود، نقشی کلیدی در این رقابت ایفا می‌کند و تغییر جهت سیاسی ایران برای تحقق این راهبرد ضروری است.
بهره‌برداری چین از منابع ایران
چین در دهه‌های اخیر به یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان انرژی و مواد خام جهان بدل شده است. ایران، به عنوان کشوری با منابع نفت، گاز، معادن و چوب فراوان، در شرایط تحریم‌ها، به ارزان‌ترین تأمین‌کننده انرژی و مواد اولیه برای چین تبدیل شده است.
اما موضوع تنها نفت و گاز نیست:
چین به ایران کالاهای کم‌کیفیت یا «بنجل» خود را صادر می‌کند، کالاهایی که در بازارهای جهانی کسی آنها را نمی‌خرد.
این کالاها در معامله با منابع ارزان انرژی و معدنی ایران به شکل مبادله‌ای یا با تخفیف‌های سنگین منتقل می‌شوند.
در نتیجه، ایران هم از نظر منابع و هم از نظر بازار داخلی، در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار می‌گیرد و اقتصادش به شکل غیرمستقیم به سود چین عمل می‌کند.
راهبرد ترامپ: مهار چین از مسیر ایران
بر اساس این تحلیل، سیاست فشار حداکثری ترامپ علیه ایران، فراتر از کنترل برنامه هسته‌ای یا نفوذ منطقه‌ای ایران بوده است. منطق این راهبرد چنین است:
قطع یا محدود کردن دسترسی چین به منابع ارزان ایران
بازگرداندن ایران به بازار جهانی غرب تا چین نتواند به منابع ارزان و مبادلات یک‌طرفه ادامه دهد
ایجاد حکومتی همسو با غرب در ایران برای تضمین کنترل این مسیر
اهمیت تغییر جهت سیاسی ایران
ایجاد حکومتی در ایران که با غرب و آمریکا همسو باشد، از دید این تحلیل چند هدف دارد:
بازنگری در قراردادهای انرژی و صادرات مواد معدنی
کاهش وابستگی اقتصادی ایران به چین
جلوگیری از صادرات کالاهای بنجل چین به داخل کشور
استفاده بهینه ایران از منابع خود به نفع اقتصاد داخلی و نه تقویت اقتصاد رقیب جهانی
در این چارچوب تحلیلی، هدف نهایی ترامپ و جریان همفکر او، نه صرفاً مهار ایران، بلکه ضعیف کردن اقتصادی چین از مسیر منابع ایران است. ایران به دلیل منابع انرژی، معادن و موقعیت ژئوپولیتیکی‌اش، گلوگاه کلیدی این رقابت محسوب می‌شود. تغییر جهت سیاسی ایران و همسویی آن با غرب، شرط لازم برای تحقق این راهبرد و جلوگیری از استفاده یک‌طرفه چین از منابع ایران تلقی می‌شود.
@irantomarrow