ایران فردا
177 subscribers
155 photos
51 videos
438 links
رسانه تحلیلی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی
Download Telegram
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، افرادی که شامگاه گذشته به یک ایست بازرسی در مشهد حمله کردند، لباس نظامی بر تن داشتند و پس از هدف قرار دادن نیروهای امنیتی، از محل گریختند.

@irantomarrow
ملت احمد شاهی

احمدشاه قاجار پس از برکناری و اقامت در پاریس، درباره رولزرویس قدیمی خود حکایتی تعریف می‌کرد.

او به داستانی از شرلوک هولمز اشاره می‌کرد که در آن، هولمز از روی لباس مقتول نتیجه می‌گیرد او زمانی ثروتمند بوده، اما دیگر توان خرید لباس نو را نداشته، هرچند هنوز آن‌قدر فقیر نشده که لباسش را بفروشد.

احمدشاه می‌گفت وضعیت خودش نیز مانند همان مقتول است؛ رولزرویس قدیمی‌اش نشان می‌دهد زمانی ثروتمند بوده، اما دیگر توان خرید مدل جدید را ندارد و هنوز هم مجبور به فروش همان خودرو نشده است.

اصطلاح «ملت احمدشاهی» برای توصیف وضعیت امروز بسیاری از ایرانیان به کار میرود؛ مردمی که هنوز از دارایی‌های گذشته مانند خانه، خودرو یا وسایل قدیمی استفاده می‌کنند، اما به دلیل کاهش قدرت خرید، دیگر توان جایگزین کردن آن‌ها را ندارند.

این وضعیت نمادی از فقیر شدن طبقه متوسط و زندگی با تکیه بر باقی‌مانده رفاه گذشته است.

@irantomarrow
دلار ۱۷۹۰۰۰
نروژ؛ کشوری که آینده را پیش‌خور نکرد!

■ پس از کشف میدان نفتی «اکوفیسک» در سال ۱۹۶۹، نروژ به‌جای مصرف درآمدهای نفتی، آن‌ها را در صندوق ثروت ملی سرمایه‌گذاری کرد؛ صندوقی که امروز بزرگ‌ترین صندوق ثروت ملی جهان است و دولت تنها از سود آن برای بودجه استفاده می‌کند.

□ موفقیت نروژ بیش از آنکه حاصل نفت باشد، نتیجه حکمرانی کارآمد، شفافیت، قانون‌مداری و اعتماد عمومی است. این کشور برخلاف بسیاری از کشورهای نفت‌خیز، از «نفرین منابع» گریخته است.

● سرمایه‌گذاری گسترده در آموزش، پژوهش، نوآوری، سلامت، دولت دیجیتال، انرژی‌های تجدیدپذیر و اقتصاد دانش‌بنیان، در کنار فرهنگ فروتنی، برابری و احترام به طبیعت، از مهم‌ترین عوامل توسعه نروژ به شمار می‌روند.

○ نروژ همچنان با چالش‌هایی مانند سالمند شدن جمعیت و گذار به اقتصاد پس از نفت روبه‌رو است، اما با برنامه‌ریزی بلندمدت برای آن‌ها آماده می‌شود.

مهم‌ترین درس نروژ، تبدیل ثروت طبیعی به توسعه پایدار از طریق حکمرانی خوب و آینده‌نگری است.

گاهنامه مدیر


@irantomarrow
تاریخ

ناپدید شدن سپاه کمبوجیه (۵۲۵ پیش از میلاد)

کمبوجیه دوم پس از فتح مصر، بنا بر روایت هرودوت، سپاهی حدود ۵۰ هزار نفر (در برخی نقل‌ها ۴۰ هزار نفر) را برای حمله به واحه سیوا فرستاد.

گفته می‌شود این سپاه در میانه راه گرفتار توفان شدید شن شد و به‌طور کامل زیر شن‌های صحرا مدفون شد و هرگز بازنگشت.

@irantomarrow
امانوئل لودو، وکیل فرانسوی صدام حسین، در زمان محاکمه صدام گفت:

سفارت جمهوری اسلامی در فرانسه به او پیشنهاد داده بود در ازای دریافت ۲۵۰ میلیون دلار، حمله شیمیایی حلبچه را به سازمان مجاهدین خلق نسبت دهد.

پ.ن :

جمهوری اسلامی در موارد دیگری نیز اتهاماتی مانند انفجار حرم امام رضا و قتل کشیشان مسیحی را متوجه مجاهدین کرده است.

@irantomarrow
تخم‌مرغ‌دزدی که رئیس کلانتری شد

در ماجرای پرحاشیه حمله به کوی دانشگاه تهران در تیر ۱۳۷۸، نام فردی به نام اروجعلی ببرزاده مطرح شد؛

سربازی که در جریان رسیدگی‌های قضایی پس از این حادثه، به اتهام سرقت یک دستگاه ریش‌تراش از خوابگاه دانشجویان محاکمه و به ۹۱ روز زندان و جریمه نقدی محکوم شد.

این حکم در آن زمان واکنش‌های زیادی به دنبال داشت؛ زیرا بسیاری از منتقدان معتقد بودند پرونده کوی دانشگاه تنها به یک سرقت کوچک خلاصه نشده و عاملان اصلی خشونت‌ها و کشتن و حمله به دانشجویان کامل پاسخگو نشده‌اند.

سال‌ها بعد، گزارش‌هایی منتشر شد که نشان می‌داد ببرزاده همچنان در نیروی انتظامی خدمت کرده و به مقام‌های بالاتری رسیده است؛ از جمله به‌عنوان رئیس یک کلانتری در تهران. رسیده است .

@irantomarrow
عزت ابراهیم‌نژاد؛ یکی از نام‌های ماندگار ۱۸ تیر

عزت‌الله ابراهیم‌نژاد، جوان ۲۴ ساله‌ای از اهواز و دانش‌آموخته حقوق دانشگاه چمران اهواز بود که در جریان حوادث کوی دانشگاه تهران در تیر ۱۳۷۸ جان خود را از دست داد.

او شامگاه ۱۸ تیر برای دیدار دوستانش به کوی دانشگاه رفته بود؛ شبی که پس از اعتراضات دانشجویی، نیروهای انتظامی و افراد لباس‌شخصی به خوابگاه دانشجویان حمله کردند. در جریان این وقایع، عزت ابراهیم‌نژاد بر اثر اصابت گلوله کشته شد.

مرگ او به یکی از نمادهای اعتراضات دانشجویی ۱۸ تیر تبدیل شد. با وجود گذشت سال‌ها، درباره چگونگی کشته شدن او و شناسایی عامل یا عاملان تیراندازی، همچنان بحث و اختلاف نظر وجود دارد.

از عزت ابراهیم‌نژاد مجموعه شعر «به آسمان» با مقدمه سیدعلی صالحی منتشر شد و نام او در کنار دیگر قربانیان ۱۸ تیر به یکی از نمادهای آن واقعه تبدیل شد.

نام عزت ابراهیم‌نژاد در کنار دیگر قربانیان و آسیب‌دیدگان آن حوادث، به عنوان یادآور یکی از مهم‌ترین بحران‌های سیاسی و دانشجویی پس از انقلاب در تاریخ معاصر ایران باقی مانده است.

@irantomarrow
احمد باطبی؛ نماد اعتراضات دانشجویی ۱۸ تیر

احمد باطبی، دانشجوی رشته نمایش دانشگاه تهران، در جریان اعتراضات دانشجویی تیر ۱۳۷۸ به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های آن حوادث تبدیل شد.

تصویری از او که در ۱۸ تیر در میان تجمع دانشجویان، پیراهن خونین یکی از مجروحان را در دست گرفته بود، در رسانه‌های جهان بازتاب گسترده‌ای یافت و به نمادی از اعتراضات دانشجویی آن دوره تبدیل شد.

باطبی پس از انتشار این عکس بازداشت شد و در ابتدا به اتهاماتی سنگین به اعدام محکوم شد؛ حکمی که بعداً به ۱۵ سال زندان کاهش یافت. او حدود ۱۰ سال در زندان بود و در این مدت گزارش‌هایی درباره فشارهای روحی و جسمی بر او منتشر شد.

احمد باطبی پس از آزادی از زندان از ایران خارج شد و به فعالیت‌های رسانه‌ای و حقوق بشری پرداخت و در جریان انقلاب شیر و خورشید نیز بسیار فعال بود. نام او همچنان با وقایع ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و اعتراضات دانشجویی آن سال گره خورده است.
مریم شانسی؛ از بازداشت پس از ۱۸ تیر تا مهاجرت

مریم شانسی از جمله افرادی بود که پس از وقایع اعتراضی ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حمله به کوی دانشگاه تهران بازداشت شد.

نام او در میان بازداشت‌شدگان آن دوره مطرح شد؛ دوره‌ای که شمار زیادی از فعالان و دانشجویان در پی اعتراضات آن روزها دستگیر شدند.جالب است که داشتن دستگاه فاکس ،یکی از اتهامات او ذکر شده بود!

پس از آزادی و ادامه فشارها، مریم شانسی از ایران خارج شد و به سوئد رفت.

او در گفت‌وگویی پس از خروج از کشور درباره وضعیت خود و تجربه‌هایش در ارتباط با وقایع ۱۸ تیر صحبت کرد.

نام او مانند بسیاری از فعالان و بازداشت‌شدگان آن دوره، بخشی از روایت‌های مختلف درباره جنبش دانشجویی و پیامدهای وقایع کوی دانشگاه در تاریخ معاصر ایران باقی مانده است.

@irantomarrow
منوچهر و اکبر محمدی؛ دو نام ماندگار در پرونده ۱۸ تیر ۱۳۷۸

منوچهر و اکبر محمدی، دو برادر اهل آمل، از فعالان دانشجویی بودند که نامشان پس از اعتراضات ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حوادث کوی دانشگاه تهران در تاریخ معاصر ایران مطرح شد. آنها از اعضای جریان‌های دانشجویی منتقد حکومت بودند و پس از این وقایع بازداشت شدند.

اکبر محمدی، دانشجوی رشته مددکاری اجتماعی، پس از بازداشت در جریان پرونده ۱۸ تیر ابتدا به مجازات سنگینی از جمله اعدام محکوم شد که بعدها به ۱۵ سال زندان تغییر یافت. او پس از سال‌ها حبس، در مرداد ۱۳۸۵ در زندان اوین و پس از اعتصاب غذا درگذشت؛ مرگ او با واکنش‌های گسترده و روایت‌های متفاوتی همراه شد.

منوچهر محمدی نیز در همان پرونده بازداشت و به همراه برادرش با احکام سنگین روبه‌رو شد. او پس از سال‌ها زندان، از ایران خارج شد و به فعالیت‌های سیاسی و رسانه‌ای در خارج از کشور ادامه داد.

نام دو برادر محمدی همچنان با وقایع ۱۸ تیر، سرکوب اعتراضات دانشجویی و بحث درباره سرنوشت بازداشت‌شدگان آن دوره گره خورده است.

@irantomarrow
فرهاد نظری؛ فرمانده پلیس تهران در ماجرای کوی دانشگاه

سردار فرهاد نظری در زمان حوادث ۱۸ تیر ۱۳۷۸ فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ بود و نام او به‌عنوان یکی از چهره‌های اصلی مرتبط با ماجرای حمله به کوی دانشگاه تهران مطرح شد.

در جریان آن حوادث، نیروهای انتظامی و گروه‌هایی از نیروهای لباس‌شخصی وارد کوی دانشگاه شدند و برخورد خشونت‌آمیزی با دانشجویان رخ داد.

منتقدان، نظری را به‌عنوان فرمانده وقت پلیس تهران مسئول عملکرد نیروهای تحت امرش می‌دانستند؛ در مقابل، او همواره نقش خود و نیروهای انتظامی را در برخی از اتهامات رد کرده و روایت متفاوتی از آن وقایع ارائه داده است.

نظری در دادگاه نظامی به اتهاماتی مرتبط با وقایع کوی دانشگاه محاکمه شد، اما در نهایت از اتهامات مطرح‌شده تبرئه شد.

سال‌ها بعد، او در گفت‌وگوهایی درباره ۱۸ تیر، از عملکرد خود دفاع کرد و خواستار مناظره درباره روایت‌های مختلف آن حادثه شد.

@irantomarrow
محمدرضا نقدی؛ از پرونده ۱۸ تیر تا فرماندهی بسیج

محمدرضا نقدی در زمان وقایع ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حمله به کوی دانشگاه تهران از مسئولان بخش‌های امنیتی نیروی انتظامی بود و نام او در ارتباط با فعالیت‌های امنیتی پس از این حوادث مطرح شد.

در آن دوره، نقدی در جایگاه‌های مرتبط با حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی فعالیت داشت.

پس از حوادث کوی دانشگاه، برخی فعالان سیاسی و دانشجویی او را از چهره‌های مؤثر در برخوردهای امنیتی آن زمان معرفی کردند.

نقدی در سال‌های بعد به مسئولیت‌های بالاتری در ساختار نظامی رسید. او از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۵ فرمانده نیروی مقاومت بسیج بود و سپس در سمت‌های ارشد سپاه پاسداران فعالیت کرد.

@irantomarrow
سعید امامی و داستان ۱۸ تیر ۱۳۷۸

سعید امامی (اسلامی)، معاون امنیتی وزارت اطلاعات در دهه ۷۰، یکی از چهره‌های بحث‌برانگیز آن دوره بود.

نام او ابتدا در ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای پاییز ۱۳۷۷ مطرح شد؛ زمانی که برخی از مقام‌های وزارت اطلاعات به دست داشتن در این قتل‌ها متهم شدند.

در سال ۱۳۷۸، انتشار نامه‌ای منتسب به سعید امامی در روزنامه «سلام» درباره تلاش او برای محدودیت‌های بیشتر برای مطبوعات، باعث توقیف این روزنامه شد.

اعتراض دانشجویان به توقیف «سلام» و طرح اصلاح قانون مطبوعات، به تجمعات ۱۸ تیر در کوی دانشگاه تهران انجامید.

در شب ۱۸ تیر، تجمع دانشجویان در کوی دانشگاه با ورود نیروهای انتظامی و نیروهای لباس‌شخصی به خشونت کشیده شد؛ خوابگاه‌ها آسیب دیدند، شماری از دانشجویان مجروح یا کشته و تعداد زیادی بازداشت شدند.

پس از این حوادث، نام سعید امامی در فضای سیاسی ایران همچنان مطرح بود. او چند ماه پیش از وقایع ۱۸ تیر در پرونده قتل‌های زنجیره‌ای بازداشت شده بود و در خرداد ۱۳۷۸، در زندان اوین درگذشت؛ مرگ او نیز با روایت‌های متفاوتی از خودکشی تا قتل همراه شد.

@irantomarrow
علی افشاری؛ از جنبش دانشجویی تا مهاجرت

علی افشاری از فعالان شناخته‌شده جنبش دانشجویی ایران در دهه ۱۳۷۰ و از اعضای دفتر تحکیم وحدت بود.

او در دوران اصلاحات از چهره‌های مطرح دانشجویی به شمار می‌رفت و در جریان وقایع ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حمله به کوی دانشگاه تهران نامش مطرح شد و پس از آن بازداشت شد.

افشاری در سال‌های بعد از اصلاحات فاصله گرفت و به منتقد جمهوری اسلامی تبدیل شد.

پس از افزایش فشارهای امنیتی و قضایی، از ایران خارج شد و به فعالیت‌های سیاسی و رسانه‌ای در خارج از کشور ادامه داد.

در زندگی شخصی او نیز ازدواجش با فریبا داوودی مهاجر دختر یکی از سرداران سپاه، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است او‌ از مخالفان رضا پهلوی و انقلاب شیر و خورشید ایرانیان و حمله نظامی به ایران بود.



@irantomarrow
محمدباقر قالیباف و وقایع تیر ۱۳۷۸

محمدباقر قالیباف در زمان حوادث ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حمله به کوی دانشگاه تهران فرمانده نیروی هوایی سپاه پاسداران بود.

پس از آغاز اعتراضات دانشجویی و گسترش ناآرامی‌ها، قالیباف همراه با چند فرمانده دیگر سپاه در نامه‌ای به رئیس‌جمهور وقت، محمد خاتمی، نسبت به ادامه اعتراضات هشدار دادند.

نام قالیباف همچنین به دلیل سخنرانی‌ها و اظهاراتی که بعدها درباره آن حوادث داشت از جمله توصیه به لوله کردن دانشجویان مطرح شد!

او در سال‌های بعد ادعا کرد که در آن زمان با برخی شیوه‌های برخورد نیروی انتظامی مخالف بوده و معتقد بوده باید با اعتراضات از مسیر قانونی برخورد شود!


در روایت منتقدان حکومت، قالیباف به عنوان یکی از فرماندهان ارشد نظامی آن دوره بخشی از ساختار قدرت مسئول در قبال مدیریت بحران ۱۸ تیر محسوب می‌شود.

@irantomarrow
سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) در سال ۱۳۴۶ در زمان محمدرضا شاه پهلوی و با هدف ایجاد صنایع بزرگ، انتقال فناوری، سرمایه‌گذاری صنعتی و سپس واگذاری بنگاه‌ها به بخش خصوصی تأسیس شد.

در سال‌های نخست، ایدرو با مدیریت تکنوکرات‌ها و مدیرانی مانند رضا نیازمند، نقش مهمی در ایجاد و توسعه صنایع بزرگی مانند ماشین‌سازی، تراکتورسازی، آلومینیوم، هپکو و واگن‌سازی داشت.

اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ همه چیز تغییر کرد، با واگذاری بسیاری از کارخانه‌های مصادره‌شده به ایدرو، ماهیت این سازمان تغییر کرد.

ایدرو از یک نهاد توسعه‌ای به مجموعه‌ای برای اداره شرکت‌های دولتی تبدیل شد و بخش زیادی از توان آن صرف مدیریت مشکلات روزمره بنگاه‌ها شد، نه ایجاد صنایع جدید و انتقال فناوری.

مشکل اصلی ایدرو، تغییر مأموریت اولیه آن در پس از انقلاب و حرکت از توسعه صنعتی رقابتی به سمت مدیریت دولتی و حمایت از صنایع غیررقابتی بود.

تجربه ایدرو نشان می‌دهد که نقش دولت در صنعت باید بیشتر ایجاد زیرساخت، فناوری و رقابت باشد، نه اداره دائمی بنگاه‌ها.

دنیای اقتصاد

@irantomarrow
تاریخ


کناره‌گیری شاه نرسی ساسانی از پادشاهی (۳۰۲ میلادی)

نرسی پس از آنکه سپاه ایران در حمله غافلگیرانه رومیان به فرماندهی گالریوس آسیب دید، به‌شدت اندوهگین و بیمار شد.

او سلطنت را به پسرش، هرمز دوم واگذار کرد و دو ماه بعد درگذشت.

هرمز دوم شاه ساسانی بعدها به دادگری و‌عدل شهرت یافت، اجازه داد برای اولین بار تصویر یک زن ، همسرش، روی سکه‌ها نقش ببندد و یا اصلاحات در نظام قضایی ، مقرر کرد احکام اعدام خودسرانه و بدون تأیید شخص شاه اجرا نشوند.

@irantomarrow
توسعه همه‌جانبه؛ پیش‌نیازها و نقش حکمرانی

توسعه همه‌جانبه تنها به رشد اقتصادی یا افزایش درآمدهای یک کشور محدود نمی‌شود؛ بلکه مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و نهادی را دربرمی‌گیرد.

کشوری زمانی می‌تواند مسیر توسعه پایدار را طی کند که علاوه بر منابع و ظرفیت‌های انسانی، از ساختار حکمرانی کارآمد و برنامه‌ریزی بلندمدت برخوردار باشد.

یکی از مهم‌ترین پیش‌نیازهای توسعه، وجود حکومتی است که هم اراده رسیدن به توسعه را داشته باشد و هم توانایی ایجاد شرایط لازم برای آن را.

توسعه نیازمند نهادهای شفاف، قانون‌مداری، امنیت اقتصادی، احترام به حقوق شهروندان، سرمایه‌گذاری در آموزش و فناوری، و ارتباط سازنده با سیاست و اقتصاد جهانی است.

برخی نظامها از جمله جمهوری اسلامی ، به دلیل اولویت دادن به حفظ ساختار قدرت یا اهداف ایدئولوژیک، توسعه را در تعارض با منافع خود می بینند.

در چنین شرایطی، حتی اگر افرادی درون آن ساختار تلاش کنند مسیر اصلاح و توسعه را دنبال کنند، با مقاومت نهادهای قدرتمند یا محدودیت‌های ساختاری روبه‌رو میشوند.

تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که منابع طبیعی، به‌تنهایی ضامن پیشرفت نیستند. آنچه ثروت را به توسعه تبدیل می‌کند، کیفیت حکمرانی، شفافیت، پاسخگویی و توانایی ایجاد اعتماد عمومی است.

کشورهایی که توانسته‌اند میان دولت کارآمد، بخش خصوصی پویا، جامعه مدنی فعال و سیاست‌گذاری علمی تعادل ایجاد کنند، معمولاً موفق‌تر بوده‌اند.

بنابراین، حرکت به سوی توسعه همه‌جانبه نیازمند گذر از این نوع حکومت و حکمرانی و شکل‌گیری ساختاری جدید است که توسعه را نه یک ابزار سیاسی، بلکه یک هدف ملی بداند.

حکومتی که بتواند منافع بلندمدت جامعه را بر منافع کوتاه‌مدت گروهی یا ایدئولوژیک ترجیح دهد، زمینه را برای شکوفایی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فراهم خواهد کرد.

@irantomarrow
احمد رضا ملا حسینی

ایران از نظر حکومت و حکمرانی فقیر است

ایران از نظر منابع طبیعی، نیروی انسانی و توان صنعتی کشوری غنی است.

این کشور دارای صنایع گسترده‌ای در حوزه‌هایی مانند فولاد، مس، پتروشیمی، خودرو، ماشین‌آلات، تجهیزات نفت و گاز، نیروگاه و صنایع مهندسی است و از مهندسان، کارخانه‌ها، بازار داخلی بزرگ و منابع انرژی برخوردار است.

اما مشکل اصلی، ناتوانی در تولید نیست؛ بلکه ناتوانی حکومت در تبدیل ظرفیت‌های تولیدی به ثروت، بهره‌وری، صادرات و توسعه پایدار است.

بخش بزرگی از صنایع ایران به دلیل مشکلاتی مانند قیمت‌گذاری دستوری، بی‌ثباتی اقتصادی، تورم، کمبود سرمایه در گردش، قطع انرژی، تحریم‌ها و محدودیت در ارتباط با بازارهای جهانی با ظرفیت کامل فعالیت نمی‌کنند.

مدیریت دولتی و شبه‌دولتی، ضعف نظام بانکی، نبود رقابت واقعی، حمایت‌های طولانی‌مدت از صنایع ناکارآمد و مهاجرت نیروی متخصص نیز مانع رشد بهره‌وری شده‌اند.

کشورهایی مانند ترکیه و عربستان با منابع کمتر یا متفاوت، توانسته‌اند با اتصال به اقتصاد جهانی، جذب سرمایه و فناوری و ایجاد محیط رقابتی، ثروت بیشتری تولید کنند.

مشکل ایران کمبود کارخانه، مهندس یا منابع نیست؛ مشکل اصلی ضعف در حکومت وحکمرانی اقتصادی است.

توسعه زمانی ممکن می‌شود که ثبات اقتصادی، رقابت، شفافیت، سرمایه‌گذاری، نوآوری و ارتباط با زنجیره ارزش جهانی فراهم شود.


@irantomarrow
بلومبرگ:

روسیه به دلیل فروش نفت در جریان جنگ ایران، کسری بودجه نادر خود را جبران کرد و سود زیادی از جنگ ایران و‌آمریکا و تداوم آن می‌برد .

پس از امضای تفاهم‌نامه بین ایران و آمریکا قیمت نفت خام روسیه از ۸۶.۵۲ دلار در ماه مه به ۶۳.۵۲ دلار در هر بشکه کاهش یافت.


@irantomarrow
👍1