ایران فردا

مادورو در عرض چند ساعت توسط نیروهای آمریکایی دستگیر شد😅😁

https://t.me/irantomarrow

12 views09:36

روزی که اسطوره‌های پوشالی فرو ریختند

امروز سالمرگ کشته شدن قاسم سلیمانی است؛ چهره‌ای که سال‌ها دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی کوشید از او اسطوره‌ای شکست‌ناپذیر بسازد. مردی که رجز می‌خواند، تهدید می‌کرد و خود را حریف مستقیم رئیس‌جمهور ایالات متحده می‌دید. اما تاریخ، بی‌رحم‌تر از شعار است. همان روزی که سلیمانی توسط ترامپ قمارباز از صحنه روزگار محو شد، این قمارباز دیکتاتور ونزوئلا، نیکلاس مادورو، را نیز به زنجیرکشید؛ پیامی هم‌زمان به دو ستون از محور ضدآمریکایی.
آن روز، نقطه اوج نمایش قدرت بود؛ نه با جنگی گسترده، نه با هیاهوی تبلیغاتی، بلکه با ضربه‌ای دقیق، سرد و حساب‌شده. قاسم سلیمانی که سال‌ها نماد «قدرت منطقه‌ای» معرفی می‌شد، در یک لحظه به گذشته پیوست. و تنها بخشی از دستش از او به جای ماند. نه میدان جنگی طولانی در کار بود، نه نبردی رو در رو؛ فقط تصمیمی که اجرا شد.
امروز اما، پس از گذشت چند سال، واقعیتی تلخ خود را نشان می‌دهد:
دیگر حتی کسی دقیقاً به یاد ندارد ترامپ در چه تاریخی سلیمانی را کشت.
نه به‌دلیل کم‌اهمیت بودن آن رخداد، بلکه به این دلیل که اسطوره‌ای که قرار بود جاودانه باشد، خیلی زود از حافظه جمعی عبور کرد. این سرنوشت همه چهره‌هایی است که قدرت خود را نه بر رضایت مردم، بلکه بر رجزخوانی و نمایش بنا می‌کنند.
قاسم سلیمانی زمانی تصور می‌کرد می‌تواند با تهدید و شعار، در برابر آمریکا و شخص ترامپ بایستد. خود را بازیگری هم‌وزن می‌دید؛ اما توازن واقعی قدرت، چیز دیگری بود. همان روزی که او حذف شد، مادورو نیز وارد همان مسیر شد ‌ دو نماد، دو جبهه، یک پیام مشترک: دوران مصونیت دیکتاتورها و فرماندهان سایه به پایان رسیده است.
تاریخ، برخلاف تبلیغات رسمی، با نام‌ها مهربان نیست.
نام‌هایی می‌مانند که با مردم پیوند خورده باشند، نه آن‌ها که با ترس و خشونت بزرگ شده‌اند. امروز، سالمرگ کسی است که زمانی خود را «حریف ترامپ» می‌دانست؛ اما اکنون حتی تاریخ دقیق حذف شدنش هم در ذهن‌ها کمرنگ شده است.
این فراموشی، شاید سنگین‌ترین شکست باشد.

https://t.me/irantomarrow