ایران فردا

هیچ آستانه‌ای وجود ندارد: خطاب به دیکتاتور ایران

در لحظه‌هایی که خیابان‌ها از اعتراض و جامعه از خشم پر می‌شود، خطرناک‌ترین انحراف فکری این است که جان انسان‌ها به «عدد» تقلیل یابد؛ گویی بتوان پرسید چند نفر باید کشته شوند تا قدرت حفظ شود یا صدای اعتراض خاموش گردد. این دقیقاً همان منطقی است که دیکتاتور ایران بر آن تکیه کرده است: منطقِ عدد، نه کرامت.
اما حقیقتی وجود دارد که هیچ قدرتی نمی‌تواند آن را تغییر دهد:
هیچ آستانه‌ای وجود ندارد.
نه اخلاقی، نه دینی، نه انسانی.

دیکتاتور ایران و سیاستِ جان‌زدایی
دیکتاتور ایران سال‌هاست که سیاست را از معنا تهی کرده و آن را به مسئله‌ای امنیتی فروکاسته است. در این منطق، شهروند «مسئله» است، اعتراض «تهدید» است و سرکوب «راه‌حل». جان انسان‌ها در این چارچوب به هزینه‌های قابل‌تحمل یا غیرقابل‌تحمل تبدیل می‌شوند؛ به آماری در گزارش‌ها، نه انسان‌هایی با نام و زندگی.
اما این همان نقطه‌ای است که قدرت، مشروعیت خود را از دست می‌دهد. حکومتی که برای بقای خود به کشته‌شدن حتی یک انسان تن می‌دهد، پیش از هر چیز اعتراف می‌کند که از پاسخ‌گویی ناتوان است.
پاسخ روشن قرآن به دیکتاتور
در برابر این منطق، قرآن موضعی قاطع و بی‌ابهام دارد؛ موضعی که مستقیماً دیکتاتور ایران را به چالش می‌کشد. در سوره مائده، آیه ۳۲ آمده است:
«مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا»
یعنی: هر کس انسانی را به ناحق بکشد، گویی همه انسان‌های روی زمین را کشته است.
این آیه نه توصیه است، نه شعار؛ حکم اخلاقی صریح است. قرآن نمی‌پرسد چند نفر کشته شده‌اند. می‌گوید همان یک نفر کافی است تا جنایت کامل شود. این یعنی منطق دیکتاتور—که با عدد و آستانه فکر می‌کند—از اساس ضدقرآنی است.
دیکتاتوری که به نام دین حکومت می‌کند اما جان انسان را ابزار می‌سازد، نه‌تنها از اخلاق، بلکه از همان دینی که ادعایش را دارد نیز عبور کرده است.

توهم کنترل با خون
دیکتاتور ایران گمان می‌کند با افزایش هزینه اعتراض—با بازداشت، گلوله، و ترس—می‌تواند جامعه را برای همیشه مهار کند. این توهمی تاریخی است. ترس پایدار نیست؛ آنچه باقی می‌ماند خشم انباشته و حافظه جمعی است. هر جانِ ناعادلانه‌ای که گرفته می‌شود، به‌جای پایان اعتراض، معنای آن را عمیق‌تر می‌کند.
قدرتی که بر خون بنا شود، ناگزیر بر خون فرو می‌ریزد—نه به‌دلیل انتقام، بلکه به‌دلیل فقدان معنا و مشروعیت.

خطاب به دیکتاتور ایران باید روشن باشد:
مسئله این نیست که «چند نفر باید کشته شوند».
مسئله این است که چرا حتی یک نفر هم کشته می‌شود.
در منطق قرآن، اخلاق، و انسانیت، هیچ آستانه‌ای وجود ندارد.
و هر قدرتی که این را نفهمد، حتی اگر بماند، شکست خورده است.

https://t.me/irantomarrow