🌀جلسه اول : پویش بدن

🔸️هدف: بیدار کردن آگاهی نسبت به بدن و احساسات فیزیکی.
@iransomatic

🌀جلسه دوم: تنفس سوماتیک (Somatic Breathing)

تمرکز روی ارتباط بین تنفس و حس‌های بدن.
• کشف ریتم طبیعی تنفس
• احساس حرکت تنفس در قفسه سینه، شکم، پشت
• رهاسازی تنش از طریق آگاهی از تنفس
🎯 هدف: هماهنگی بدن و ذهن از طریق تنفس آگاهانه.
@iransomatic

🎧 در این قسمت: سوماتیک چیست؟

سوماتیک از واژه‌ی یونانی soma به‌معنای «بدنِ زنده و آگاه» گرفته شده است.
در روان‌شناسی و روان‌درمانی، سوماتیک به رویکردی گفته می‌شود که بدن را نه فقط به‌عنوان ابزاری فیزیولوژیک،
بلکه به‌عنوان بخشی فعال از فرآیند ادراک، احساس و درمان در نظر می‌گیرد.

در فایل امروز، به‌صورت علمی و روشن توضیح می‌دهم که:

مفهوم «سوماتیک» دقیقاً به چه معناست،

این واژه از کجا آمده و چه پیشینه‌ای دارد،

و چرا امروزه در حوزه‌هایی مثل روان‌درمانی، تروما، و علوم اعصاب دوباره اهمیت پیدا کرده است.


این گفتار مقدمه‌ای است برای درک بهتر از اینکه چطور بدن و روان در یک شبکه‌ی یکپارچه با هم کار می‌کنند
و چرا فهم این ارتباط، در درمان و زندگی روزمره، حیاتی است.


@iransomatic

"خانه‌ی سوماتیک ایران"

🎧 تاریخچه‌ی تروما در روان‌شناسی

تروما، یا همان «آسیب روانی»، همیشه به شکل امروزی‌اش شناخته نمی‌شد.
در قرن نوزدهم، از تروما فقط برای زخم‌های جسمی حرف می‌زدند — تا وقتی که فروید و شارکو نشان دادند ذهن هم می‌تواند زخم بردارد.
از «شوک گلوله» در جنگ جهانی تا پیدایش مفهوم PTSD، مسیر شناخت تروما، تاریخ درک رنج انسان است.

در این اپیزود، به تحول مفهوم تروما از پزشکی تا روان‌درمانی مدرن می‌پردازیم؛
روایتی از جایی که علم فهمید زخم همیشه روی بدن نیست.

@iransomatic

“ایران سوماتیک” خانه‌ی سوماتیک ایران.

خانه سوماتیک ایران برگزار می‌کند
دوره آنلاین سوماتیک‌تراپی
رویکردی درمانی-بدنمند برای بهبود آگاهی بدنی، کاهش تنش و تنظیم هیجانی
🔹 ۶ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای – کاملاً عملی
🔹 دوشنبه‌ها ساعت ۱۹:۳۰
🔹 شروع دوره: ۱۹ آبان
🔹 شهریه: ۳,۵۰۰,۰۰۰ تومان
🔹 مناسب برای افراد ۱۶ سال به بالا
🔹 بدون نیاز به سابقه یا پیش‌نیاز حرکتی

👤تسهیلگر: الهام کرمی
🎯 این دوره بر پایه روش‌های سوماتیک و اصول دقیق عصبی–عضلانی طراحی شده است و به شما کمک می‌کند:
تنش‌ها و دردهای مزمن را کاهش دهید
کیفیت تنفس، حرکت و تمرکز را ارتقا دهید
توانایی بدن برای تنظیم استرس و هیجان را بازآموزی کنید
📩 برای ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیشتر:
واتس‌اپ — 09333276834
(آقای زمانی)

@iransomatic

‍ در یک مطالعه انجام‌شده توسط پژوهشگران روس و با سرپرستی G. Yu. Volynkina، سه گروه از افراد—گروه «مضطرب»، گروه «عادی» و گروه «افسرده»—با استفاده از معیارهای روان‌شناختی طبقه‌بندی شدند. پس از آن، سطح تنش عضلانی در ناحیه‌ی شکم و عضلات چشم این افراد اندازه‌گیری شد.

نتایج نشان دادند که افراد با وضعیت اضطرابی، بسیار بیشتر از گروه‌های عادی یا مبتلا به افسردگی، تنش عضلانی بالا دارند. از سوی دیگر، افراد مبتلا به افسردگی، سطح تنش عضلانی به‌طور معناداری پایین‌تر از دو گروه دیگر نشان دادند. گروه عادی نیز در میانه قرار داشت.

این یافته‌ها حاکی از آن هستند که حالات روانی متفاوت، می‌توانند با تغییراتی در وضعیت عضلانی و تنش عضلانی همراه باشند؛ به‌طوری که اضطراب به تحرک یا برانگیختگی عضلانی بیشتر انجام می‌دهد، در حالی که افسردگی ممکن است با کاهش تنش و سطح فعالیت عضلانی همراه باشد.

@iransomatic

🌀جلسه سوم:احساس ایمنی در بدن (Grounding & Safety)
• حس تماس بدن با زمین یا صندلی
• حس وزن بدن
• تمرین‌های آرام‌سازی برای سیستم عصبی (مثل لمس آرام یا تصویرسازی ایمن)
🎯 هدف: بازگشت به حس امنیت فیزیکی؛ پایه‌ی اصلی کار سوماتیک.
@iransomatic

🔺 دوره حضوری بدن آگاهی

🔻 در این دوره، بر پایه‌ی رویکردهای سوماتیک، پدیدارشناسی بدن و اصول Embodiment
به درک دقیق‌تر بدن، کیفیت‌های حرکتی، الگوهای تنفسی و تجربه‌ی زیسته‌ی بدن می‌پردازیم.
تمرکز ما نه بر اجرا، بلکه بر آگاهی، ارتباط عمیق با بدن و تنظیم درونی و ادغام حس–حرکت است.

🔹این دوره به صورت مستمر و ادامه دار می باشد
⏰شنبه ها | هر ترم ۴ جلسه| ساعت ۱۹ الی ۲۰:۳۰
🔖هزینه: ۲/۱۰۰

👤تسهیلگر: الهام کرمی

🔶این کارگاه مخصوص خانم ها و اعضای ایران سوماتیک ( افرادی که حداقل یک دوره در ایران سوماتیک شرکت داشتند) می باشد

🔸مناسب برای سنین بالای ۱۸ سال
برای ثبت نام از طریق تلگرام یا واتس اپ با آقای زمانی در ارتباط باشید

@Soheil_zamaani_pv

‍ ایثار به عنوان یک‌مفهوم زیستی

ایثار، در عین اینکه در سطح فرد ممکن است هزینه‌بر باشد، در سطح جمع یک سرمایه استراتژیک تکاملی. گروه‌هایی که اعضای بیشتری ایثارگر دارند، احتمالاً قوی‌تر، هماهنگ‌تر و مقاوم‌تر در برابر تهدیدها خواهند بود. در انسان‌ها، این به شکل اعتماد، همدلی و همکاری در جوامع ظهور می‌کند؛ همان چیزهایی که تمدن را ممکن می‌سازند.

اما نکته کلیدی این است که ایثار لزوماً با حذف خودخواهی همخوان نیست. ما موجوداتی هستیم که می‌توانیم همزمان برای خودمان ارزش قائل باشیم و هم برای رفاه دیگران. ایثار روان‌شناختی دقیقاً در همین نقطه شکوفا می‌شود: جایی که انگیزه نهایی، رفاه دیگری است و نه صرفاً سود شخصی یا احساس خوبی موقت.

تکامل ایثار: ترکیبی از فرد، گروه و محیط

مطالعات زیست‌شناسی تکاملی نشان می‌دهند که ایثار زمانی بقا می‌یابد که شرایط خاصی وجود داشته باشد:

ساختار گروهی: وقتی جمعیت به گروه‌های نسبتا مستقل تقسیم شود، ایثارگران گروه‌شان را قوی‌تر می‌کنند و این مزیت به نسل‌های بعد منتقل می‌شود.

تعادل میان هزینه و سود: ایثارگر نباید بیش از حد از خود مایه بگذارد؛ اگر هزینه‌ها از سود جمعی بیشتر شود، ژن‌های ایثارگر حذف می‌شوند.

مکانیزم‌های روانی تطبیقی: احساسات همدلی، وجدان و اخلاق، ابزارهایی هستند که به ما کمک می‌کنند رفتار ایثارگرانه را به صورت پایدار در زندگی اجتماعی حفظ کنیم.


به این ترتیب، ایثار نه یک افسانه‌ی اخلاقی، بلکه یک ویژگی قابل توضیح علمی است که هم در مغز انسان و هم در تاریخ تکاملی او ریشه دارد.

ایثار روان‌شناختی به ما می‌آموزد که اقدام به نفع دیگران، حتی وقتی هزینه‌ای هم دارد، ارزشمند است. این اقدام‌ها می‌توانند کوچک باشند: لبخندی به یک غریبه، حمایت از همکار یا کمک به دوست در لحظه سختی. هر کدام از این رفتارها، در سطح اجتماعی و تکاملی، شبکه‌ای از اعتماد و همدلی ایجاد می‌کند که به نفع همه است، از جمله خود ما.

ایثار و خودخواهی، دو سوی یک سکه‌اند. زندگی موفق، جامعه‌ای پایدار و روابط انسانی سالم، زمانی ممکن می‌شود که ما توانایی نگاه به دیگری و احساس مسئولیت جمعی را با نیازهای فردی خود متعادل کنیم. همان‌طور که زنبور نیش می‌زند و جان خود را فدای کندو می‌کند، ما نیز در عمل‌های کوچک و روزمره می‌توانیم ایثار را به بخشی از وجود خود تبدیل کنیم، و در این مسیر، هم خود و هم دیگران را ارتقا دهیم.

@iransomatic

کارگاه حضوری «چطور در روزهای سخت کنار خودمان بمانیم»

در زمان‌های فشار و ناپایداری، بسیاری از ما ناخواسته از بدن خود فاصله می‌گیریم. ذهن پرسرعت می‌شود، تنش در بدن بالا می‌رود و ارتباط با خودمان کمرنگ‌تر می‌شود.

این ورکشاپ تلاشی‌ست برای بازگشت به بدن؛ نه برای حذف دشواری‌ها، بلکه برای یاد گرفتنِ ماندن با خود، حتی در روزهایی که همه‌چیز آسان نیست.

در این تجربه‌ی سه‌ساعته، از مسیر حرکت، سکوت، آگاهی بدنی و تمرین‌های ساده، بدن را به‌عنوان نقطه‌ای برای بازگشت و تنظیم دوباره تجربه می‌کنیم.

آنچه در این ورکشاپ تجربه می‌کنیم:

• تمرین‌های حضور و آگاهی بدنی

• حرکت و تنظیم سیستم عصبی

شناخت واکنش‌های بدن در استرس و فشار

• ساختن یک «نقطه‌ی برگشت» شخصی برای روزهای سخت

☑️ این ورکشاپ پیش نیاز بدنی ندارد
مخصوص بانوان

📅 تاریخ: تک جلسه جمعه ۱ خرداد
⏰ ساعت: ۱۶ الی ۱۹
📍 مکان: محدوده مرکز شهر

👤 گرداننده: ساناز اسماعیلی الهام کرمی
خانه سوماتیک ایران

اطلاعات بیشتر و ثبت نام:
09333276834
آقای زمانی

ظرفیت این کارگاه تکمیل شد ❌

جهت پیش ثبت‌نام کارگاه بعدی می‌توانید اقدام نمایید.

🔺 «تن‌بازیگوش» دعوتی است برای بازگشت به تجربه‌ای فراموش‌شده؛ تجربه‌ای که در آن بدن می‌تواند کنجکاو باشد، فضا را کشف کند، با دیگران ارتباط بگیرد و آزادی حرکت را دوباره تجربه کند.
این کارگاه بر پایه آگاهی بدنی، حرکت آزاد و رویکردهای سوماتیک طراحی شده است؛ فضایی امن برای مشاهده الگوهای بدن، رها کردن بخشی از کنترل‌های غیرضروری و تجربه راه‌های تازه‌ای برای حضور در بدن.
این یک کلاس رقص نیست. این یک کارگاه اجرای هنری نیست. این فرصتی است برای تجربه کردن بدن، همان‌گونه که هست.

📍ویژه بانوان
🗓 جمعه ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
⏰ ۱۸ تا ۲۱
📌 دریافت اطلاعات بیشتر جهت ثبت‌نام از طریق واتساپ یا پیام مستقیم به شماره‌ی زیر:

09333276834
آقای زمانی.

آزادسازی و بازآموزی عملکرد لگن

سفری ۶ هفته‌ای برای بازآموزی تنفس، حرکت و تعادل

این دوره برای چه کسانی مناسب است؟

* افرادی که دچار تنش یا محدودیت حرکتی در ناحیه لگن و کمر هستند.
* کسانی که می‌خواهند کیفیت تنفس، حرکت و تعادل خود را بهبود دهند.
* مربیان، درمانگران، هنرمندان حرکت و تمامی علاقه‌مندان به رویکرد سوماتیک.

در این دوره می‌آموزید:

* افزایش آگاهی و ادراک بدنی
* آزادسازی تنش‌های مزمن ناحیه لگن
* بازآموزی الگوهای تنفس و حرکت
* بهبود هماهنگی، تعادل و ثبات بدن
* تمرین‌های کاربردی برای ادامه مسیر در خانه

اطلاعات دوره

شروع دوره: دوشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۵

مدت دوره: ۶ هفته (۶ جلسه)

زمان برگزاری: دوشنبه‌ها، ساعت ۲۰:۰۰ تا ۲۱:۳۰

شیوه برگزاری: آنلاین، از طریق Google Meet

پیش‌نیاز: ندارد.

ظرفیت دوره محدود است و ثبت‌نام بر اساس اولویت تکمیل ظرفیت انجام می‌شود.

ثبت‌نام

برای ثبت‌نام یا دریافت اطلاعات بیشتر، از طریق واتساپ به شماره زیر پیام ارسال کنید:

09333276834

آقای زمانی

‍ معنای ژست‌مند: موریس مرلو-پونتی،  و تقدم حرکت
مرلوپونتی در پانزده سال پایانی زندگی‌اش، تقریباً از ۱۹۴۵ (پدیدارشناسی ادراک) تا ۱۹۵۸–۱۹۶۱ (درس‌گفتارهای «طبیعت»)، موریس مرلو-پونتی نظریه‌ای درباره‌ی امر ژست‌مند (gestural) بسط داد که مسیرهای تازه و ثمربخشی را پیش روی فلسفه‌ی  گشود.
مرلو-پونتی مکتبی فکری را پایه گذاشت که فهم انسانی را نه با صرفِ اندیشیدن، بلکه با اندیشیدنِ متجسد پیوند می‌دهد. او به نقش و درگیری بدن در آنچه ذهن تصور می‌کند می‌داند، علاقه‌مند بود.
اما آنچه بسیار کمتر مورد توجه قرار گرفته، میزان اهمیتی است که او برای فهم تجسد از خلال ژست‌هایی که بدن انسان قادر به اجرای آنهاست قائل می‌شود؛ یعنی حرکات روزمره‌ای که شخص به‌مثابه یک کل، از طریق آنها جهان را کاوش می‌کند.
پدیدارشناسی ادراک تقریباً از نخستین صفحه تا آخرین صفحه، تأملی است درباره‌ی نقش امر ژست‌مند در کنش‌های ادراک و شناختِ متجسد. ژست‌ها آشکارا جایگاهی ممتاز در نوشته‌های فلسفی و زیبایی‌شناختی مرلو-پونتی دارند؛ بااین‌حال، همیشه به‌سادگی نمی‌توان دریافت که منظور او از این اصطلاح دقیقاً چیست.
«ژست‌ها» (gestes) تقریباً همان قلمرویی را در بر می‌گیرند که موس آن را «فنون بدن» می‌نامید، به‌ویژه هنگامی که در زمینه‌ی کسب عادت بررسی شوند. اما در جاهای دیگر، «یک ژست» (un geste) به‌صورت نوعی نشانه‌ی نسبتاً سیال و فاقد مرزهای دقیق ظاهر می‌شود: برای مثال لبخند، اما همچنین شیوه‌ای از درهم‌کشیدن ابروها، خاراندن محل خارش، نواختن ساز کلاویه‌ای یا به‌کاربردن رنگ.
بنابراین به نظر می‌رسد برای مرلو-پونتی، ژست‌ورزی واسطه‌ی گریزناپذیری است که موجودات زنده از طریق آن در محیط حرکت می‌کنند و نیات خود را به اجرا درمی‌آورند.
ازاین‌رو، ژست‌ها برای او حلقه‌ی اتصال میان بدنی هستند که به‌طور طبیعی داده شده و موقعیتی وجودی/فرهنگی. ژست‌ها نه کاملاً محصول فرهنگ‌اند و نه به‌شکلی اجتناب‌ناپذیر از سوی طبیعت تحمیل می‌شوند؛ بلکه صورت‌بندی فرهنگیِ متمایزی از چیزی هستند که مرلو-پونتی آن را «توان عمومی» بدن می‌نامید: تجلی اجتماعیِ نوعی «چسبیدنِ پیشاشخصی» و زیست‌شناختیِ بدن به هستی.
شاید دقیقاً به سبب همین جایگاه حیاتی و واسطه‌ایِ امر ژست‌مند باشد که این مفهوم به مقوله‌ای مهم برای نظریه‌پردازان معاصر بدن تبدیل شده است؛ به‌ویژه برای کسانی که، همچون مرلو-پونتی، می‌خواهند بررسی کنند نیروهای فرهنگی، ارگانیک و تکنولوژیک چگونه با یکدیگر تعامل می‌کنند تا معناهای متجسد را پدید آورند.
او در پدیدارشناسی ادراک در نهایت همه‌ی ژست‌ها را زیر یک چتر مفهومی قرار می‌دهد، مرلوپونتی ژست‌ها را به سه نوع متمایز تقسیم می‌کند:
«بدن به‌مثابه ابژه و فیزیولوژی مکانیستی»،که له ژست‌های بازتابی می‌پردازد.
«فضامندی بدنِ خود و تحرک»،که  با عادت و کسب مهارت سروکار دارد.
و سرانجام «بدن به‌مثابه بیان و گفتار»، ژست‌های بیانی و ارتباطی را به‌عنوان عناصر یک نظام دلالتی نظریه‌پردازی می‌کند که مرلو-پونتی آن را با زبان گفتاری مقایسه می‌کند.
برای مرلو-پونتی، حتی ژست‌های بازتابی نیز صرفاً نقش‌هایی ژنتیکی نیستند که به‌طور اجتناب‌ناپذیر به کارکردهای بیانی، لیبیدویی یا مربوط به بقا متصل شده باشند. در عوض، بازتاب‌ها نوعی «تفسیر» محیط هستند؛ نوعی «پیشادلالت» و نه صرفاً پاسخ‌هایی خودکار و نمایه‌ای.
او در «بدن به‌مثابه ابژه و فیزیولوژی مکانیستی» می‌نویسد:
«خودِ بازتاب‌ها هرگز فرایندهایی کور نیستند؛ آنها خود را با "جهت" یک موقعیت تنظیم می‌کنند و جهت‌گیری ما به سوی یک "موقعیت رفتاری" را بیان می‌کنند.»
در چنین خوانشی، حتی حرکات بازتابی را می‌توان «وجه‌هایی از یک نگرش پیشاعینی» دانست. هنگامی که این حرکات اجرا می‌شوند، هم محرک‌های عینیِ جهان فیزیکی و هم رفتار بدن پاسخ‌دهنده را با رنگ‌وبوی موقعیت درمی‌آمیزند؛ و هر دوی آنها در همان لحظه‌ی اجرای بازتاب، به شکلی خوانا پدیدار می‌شوند.
نظم «پیشاعینی» مقدم بر فردیت‌یابی است؛ بااین‌حال، این نیروی حیاتیِ بی‌نام هرگز به همان شکل ناب خود تحقق پیدا نمی‌کند، بلکه در حرکاتی متجسد می‌شود که برای سازگاری با محیطی مشخص تنظیم شده‌اند.
تا آنجا که حرکات بازتابی خود را به روی «جهتِ یک موقعیت» می‌گشایند و با محیطی مشخص سازگار می‌شوند، آنها «وجه‌هایی» از غریزه‌اند؛ جهت‌مندند و بنابراین ژست‌مندند.
سال‌ها بعد، مرلو-پونتی در درس‌گفتارهای خود در سوربن با عنوان «مفهوم طبیعت»، دوباره به مسئله‌ی ژست بازتابی بازگشت و این بار فرضیه‌ی خود را با داده‌های تجربی تازه‌ای برگرفته از آزمایش‌های ای. اس. راسل، آدولف پورتمن و کنراد لورنتس تقویت کرد.