🔹 گفتگوی تخصصی روابط عمومی و فناوری‌های نوین به مناسبت هفته روابط‌عمومی از سوی انجمن ترویج علم ایران برگزار می‌شود:

👤 میهمان گفتگو: دکتر حمید ضیایی‌پرور

🌐 لینک حضور:

🆔 http://instagram.com/iranpopscience

📅 زمان برگزاری: شنبه ۱ خرداد ۱۴۰۰

⏰ ساعت برگزاری: ۲۰ الی ۲۱

🆔 @iranpopscience

رئیس پژوهشگاه رویان در گفت‌وگو با دیده‌بان علم خبر داد:تولید نخستین رده سلولی ژن درمانی سرطان خون/پیگیری درمان ضایعات ریوی کرونا با فرآورده‌های سلول‌های بنیادی مزانشیمی
https://www.isw.ir/?p=47651
@ISWIR

امروز ۱۵ خرداد ۵ ژوئن مصادف با #روز_جهانی_محیط_زیست است. شعار امسال این روز بازآفرینی، بازاندیشی و بازیابی است. خوب است به نقش و مسئولیت فردی و سازمانی خود در برابر #محیط_زیست آگاه و حساس و پیگیر باشیم.

دانشگاه آیندهء ایران است
✍️رضا منصوری
۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
https://aparat.com/v/UgpjN

معاون پژوهشی وزیر علوم:قره یاضی در ابراز نظرات کارشناسی خود ملاحظه هیچ جریان سیاسی را نمی کرد
https://www.isw.ir/?p=47694
@ISWIR

روایت هایی تلخ از تاوانی که قره یاضی در دفاع از پژوهش و فناوری پرداخت
https://www.isw.ir/?p=47697
@ISWIR

⚫️ درگذشت مهشاد کریمی خبرنگار حوزه محیط زیست ایسنا و ریحانه یاسینی خبرنگار ایرنا در حادثه واژگونی اتوبوس حامل خبرنگاران در جاده ارومیه - نقده را به خانواده آنان و جامعه رسانه‌ای کشور تسلیت می‌گوییم و برای مصدومان این حادثه آرزوی سلامتی داریم

@isna94

مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی رفتند تا قلم همچنان پابرجا بماند و زیستن در پناه آگاهی . استاد شفیعی کدکنی شاعر بزرگ معاصر برای آنها سروده است .
طرح از : هادی حیدری
🔸 آن لحظه‌ها، جوانی ما بود
قطعه شعر #محمدرضا_شفیعی‌کدکنی در پی درگذشت #مهشاد_کریمی و #ریحانه_یاسینی خبرنگاران جوان #ایسنا و #ایرنا.

آن لحظه‌ها جوانی ما بود
آن لحظه‌ها که روح، در آن‌ها
مثلِ نگاهِ آهوی کوهی
بر دشت و بر گریوه رها بود.
زان لحظه‌ها چه‌گونه توانیم
جز با درود و تلخیِ بدرود
یادکرد
آن لحظه‌ها که خوب‌ترین‌ها
از سال‌های عُمرِ خدا بود.
آن لحظه‌ها، جوانیِ ما بود.
https://www.instagram.com/p/CQi29QkhFuX/?utm_medium=share_sheet

نودویکمین نشست یکشنبه های ترویجی
6 تیرماه 1400 از ساعت 19 الی 20 به وقت تهران

با حضور: سرکار خانم دکتر پروانه پیشنمازی، پژوهشگر و مدرس ارتباطات بحران
و جناب آقای دکتر مهدی زارع ،دبیرنشست

موضوع: مخاطرات خبرنگاری علمی؛ با نگاه به حادثه سقوط اتوبوس خبرنگاران دربازدید از پروژه های احیا دریاچه ارومیه

انجمن_ترويج_علم_ايران# هفته_علم #گفتگوى_لايو#مروج_علم #ترويج_علم#نشستهاى_آنلاين#رسانه #تاريخ_علم #اقليم #سلامت#فرهنگ #ترويج_كشاورزي #انجمن_علمى #مجلات_ترويجى#دانشگاه #پژوهش # يكشنبه_هاى_ترويجى @iranpopscience

‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘

۱۰ تیر روز بزرگداشت محمدعلی "صائب‌تبریزی"

تاریخچه روز بزرگداشت:
شهرت جهانی صائب تبریزی آن‌چنان است که شاید کمتر کسی او را نشناسد. وی به‌سبب ارادت و توجه خاص به اشعار حافظ و سعدی، زبانزد است.
در تیرماه ۱۳۹۲ بر اساس مصوبه شورای فرهنگ عمومی کشور که با حضور اعضاء برگزار شد، روز دهم تیر به عنوان «روز صائب تبریزی» نامگذاری شد. از آن پس هر ساله بزرگداشتی به منظور بررسی ابعاد شخصیتی و سبک شعری وی برگزار می‌شود.

زندگی‌نامه:
«میرزا محمدعلی صائب تبریزی» در حدود سال ۱۰۰۰ قمری در تبریز زاده شد. پدر او تاجر بود و به‌‌دستور شاه‌عباس اول از تبریز کوچ کرد و در محله‌ عباس‌آباد اصفهان ساکن شد. صائب در این شهر به آموختن علم پرداخت. او در سال ۱۰۳۴ قمری به هندوستان رفت و در سال ۱۰۴۲ به ایران بازگشت و در اصفهان ماندگار شد. در این دوران شاه‌عباس دوم به او مقام «ملک‌الشعرایی» داد. آثارش به‌ جز سه – چهار هزار بیت قصیده، یک مثنوی کوتاه و ناقص به‌نام «قندهارنامه» و سه قطعه، همه غزل هستند. او ۱۷ غزل نیز به‌ترکی سرود و سبکی را به‌کمال رساند که چند سده پس از آن، «سبک هندی» نامیده شد.
صائب را «چامه‌سرای» تک‌بیت‌ها نیز گفته‌اند.
او حدود ۸۰ سال زندگی کرد و حدود سال ۱۰۸۱ هجری قمری در اصفهان دیده از جهان فرو بست. بیش از ۳۴۰ سال پیش،‌ در محله‌ «لنبان» در اصفهان، در باغچه‌ای بزرگ و در خیابانی که امروزه به نام «صائب» آشناست، صائب تبریزی به خاک سپرده شد؛ اما در حال حاضر این آرامگاه چندان وضعیت مناسبی ندارد و رو به تخریب است. سنگ مزار صائب یک قطعه سنگ مرمر یکپارچه‌ یزدی بوده که سنگ مزار قدیمی را در میانش جاسازی کرده‌اند. سنگ اصلی مزار که کتیبه‌ای دارای یک مطلع و یک غزل به‌خط یک خوشنویس دوره‌ صفوی دارد، به دو نیم شده‌است. شاید سرنوشت صائب تبریزی نیز همین بیتی بوده که روی سنگ مزارش نوشته شده‌است:
محو کی از صفحه دل‌ها شود آثار من
من همان ذوقم که می‌یابند از گفتار من

سبک و شیوه صائب:
صائب بزرگ‌ترین غزلسرای سده یازدهم هجری و نامدارترین شاعر زمان صفویه بود. او متخلص به صائب، در شعر پایه‌گذار سبک اصفهانی‌ است. تأثیرگذاری وی در شعر فارسی چنان است که هنوز نیز در انجمن‌های شعری، که در گوشه و کنار اصفهان تشکیل می‌شود، سبک وی همچنان صدرنشین محفل بسیاری از شاعران است که به‌شیوه‌ وی مضمون‌های‌نو می‌آفرینند و آرایه‌هایی همچون اسلوب معادله را زیور عروسِ شعر خویش می‌سازند.
او سبکی را به‌کمال رساند که چند سده پس از او سبک هندی نامیده شد. وی اسلوب معادله یا «مدعا مثل» را بیش از دیگر شاعران هم‌عصرش به‌کار برده‌است. نازکی خیال و لطافت اندیشه و مضمون سازی‌های ظریف و معنی‌های بیگانه و باریک در شعر وی دیده می‌شود. ابیات غزل وی استقلال معنایی داشته و در یک غزل از چندین موضوع سخن گفته‌ است.

‎@iranpopscience

‍ ‍ ‍ ‍☘ ☘ *برگی از تقویم تاریخ* ☘ ☘

*۱۳ تیر زادروز حسن رشدیه*

*( زاده ۱۳ تیر ۱۲۳۰ تبریز -- درگذشته ۱۸ آذر ۱۳۲۳ قم ) از پیشگامان نهضت فرهنگی و بنیانگذار آموزش نوین ایران*

میرزاحسن تبریزی مشهور به‌رشدیه، نخستین مؤسس مدارس جدید در تبریز و دومین مدرسه در تهران "بعد از دارالفنون" بود که او را پدر فرهنگ جدید ایران نامیده‌اند.
وی پس از گذراندن مقدمات در زادگاهش تصميم گرفت برای ادامه تحصيل به‌نجف برود اما باخواندن مقاله‌ای در روزنامه ثريا که شمار ايرانيان باسواد را از هر هزار نفر ده نفر نوشته بود، از سفر به‌نجف چشم پوشيد و عازم بيروت شد و در دارالمعلمين آنجا به‌فراگرفتن شيوه‌های نوين آموزش پرداخت. در سال ۱۲۶۱ با هدف تأسيس مدرسه به‌شيوه نوين، از مدارس جديد استانبول بازديد کرد و در همانجا الفبای صوتی را برای جايگزينی با روش قديمی آموزش در مدارس جديد ابداع کرد.
در سال ۱۲۶۲ نخستين مدرسه به‌سبک‌نو را برای کودکان مسلمان قفقاز تأسيس کرد و درسال ۱۲۶۶ نخستين مدرسه نوين ايران را در محله ششگلان تبريز بنا نهاد. اين مدرسه و به‌دنبال آن پنج مدرسه ديگری که در تبريز و مشهد تأسيس کرد، با کارشکنی‌ها و دسيسه‌های تاريک‌انديشان پی‌درپی بسته شد. رشديه بافروش املاکش و با اجازه‌ علمای نجف، مسجد شيخ‌الاسلام تبريز را به‌مدرسه تبديل کرد و در کلاس‌ها ميز، نيمکت و تخته سياه گذاشت و به‌تدريس باروش جديد مبادرت ورزید،
اين مدرسه نيز باهجوم گروهی بی‌خرد بسته شد و حتی يکی از شاگردان جانش را از دست داد و رشديه نيز زخمی و مجبور به‌ترک میهن شد. وقتی ميرزاعلی‌امين‌الدوله که سياستمداری روشن بين بود به واليگری آذربايجان رسید، رشديه را به‌تبريز فراخواند و با ايمان به پايمردی و ميهن دوستی او، مدرسه‌ بزرگی در تبريز باز کرد. رشديه در اين مدرسه به ۶۰ نفر دانش آموز کلاه و لباس يکسان پوشاند و به آموزش آنها پرداخت اما با برکناری امين الدوله، دوباره مدرسه رشديه مورد يورش قرار گرفته و به آتش کشيده شد.
رشديه علاوه بر فعاليت‌های آموزشی و بنا نهادن آموزش نوين در ايران، روزنامه‌هايی به‌نام «مکتب» و «طهران» منتشر می‌کرد. از او ۲۷ جلد اثر به‌جا مانده است که از ميان آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد: بدايه‌التعليم، هدايه التعليم، نهايه‌التعليم، تحفه‌الصبيان، صد درس، تنبيه‌الغافلين، ارشادالطالبين و ...
ميرزاحسن رشديه در اواخر عمر برای در امان ماندن از دشمنی مخالفان به‌قم رفت و در ۹۳ سالگی درگذشت.
در واپسین روزهای زندگی، چنین وصیت کرده بود:
”مرا در محلی به‌خاک بسپارید که هر روز شاگردان مدارس از روی گورم بگذرند و از این بابت روحم شاد شود."

‎🆔 @bargi_az_tarikh

#برگی_از_تقویم_تاریخ

☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘

💢 نامگذاری خیابانی در تهران به نام توران میرهادی

✅ با موافقت اعضای شورای شهر تهران خیابانی در پایتخت به پاس بزرگداشت خدمات مادر ادبیات کودک و نوجوان ایران، بانو «توران میرهادی» نامگذاری خواهد شد.

✅ به گزارش همشهری آنلاین، شصت و چهارمین صورتجلسه کمیسیون نامگذاری و تغییر نام اماکن و معابر عمومی شهر تهران، در جلسه امروز شورای شهر مورد بررسی قرار گرفت.

✅ در ابتدا محمد جواد حق‌شناس با توضیح در این باره گفت: آماری که وجود دارد، در ۵ دوره در دوره شورا، در دوره اول و پنجم کم‌ترین میزان نامگذاری انجام شده و مجموعاً ۶۰۰ نامگذاری داشتیم اما در یکی از دوره‌های قبل ۶ هزار تغییر نام داشتیم.

✅ در ادامه جلسه و در جریان تغییر نام خیابان عنصری به نام خانم میرهادی، سید محمود میرلوحی در مخالفت با این تغییر نام  اظهار کرد: ابوالقاسم حسن بن احمد عنصری از شعرای به نام پارسی گوی است که در سال ۳۵۰ مثنوی وامق‌ و عذرا را سروده است و دو هزار بیت شعر دارد و حالا می‌بینیم که دوستان می‌خواهند نام خیابان عنصری را به نام خانم پوران میرهادی تغییر دهند. سابقاً هم نام خواجوی کرمانی و عطار نیشابوری تغییر داده شد.

✅ محمد جواد حق‌شناس در پاسخ به میرلوحی گفت: با مبنای سخن آقای میرلوحی کاملاً موافقیم اما پنج مکان به نام عنصری در شهر به همراه یک خیابان اصلی به همین نام موجود است و این در حالی است که محل متغیر به نام خانم میرهادی یک کوچه فرعی روبه‌روی محل کار خانم میرهادی است.
در نهایت بند یک و دو جابه جا و بند ۲۸ نیز تثبیت شد.

✅ بر همین اساس در این جلسه معابری از جمله خیابان عنصری واقع در خیابان ابوریحان بنام استاد توران میر هادی از بزرگان ادبیات کودکان به تصویب اعضا شورا رسیدند. سیده توران میرهادی (خُمارلو) (تولد ۲۶ خرداد ۱۳۰۶ – درگذشت ۱۸ آبان ۱۳۹۵) استاد ادبیات کودک، نویسنده و کارشناس آموزش و پرورش و پایه‌گذار مجتمع آموزشی تجربی فرهاد، از بنیانگذاران شورای کتاب کودک و بنیانگذار فرهنگنامه کودکان و نوجوانان بود. میرهادی بیش از شصت سال در گستره آموزش و پرورش و فرهنگ و ادبیات کودکان کوشید و در این راه یکی از چهره‌های تأثیرگذار سده کنونی ایران بوده‌است. میرهادی را «مادر ادبیات کودک و نوجوان در ایران» خوانده‌اند.

📝 لینک مطلب کامل در همشهری آنلاین:

https://hamshahrionline.ir/x7cWv

🔹 کانال انجمن نویسندگان کودک و نوجوان

@nevisak

‍ ‍ ‍ قسم به نخستین خطی که از نگاه قلم، تا افق ناپیدای آفرینش کشیده شد! روز قلم مبارک

@iranpopscince

‍ ‍ ‍ ‍

۱۴ تیر روز قلم

در تقویم ایران "روز قلم" به‌عنوان نمادی برای تجلیل از صاحب‏ان قلم و آثارشان انتخاب شده است.
در این نوشتار به ابعاد تربیتی، رسانه‏‌ای و ارزشی تألیف و نگارش اشاره می‌شود و از چگونگی سیر قلم در طول تاریخ صحبت به‌میان می‌آید. به این سیر، چه از نظر محتوای نوشته‌ها و چه از نظر ابزار ظاهری ـ که به شیوه‏‌های اینترنتی و الکترونیکی ـ رسیده، نگریسته شده است.
در صفحات تقویم، ۱۴ تیرماه باعنوان «روز قلم» به‌خود جلوه‏‌ای دیگر بخشیده است. نام‏گذاری این روز به‌نام قلم، بی ارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگ‏ساز این سرزمین نیست. ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه خود آورده است که چهاردهمین روز از تیرماه را ایرانیان باستان، روز تیر "عطارد" می‏‌نامیدند. از طرفی سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است. به‌همین مناسبت این روز را روز نویسندگان می‏‌دانستند و گرامی می‏‌داشتند.
تاریخ نوشتار، حداکثر به بیست هزارسال پیش باز می‏‌گردد و با محدود ساختن به نظام‏‌های نوشتاری مدون، رقمی حدود شش هزارسال پیش را نشان می‏‌دهد. این ارقام و آمارها فقط تخمینی است از سوی کاوشگران علمی، در صورتی که بدون شک پیشرفتی از سوی جوامع گوناگون، بدون کمک خط و زبان امکان‏‌پذیر نبوده است.
از جمله موادی که برای نوشتن به‌کار می‏‌رفته سنگ، چوب، پوست حیوانات، برگ درختان، استخوان، موم، ابریشم، پنبه و کاغذ را می‏‌توان نام برد. در طول تاریخ، نوشتن به دو صورت بوده است: یک دسته خطوطی را در بر می‏‌گرفت که با استفاده از ابزارهای تیز چون سوزن، چاقو و... نوشتاری، کنده‏‌کاری می‏‌شد. دسته دیگر شامل خطوطی است که به‌وسیله قلم پر، قلم‌نی، قلم‌مو و ... و با استفاده از جوهر برسطح ماده نوشتاری ترسیم می‏‌گردید. گفتنی است نسخه‏ پردازی از نوشته‏‌ای بر سنگ یا فلز به‏‌طور منطقی، در نهایت به اختراع چاپ انجامید.

قلم چیست؟:
قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسان‏ها و بیان‏‌کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. قلم، زبان دوم انسان‏‌ها است. هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گسترده‏‌تر از آن است که در بیان بگنجد. هرگونه رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت، ریشه در قلم دارد. تمدن‏‌ها، تجربه‏‌های تلخ و شیرین و علوم بانوشتن ماندگار می‏‌شوند و آیندگان مملو از تجربه و پر از راه‌حل‏‌ها هستند.
هرکس می‏‌تواند قلمی را بین انگشتانش بفشرد و فرمانش دهد که بنگارد و هرآنچه را از مخیله صاحب انگشت تراوش می‏‌کند، بنویسد. قلم، تخریب می‏‌کند. می‏‌سازد. واقعیت‏‌ها را آشکار می‏‌کند. آشکارها را نهان می‏‌کند. به‌واقع قلم، معجزه‏‌ای جاودان است.