فرگشت ، تحول گونه‌ها
10.1K subscribers
401 photos
86 videos
68 files
389 links
🐆 کانال علمی فرگشت در تلگرام 🐳

پست نخست کانال ↓
telegram.me/iran_evolution/8
Download Telegram
🔰 امسال چهل و یکمین سالگرد کشف یک اسکلت است که می‌تواند کهن‌سال‌ترین جد بشر امروزی باشد.

✔️ باستان‌شناسان او را لوسی نامیده‌اند. یافتن اسکلت این زن که اکنون در موزه تاریخ طبیعی شهر لوس آنجلس نگاهداری می‌شود یکی از بزرگترین اکتشافات قرن بیستم بود.

گزارش "الیزابت لی" را مشاهده کنید.
👆👆
📢 پنج حقیقتی که ممکن است درباره قدیمی‌ترین انسان کشف شده ندانید.

💠 لوسی مجموعه‌ای از استخوان‌های فسیل‌شده‌ای است که اسکلت یک انسان‌تبار از گونه‌ی جنوبی کپی عفاری را تشکیل داده بودند. او سه میلیون و دویست هزار سال پیش در اتیوپی زندگی می‌کرده است.

✔️ او اولین بار در سال ۱۹۷۳ کشف شد. این کشف به طور قابل توجهی کامل بود. به صورتی که چهل درصد از اسکلت او دست نخورده و بدون هیچ نقصی وجود داشت نه به صورت یک مشت فسیل ناقص و آسیب دیده که معمولاً در این سن یافت می‌شوند.

🔰 به افتخار لوسی، این هم پنج حقیقتی که درباره‌ی او نمی‌دانستید:

1⃣ او بعد از آهنگ گروه
"The Beatles"
به نام " لوسی با الماس‌های دیگه توی آسمونه [و می‌درخشه]" نام‌گذاری شد.

بعد از این که دونالد جانسون همراه با تیم خود لوسی را کشف کردند، به اردوگاه‌شان برگشتند و او نواری از گروه The Beatles گذاشت و آهنگ "لوسی با الماس‌های دیگه توی آسمونـه [و می‌درخشه]" پخش شد و همان موقع یکی از اعضا تیم گفت باید آن اسکلت را لوسی صدا کنیم. در نتیجه خیلی اتفاقی او تبدیل به شخصی به نام لوسی شد.

2⃣ لوسی بر روی دوپا راه می‌رفت.

یکی از مهم‌ترین چیزها در رابطه با لوسی نحوه راه رفتن او است. با مطالعه استخوان‌هایش و به طور دقیق ساختار زانو و خمیدگی ستون مهره او، محققان دریافتند که او بیشتر وقت‌ها روی دوپایش راه می‌رفته است (یک ویژگی برجسته انسانی).

3⃣ هیچکس نمی‌داند که او چگونه مرده است.

مدارک کمی که در رابطه با دلیل مرگ لوسی داریم فقط یک‌سری چیزها را غیرمحتمل جلوه می‌دهند و جواب اصلی و دقیق را بیان نمی‌کنند.
مدرکی از وجود دندان‌هایی در هرجایی از اسکلت او که نشان‌دهنده کشته شدنش توسط حیوانات دیگر و یا خورده شدن او توسط لاشخورها باشد موجود نیست.

با اینکه، یک جای دندان روی استخوان شرمگاهی او از یک گوشتخوار وجود دارد ولی معلوم نیست که آیا این قبل از مرگ او اتفاق افتاده است یا خیر.

4⃣ لوسی هنوز در اتیوپی نزدیک جایی که کشف شده زندگی می‌کند.

اسکلت لوسی دور از دید عموم و در یک مکان امن در موزه ملی اتیوپی در شهر آدیس آبابا و در نزدیکی محلی که کشف شده بود قرار دارد و فقط یک ماکت گچی از اسکلت او برای اینکه مردم آن را ببینند وجود دارد.

5⃣ او کوتاه بود.

لوسی هنگامی که جوان بود مرد. او فقط یک متر و ده سانتی‌متر و وزنی معادل بیست و نه کیلوگرم داشت.

مترجم: سلما

🆔 @iran_evolution

🔗 http://www.independent.co.uk/news/science/who-is-lucy-the-australopithecus-afarensis-google-doodle-discovery-a6745696.html
کرم بلوطی‌شکل نوجوان با نام علمی «تایکودرا فلاوا» یکی از دو گونه از کرم‌های بلوطی‌شکل است که دانشمندان برای این مطالعه، توالی ژنتیک داده‌اند.
٪۷۰ از ژن‌های شما با یک نوع کرم لزج دریایی، مشترک است.

✔️ انسان‌ها با کرم‌های ژرفای دریا بیشتر از آن‌چه بتوان حدس زد اشتراک دارند. بیش از ۵۰۰ میلیون سال پیش، انسان‌ها و بعضی کرم‌های خاص، جد مشترک داشته‌اند. و انسان‌ها هنوز هم هزاران ژن مشترک با این کرم‌ها دارند. این گفته‌ی دانشمندانی‌ است که به‌تازگی ژنوم دو گونه از کرم‌های دریایی را توالی‌یابی کرده‌اند.

🔷 نتایج نشان از آن دارند که انسان‌ها و کرم‌های بلوطی (که به دلیل شکل بلوطی "سر" خود به این نام معروف شده‌اند) عموزاده‌های دور هستند. این مطلب را پژوهشگرانی به رهبری «اولِگ سیماکوف» از دانشگاه تحصیلات تکمیلی موسسه‌ی علم و فناوری اوکیناوا در شهر اوکیناوا در ژاپن اعلام کردند. پژوهشگران ژن‌های دو گونه از کرم‌های بلوطی را بررسی کردند: گونه‌ی «تایکودرا فلاوا» که از هاوایی جمع‌آوری شده بود، و گونه‌ی «کووالِوسکی ساکوگلوسوس» از اقیانوس اطلس.

💠 آشکار است که کرم‌های بلوطی هیچ شباهتی به انسان‌ها ندارند. این کرم‌ها هیچ دست و پایی ندارند و از طریق شکاف‌هایی در شکم خود تنفس می‌کنند. اما چنان‌ که دانشمندان یافته‌اند، این کرم‌ها در حدود ١۴۰۰۰ ژن مشترک با انسان‌ها دارند که در حدود ۷۰ درصد از ژنوم انسان است. رد این ژن‌ها را می‌توان تا جد مشترک کرم بلوطی و انسان دنبال کرد که بیش از ۵۰۰ میلیون سال پیش، در طی دوره‌ای که به عنوان انفجار کامبرین شناخته می‌شود زندگی می‌کرده است.

🔹 امروزه ژن‌های این جد باستانی نه تنها در انسان، که در ستاره‌ی دریایی و بستگانش، در سرپایان (اختاپوس و ماهی مرکب)، و در همه‌ی جانورانی که ستون مهره‌ها دارند وجود دارد. جانوران در این دودمان به نام «دوتروستوم»ها خوانده می‌شوند.

🔹 از میان همه‌ی دوتروستوم‌های زنده در حال حاضر، کرم‌های بلوطی، کهن‌ترین بستگان دوتروستوم ما هستند که قدمت آنها به خاستگاه دوتروستوم‌ها در حدود ۵۷۰ میلیون سال پیش می‌رسد

🔹 همچنان که دوتروستوم‌ها فرگشت یافته‌اند، بسیاری گونه‌ها پدید آمده‌اند که پیچیده‌تر از عموزاده‌های کرم بلوطی خود بوده‌اند. اما سیماکوف و همکارانش دریافتند که حتا در گونه‌های بعدتر نیز برخی از ویژگی‌های فیزیکی می‌تواند هنوز به ژن‌هایی در کرم‌های بلوطی برای ایجاد ساختارهای ساده‌تری مربوط باشد که همان کار را انجام می‌دهد.

💭 سیماکوف توضیح داد:
"این داده‌های ژنومی، شکاف‌هایی را در درک ما از فرگشت آن‌ها پُر می‌کنند".

پس از توالی‌یابی ژنوم کرم‌ها و مقایسه‌ی آنها با داده‌های ژنومی از گستره‌ی وسیعی از جانوران گوناگون، دانشمندان ٨۷١۶ خانواده ژنی (مجموعه‌هایی از ژن‌های مشابه) در این کرم‌های بلوطی یافتند که در همه‌ی دوتروستوم‌ها مشترک است.

💠 یکی از این خانواده‌های ژنی، شامل یک خوشه‌ی ژنی منحصر به دوتروستوم‌هاست که مربوط به تغذیه و تنفس در کرم‌های بلوطی است. دانشمندان گفتند که این ژن‌ها به‌ویژه برایشان جالب بودند. کرم‌های بلوطی با استفاده از شکاف‌های تخصص‌یافته در نزدیکی مناطق شکم‌شان، واقع بین دهان و مری تغذیه می‌کنند. این شکاف‌ها اجازه می‌دهند که آب از میان دهان کرم بگذرد اما از دستگاه گوارش جانور عبور نکند. هیچ جانوری در بیرون از گروه دوتروستوم‌ها نیست که ساختاری مانند این داشته باشد. بنابراین دانشمندان به بررسی دقیق‌تر ژن‌هایی که آنها را هدایت می‌کردند پرداختند.

☑️ پژوهشگران دریافتند که این ژن‌ها می‌توانند به ایجاد آبشش در دوتروستوم‌ها مرتبط باشند. پژوهشگران می‌گویند که این ژن‌ها می‌توانند حتی در انسان نیز نقشی در ایجاد گلو، لوله‌ای که مری را به بینی و دهان متصل می‌کند، داشته باشند.

هنوز بسیار بیش از اندازه‌ای که دانشمندان می‌توانند از مطالعه‌ی کرم‌های بلوطی در مورد بسیاری از گونه‌هایی که امروزه زنده‌اند بدانند، برای کشف وجود دارد. سیماکوف گفت که مشتاق است بررسی ژنومی را گسترش دهد تا شامل مناطقی در سراسر درخت گسترده‌ی حیات بشود که کم‌تر نمونه‌برداری شده است. هر چه دانشمندان داده‌های ژنتیک بیشتری گردآوری کنند، توانایی بیشتری در بازگو کردن میراث ژنتیک انسان می‌یابند و دقیق‌تر می‌توانند بخش‌هایی از DNA انسانی را که با همه‌ی حیات بر روی زمین پیوند دارد مشخص کنند.

🌐 جزئیات این یافته‌ها در ژورنال نیچر (هجدهم نوامبر) منتشر شده است.

💬 مترجم: فراز

🆔 @Iran_Evolution

🔗 http://livescience.com/52843-acorn-worm-genome-sequencing.html

🔗 http://dx.doi.org/10.1038/nature16150
💀 مطالعه‌ی فسیل ۴۰۰ هزار ساله انسان راست قامت

💠 تیمی از پژوهشگران موفق به شناسائی یک محوطه باستانی شده‌اند که انسان‌های راست قامت در آن زندگی می‌کردند. این سایت در شرق کشور چین قرار داشته و به فاصله زمانی ۱۵۰ هزار سال تا ۴۱۲ هزار سال پیش تعلق دارد.

بر اساس مدارک موجود مشخص است که این گروه از انسان‌های راست قامت، پس از شکار حیوانات، آن‌ها را به محل سکونت خود آورده و با کمک ابزارهای سنگی به قطعات کوچک‌تر تقسیم کرده و سپس آن‌ها را مصرف می‌‌کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که این حیوانات برای مصارف تغذیه و یا مراسم آئینی استفاده می‌شده است.

✔️ تیمی از پژوهشگران متخصص در زمینه‌ی مهره‌داران پیش از تاریخ و دیرین انسان‌شناسی در پی کاوش‌های اخیر خود در منطقه‌ای باستانی در شرق کشور چین، موفق به کشف و شناسائی بقایای فسیل انسان موسوم به هومو ارکتوس Homo erectus یا انسان راست قامت شدند. مطالعات اولیه نشان می‌دهد که بقایای این جمجمه‌ی انسان راست قامت که به طرز بسیار مناسبی سالم باقی مانده است به فاصله زمانی ۱۵۰ هزار سال تا ۴۱۲ هزار سال پیش تعلق دارد. این پژوهشگران از سوی موسسه IVPP به این ماموریت پژوهشی اعزام شده بودند.

گفتنی است در کنار این فسیل باستانی، بقایای ابزارهای سنگی متعددی نیز به دست آمده است. دانشمندان نام این فسیل کشف شده را انسان دونگ ژی یا Dongzhi Man انتخاب کردند. در این محوطه‌ی باستانی همچنین بقایای دندان و بخش‌هایی از سایر استخوان‌های بدن انسان راست قامت به دست آمده است. در این محوطه همچنین دانشمندان موفق به شناسائی و جمع‌آوری بیش از ۶ هزار قطعه استخوان حیواناتی شده‌اند که در این روزگار زندگی کرده و احتمالاً توسط هومو ارکتوس‌ها شکار شده بودند. از جمله حیواناتی که استخوان آن‌ها در این محوطه کشف شد می‌توان به tapir و پاندا اشاره کرد.

در همین زمینه لیو وو Liu Wu از پژوهشگران این تیم تحقیقاتی اعلام کرد:" تمامی یافته‌های ما در این سایت باستانی نشان‌دهنده این حقیقت هستند که ما دقیقاً محل زندگی این هوموارکتوس‌ها را کشف کرده‌ایم. بر اساس مدارک موجود مشخص است که این گروه از انسان‌های راست قامت، پس از شکار حیوانات، آن‌ها را به محل سکونت خود آورده و با کمک ابزارهای سنگی به قطعات کوچک‌تر تقسیم کرده و سپس آن‌ها را مصرف می کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که این حیوانات برای مصارف تغذیه و یا مراسم آئینی استفاده می‌شده است."

تخمین قدمت این فسیل‌ها بر اساس سال‌یابی نسبی بوده و برای تعین دقیق قدمت این فسیل‌ها باید آزمایش‌های دقیق انجام شود.

🆔 @iran_evolution

🔗 http://www.archaeology.org/news/3900-151120-china-homo-erectus
تولید کرم‌های مسطح با مغز و سر کرم‌های دیگر

🕵 دانشمندان آمریکایی موفق شدند با دستکاری گونه‌های خاصی از کرم‌های پهن باعث تبدیل ساختار مغز و سر آن‌ها به گونه‌های دیگر شوند.

دستاورد محققان دانشگاه تافتس نه تنها درک ما را از آنچه دقیقاً بر رشد آناتومی تاثیر می‌گذارد افزایش می‌دهد، بلکه همچنین دارای کاربرد عملی است و در درک بهتر و حتی رفع نواقص هنگام تولد کمک می‌کند.

💠 برای این پژوهش، محققان از کرم‌های پهن به نام Girardia dorotocephala استفاده کرده‌اند. این گونه از کرم‌ها قابلیت‌ رشد مجدد اجزای از بین رفته آناتومی خود را دارند. دانشمندان با بهره‌گیری از این ویژگی، برای تغییر ویژگی‌های فیزیکی موجودات مخصوصا مورفولوژی سر آنها تلاش کردند که این کار با قطع کانال‌های پروتئینی بین سلول‌ها که برای انتقال اطلاعات از طریق سیگنال‌های الکتریکی استفاده می‌شوند، انجام شد.

✔️ نتایج نشان می‌دهد که نه تنها ظاهر بیرونی سر این کرم‌ها بعد از انجام آزمایش تغییر کرد، بلکه شکل واقعی مغز و توزیع سلول‌های بنیادی آنها نیز عوض شدند. محققان دریافتند که بهترین گونه برای انجام این آزمایش کرم‌های dorotocephala Girardia هستند زیرا ایجاد تغییر در آنها نسبت به بقیه آسان‌تر است.

🔹 مهم‌ترین یافته این تحقیق آن است که ویژگی‌های آناتومی توسط ژنوم به صورت دائم تثبیت نمی‌شوند، اما می‌توانند تحت تاثیر شبکه‌های بیوالکتریکی بین سلول‌ها قرار گیرند. این واقعیت که هرچه دو گونه بر روی جدول زمانی فرگشتی به یکدیگر نزدیک‌تر باشند، به طور مستقیم بر سهولت ترادیسی تاثیر می‌گذارند، همچنین نشان می‌دهد که تغییرات بلند مدت در مدارهای فیزیولوژیکی نقش کلیدی در روند گسترده‌تر فرگشتی دارد.

🔸 جالب توجه است که تغییرات فیزیکی یافت شده موقتی است. هنگامی که کرم‌ها پس از چند هفته شروع به بازسازی مجدد می‌کنند، به مورفولوژی اصلی و طبیعی خود بازمی‌گردند. تحقیقات بیشتری برای پیدا کردن دلیل این موضوع مورد نیاز است، اما این پژوهش به عنوان یک اصل کلی می‌تواند در‌بردارنده برخی از مفاهیم بزرگ باشد و دیدگاه‌هایی را ارائه کند که می‌توانند به پزشکان در رفع نقص هنگام تولد و یا به ایجاد بهبودی پس از یک آسیب کمک کنند.

💭 مایا امونس بل، نویسنده‌ی ارشد این پژوهش اظهار کرد: این نوع از اطلاعات برای پیشرفت در زمینه پزشکی حیاتی خواهد بود و درک بهتری از زیست شناسی فرگشتی را ارائه خواهد کرد.

☑️ یافته‌های این پژوهش که شامل یک مدل محاسباتی است و توضیح می‌دهد که دقیقاً چگونه اختلال در ارتباطات سلول به سلول منجر به تغییر آناتومی می‌شود، به تازگی در مجله Molecular Sciences منتشر شد.

🆔 @Iran_Evolution

🔗 https://now.tufts.edu/news-releases/biologists-induce-flatworms-grow-heads-and-brains-other-species
عملکرد مشابه مغز انسان و میمون در فهم زبان

💠 گروهی از محققان به رهبری دکتر بن ویلسون و پروفسور کریس پتکوو از دانشگاه نیوکاسل در انگلستان از یک تکنیک تصویربرداری برای کشف فعالیت مغز در انسان و میمون‌ها استفاده کردند.

پژوهش‌های انجام شده نشان می‌دهد که شناخت ساختار اصلی زبان، تنها منحصر به مغز انسان نیست و اینکه برخی از مناطق مغز ما با پستانداران، از جمله میمون‌ها مشترک است.

محققان منشا فرگشتی عملکردهای شناختی در مغز را شناسایی کردند که زیر‌بنای زبان است و به ما اجازه می‌دهد تا به ارزیابی نظم در توالی اصوات بپردازیم.

کودکان قواعد زبان را طی روند رشد و حتی قبل از آن که قادر به صحبت کردن باشند، یاد می‌گیرند.

💭 استاد پتکوو گفت: ما برای اولین بار به منظور بررسی نوزادان به توسعه یک زبان ساختگی پرداختیم که نتایج آزمایشگاهی ما نشان می‌دهد میمون‌ها نیز می‌توانند آن را یاد بگیرند.

این گروه اول به انسان‌ها و سپس میمون‌ها اجازه دادند تا به این زبان ساختگی گوش دهند تا ترتیب صحیح توالی این صداها را تشخیص دهند.

آن‌ها سپس فعالیت مغز انسان‌ها و میمون‌ها را همان طور که به توالی‌های جدید گوش می‌دادند، اسکن کردند.

این یافته‌ها نشان داد که در هر دو گروه، یک منطقه خاص از مغز که قشر فرونتال قدامی و opercular نام دارد، با نظمی که از یادگیری هر دو گونه انتظار می‌رفت، واکنش نشان داد.

🔷 این نتایج نشان می‌دهد که عملکرد این ناحیه که یکی از مناطق مرتبط در پردازش نظم کلمات در یک جمله از زبان انسان است، هم در انسان و هم در میمون‌ها مشترک بوده که این امر نشان‌دهنده ریشه‌های فرگشتی آن است.

🔶 به نظر می‌رسد که این منطقه از مغز، بر نظم و ترتیب و سازمان‌دهی هر آنچه که شنیده می‌شود، نظارت دارد. این یک عملکرد مهم شناختی است که پایه و اساس توانایی‌های زبانی پیچیده‌تر انسان را فراهم می‌کند.

☑️ نتایج به دست آمده برای اولین بار نشان‌دهنده این است که برخی از عملکرد‌های این منطقه از مغز که شامل فهم زبان در انسان است، با حیوانات مشترک است.

نویسندگان این مقاله اظهار کردند: این پژوهش به ما کمک می‌کند تا به سوالات خود در مورد اینکه چگونه زبان را یاد می‌گیریم و اینکه چه اتفاقی می‌افتد که پس از آسیب مغزی، سکته یا آلزایمر نتوانیم صحبت کنیم، کمک می‌کند.

🌐 نتایج این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده است.

🆔 @Iran_Evolution

🔗 http://www.ncl.ac.uk/press/news/2015/11/languageevolution

🔗 http://dx.doi.org/10.1038/ncomms9901
👇تصویر زیر مربوط به یکی از دایناسور‌های پرنده زمان کرتاسه است. این جانور یکی از حد واسط‌های فرگشت دایناسورها به پرندگان است.

🔴 نام: Yixianosaurus

🔵 طبقه‌بندی: مهره‌داران، خزندگان، دایناسورها، خزنده کفلان، تروپودها، سخت‌دنبان، تهی‌دم خزندگان، دست‌قاپان

⚪️ نوع تغذیه: به طور قطع مشخص نیست، احتمالاً حشره‌خوار

⚫️ اندازه: احتمالاً تا یک متر

🔶 مکان کشف: کشور چین

🔷 زمان زندگی: کرتاسه

⤴️ منبع : prehistoric-wildlife
🆔 @iran_evolution

تصویر شبیه‌سازی شده دایناسور شاخدار
🔷🔸🔷 کشف فسیل دایناسور شاخدار

💠 فسیل یک دایناسور شاخدار که ۱۰۰ میلیون سال قبل در آمریکای شمالی می‌زیسته، توسط باستان‌شناسان کشف شد.

✔️ کشف فسیل دایناسوری شاخدار به اندازه‌ی سگ‌های امروزی در آمریکای شمالی، اطلاعات مفیدی درباره سیر فرگشت این گونه‌ی جانوری در این منطقه در اختیار دانشمندان گذاشته است.

جالب است که گونه‌ی یافت‌شده شباهت زیادی به دایناسورهایی که فسیل آن‌ها در آسیا پیدا شده، دارد. این نوع دایناسور که «لارامیدیا» نام دارد، بین ۶۶ تا ۱۰۰ میلیون سال پیش می‌زیسته است. این فسیل هم‌اکنون در موزه «پیبادی» دانشگاه «ییل» نگهداری می‌شود.

🔷 با این حال دانشمندان هنوز موفق نشده‌اند گونه دقیق این نوع دایناسور را تشخیص دهند، چرا که خمیدگی عجیبی در آرواره این حیوان به چشم می‌خورد که باعث شده دندان‌هایش به سمت بالا و پایین مثل نوک پرندگان، خم شده باشد.

✔️ فک این جانور نشان می‌دهد این گونه با انواعی از دایناسور که در بخش غربی آمریکای شمالی زندگی می‌کرده‌اند، متفاوت است؛ چون نوع خوراک آن‌ها با هم فرق داشته است.

🆔 @Iran_Evolution

🔗 http://www.independent.co.uk/news/science/archaeology/dog-sized-horned-dinosaur-fossil-found-shows-east-west-evolutionary-divide-in-north-america-a6753711.html

🔗 http://dx.doi.org/10.1016/j.cretres.2015.08.004
● روند خلاقیت «انتخاب طبیعی» درحالی‌ که همیشه در عین سادگی اتفاق می‌افتد به نتایج حیر‌ت‌انگیز می‌انجامد؛ نتایجی که شاید در نگاه اول خارج از تصور و تخیل ما نیز باشد!

● نمونه‌ی زیبایی از این خلاقیت،
"پرنده‌ ماهی" است که در آب‌های گرم‌سیری زندگی می‌کند و همان‌طور از نامش پیداست می‌تواند به‌راحتی بر سطح آب پرواز کند. بیشترین مسافت طی شده در هوا توسط این آبزی ۴۰۰ متر و در زمان ۳۰ ثانیه است و می‌تواند با پرواز با سرعتی معادل ۷۵ کیلومتر در ساعت به آسانی از دست شکارچیانش از جمله دلفین و ماهیان مرکب فرار کند.

● "پرنده‌ماهی‌" نام ویدیوی کوتاهی (پیش‌نمایش) از مستند «شکار» شبکه بی‌بی‌سی‌ بریتانیا است که با تکنولوژی بالای تصویربرداری به ثبت لحظاتی زیبا از پرواز این آبزی پرداخته است، بلندپروازی‌هایی که برتری و بقای ۶۵ میلیون ساله‌اش (بر اساس قدیمی‌ترین فسیل‌های به دست آمده) را رقم زده است.

برای آگاهی بیشتر می‌توانید از لینک زیر بهره بگیرید:
🔗 http://www.livescience.com/24409-earliest-flying-fish-fossil.html

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
تصاویر زیر مربوط به "تیک‌تالیک" یکی از جانوران حدواسط فرگشت ماهی‌ها به تتراپودها یا "چهاراندامان" است.

🔺نام : تیک‌تالیک، Tiktaalik

🔹طبقه‌بندی: مهره‌داران، گوشتی‌بالگان، چهار‌اندام‌ریختان

🔸نوع تغذیه: گوشت‌خوار

✔️ اندازه: احتمالاً یک متر طول داشته، البته فسیل‌های ۲ متری نیز یافت شده است.

مکان کشف: کانادا، نوناوات، جزیره‌‌ی الیسمیر

🕐 زمان زندگی: دوره دوونین

میزان فراوانی فسیل: بسیار زیاد

⭕️ توضیحات: حد واسط فرگشت ماهی‌ها به چهار اندامان

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇
🆔 @iran_evolution

نمونه فسیل تیک‌تالیک
🆔 @iran_evolution

تصویر شبیه‌سازی شده از تیک تالیک
دانشمندان توانسته‌اند هشت نمونه‌ی فسیل شده از حلقه‌ی درونی هلو یا هسته‌ی آن را در جنوب غربی کشور چین که در ارتباط با دو و نیم میلیون سال پیش بود، پیدا کنند. این یافته‌ها نشان می‌دهند که هلوها در طی انتخاب طبیعی و قبل از اینکه انسان‌ها میوه‌ها را اهلی کنند فرگشت یافته‌اند. در حقیقت منشا اصلی هلوهای امروزی انتخاب طبیعی و کمی هم تولید مصنوعی آن‌ها بوده است.

💬 ترجمه: سلما

🆔 @iran_evolution

🔗 http://www.sciencedaily.com/releases/2015/12/151201141242.htm
🔰 چهاراندامان، آرواره‌دارانی هستند که دست و پا دارند.

💠 یکی از مهم‌ترین اتفاقات صورت گرفته در تاریخ فرگشت مهره‌داران که در حدود ۳۶۵ میلیون سال پیش روی داد این بود که باله‌های بعضی از ماهیان باله‌گوشتی به دست و پای تتراپودها تبدیل شد. پس از آن، همه‌ی مهره‌داران نوعی آناتومی مشترک و شبیه به یکدیگر به دست آوردند. سرانجام وقتی که تتراپودها به خشکی مهاجرت کردند اشکال بسیار جدیدی از "قورباغه‌های جهنده" گرفته تا "عقاب‌های پرنده" و "انسان‌های دوپا" را به وجود آورند.

صفات اشتقاقی تتراپودها

نام تتراپودها از مهم‌ترین ویژگی آن‌ها گرفته شده است. در زبان یونانی این واژه به معنای «چهار عضوی» است. تتراپودها به جای باله‌های سینه‌ای، دست‌هایی همراه با انگشت دارند که می‌توانند وزن بدن آن‌ها را روی خشکی تحمل کنند و به جای باله‌های لگنی، پاهای انگشت‌داری دارند که بصورت کارآمد هنگام راه رفتن، نیروهای حاصل از ماهیچه‌ها را به زمین انتقال می‌دهند.

زندگی بر روی خشکی، تغییرات متعدد دیگری در طرح بدن تتراپود‌ها ایجاد کرد. در تتراپود‌ها، سر به وسیله یک گردن از بدن جدا شده است. گردن، در ابتدا دارای یک مهره بود که جمجمه می‌توانست بر روی آن، به طرف بالا یا پایین حرکت کند. بعداً و با شکل‌گیری دومین مهره در گردن، سر توانست حرکت چرخشی از یک پهلو به پهلوی دیگر را نیز انجام دهد. استخوان‌های کمربند لگنی‌که پاهای عقبی به آن اتصال یافته‌اند، به ستون فقرات جوش‌خورده و باعث می‌شوند نیروهای ایجاد شده از طرف زمین توسط پاهای عقبی، به تمام بدن منتقل شود.

📕 منبع: بیولوژی کمپبل
📣 فرگشت به زبان خیلی ساده ( #صوتی )

📝 تهیه و تنظیم: کسری مهدی زاده

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇👇