فرگشت ، تحول گونه‌ها
10.1K subscribers
401 photos
86 videos
68 files
389 links
🐆 کانال علمی فرگشت در تلگرام 🐳

پست نخست کانال ↓
telegram.me/iran_evolution/8
Download Telegram
👫 جنس نر برای طبیعت مهمتر است یا ماده؟

💠 اگر چه ما عادت داریم همه چیز را شبیه خودمان تصور کنیم، اما در ارتباط با جنس، بیشتر حیوانات با ما متفاوتند. در بسیاری از جانوران این جنس نر است که در راستای فرگشت به دنبال زیبا کردن خود و دل‌ربایی از ماده می‌باشد!

✔️ مثال‌هایی از این نوع، شیر، خروس، طاووس، بوقلمون، گوزن و … می‌باشد. نکته عجیب اینجاست که این زیبایی که معمولاً با رنگ‌ها در آمیخته می‌شود، خود باعث کاهش استتار و راحت‌تر شکار شدن و کاهش طول عمر نرها می‌شود، نکته عجیب‌تر اینکه این رخداد، باعث انتخاب طبیعی نرهای زرنگ‌تر و چابک‌تر و حتی باهوش‌تر می‌شود!

🔰 در شیرها فرماندهی و حفظ قلمرو با نرها و شکار و تهیه غذا با جنس ماده است (البته نرها گه‌گاهی در شکار همکاری می‌کنند). در کفتارها فرماندهی قبیله کاملاً با ماده‌هاست. البته شاید این خبر خوبی برای خانم‌ها نباشد که وحشیانه‌ترین رفتار در میان جانوران، نسبت به هم‌نوع پس از انسان متعلق به کفتارهاست! در پنگوئن‌ها نگهداری از تخم با نرها و تهیه‌ی غذا در این زمان با جنس ماده است! مثال‌های بیشتر در این مقال نمی‌گنجد (کافی است فقط کمی بجای سریال‌های سر تا پا پوچ ترکی و … به مستند حیوانات توجه شود تا این رفتارهای جالب حیوانات به صورت تصویری و لذت بخش در ذهن بماند)

برگردیم به پرسشمان، واقعیت این است که برای طبیعت به استثنای پرندگان، جنس ماده از لحاظ طول عمر مهم‌تر است. بیشتر نرها فقط تا زمان جفت‌گیری مهم‌اند! پس از جفت‌گیری اگر جنس نر در نگهداری از خانواده و بچه‌ها نقشی داشته باشد، می‌ماند و در غیر این صورت هیچ اهمیتی برای طبیعت ندارد، چون ادامه نسل توسط جنس ماده به انجام خواهد رسید. به همین سادگی! برای انسان‌ها با اینکه مردها در بقای خانواده نقش دارند، با این حال مادر بزرگ‌ها نقش بیشتری از پدربزرگ‌ها در نگهداری از بچه‌ها دارند و طبیعت این اختلاف را در طول عمر بیشتر ایشان به رخ جنس نر کشیده است. اگر چه این اختلاف طول عمر ظریف و اندک است، اما شکل کاملاً فاجعه‌آمیز آن نیز در طبیعت وجود دارد!

✔️ مثلاً حشرات و عنکبوت‌هایی وجود دارند که جنس نر آن‌ها پس از جفت‌گیری بلافاصله توسط ماده خورده می‌شوند! برخی زیست‌شناسان رفتار این حشرات نر را در زمان جفت‌گیری منگنه شدن بین دو غریزه جنسی و زندگی می‌دانند که در نهایت غریزه جنسی بر غریزه ترس از مرگ غلبه می‌کند. عنکبوت بیوه سیاه (Black Widow) از معروف‌ترین عنکبوت‌های سمی است که پس از جفت‌گیری شوهر خود را می‌خورد!

🔵 عنکبوت نر Argiope aurantia نخستین گونه‌ی شناخته شده‌ای است که به محض شروع معاشقه می‌میرد و پس از حدود ۲۰ دقیقه توسط ماده خورده می‌شود. عنکبوت نر از گونه‌ی عنکبوت‌های سیاه پشت قرمز (از خانواده بیوه سیاه) یکی از دو جانور شناخته‌شده‌ای است که هنگام جفت‌گیری با وسوسه و فریب عنکبوت ماده را تشویق به خوردن خود می‌کند! در واقع آن‌ها ترجیح می‌دهند که به هنگام معاشقه خورده شوند، اما در عوض جفت‌گیری طولانى‌تری داشته باشند! شوهرخوار بعدی تقریباً برای همه آشناست و احتمالاً بیشتر شما آن‌را دیده‌اید. این حشره چیزی نیست جز آخوندک!

نویسنده: احمد مصدر bigbangpage.com
💠 این فسیل اسکلت جانوری به‌نام پروسینوسوچوس، گونه‌ای از خزندگان شبه پستاندار است که به سینودونت معروف است. پستانداران از سینودونت‌ها فرگشت یافتند.

پروسینوسچوس برخلاف پستانداران مانند یک خزندهٔ واقعی هنوز در سراسر ستون فقراتش، دنده دارد.

✔️ نیمی خزنده، نیمی پستاندار:
بسیاری از ویژگی‌های اسکلت پروسینوسوچوس (Procynosuchus) جایگاهی بین خزندگان و پستانداران دارد. برای مثال، مانند خزندگان، فک پایینش هنوز از چند استخوان تشکیل شده، اما فک بالایی مانند پستانداران از یک استخوان یکسره شکل گرفته است.

☑️ با این‌که خزندگان ردیفی از دندان به‌ یک شکل دارند، این جانور مانند پستانداران، دارای چندین نوع دندان با وظائف مشخص است. درحای که کمر این جانور همانند خزندگان پر از دنده است در جمجمهٔ خود، دریچه‌های سیناپسیِ یک پستاندار را دارد.

☑️ پاها مانند مارمولک در کنار بدن قرار گرفته است، اما سینودونت نیز مانند کروکودیل در مواقع اضطراری می‌توانسته آن‌ها را زیر بدنش بکشد. فسیل‌ها نشان نمی‌دهند که آیا این جانور خز داشته یا خیر، ولی دانشمندان احتمال وجود خز را در پروسینوسوچوس بیش‌تر می‌دانند.

✒️ نویسنده: لیندا گاملین
ﻓﺮﮔﺸﺖ ﯾﮏ ﻧﻈﺮﯾﻪ‌ی ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﯾﮏ ﻓﺮﺿﯿﻪ‌ی ﻧﺎ ﺁﺯﻣﻮﺩﻩ

ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﺭﺳﯽ و "ﺗﺎﯾﯿﺪ" ﻧﻈﺮﯾﻪ‌ی فرگشت راه‌های ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﯽﺭﻭﺩ:

1⃣ ﺁﻧﺎﺗﻮﻣﯽ - ﺷﺒﺎﻫﺖﻫﺎ ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺕﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ:

ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ‌ی ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ

ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ‌ی ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺩﺭﻭﻧﯽ
ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ

2⃣ فیزیولوژی ﻭ ﮐﺎﺭﮐﺮﺩﻫﺎﯼ ﺯﯾﺴﺘﯽ:

ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻧﺪﺍﻡﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﻓﺖﻫﺎ

ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺳﻠﻮﻟﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ، ﺯﯾﺴﺖ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝﻫﺎ، ﺁﺭ.ﺍﻥ.ﺍﯼ.، ﭘﺮﻭﺗﯿﻦﻫﺎ، ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺎﺕﻫﺎ، ﻭ ﮔﻼﯾﮑﺎﻥﻫﺎ

جنین‌شناسی ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﺑﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻭ ﺍﺭﺯﯾﺎﺑﯽ ﻓﺮﮔﺸﺖ ﺍﺳﺖ

3⃣ ﺷﻮﺍﻫﺪ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ:

فسیل‌شناسی ﻭ زمین‌شناسی ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺁﺏ ﻭ ﻫﻮﺍ ﻭ ﺯﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻭ ﺗﻄﺒﯿﻖ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻓﺴﯿﻞﻫﺎﯼ ﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﯼ ﺯﻣﯿﻦﺷﻨﺎﺳﯽ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ

ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﺴﻞﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﯼ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ آن‌ها ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﻭﺵﻫﺎﯼ زمان‌سنجی ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻗﯿﻖ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺍﯾﺰﻭﺗﻮﭖﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ.

4⃣ ژنتیک:

ﺍﺯ ﺩﯾﺪ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ‌ی ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ توالی ﺩﯼ.ﺍﻥ.ﺍﯼ ﻭ ﺩﺳﺘﻪﺑﻨﺪﯼ ﺟﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ‌ی ژنتیک آن‌ها - ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﯼ کروموزوم‌ها

ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻭ ﺳﻨﺠﺶ ﮊﻥﻫﺎ ﺍﺯ ﺩﯾﺪ ﮐﺎﺭﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺑﺮﻫﻤﮑﻨﺶﻫﺎﯼ آن‌ها

ﻫﻤﻪ‌ی این‌ها ﺗﺎ‌ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ تایید فرگشت ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﯿﭻ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﺎﻝ ﻧﻘﺾ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﮐﺲ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ، مطمئناً ﻧﻮﺑﻞ ﺯﯾﺴﺖﺷﻨﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮد.

🆔 @iran_evolution
کشف دودمان جدید اروپایی‌ها در قفقاز

💠 دی‌ان‌ای استخراج شده از جمجمه و دندان آسیاب بقایای انسان‌های اولیه در منطقه‌ی قفقاز جنوبی در گرجستان، دودمان تازه‌ای را برای اروپایی‌های امروزی، گواهی می‌دهد.

دانشمندان اعلام کردند ژنوم دو نفر را که یکی ۱۳ هزار و ۳۰۰ سال و دیگری ۹۷۰۰ سال قبل می‌زیسته بررسی کرده و به این نتیجه رسیده‌اند که آن‌ها متعلق به دودمان ناشناخته‌ای هستند که از نظر ژنتیکی اجداد اروپاییان امروزی بوده‌اند.

🔷 این دو نفر عضو گروه‌هایی بوده‌اند که حدود ۴۵ هزار سال پیش در منطقه قفقاز – محل تلاقی گرجستان و جنوب روسیه - ساکن بودند و از طریق شکار حیوانات و خوردن گیاهان زندگی می‌کردند. آن‌ها از آفریقا به این مناطق نقل کوچ کرده بودند. در آن زمان، نئاندرتال‌ها (گونه‌ی دیگری از انسان‌های اولیه) در اروپا ساکن بودند.

طبق گفته دانشمندان، این افراد در عصر یخبندان برای هزار سال مهجور و بدون تماس با دیگر انسان‌ها مانده بودند. آب شدن یخ‌ها در انتهای عصر یخبندان آن‌ها را دوباره در تماس با دیگر انسا‌ن‌ها قرار داد و اسب‌سواری، گله‌داری و فلز کاری را در غرب اروپا حدود ۵۰۰۰ سال پیش رواج داد.

💭 دانیل بردلی، پژوهشگر ژنتیک کالج ترینیتی دوبلین در این‌باره می‌گوید: «اروپاییان امروزی ترکیبی از گونه‌های اجداد باستانی هستند. تنها راه رمزگشایی در مورد آن‌ها، دنبال کردن ژنوم آن‌ها از هزاران سال پیش است؛ زمانی که هنوز اختلاط ژنی اتفاق نیفتاده بود.»

پیش از این کشف، دانشمندان سه دودمان اروپایی‌ها را شناسایی کرده‌ بودند.

💭 آندره مانیکا، پژوهشگر ژنتیک دانشگاه کمبریج گفت: «ساکنان قفقاز شامل» گونه چهارم «هستند که پیش از این ناشناخته بوده است.» آن‌ها نه تنها نقش مهمی در اجداد اروپاییان بلکه در آسیای مرکزی و شبه قاره هند داشتند.»

🔷 بردلی این یافته را «یک بخش مهم تازه در معمای اجداد انسان‌ها» نامید. طبق نظر رون پینهاسی، باستان‌شناس دانشگاه دوبلین، ساکنان قفقاز در گروه‌های ۲۰ تا ۳۰ نفره در غار‌ها زندگی می‌کردند.

🔶 یکی از دو مجموعه بقایا در غاری نزدیک روستای اسوری در غرب گرجستان و دیگری در فاصله ۴۰ کیلومتری غاری دیگر نزدیک روستای کومیستاوی کشف شده‌اند.

🌐 این تحقیق در Nature Communications چاپ شده است.

🆔 @iran_evolution

🔗 http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-3320218/Missing-piece-Europe-s-hunter-gatherer-ancestry-discovered-Group-settled-Caucasus-45-000-years-ago-left-genetic-mark-modern-Europeans.html
🗣 سخنرانی لوییز لیکی در TED:
در جستجوی اجداد انسان‌ها

لینک دانلود ویدیو همراه با زیرنویس فارسی

🔗 http://download.ted.com/talks/LouiseLeakey_2008-480p-fa.mp4

👇👇👇👇 متن سخنرانی 👇👇👇👇

🔰 ما کی هستیم؟ این همان سوال بزرگ هست. اساساً ما یک هومینوئید راست‌قامت، با مغزی بزرگ و فوق‌العاده باهوش هستیم. می‎تونستیم این شکلی باشیم. ما به خانواده‌ای تعلق داریم به نام هومینوئید (انسان‌سانان). ما گونه‌ای هستیم به نام هوموساپینز ساپینز (انسان به کالبد امروزی)، و مهمه که نام نسل‌مان را به یاد داشته باشیم چه از لحاظ جایگاه‌مان در دنیای امروزی و چه جایگاه‌مان در آیندۀ کرۀ زمین.

🔰 ما یک گونه‌ از بین حدود پنج و نیم هزار گونۀ پستانداری هستیم که بر روی کرۀ زمین زندگی می‌کنند. و این تنها بخش کوچکی‌ از همۀ گونه‌هایی است که از زمان‌‌های گذشته تا به‌ حال بر روی کره‌ی خاکی زیسته‌اند. ما فقط یک گونه هستیم از تقریباً، یا بگذارید بگم، حداقل ۱۶ هومینوئید راست‌قامت که در طی شش تا هشت میلیون سال اخیر وجود داشته‌اند. اما تا جایی که ما می‌دانیم، ما تنها هومینوئید راست‌قامتی هستیم که امروزه بر روی سیارۀ زمین وجود دارد، البته به جز بونوبوها.

🔰 و مهم‌ است که این موضوع را به یاد داشته باشیم، چرا که بونوبوها بسیار همانند انسان‌ها هستند، و ۹۹ درصد ژن‌هایشان با ما مشترک است. و ما اجداد مشترکی با تعدادی از هومینوئید داریم. این مهم‌ست که به یاد داشته باشیم که ما فرگشت (تکامل) یافته‌ایم. خوب، می‌دانم که این مفهوم برای بعضی از مردم خوشایند نیست، اما ما از نیاکان مشترکی با گوریل‌ها، شامپانزه‌ها و همچنین بونوبوها فرگشت یافته‌ایم. ما گذشتۀ مشترکی داریم و همچنین آینده‌ای مشترک. و این مهم‌ است که به یاد داشته باشیم که همۀ این هومینوئیدها همانند فرآیند فرگشت، سرگذشتی طولانی و هیجان انگیزی داشته‌اند که که ما هم تا به امروز داریم ادامه می‌دهیم. و این سفری‌ست که جذابیتی بسیار زیادی برای بشریت داشته است، و این همان سفری‌ست که تمرکز سه نسل از خانوادۀ من بر روی آن بوده است، ما در شرق آفریقا در جستجوی باقیمانده‌های فسیلی از اجدادمان هستیم و تلاش می‌کنیم که پازل مسیر فرگشت را کامل کنیم.

🔰 و این روشی است که به دنبال قطعات می گردیم. گروهی از مردان و زنان با دقت کامل و به صورت آهسته در قسمت‌های زیادی از آفریقا راه می‌روند و به دنبال تکه‌های کوچک استخوان یا فسیل استخوان می‌گردند که ممکن است روی سطح زمین وجود داشته باشد. و این یک نمونه از زمانی است که در حال قدم زدن بر روی زمینی در شمال کنیا برای یافتن فسیل هستیم. فکر نکنم خیلی از شما توی سالن بتونید فسیل‌های موجود در این عکس را تشخیص بدهید. ولی اگر با دقت بیشتری نگاه کنید، یک آرواره می‌بینید، فک پایینِ مربوط به یک هومینوئید راست‌قامتی که حدودا ۴/۱ میلیون سال قدمت دارد و آن را در دریاچه تورکانا در سمت غرب پیدا کردیم. (خنده) این کار شدیدا وقت گیر، نیروبر، و محتاج تعداد بیشتری افراد برای همکاری هست تا بتوانیم گذشته خودمان را سرهم بندی و رمزگشایی کنیم. ما هنوز تصویر کاملی از گذشته‎مان نداریم.

🔰 وقتی یک فسیل پیدا می‌کنیم، آن محل را علامت‌گذاری می‌کنیم. امروزه ما تکنولوژی فوق‌العاده‎ای داریم:
جی‌پی‌اس یا سامانه موقعیت‌یاب جهانی را داریم. بوسیله جی‌پی‌اس آن محل را علامت گذاری می‌کنیم و همچنین از قطعه‌ی پیدا شده عکس دیجیتالی می‌گیریم تا بتونیم در نهایت آن را به سر جای اصلیش برگردانیم، به دقیقاً همونجایی که پیداش کرده بودیم. بعد همۀ این اطلاعات را به سیستم‌های جامع GIS و یا سامانه اطلاعات جغرافیایی منتقل می‌کنیم. وقتی که یک چیز خیلی مهم پیدا می‌کنیم، مثل استخوان‌های یکی از اجداد انسان‌ها، کار حفاری را با دقت زیاد ولی سرعت خیلی کم شروع می‌کنیم و برای این کار از ابزارهای دندانپزشکی و قلم‎موهای نقاشی باریک استفاده می‌کنیم. و تمام رسوبات و ته نشست‌ها را هم جمع می‌کنیم و با دقت زیادی دوباره بررسی می‌کنیم و خوب به دنبال قطعات کوچک‌تر استخوان می‌گردیم و بعد در نهایت آن‌ها را می‌شوریم.

ادامه:

🆔 @iran_evolution
🌀🌀🌀 لوییز لیکی / بخش دوم 🌀🌀🌀

🔰 پیدا کردن این چیزها خیلی هیجانیه. اغلب تنها یک باری یا اولین باری هست که یک نفر بقایای (اجداد انسان) را پیدا می‌کند. و این یک لحظه‌ی بسیار استثنایی و به یاد ماندنی هست که مادرم و من در حال بازیابی بقایای اجداد انسان بودیم. و این یکی از موارد خیلی خاصی‌ است که فرصت انجامش با مادرتون را بدست میارید. (خنده) خیلی‌ها نمی‌تونند بگن که این کار را با مادرشون انجام داده‎اند.

🔰 ولی حالا، بگذارید شما را برگردانم به آفریقای دو میلیون سال پیش. توجه‌تان را به این جلب می‌کنم که اگر به نقشه آفریقا دقت کنید شبیه جمجمه هومینوئید (انسان‌سانان) هم هست. حالا بریم به آفریقای شرقی و «ریفت ولی» اساساً از بالا، از خلیج عدن شروع میشه و تا پایین تا دریاچه مالاوی ادامه دارد. و "ریفت ولی" یک تورفتگی است. یک آبگیر که رودخانه‌ها از ارتفاعات به آن می‌ریزند و رسوبات زیادی با خودشان می‌آورند که حاوی استخوان‌های حیواناتی هست که آنجا زندگی کرده‌اند.

🔰 اگر قرار هست فسیل بشوید، در واقع باید جایی بمیرید که استخوان‌هایتان سریعاً به خاک سپرده شده باشند. بعد امیدوار باشید که به نحوی در زمین تغییر ایجاد شود که استخوان‌هایتان به سطح زمین بیایند. و بعد امیدوار باشید که یکی از ما‌ها اون اطراف تجسس کنه و تکه‌های کوچک شما را پیدا کنه. (خنده) خوب، پس کاملاً شگفت‌انگیزه که ما امروزه به این اندازه راجع به اجدادمان اطلاعات داریم چون شدیداً کار سختی هست، اول برای اینکه این چیز‌ها با گذشت زمان باید سالم مانده باشند و دوم برای اینکه مجدد باید به سطح زمین برگشته باشند. و واقعا فقط ۵۰ ساله که به دنبال این جور بقایا هستیم و داریم کم کم قطعات ماجرای فرگشت را سر هم می‌کنیم.

🔰 خوب بریم به دریاچه تورکانا، که یک دریاچه آبگیر مانند در شمالی‌ترین نقطه کنیا هست و اگه به شمال اینجا نگاه کنید، رود بزرگی رو می‌بینید که به این دریاچه می‌ریزه که حامل رسوبات و نگه دارندۀ بقایای مربوط به حیواناتی هست که در آن منطقه زندگی می‌کرده‌اند. محل‌های فسیل‌یابی از هر دو طرف بالا و پایین آبگیر دریاچه مشخص شده‌اند که مشخص کننده حدود ۵۱ هزارکیلومترمربع هست. خوب محدودۀ این کار برای ما خیلی بزرگی هست. دو میلیون سال پیش در دریاچه تورکانا هومو ارکتوس‎ها (انسان راست‎قامت)، یکی از اجداد انسان‌ها واقعاً توی این مکان زندگی می‌کردند. می‎توانید محل‌های فسیل‌یابی اصلی و بزرگی که روش کار می‌کنیم را اینجا در قسمت شمالی ببینید. ولی اصولاً دو میلیون سال پیش هومو ارکتوس‌ها (انسان‌های راست‌قامت)، اون گوشۀ سمت راست، به همراه سه نوع دیگر از اجداد انسان‌ها زندگی می‌کرده‌اند. و این جمجمۀ یک هومو ارکتوس (انسان راست‌قامت) هست که از این قفسۀ اینجا برش داشتم. (خنده)

🔰 ولی این نباید باعث بشود که بگوییم تنها نوع از این گونه، روی زمین بودن طبیعی هست در واقع، اگر به زمان‌های قدیم برگردید، نرمال این هست که نوع‌های متنوعی از هومینوئیدها (انسان سانان) یا اجداد انسان ها را می‌بینید که هم‌زمان باهم و در کنار هم زندگی می‌کرده‌اند. منبع این حرف‌های من از کجا هست؟ این سوالی‌ است که هنوز هم داریم برای پیدا کردن جواب دقیقش تحقیق می‌کنیم و مهم است که بدانیم تنوع وجود داره تنوع در تمام گونه‌ها وجود داره و اجداد ما هم از این موضوع مستثنا نیستند. اینجا بازسازی یک سری از فسیل‌ها را می‌بینید که در دریاچه‌ی تورکانا پیدا شده بودند.

🔰 ولی من خیلی خوش‌شانس بودم که توی کنیا بزرگ شدم چون همیشه با والدینم به دریاچه تورکانا می‌رفتیم تا به دنبال باقیمانده‌های انسان‌ها بگردیم. و توانستیم که در حفاری، بعد از چندین سال فسیل‌هایی همانند این را پیدا کنیم که یک تمساح اسلندر-اسنوتد (نوعی تمساح آفریقایی) هست ما تا حالا لاک‌پشت‌های غول پیکر، فیل‌ها و حیوانات مشابهی را کشف کرده‌ایم. ولی وقتی ۱۲ سالم بود، همانطور که توی عکس هم می‌بینید در منطقۀ غربی یک کشف خیلی هیجان‌انگیزی کردیم که در واقع اسکلت این هوموارکتوس (انسان راست‌قامت) را پیدا کردیم.

ادامه:

🆔 @iran_evolution
لوییز لیکی / بخش سوم

🔰 من خیلی خوب می‌توانستم با این اسکلت هوموارکتوس (انسان راست‌قامت) ارتباط برقرار کنم چون هنگام مرگش تقریباً هم سن و سال من بوده و توی تصوراتم به نظرم او، قد بلند و با پوستی تیره بود. برادرانش حتما می‌توانستند مسافت زیادی را به دنبال شکار بدوند و احتمالا عرق خیلی زیادی می‌ریختند که همینطوری هم بوده او قادر بوده تا از سنگ‌ها به خوبی به عنوان ابزار استفاده کنه و این فرد خودش، همینی که اینجا نشانتان دارم می‌دهم اتفاقا مشکل کمر (پشت) داشته. احتمالاً در بچگی آسیب دیده بوده. گوژپشت بوده و در نتیجه ازش مراقبت می‌شده نگهداری با دقتی که از طرف مونث‌های دیگر عضو خانواده بوده که احتمالاً از نظر جثه کوچک‌تر از او بوده‌اند و این باعث شد تا قبل از مرگش به ۱۲ سالگی برسد. متاسفانه او توی مرداب افتاده بوده و نتوانسته بوده که نجات پیدا کند. در اصل استخوان‌هایش به سرعت مدفون شده بودند و به خوبی محافظت شده و سالم باقی ماندند.

🔰 و حدود ۱/۶ میلیون سال بعد وقتی این جستجوگر معرف فسیل‌ها، "کامویا کیمیو"، در حال بررسی اطراف تپۀ کوچکی بود اون قطعۀ کوچک از استخوان جمجمه‌اش را بر روی سطح زمین و بین سنگلاخ‌ها پیدا کرد و تشخیص داد که یک هومینوئید (انسان‎سان) هست. این قطعه‌ی کوچولوی این بالا، همون قطعه‌ی پیدا شده هست. بعد عملیات حفاری به سرعت آغاز شد و تکه‌های بیشتر و بیشتری از جمجمه پیدا شد و از رسوبات استخراج شد. و نکته جالب و هیجان‌انگیز ماجرا این بود که: تکه‌های جمجمه به ریشه یک درخت نزدیک و نزدیک‌تر می‌شدند و درخت تقریباً تازه روییده بود ولی فهمیده بود که جمجمه به خوبی آب پای تپه را در خودش جمع می‌کنه و بنابراین ریشه‌هایش در اطراف جمجمه رشد پیدا کرده بودند و سرجایش نگهش داشته بودند تا به پایین تپه نرود. بعد اول استخوان‌های دست و پایش را پیدا کردیم، استخوان‌های انگشت‌هایش را پیدا کردیم استخوان لگن، ستون مهره‌ها، دنده‌ها، ترقوه‌ها و چیزهایی که هرگز و هیچ‌وقت توی یک هومو ارکتوس (انسان راست قامت) ندیده بودیم. واقعاً هیجان‌انگیز بود. بدن او کاملاً شبیه بدن ما بوده و در مرز تبدیل شدن به انسان.

🔰 خوب، مدت کوتاهی بعد از او، اعضای همان‌گونه شروع کردند از سمت شمال از آفریقا خارج بشوند که می‌توانید فسیل‌های هوموارکتوس‌ها (انسان راست قامت) را در گرجستان، چین و قسمت‌هایی از اندونزی هم ببینید. پس هومو ارکتوس‌ها (انسان راست‎قامت) اولین اجداد انسان‌ها بودند که آفریقا را ترک کردند و شروع به پخش شدن در سرتاسر کره زمین کردند همانطور که گفتم کشفیات جالب دیگری هم از "دمنیسی" در جمهوری گرجستان هست. ولی شگفت‌آورترین کشف و حفاری اخیراً در جزایز فلورس در اندونزی بوده است جایی که یک گروه از این اجداد انسان‌ها ایزوله شده بودند و تبدیل به کوتوله (همان هابیت در فیلم ارباب حلقه‎ها-مترجم) شده بودند و قدی حدود فقط یک متر داشتند و جالب اینجاست که فقط ۱۸ هزار سال پیش زندگی می‌کرده‌اند و اگر خوب بهش فکر کنید، این واقعاً نکته فوق‌العاده جالبیه.

🔰 بگذارید این رو از نظر نسل‌ها بررسی کنیم زیرا درک ظرف زمانی برای اکثریت یه ذره مشکل هست هومو ارکتوس‌ها (انسان راست‎قامت) حدود نود هزار نسل قبل آفریقا را ترک کردند در واقع همه ما از شاخه‌ای در آفریقا فرگشت یافته‌ایم و دوباره بگم که حدود دویست هزار سال پیش به شکل امروزی درآمده‌ایم. و حدود هفتاد هزار سال پیش از آفریقا بیرون آمدیم. و بعد ۳۰ هزار سال پیش حداقل سه هومینوئید راست‌قامت دیگه هم‌زمان با ما روی کره زمین زندگی می‌کردند.

🔰 خوب پس سوال اینجا این هست که ما کی هستیم؟ ما مطمئناً گونه‌ای آلوده‌کننده، مصرف‌کننده و پرخاشگر هستیم که یک چیزهای کوچک خوب و مفیدی هم داریم، شاید البته. (خنده) ولی عمدتاً ما به هیچ‌وجه خوشایند نیستیم. مغزما بسیار بزرگتر از اجداد ما هست. این تطابق فرگشتی با شرایط مثبت بوده؟ و یا باعث می‌شود که ما تبدیل به کوتاه عمرترین نوع از گونه هومینوئیدها (انسان‌سانان) روی زمین باشیم؟

🔰 و اون چیزی که واقعاً از ما، ما می‌سازه چیه؟ من فکر کنم هوش جمعی ما هست. قابلیت ما برای نوشتن و ثبت همه چیز و زبان ما و خودآگاهی ما. از زمان های خیلی نخستین، با ابزارهای زمخت سنگی، تا ابزارهای پیشرفته امروزی و نحوۀ استفاده ما از ابزارها، ما را به مراحل بی‌سابقه‌ای رسانده ما ربات‌ها را به مریخ فرستادیم، نقشه‌ی ژنوم انسان را کشیدیم، و حتی اخیراً زندگی مصنوعی ایجاد کردیم، البته با تشکر از "کریگ ونتر".

ادامه:

🆔 @iran_evolution
لوییز لیکی / بخش چهارم

🔰 و همچنین ما توانسته‌ایم با مردم ارتباط برقرار کنیم، مردمی از سرتاسر دنیا، در مکان‌هایی شگفت‏‌آور. حتی در خلال حفاری و کشف فسیل در شمال کنیا، می‌توانیم با ملت‌های مختلف راجع به کارمان صحبت کنیم. همانطور که ال‌گور خیلی واضح به ما یادآوری کرد، ما به عدد فوق‌العاده زیادی از لحاظ جمعیت مردم روی زمین رسیده‌ایم. اجداد انسان‌ها واقعاً فقط روی کره زمین --اگر به سابقه فسیل ها نگاه کنید-- برای حدود، میانگین، یک میلیون سال در هر دوره نجات پیدا کردند. به عنوان یک گونه، فقط حدود دویست هزار سال هست که وجود داشته‌ایم با این حال به جمعیتی بیشتر از شش و نیم میلیارد رسیده‌ایم.

🔰 و پارسال جمعیت ما ۸۰ میلیون نفر افزایش داشت. منظورم اینه که این اعداد خارج از تصور هستند. می‌توانید اینجا هم ببیینید، دوباره، از کتاب ال‌گور. ولی اتفاقی که افتاده اینه که تکنولوژی ما باعث شده تصحیح و تعادل رشد جمعیت از کنترل خارج بشوند. ما باید جمعیت خودمان را کنترل کنیم و به نظرم این موضوع به اندازه هر چیز دیگه‌ای که الان مورد توجه دنیا هست، مهمه. ولی ما باید حتما تعداد جمعیت را کنترل کنیم زیرا اینطوری نمی‌توانیم به عنوان یک گونه، خودمان را حفظ کنیم.

🔰 پدرم خیلی خوب این حرف را بازگو می‌کند که "ما مطمئناً تنها گونه‌ای هستیم که تصمیمات آگاهانه‎ای می‌گیریم که برای نجات و استمرار گونه‌ی زیستی‌مان مضر هست."
آیا می‌توانیم خودمان را جمع و جور کنیم؟ خیلی مهمه که یادمان بماند همۀ ما در آفریقا فرگشت یافته‌ایم. همه ما اصلیتی آفریقایی داریم. ما گذشته مشترکی داریم و همچنین آینده‌ای مشترک از دیدگاه فرگشتی ما پشیزی بیشتر نیستیم. بر روی لبه پرتگاهی نشسته‌ایم و ابزارها و تکنولوژی‌های مختلفی داریم تا از طریق ارتباط برقرار کردنن بفهمیم چه کارهایی باید انجام بشود تا دنیای امروز به خوبی به کار خودش ادامه بدهد. اگر می‌خواستیم، می‌توانستیم با تک تک انسان‌های موجود ارتباط برقرار کنیم. ولی واقعاً این‌کار را انجام می‌دهیم یا می‌گذاریم که طبیعت سیر طبیعی خودش را طی کند؟

💠 خوب نکته‌ای مثبت در پایان بگم، به نظرم از دید فرگشتی این احتمالاً در نهایت چیز خوبی هست. من به همین حرف اکتفا می‌کنم، ازتون خیلی ممنون هستم.

پایان

🆔 @iran_evolution
یک مطلب طولانی اما زیبا و خواندنی 👆
تغییر آرم گوگل به مناسب چهل و یکمین سالگرد کشف لوسی، کهن‌سال‌ترین جد بشر امروزی

📷 تصویر متحرک می‌باشد


✳️ توضیحات بیشتر:

🆔 @iran_evolution
🔰 امسال چهل و یکمین سالگرد کشف یک اسکلت است که می‌تواند کهن‌سال‌ترین جد بشر امروزی باشد.

✔️ باستان‌شناسان او را لوسی نامیده‌اند. یافتن اسکلت این زن که اکنون در موزه تاریخ طبیعی شهر لوس آنجلس نگاهداری می‌شود یکی از بزرگترین اکتشافات قرن بیستم بود.

گزارش "الیزابت لی" را مشاهده کنید.
👆👆
📢 پنج حقیقتی که ممکن است درباره قدیمی‌ترین انسان کشف شده ندانید.

💠 لوسی مجموعه‌ای از استخوان‌های فسیل‌شده‌ای است که اسکلت یک انسان‌تبار از گونه‌ی جنوبی کپی عفاری را تشکیل داده بودند. او سه میلیون و دویست هزار سال پیش در اتیوپی زندگی می‌کرده است.

✔️ او اولین بار در سال ۱۹۷۳ کشف شد. این کشف به طور قابل توجهی کامل بود. به صورتی که چهل درصد از اسکلت او دست نخورده و بدون هیچ نقصی وجود داشت نه به صورت یک مشت فسیل ناقص و آسیب دیده که معمولاً در این سن یافت می‌شوند.

🔰 به افتخار لوسی، این هم پنج حقیقتی که درباره‌ی او نمی‌دانستید:

1⃣ او بعد از آهنگ گروه
"The Beatles"
به نام " لوسی با الماس‌های دیگه توی آسمونه [و می‌درخشه]" نام‌گذاری شد.

بعد از این که دونالد جانسون همراه با تیم خود لوسی را کشف کردند، به اردوگاه‌شان برگشتند و او نواری از گروه The Beatles گذاشت و آهنگ "لوسی با الماس‌های دیگه توی آسمونـه [و می‌درخشه]" پخش شد و همان موقع یکی از اعضا تیم گفت باید آن اسکلت را لوسی صدا کنیم. در نتیجه خیلی اتفاقی او تبدیل به شخصی به نام لوسی شد.

2⃣ لوسی بر روی دوپا راه می‌رفت.

یکی از مهم‌ترین چیزها در رابطه با لوسی نحوه راه رفتن او است. با مطالعه استخوان‌هایش و به طور دقیق ساختار زانو و خمیدگی ستون مهره او، محققان دریافتند که او بیشتر وقت‌ها روی دوپایش راه می‌رفته است (یک ویژگی برجسته انسانی).

3⃣ هیچکس نمی‌داند که او چگونه مرده است.

مدارک کمی که در رابطه با دلیل مرگ لوسی داریم فقط یک‌سری چیزها را غیرمحتمل جلوه می‌دهند و جواب اصلی و دقیق را بیان نمی‌کنند.
مدرکی از وجود دندان‌هایی در هرجایی از اسکلت او که نشان‌دهنده کشته شدنش توسط حیوانات دیگر و یا خورده شدن او توسط لاشخورها باشد موجود نیست.

با اینکه، یک جای دندان روی استخوان شرمگاهی او از یک گوشتخوار وجود دارد ولی معلوم نیست که آیا این قبل از مرگ او اتفاق افتاده است یا خیر.

4⃣ لوسی هنوز در اتیوپی نزدیک جایی که کشف شده زندگی می‌کند.

اسکلت لوسی دور از دید عموم و در یک مکان امن در موزه ملی اتیوپی در شهر آدیس آبابا و در نزدیکی محلی که کشف شده بود قرار دارد و فقط یک ماکت گچی از اسکلت او برای اینکه مردم آن را ببینند وجود دارد.

5⃣ او کوتاه بود.

لوسی هنگامی که جوان بود مرد. او فقط یک متر و ده سانتی‌متر و وزنی معادل بیست و نه کیلوگرم داشت.

مترجم: سلما

🆔 @iran_evolution

🔗 http://www.independent.co.uk/news/science/who-is-lucy-the-australopithecus-afarensis-google-doodle-discovery-a6745696.html
کرم بلوطی‌شکل نوجوان با نام علمی «تایکودرا فلاوا» یکی از دو گونه از کرم‌های بلوطی‌شکل است که دانشمندان برای این مطالعه، توالی ژنتیک داده‌اند.
٪۷۰ از ژن‌های شما با یک نوع کرم لزج دریایی، مشترک است.

✔️ انسان‌ها با کرم‌های ژرفای دریا بیشتر از آن‌چه بتوان حدس زد اشتراک دارند. بیش از ۵۰۰ میلیون سال پیش، انسان‌ها و بعضی کرم‌های خاص، جد مشترک داشته‌اند. و انسان‌ها هنوز هم هزاران ژن مشترک با این کرم‌ها دارند. این گفته‌ی دانشمندانی‌ است که به‌تازگی ژنوم دو گونه از کرم‌های دریایی را توالی‌یابی کرده‌اند.

🔷 نتایج نشان از آن دارند که انسان‌ها و کرم‌های بلوطی (که به دلیل شکل بلوطی "سر" خود به این نام معروف شده‌اند) عموزاده‌های دور هستند. این مطلب را پژوهشگرانی به رهبری «اولِگ سیماکوف» از دانشگاه تحصیلات تکمیلی موسسه‌ی علم و فناوری اوکیناوا در شهر اوکیناوا در ژاپن اعلام کردند. پژوهشگران ژن‌های دو گونه از کرم‌های بلوطی را بررسی کردند: گونه‌ی «تایکودرا فلاوا» که از هاوایی جمع‌آوری شده بود، و گونه‌ی «کووالِوسکی ساکوگلوسوس» از اقیانوس اطلس.

💠 آشکار است که کرم‌های بلوطی هیچ شباهتی به انسان‌ها ندارند. این کرم‌ها هیچ دست و پایی ندارند و از طریق شکاف‌هایی در شکم خود تنفس می‌کنند. اما چنان‌ که دانشمندان یافته‌اند، این کرم‌ها در حدود ١۴۰۰۰ ژن مشترک با انسان‌ها دارند که در حدود ۷۰ درصد از ژنوم انسان است. رد این ژن‌ها را می‌توان تا جد مشترک کرم بلوطی و انسان دنبال کرد که بیش از ۵۰۰ میلیون سال پیش، در طی دوره‌ای که به عنوان انفجار کامبرین شناخته می‌شود زندگی می‌کرده است.

🔹 امروزه ژن‌های این جد باستانی نه تنها در انسان، که در ستاره‌ی دریایی و بستگانش، در سرپایان (اختاپوس و ماهی مرکب)، و در همه‌ی جانورانی که ستون مهره‌ها دارند وجود دارد. جانوران در این دودمان به نام «دوتروستوم»ها خوانده می‌شوند.

🔹 از میان همه‌ی دوتروستوم‌های زنده در حال حاضر، کرم‌های بلوطی، کهن‌ترین بستگان دوتروستوم ما هستند که قدمت آنها به خاستگاه دوتروستوم‌ها در حدود ۵۷۰ میلیون سال پیش می‌رسد

🔹 همچنان که دوتروستوم‌ها فرگشت یافته‌اند، بسیاری گونه‌ها پدید آمده‌اند که پیچیده‌تر از عموزاده‌های کرم بلوطی خود بوده‌اند. اما سیماکوف و همکارانش دریافتند که حتا در گونه‌های بعدتر نیز برخی از ویژگی‌های فیزیکی می‌تواند هنوز به ژن‌هایی در کرم‌های بلوطی برای ایجاد ساختارهای ساده‌تری مربوط باشد که همان کار را انجام می‌دهد.

💭 سیماکوف توضیح داد:
"این داده‌های ژنومی، شکاف‌هایی را در درک ما از فرگشت آن‌ها پُر می‌کنند".

پس از توالی‌یابی ژنوم کرم‌ها و مقایسه‌ی آنها با داده‌های ژنومی از گستره‌ی وسیعی از جانوران گوناگون، دانشمندان ٨۷١۶ خانواده ژنی (مجموعه‌هایی از ژن‌های مشابه) در این کرم‌های بلوطی یافتند که در همه‌ی دوتروستوم‌ها مشترک است.

💠 یکی از این خانواده‌های ژنی، شامل یک خوشه‌ی ژنی منحصر به دوتروستوم‌هاست که مربوط به تغذیه و تنفس در کرم‌های بلوطی است. دانشمندان گفتند که این ژن‌ها به‌ویژه برایشان جالب بودند. کرم‌های بلوطی با استفاده از شکاف‌های تخصص‌یافته در نزدیکی مناطق شکم‌شان، واقع بین دهان و مری تغذیه می‌کنند. این شکاف‌ها اجازه می‌دهند که آب از میان دهان کرم بگذرد اما از دستگاه گوارش جانور عبور نکند. هیچ جانوری در بیرون از گروه دوتروستوم‌ها نیست که ساختاری مانند این داشته باشد. بنابراین دانشمندان به بررسی دقیق‌تر ژن‌هایی که آنها را هدایت می‌کردند پرداختند.

☑️ پژوهشگران دریافتند که این ژن‌ها می‌توانند به ایجاد آبشش در دوتروستوم‌ها مرتبط باشند. پژوهشگران می‌گویند که این ژن‌ها می‌توانند حتی در انسان نیز نقشی در ایجاد گلو، لوله‌ای که مری را به بینی و دهان متصل می‌کند، داشته باشند.

هنوز بسیار بیش از اندازه‌ای که دانشمندان می‌توانند از مطالعه‌ی کرم‌های بلوطی در مورد بسیاری از گونه‌هایی که امروزه زنده‌اند بدانند، برای کشف وجود دارد. سیماکوف گفت که مشتاق است بررسی ژنومی را گسترش دهد تا شامل مناطقی در سراسر درخت گسترده‌ی حیات بشود که کم‌تر نمونه‌برداری شده است. هر چه دانشمندان داده‌های ژنتیک بیشتری گردآوری کنند، توانایی بیشتری در بازگو کردن میراث ژنتیک انسان می‌یابند و دقیق‌تر می‌توانند بخش‌هایی از DNA انسانی را که با همه‌ی حیات بر روی زمین پیوند دارد مشخص کنند.

🌐 جزئیات این یافته‌ها در ژورنال نیچر (هجدهم نوامبر) منتشر شده است.

💬 مترجم: فراز

🆔 @Iran_Evolution

🔗 http://livescience.com/52843-acorn-worm-genome-sequencing.html

🔗 http://dx.doi.org/10.1038/nature16150
💀 مطالعه‌ی فسیل ۴۰۰ هزار ساله انسان راست قامت

💠 تیمی از پژوهشگران موفق به شناسائی یک محوطه باستانی شده‌اند که انسان‌های راست قامت در آن زندگی می‌کردند. این سایت در شرق کشور چین قرار داشته و به فاصله زمانی ۱۵۰ هزار سال تا ۴۱۲ هزار سال پیش تعلق دارد.

بر اساس مدارک موجود مشخص است که این گروه از انسان‌های راست قامت، پس از شکار حیوانات، آن‌ها را به محل سکونت خود آورده و با کمک ابزارهای سنگی به قطعات کوچک‌تر تقسیم کرده و سپس آن‌ها را مصرف می‌‌کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که این حیوانات برای مصارف تغذیه و یا مراسم آئینی استفاده می‌شده است.

✔️ تیمی از پژوهشگران متخصص در زمینه‌ی مهره‌داران پیش از تاریخ و دیرین انسان‌شناسی در پی کاوش‌های اخیر خود در منطقه‌ای باستانی در شرق کشور چین، موفق به کشف و شناسائی بقایای فسیل انسان موسوم به هومو ارکتوس Homo erectus یا انسان راست قامت شدند. مطالعات اولیه نشان می‌دهد که بقایای این جمجمه‌ی انسان راست قامت که به طرز بسیار مناسبی سالم باقی مانده است به فاصله زمانی ۱۵۰ هزار سال تا ۴۱۲ هزار سال پیش تعلق دارد. این پژوهشگران از سوی موسسه IVPP به این ماموریت پژوهشی اعزام شده بودند.

گفتنی است در کنار این فسیل باستانی، بقایای ابزارهای سنگی متعددی نیز به دست آمده است. دانشمندان نام این فسیل کشف شده را انسان دونگ ژی یا Dongzhi Man انتخاب کردند. در این محوطه‌ی باستانی همچنین بقایای دندان و بخش‌هایی از سایر استخوان‌های بدن انسان راست قامت به دست آمده است. در این محوطه همچنین دانشمندان موفق به شناسائی و جمع‌آوری بیش از ۶ هزار قطعه استخوان حیواناتی شده‌اند که در این روزگار زندگی کرده و احتمالاً توسط هومو ارکتوس‌ها شکار شده بودند. از جمله حیواناتی که استخوان آن‌ها در این محوطه کشف شد می‌توان به tapir و پاندا اشاره کرد.

در همین زمینه لیو وو Liu Wu از پژوهشگران این تیم تحقیقاتی اعلام کرد:" تمامی یافته‌های ما در این سایت باستانی نشان‌دهنده این حقیقت هستند که ما دقیقاً محل زندگی این هوموارکتوس‌ها را کشف کرده‌ایم. بر اساس مدارک موجود مشخص است که این گروه از انسان‌های راست قامت، پس از شکار حیوانات، آن‌ها را به محل سکونت خود آورده و با کمک ابزارهای سنگی به قطعات کوچک‌تر تقسیم کرده و سپس آن‌ها را مصرف می کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که این حیوانات برای مصارف تغذیه و یا مراسم آئینی استفاده می‌شده است."

تخمین قدمت این فسیل‌ها بر اساس سال‌یابی نسبی بوده و برای تعین دقیق قدمت این فسیل‌ها باید آزمایش‌های دقیق انجام شود.

🆔 @iran_evolution

🔗 http://www.archaeology.org/news/3900-151120-china-homo-erectus
تولید کرم‌های مسطح با مغز و سر کرم‌های دیگر

🕵 دانشمندان آمریکایی موفق شدند با دستکاری گونه‌های خاصی از کرم‌های پهن باعث تبدیل ساختار مغز و سر آن‌ها به گونه‌های دیگر شوند.

دستاورد محققان دانشگاه تافتس نه تنها درک ما را از آنچه دقیقاً بر رشد آناتومی تاثیر می‌گذارد افزایش می‌دهد، بلکه همچنین دارای کاربرد عملی است و در درک بهتر و حتی رفع نواقص هنگام تولد کمک می‌کند.

💠 برای این پژوهش، محققان از کرم‌های پهن به نام Girardia dorotocephala استفاده کرده‌اند. این گونه از کرم‌ها قابلیت‌ رشد مجدد اجزای از بین رفته آناتومی خود را دارند. دانشمندان با بهره‌گیری از این ویژگی، برای تغییر ویژگی‌های فیزیکی موجودات مخصوصا مورفولوژی سر آنها تلاش کردند که این کار با قطع کانال‌های پروتئینی بین سلول‌ها که برای انتقال اطلاعات از طریق سیگنال‌های الکتریکی استفاده می‌شوند، انجام شد.

✔️ نتایج نشان می‌دهد که نه تنها ظاهر بیرونی سر این کرم‌ها بعد از انجام آزمایش تغییر کرد، بلکه شکل واقعی مغز و توزیع سلول‌های بنیادی آنها نیز عوض شدند. محققان دریافتند که بهترین گونه برای انجام این آزمایش کرم‌های dorotocephala Girardia هستند زیرا ایجاد تغییر در آنها نسبت به بقیه آسان‌تر است.

🔹 مهم‌ترین یافته این تحقیق آن است که ویژگی‌های آناتومی توسط ژنوم به صورت دائم تثبیت نمی‌شوند، اما می‌توانند تحت تاثیر شبکه‌های بیوالکتریکی بین سلول‌ها قرار گیرند. این واقعیت که هرچه دو گونه بر روی جدول زمانی فرگشتی به یکدیگر نزدیک‌تر باشند، به طور مستقیم بر سهولت ترادیسی تاثیر می‌گذارند، همچنین نشان می‌دهد که تغییرات بلند مدت در مدارهای فیزیولوژیکی نقش کلیدی در روند گسترده‌تر فرگشتی دارد.

🔸 جالب توجه است که تغییرات فیزیکی یافت شده موقتی است. هنگامی که کرم‌ها پس از چند هفته شروع به بازسازی مجدد می‌کنند، به مورفولوژی اصلی و طبیعی خود بازمی‌گردند. تحقیقات بیشتری برای پیدا کردن دلیل این موضوع مورد نیاز است، اما این پژوهش به عنوان یک اصل کلی می‌تواند در‌بردارنده برخی از مفاهیم بزرگ باشد و دیدگاه‌هایی را ارائه کند که می‌توانند به پزشکان در رفع نقص هنگام تولد و یا به ایجاد بهبودی پس از یک آسیب کمک کنند.

💭 مایا امونس بل، نویسنده‌ی ارشد این پژوهش اظهار کرد: این نوع از اطلاعات برای پیشرفت در زمینه پزشکی حیاتی خواهد بود و درک بهتری از زیست شناسی فرگشتی را ارائه خواهد کرد.

☑️ یافته‌های این پژوهش که شامل یک مدل محاسباتی است و توضیح می‌دهد که دقیقاً چگونه اختلال در ارتباطات سلول به سلول منجر به تغییر آناتومی می‌شود، به تازگی در مجله Molecular Sciences منتشر شد.

🆔 @Iran_Evolution

🔗 https://now.tufts.edu/news-releases/biologists-induce-flatworms-grow-heads-and-brains-other-species
عملکرد مشابه مغز انسان و میمون در فهم زبان

💠 گروهی از محققان به رهبری دکتر بن ویلسون و پروفسور کریس پتکوو از دانشگاه نیوکاسل در انگلستان از یک تکنیک تصویربرداری برای کشف فعالیت مغز در انسان و میمون‌ها استفاده کردند.

پژوهش‌های انجام شده نشان می‌دهد که شناخت ساختار اصلی زبان، تنها منحصر به مغز انسان نیست و اینکه برخی از مناطق مغز ما با پستانداران، از جمله میمون‌ها مشترک است.

محققان منشا فرگشتی عملکردهای شناختی در مغز را شناسایی کردند که زیر‌بنای زبان است و به ما اجازه می‌دهد تا به ارزیابی نظم در توالی اصوات بپردازیم.

کودکان قواعد زبان را طی روند رشد و حتی قبل از آن که قادر به صحبت کردن باشند، یاد می‌گیرند.

💭 استاد پتکوو گفت: ما برای اولین بار به منظور بررسی نوزادان به توسعه یک زبان ساختگی پرداختیم که نتایج آزمایشگاهی ما نشان می‌دهد میمون‌ها نیز می‌توانند آن را یاد بگیرند.

این گروه اول به انسان‌ها و سپس میمون‌ها اجازه دادند تا به این زبان ساختگی گوش دهند تا ترتیب صحیح توالی این صداها را تشخیص دهند.

آن‌ها سپس فعالیت مغز انسان‌ها و میمون‌ها را همان طور که به توالی‌های جدید گوش می‌دادند، اسکن کردند.

این یافته‌ها نشان داد که در هر دو گروه، یک منطقه خاص از مغز که قشر فرونتال قدامی و opercular نام دارد، با نظمی که از یادگیری هر دو گونه انتظار می‌رفت، واکنش نشان داد.

🔷 این نتایج نشان می‌دهد که عملکرد این ناحیه که یکی از مناطق مرتبط در پردازش نظم کلمات در یک جمله از زبان انسان است، هم در انسان و هم در میمون‌ها مشترک بوده که این امر نشان‌دهنده ریشه‌های فرگشتی آن است.

🔶 به نظر می‌رسد که این منطقه از مغز، بر نظم و ترتیب و سازمان‌دهی هر آنچه که شنیده می‌شود، نظارت دارد. این یک عملکرد مهم شناختی است که پایه و اساس توانایی‌های زبانی پیچیده‌تر انسان را فراهم می‌کند.

☑️ نتایج به دست آمده برای اولین بار نشان‌دهنده این است که برخی از عملکرد‌های این منطقه از مغز که شامل فهم زبان در انسان است، با حیوانات مشترک است.

نویسندگان این مقاله اظهار کردند: این پژوهش به ما کمک می‌کند تا به سوالات خود در مورد اینکه چگونه زبان را یاد می‌گیریم و اینکه چه اتفاقی می‌افتد که پس از آسیب مغزی، سکته یا آلزایمر نتوانیم صحبت کنیم، کمک می‌کند.

🌐 نتایج این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده است.

🆔 @Iran_Evolution

🔗 http://www.ncl.ac.uk/press/news/2015/11/languageevolution

🔗 http://dx.doi.org/10.1038/ncomms9901