Forwarded from دانش، آگاهی
مرثیهای برای «تصادف»:
چگونه بقایای سیّارک بنو آخرین پناهگاه آفرینشباوری را ویران کرد؟
از سیارهوارِ کهن در دل تاریخ تا آزمایشگاه شیمیایی خشن زمین: نردبان ۷ پلهای جبرِ فیزیک و شیمی.
نویسنده: سروش سارابی | پژوهشگر منشأ حیات
تاریخ انتشار: دسامبر ۲۰۲۵
🔥 مبتنی بر یافتهها و تحقیقات منتشر شده بر روی نمونههای سیارک بنو در نشریات Nature Astronomy و Nature Geoscience، سال ۲۰۲۵.
پایان عصر «نیروهای رخنهپوش و ماورایی»
قرنهاست که آفرینشباوران از تمامی ایدئولوژیها و مکاتب، در تاریکترین نقاط ناآگاهی بشر سنگر گرفتهاند. بزرگترین پناهگاه آنها، مفهوم « پیچیدگی حیات » بود. آنان با نادیده گرفتن مقیاسهای کیهانی و گسترهی زمان میپرسیدند: «چگونه ممکن است مولکولهای کور، تصادفاً و بدون هدفی از پیش تعیین شده، حیات را بسازند؟» آنها این ناتوانی در درک فرآیند و زمان را «حفره» نامیدند و آن حفره را با «نیروهای آسمانی و معجزه» پر کردند.
اما آن چندین گِرم سیاهرنگ از دلِ منظومهی شمسیِ اولیه که با قدمتی بیش از ۴/۵ میلیارد سال دستنخورده باقی مانده بود، این سنگر را در هم کوبید.
یافتههای محققان نشان داد که بنو حاوی آب، کربن فراوان، و مهمتر از همه مولکولهای آلی پیچیده مانند اسیدهای آمینه و تمام ترکیبات آلی مورد نیاز برای ساخت اسکلت حیات و مهمتر و حیاتیتر اینکه حامل بلوکهای سازندهی RNA است.
این یافتهها یک پیام تکاندهنده داشت: آجرهای سازندهی حیات، مختص زمین نیستند؛ آنها در تار و پود کیهان بافته شده و به مقاصد مختلفی ارسال شدهاند و زمین تنها یکی از دریافتکنندگان این بستهی کیهانی بوده است. برای فهم دقیق این موضوع، در ادامه به زبان ساده میخوانیم که چگونه قوانین فیزیک و شیمی، ظهور حیات را نه یک معجزه، بلکه یک ضرورت کیهانی و شیمیایی خشن [ اجتناب ناپذیر ] ساختهاند.
ما در اینجا از «نردبان ۷ پلهای جبر قوانین فیزیک و بستر شیمی آشوبناک» سخن میگوییم؛ مسیری که مادهی بیجان در مسیری بدون هدف و تحت فشار قوانین بنیادی و پایهی فیزیک مجبور به طی آن بوده تا به سلول زنده برسد.
نسخهی بهینه شده برای نمایش در موبایل را اینجا بخوانید.
با تشکر از همراهی دوستان عزیزم
دکتر پاشا مجیدی عزیز که راهنماییهای فراوان کرد
مهندس میثم پاشایی عزیزم که زحمت فراوان برای ویراستاری کشید
و نولان همیشه همراه عزیز برای پیشنهاداتش
تلاش خواهم کرد برداشتهای دیگری هم از این دستاورد فوقالعاده برای شما دوستان عزیز آماده کنم
سرباز وطن در نبرد علیه تاریکی
سروش سارابی
@daneshagahi
چگونه بقایای سیّارک بنو آخرین پناهگاه آفرینشباوری را ویران کرد؟
از سیارهوارِ کهن در دل تاریخ تا آزمایشگاه شیمیایی خشن زمین: نردبان ۷ پلهای جبرِ فیزیک و شیمی.
نویسنده: سروش سارابی | پژوهشگر منشأ حیات
تاریخ انتشار: دسامبر ۲۰۲۵
پایان عصر «نیروهای رخنهپوش و ماورایی»
قرنهاست که آفرینشباوران از تمامی ایدئولوژیها و مکاتب، در تاریکترین نقاط ناآگاهی بشر سنگر گرفتهاند. بزرگترین پناهگاه آنها، مفهوم « پیچیدگی حیات » بود. آنان با نادیده گرفتن مقیاسهای کیهانی و گسترهی زمان میپرسیدند: «چگونه ممکن است مولکولهای کور، تصادفاً و بدون هدفی از پیش تعیین شده، حیات را بسازند؟» آنها این ناتوانی در درک فرآیند و زمان را «حفره» نامیدند و آن حفره را با «نیروهای آسمانی و معجزه» پر کردند.
زمانی که کپسول حاوی نمونههای سیارک «بنو» در صحرای یوتا بر زمین نشست، تنها گرد و غبار کیهانی را با خود نیاورده بود؛ بلکه حامل نشانههایی مستند و غیر قابل انکار برای یکی از قدیمیترین منازعات بشری بود. برای قرنها، شکافی عمیق میان مادهی بیجان و موجود زنده وجود داشت. شکافی که بسیاری آن را با «تصادف محض» یا «دخالت ماوراءالطبیعه» پر میکردند.
آفرینشباوری (Creationism) در مدرنترین شکلهای خود، همواره به این سنگر پناه میبرد که پیچیدگی حیات نمیتواند حاصل فرآیندهای کور طبیعی باشد و با سوءاستفاده از ضرب و تقسیمهای نجومی و بیتوجه به اصل انباشت ویژگیها، تلاش میکردند تا کمی بیشتر در سنگر پوشالی خود آسوده بمانند.
اما آن چندین گِرم سیاهرنگ از دلِ منظومهی شمسیِ اولیه که با قدمتی بیش از ۴/۵ میلیارد سال دستنخورده باقی مانده بود، این سنگر را در هم کوبید.
یافتههای محققان نشان داد که بنو حاوی آب، کربن فراوان، و مهمتر از همه مولکولهای آلی پیچیده مانند اسیدهای آمینه و تمام ترکیبات آلی مورد نیاز برای ساخت اسکلت حیات و مهمتر و حیاتیتر اینکه حامل بلوکهای سازندهی RNA است.
این یافتهها یک پیام تکاندهنده داشت: آجرهای سازندهی حیات، مختص زمین نیستند؛ آنها در تار و پود کیهان بافته شده و به مقاصد مختلفی ارسال شدهاند و زمین تنها یکی از دریافتکنندگان این بستهی کیهانی بوده است. برای فهم دقیق این موضوع، در ادامه به زبان ساده میخوانیم که چگونه قوانین فیزیک و شیمی، ظهور حیات را نه یک معجزه، بلکه یک ضرورت کیهانی و شیمیایی خشن [ اجتناب ناپذیر ] ساختهاند.
ما در اینجا از «نردبان ۷ پلهای جبر قوانین فیزیک و بستر شیمی آشوبناک» سخن میگوییم؛ مسیری که مادهی بیجان در مسیری بدون هدف و تحت فشار قوانین بنیادی و پایهی فیزیک مجبور به طی آن بوده تا به سلول زنده برسد.
نسخهی بهینه شده برای نمایش در موبایل را اینجا بخوانید.
با تشکر از همراهی دوستان عزیزم
دکتر پاشا مجیدی عزیز که راهنماییهای فراوان کرد
مهندس میثم پاشایی عزیزم که زحمت فراوان برای ویراستاری کشید
و نولان همیشه همراه عزیز برای پیشنهاداتش
تلاش خواهم کرد برداشتهای دیگری هم از این دستاورد فوقالعاده برای شما دوستان عزیز آماده کنم
سرباز وطن در نبرد علیه تاریکی
سروش سارابی
@daneshagahi
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
دانش آگاهی پلی به سوی دانایی
دانش آگاهی پلی به سوی دانایی | مرثیهای برای «تصادف»: چگونه بقایای سیّارک بنو آخرین پناهگاه آفرینشباوری را ویران کرد؟
زمانی که کپسول حاوی نمونههای سیارک «بنو» در صحرای یوتا بر زمین نشست، تنها گرد و غبار کیهانی را با خود نیاورده بود؛ بلکه حامل نشانههایی مستند و غیر قابل انکار برای یکی از قدیمیترین منازعات بشری بود. برای قرنها، شکافی عمیق میان مادهی بیجان و موجود زنده…