فرگشت ، تحول گونه‌ها
10.1K subscribers
401 photos
86 videos
68 files
389 links
🐆 کانال علمی فرگشت در تلگرام 🐳

پست نخست کانال ↓
telegram.me/iran_evolution/8
Download Telegram
📺 فرگشت و ۱۰ باور غلط !

در این کلیپ به اشتباهات زیر پاسخ می‌دهیم:

🔟 تضاد با قانون اول ترمودینامیک
9⃣ تضاد با قانون دوم ترمودینامیک
8⃣ فسیل حالت های میانی
7⃣ احتمال به وجود آمدن خودبخودی
6⃣ پیچیدگی فرونکاستی
5⃣ عدم آزمون‌پذیری
4⃣ دیده نشدن فرگشت
3⃣ گونه‌زایی در سطح کلان
2⃣ شواهد خلاف فرگشت
1⃣ مضر بودن همه‌ی جهش‌ها


🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇👇
جهش‌های ژنتیکی درگیر در فرگشت مغز انسان

🔷 می‌دانیم در مسیر فرگشتی ﺍﻧﺴﺎﻥ ﯾﮏ ﺳﯿﺮ نسبتاً ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ ﻭﺯﻥ ﻣﻐﺰ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﺍﯾﻦ افزایش ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ مخصوصاً در ﻟﻮﺏ ﻓﺮﻭﻧﺘﺎﻝ بیشتر به چشم می‌خورد.

🔶 از بین بخش‌های مختلف مغز انسان و میمون، فقط یک بخش کوچک در جلوی پیشانی به نام lateral frontal pole prefrontal cortex هست که معادل‌اش در میمون نیست و این بخش مسئول تصمیم‌گیری‌ها، برنامه‌ریزی و انجام همزمان چند کار است، و مرکز شعور منطق و تفکر و تا حدی حتی حافظه هست با آسیب دیدن این بخش اصول اخلاقی فرد تغییر یافته و حرکات خلاقانه از بین می‌رود و تصمیمات انفعالی می‌شود. ژن‌های زیادی در مسیر فرگشتی انسان درگیر است که برخی از این ژن‌ها به قرار زیر می‌باشند:

ژن HAR1

این ژن باعث بزرگ شدن کورتکس مغز انسان شده است. در پرندگان گرفته تا آخرین اجداد جدا شده از مسیر فرگشتی ما یعنی در شامپانزه هم وجود دارد ولی در انسان تغییرات زیادی داشته و جهش‌های صورت گرفته در این ژن باعث تغییر اندازه و بزرگی مغز انسان خصوصا ﻧﺌﻮﮐﻮﺭﺗﮑﺲ، نسبت به عموزاده‌های میمون شده است.

ژن ARHGAP11B

در سلول‌های بنیادی مربوط به مغز انسان بیان می‌شود و این ژن در شامپانزه‌ها وجود ندارد. این ژن در نئاندرتال‌ها وجود دارد. ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻧﻮﺭﻭﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﺌﻮﮐﻮﺭﺗﮑﺲ (مرکز زبان استدلال و ادراک حسی در انسان) را شامل می‌شود.

ژن RNF213

بر روی کروموزوم ۱۷ قرار دارد. و این ژن در زمان قبل از جدایی ما و شامپانزه و گوریل‌ها یعنی تقریباً ۱۳ میلیون سال پیش به وجود آمده است. در مسیر فرگشتی این ژن عاملی بود که جریان‌های کاریوتید در مغز افزایش یابد و رگ‌های این بخش گشاد شود و خون زیاد جریان یابد در حال حاضر جهش در این ژن باعث بروز بیماری moyamoya می‌شود.

ژن‌های SLC2A1 و SLC2A4

بعد از جدای مسیر انسان و شامپانزه، در مسیر انسان تغیرات اساسی داشته که باعث افزایش انتقال گلوکز در مغز و در اختیار گرفتن مواد غذایی بیشتر برای مغزی بزرگتر شده است.

ژن MYH16

برعکس ژن‌های دیگر درگیر در فرگشت مغز که کپی‌هایش افزایش داشته، ژن MYH16 مقدارش کاهش پیدا کرده، این ژن در اجداد استرالوپیتکوس و قبل‌تر، زیاد بوده و در طی دوران فرگشتی کاهش پیدا کرده است. این ژن با کاهش خود باعث کوچک شدن فک شده (بله، این ژن مقصر اصلی درد دندان عقلتان است!) و در کل ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ ﻭ ﺭﺷﺪ ﺩﻧﺪﺍﻥﻫﺎ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻌﮑﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻣﻐﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ طی گذشت زمان ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﺪﻥ ﺩﻧﺪﺍﻥﻫﺎ و فک، ﻣﻐﺰ اجداد ۲.۵ میلیون سال قبل به این طرف ما ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ژن SRGAP2

این ژن به سلول‌های ﻋﺼﺒﯽ ﻓﺮﺻﺖ داده ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﯾﮏ ﻣﻐﺰ ﺑﺰﺭﮔ‌‌‌ﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﯿﻢ‌ﮐﺸﯽ کند. این ژن در پستانداران دیگر هم وجود دارد و با کپی زیاد خود در مسیر فرگشتی نقش اساسی در ایجاد هر چه بهتر علایم سیناپتیک بین نورون‌ها ایفا کرده و می‌کند.

ژن DUF1220

ﺍﻧﺴﺎﻥ‌ﻫﺎ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۲۵۰ کپی از این ژن دارند در حالی که شامپانزه و گوریل ۹۰ ﺗﺎ ۱۲۵ کپی، ﻣﯿﻤﻮﻥ‌ﻫﺎی کوچک ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ۳۰ و جانداران دیگر (ﻏﯿﺮ ﭘﺴﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺍﻥ) انگشت‌شمار. این ژن درگیر در فرگشت مغز می‌باشد و کم یا زیاد بودنش باعث بیماری‌های شدید مغزی می‌شود. کپی بیشتر از این ژن باعث رشد و بزرگ شدن مغز شده است. تغییر در تعداد کپی و جهش‌ها روی این ژن در بروز بیماری Macrocephaly نقش دارد.

ژن Coup-Tf1

بیشترین کارکرد ﺍﯾﻦ ﮊﻥ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﮐﻮﺭﺗﮑﺲ مغز ما و پستانداران دیگر ﺍﺳﺖ. مناطقی که این ژن کنترل آن را در دست دارد مهم‌ترین ﻋﻤﻠﮑﺮﺩﻫﺎﯼ ﺑﺪﻥ ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ‌ﻫﺎﯼ ﺣﻮﺍﺱ ﺗﺎ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ این ژن در پستانداران نزدیک به ما از جمله میمون‌ها و موش وجود دارد و عملکردی یکسان دارد. همچنین کنترل فضاهای مختلف مغز در حال رشد را بر عهده دارد تا بخش‌های مختلف مغز در هم پیش‌روی نکنند.


🆔 @iran_evolution

منابع مورد استفاده :

1⃣ http://goo.gl/nt1SLF
2⃣ http://goo.gl/2Y28og
3⃣ http://goo.gl/96ClBv
4⃣ http://goo.gl/aDtjcS
5⃣ http://goo.gl/0c3Zv5
چگونه دارای چهار دست و پا شدیم؟

🔵 تمام موجوداتی که دارای ستون فقرات هستند – حداقل موجوداتی که فک (آرواره) دارند – دارای چهار باله یا دست و پا هستند. این اندام‌ها در حین فرگشت به طور چشمگیری اصلاح شدند و به شکل انواع شگفت‌انگیزی از باله، پا، دست، باله‌ی شنا و بال در آمدند. اما اجداد اولیه‌مان چگونه به چنین سازماندهیِ ثابتی از دو جفت زائده دست یافتند؟ – چون ما یک شکم داریم.

🔷 محققان در بخش زیست شناسی نظری در دانشگاه وینا و موسسه‌ی کونراد لورنز برای تحقیقات در زمینه‌ی فرگشت و شناخت مدل جدیدی را ارائه دادند تا به پرسشِ ژورنال فرگشت و پیشرفت پاسخ دهند. لائورا نونو دلا روسا ( Laura Nuño de la Rosa)، نویسنده‌ی اصلی این مطالعه و دستیار در موسسه‌ی کونراد لورنز در آلتنبرگ استرالیا گفت: «حجم بسیار زیادی از کارهای جنین شناسی را با نتایج بدست آمده از فسیل شناسی (دیرین شناسی) و مورفولوژی کلاسیک با هم ادغام کرده‌ایم تا توضیح دهیم که جنین در مهره‌داران چگونه جفت زائده‌ها را در کنار هم تشکیل می‌دهد و فقط دو جفت در جلو و عقب بدن قرار می‌گیرند.»

🔶 این مدلِ پیشنهادی در واقع نتایج تحقیقات قبلی را با یکدیگر ادغام می‌کند، از جمله اطلاعاتی در مورد بیان ژن و فعل و انفعالات بین بافت‌های مختلفی که جنین در مهره‌داران را تشکیل می‌دهند. جنین در مراحل اولیه‌ی فرگشت، به سه لایه‌ی اصلی از بافت تفکیک می‌شود: لایه ی خارجی (اکتودرم) که پوست و سیستم عصبی را تشکیل می‌دهد، لایه‌ی درونی (آندودرم) که به دستگاه گوارش تبدیل می‌شود و لایه‌ی میانی (مزودرم) که در نهایت ماهیچه‌ها، استخوان‌ها و اندام‌های دیگر را شکل می‌دهد. مزودرمِ اولیه به دو لایه تقسیم می‌شود که مرز بین درون حفره‌ی بدن و خارج از دل و روده را تشکیل می‌دهد.

🔷 فرضیه‌ی جدید پیشنهاد می‌دهد که باله‌ها یا دست‌ها و پاها فقط در جاهایی تشکیل می‌شوند که دو لایه به اندازه‌ی کافی تفکیک می‌شوند و به طور مناسب با بافت‌های اکتودرمال – یعنی در دو انتهای دل و روده – ارتباط برقرار می‌کنند. بین آن‌ها هیچ‌گونه تشکیلِ باله/ دست و پا رخ نمی‌دهد زیرا دو لایه‌ی مزودرم یک تفکیکِ باریک‌تر را حفظ می‌کنند و طبق پیشنهاد نویسندگان، با دل و روده‌ی در حال رشد ارتباط برقرار می‌کنند. پشت دستگاه گوارش (دهانه‌ی مقعد) در پایین دم، دو لایه‌ی مزودرم با بسته شدن دیواره‌ی بدن به هم می‌رسند و یک باله (میانی) جداگانه را تشکیل می‌دهند. در طول دل و روده‌ی در حال رشد، دیواره‌ی بدن نمی‌تواند کاملأ بسته شود، بنابراین باله‌ها یا دست و پاها در سمت چپ و راستِ خط وسط شکم می‌گیرند و بجای رشدِ باله‌های میانی منجر به رشد باله‌های جفتی می‌شوند.

🔶 “دلا روسا” افزود: «می‌توانید بگویید که دلیل اینکه چهار دست و پا داریم این است که یک شکم داریم. مهم‌ترین عملکرد چنین مدلی این است که چارچوبی منسجم را برای فرمول‌بندیِ فرضیه‌های ویژه ارائه می‌دهد و می‌توان آن را با استفاده از روش‌های مولکولی و دیگر روش‌های آزمایشگاهی آزمایش کرد.»

📌 سایت علمی بیگ بنگ

🆔 @iran_evolution

http://www.sciencedaily.com/releases/2014/01/140127112729.htm
📺 انتخاب طبیعی و کوآلاهای استرالیا

در مستند «فهرست آتنبرو» کوآلای شمالی در خطر انقراض است. محققان تلاش دارند با شرطی کردن رفتار کوآلا کاری کنند تا نسل او برقرار باشد.

🔹 بعد از موفق بودن و رها کردن کوآلاهای آموزش دیده در طبیعت، انتخاب طبیعی باعث می‌شود کوآلاهای اصلاح شده به مرور جای بقیه را بگیرند.

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇👇
👆👆👆👆👆👆👆👆

📔 دانلود مجله گیتانما: ویژه‌نامه هومونالدی

💠 مشخصات:

عنوان: ویژه‌نامه هومونالدی (انسان ناشناخته)
تهیه‌کننده: مجله گیتانما، نشنال جئوگرافیک ایران
صفحات: ۲۸
فرمت: PDF
حجم: ۱۱مگابایت

نقش آفریقای جنوبی در جریان فرگشت انسان از نظر اکثر محققان موضوع جانبی جالب توجهی بود، اما بخش اصلی داستان محسوب نمی‌شد. برگر قصد داشت خلاف این موضوع را ثابت کند اما به مدت ۲۰ سال، یافته‌های نسبتا بی‌ارزشش تنها نشان دادند که آفریقای جنوبی دیگر چیزی برای عرضه کردن ندارد.

او بیشتر از هر چیزی می‌خواست فسیل‌هایی را پیدا کند که بتوانند راز اصلی کشف‌نشدهٔ فرگشت انسان را روشن کنند؛ منشا سردهٔ (جنس) ما، یعنی انسان(Homo)، با دو تا سه میلیون سال قدمت.

پیش از آن جنوبی‌کپی‌های میمون‌مانند بودند، که نمونهٔ آن جنوبی کپی عفاری Australopithecus afarensis و مشهورترینشان لوسی است، که اسکلتی بود که در ستل ۱۹۷۴ در اتیوپی کشف شد.
از آن نزدیک‌تر به‌ما هم انسان راست‌قامت یا هومو ارکتوس Homo erectus است؛ موجودی با توانایی استفاده از ابزار، برپا کردن آتش و مهاجرت از جایی به جای دیگر روی کرهٔ زمین با مغزی بزرگ و اندامی با اندازه‌هایی مشابه اندام ما. در آن فاصلهٔ یک میلیون سالهٔ مبهم، یک حیوان دو پا به یک انسان اولیه تبدیل شد؛ موجودی که نه تنها با محیطش سازگار بود، بلکه با استفاده از عقلش بر آن جیره هم شد. این تحول چگونه صورت گرفت؟

🆔 @iran_evolution

🔷 هومو نالدی گونه‌ای جدید از انسان می باشد که به تازگی کشف شده است.
💠 پیچیدگی مغز ما تصادفی است

تحقیقات نشان می‌دهد احتمالاً یک خطای ویرایشی باعث ایجاد ویژگی‌های مهم مغزی در انسان شده و همین اشتباه انسان‌های مدرن امروزی را از نزدیک‌ترین خویشاوندان‌مان یعنی انسان‌های نخستین متمایز کرده است.

🔷 محققان با آزمایش روی موش‌ها دریافته‌اند این خطا باعث می‌شود سلول‌های مغزی سریع‌تر در جای خود قرار گرفته و در نتیجه اتصالات بیشتری بین سلول‌های مغز موش به‌وجود آید. هر سلول هنگام فرآیند تقسیم سلولی در ابتدا کل ژنوم خود را کپی می‌کند. طی این فرآیند ممکن است خطاهایی رخ دهد. سلول معمولاً این خطا‌ها را در دی.ان.ای برطرف می‌کند. در صورت عدم تصحیح، این خطاها به تغییرات دائمی به‌نام جهش تبدیل می‌شوند که گاهی مفید و گاهی هم مضر هستند. البته معمولا این جهش‌ها بی‌ضررند.
یکی از انواع خطاها تکرار یا داپلیکیشن نام دارد. این خطا زمانی رخ می‌دهد که دستگاه کپی دی.ان.ای به اشتباه بخشی از ژنوم را دو بار کپی می‌کند. نسخه دوم کپی شده ممکن است در کپی‌برداری‌های آینده طی فرآیند تقسیم سلولی تغییر کند. محققان با اسکن (پیمایش) ژنوم‌های انسان به‌دنبال چنین تکرارهایی بوده و دریافتند بسیاری از این تکرارها در شکل‌گیری مغز ما نقش داشته‌اند.

💭 دکتر فرانک پاِلئوکس، عضو انستیتو تحقیقاتی اِسکریپس در کالیفرنیا می‌گوید: حدود ۳۰ ژن در انسان وجود دارد که به‌طور انتخابی تکرار شده‌اند و این یافته‌ها بخشی از جدیدترین یافته‌های ما در علوم ژنومیک است.

یک کپی اضافه از ژن می‌تواند موجب تکامل و شکل‌گیری عملکردی اضافه در بدن ما شود. وجود این ژن اضافه مانند نسخه اصلی ضروری نیست، بنابراین می‌تواند بدون آسیب رساندن به عضوی تغییراتی روی آن ایجاد کند. در تحقیقات انجام شده محققان یک ژن خاص به‌نام SRGAP2 را مورد مطالعه قرار دادند، زیرا فکر می‌کردند این ژن حداقل دوبار در طول دوره فرگشت انسان تکرار شده است. اولین بار حدود ۳.۵ میلیون سال قبل و بار دوم حدود ۲.۵ میلیون سال قبل.

🔶 به‌نظر می‌رسد در بار دوم، تکرار به‌شکل ناقص (نصفه و نیمه) انجام شده و تنها بخشی از ژن تکرار شده باشد. محققان فکر می‌کنند این ژن تا حدی با نسخه اصلی .SRGAP2 و اجدادیش تداخل عملکرد داشته است. محققان با اضافه کردن این کپی ناقص به ژنوم موش مشاهده کردند مهاجرت سلول‌های مغزی به محل قرار گرفتن‌شان در طول شکل‌گیری مغز سرعت گرفته و این موضوع سازماندهی مغز را کارآمدتر می‌کند. به‌نظر می‌رسید سلول‌های به‌وجود آمده در نتیجه نسخه تکرار شده ناقص، دارای برآمدگی‌های بیشتری در محل اتصال با دیگر سلول‌های مغزی هستند. این خصوصیت آنها را بیش از پیش شبیه سلول‌های مغز انسان می‌ساخت.

☑️ جالب‌تر این‌که به‌نظر می‌رسد سر و کله این نسخه ناقص درست در زمان استرالوپیتکوس‌های منقرض شده که برای گونه هومو کارگری می‌کردند، پیدا شده است و آنچنان‌ که می‌دانیم پس از هومو انسان‌های مدرن امروزی ظهور کردند. همچنین این دوره به زمانی برمی‌گردد که مغز اجداد ما شروع به گسترش کرد و به احتمال زیاد تغییرات چشمگیری در توانایی‌های شناختی ظهور کرد.


🆔 @iran_evolution

📎 http://dx.doi.org/10.1038/nature.2012.10584

📎 http://www.sciencedaily.com/releases/2012/05/120503125720.htm
در ویدیو زیر پژوهشگران هنگام توضیح این پژوهش تصاویری را نشان می‌دهند که درک این پژوهش را آسان‌تر می‌کند. (‌به زبان انگلیسی)

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇👇
در ویدیو زیر که تنها یک هفته از انتشار آن می‌گذرد می توانید فرگشت ۶ میلیون سال صورت انسان را در یک دقیقه مشاهده کنید.

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇👇
🔵🔴 روند فرگشت استخوان چانه در انسان

💠 پژوهشگران در مطالعات جدید خود به منظور کشف دلیل متمایز بودن فک تحتانی و چانه انسان نسبت به سایر پستانداران، دریافتند که دلیل این موضوع نوع زندگی اجتماعی و کاهش سطح هورمون تستسترون در خون انسان‌ها است.

🔷 بیش از یک سده است که پژوهشگران و دانشمندان در حال بررسی و مطالعه این موضوع هستند که چرا انسان در بین تمامی گونه‌های پستانداران، دارای چانه‌ای متفاوت و برجسته است. نژاد انسان‌های مدرن امروزی، در دوران کودکی و نوجوانی فاقد برجستگی چانه هستند و این ویژگی در نئاندرتال‌ها هم دیده می‌شود ولی رفته رفته و با ورود به دوره بلوغ، این خصیصه در ظاهر و سیمای انسان مدرن پدیدار می‌شود.

🔶 این موضوع سبب شد تا ناتان هولتون و تیمی از دانشجویان وی در دانشگاه یووا، اقدام به بررسی و مطالعه علمی این موضوع کنند. این تیم پژوهشی در مطالعات خود به ثبت و اندازه‌گیری ابعاد صورت و جمجمه بیش از ۴۰ نفر اقدام کرد که در رده‌های سنی متنوعی از نوزادان تا افراد بالغ بودند. آن‌ها در مطالعات خود دریافتند که فشار‌های مکانیکی وارد شده بر استخوان فک تحتانی از قبیل جویدن، نمی‌تواند موجب پدیدار شدن این ویژگی در استخوان‌های فوق باشد.

💭 ناتان هولتون در این رابطه اعلام کرد:" به طور خلاصه، ما موفق به کشف هیچ‌گونه شواهدی که نشان دهد استخوان چانه انسان به دلیل فشار‌های مکانیکی دارای ویژگی‌های خاص مبتنی بر وظیفه خود می‌شود، نشده‌ایم و حتی در برخی موارد ما دریافتیم، استخوان چانه در هنگام رشد خود، در برابر فشار‌های مکانیکی مقاومت می‌کند."

🆔 @iran_evolution

📎 http://now.uiowa.edu/2015/04/why-we-have-chins
🆔 @iran_evolution

📔 کتاب فرگشت و ژنتیک، دانشنامه تصویری بریتانیکا
📗📘📙📓📕📗📘📙📓📕📗📘📙📓
📒📔📕
📙📘

📚 معرفی کتاب: فرگشت و ژنتیک

دانش ژنتیک و نظریه فرگشت جزو مباحثی هستند که در ۱۵۰ سال اخیر قدم به عرصه علم گذارده‌اند. این مباحث نه‌ تنها در علم زیست‌شناسی بلکه در سایر حوزه‌ هامانند مطالعات تاریخی، تحقیقات جنایی، علوم پزشکی، صنایع غذایی و … نیز کاربردهای فراوانی دارند.

در برخی متون قدیمی‌تر از واژه “تکامل” برای ترجمه Evolution استفاده می‌شد که به دلیل بار مفهومی این واژه و القای این مطلب که این فرایند روند مشخص و از پیش تعیین‌شده‌ای برای رسیدن به یک حالت کامل دارد، استفاده از این واژه منسوخ شده و امروزه واژه مناسب‌تر “فرگشت” استفاده می‌شود.

فهرست مطالب:

فصل اول: افسانه و شواهد علمی

فصل دوم: منشاء حیات

فصل سوم: فرگشت انسان

فصل چهارم: ساز و کار وراژت

فصل پنجم: عصر ژنتیک

واژه نامه

تهیه کتاب به صورت pdf در:

http://bigbangpage.com/?p=38325
🚨 این کتاب با کتاب قبلی با همین نام که نوشته جناب بهنام محمدپناه بود تفاوت دارد و به تازگی منتشر شده است.

خلاصه کوتاهی از این کتاب را می توانید دانلود کنید.

🆔 @iran_evolution

👇👇👇👇👇👇👇
🆔 @iran_evolution

📷 تصویر شبیه سازی شده از پلیوباتس کاتالونیا
🐵🐵 شناسائی گونه جدیدی از انسان‌نماها

💠 پژوهشگران اسپانیائی موفق به کشف بقایای فسیل شده گونه‌ای منقرض شده از انسان‌نماهای نخستین شدند که جد مشترک انسان و گیبون‌ها به شمار رفته و بخشی از زنجیره فرگشت انسان را پر می‌کند.

🔷 در پی کشف بقایای فسیل انسان‌نماهای باستانی در کشور اسپانیا، این بقایا استخوانی که در محوطه باستانی آبوکادور کان ماتا در ایالت کاتالونیای این کشور به دست آمده بود، توسط تیمی از پژوهشگران موسسه کاتالا دی پالئونتولوژیا میگوئل کروسافونت مورد بررسی قرار گرفته و دانشمندان فوق دریافتند که این فسیل‌ها به گونه‌ای جدید از شاخه اجداد انسان تعلق دارد. این گونه‌ی جدید از سوی دیرینه‌شناسان با نام پلیوباتس کاتالونیا Pliobates cataloniae نامگذاری شد.

🔶 به گفته کارشناسان، این گونه نخستین از انسان‌نماها یک انسان‌نمای ماده بوده و در حدود ۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار سال پیش در این منطقه زندگی می‌کرده است. در حقیقت این موجودات پیش از انسان‌ریخت‌ها و یا حتی گونه‌های گیبون به عنوان جد مشترک انسان محسوب شده و شاخه‌ای انشعابی از درخت فرگشتی انسان محسوب می‌شوند. این موجودات دارای مشابهت‌های زیادی با انسان‌نماها هستند.

💭 در همین رابطه دیوید.ام.آلبا از پژوهشگران موسسه تحقیقاتی فوق الذکر اعلام کرد: "منشا اصلی گیبون‌ها هنوز برای دانشمندان ناشناخته باقی مانده و این موضوع بیشتر به دلیل عدم کشف فسیل‌ها و نبودن شواهد کافی در این زمینه است. تاکنون بیشتر دانشمندان اعتقاد داشتند که جد مشترک گیبون‌ها و انسان‌نماها باید دارای پیکری تنومند و بزرگ باشد زیرا تمامی فسیل‌هایی که بدون تردید می‌توان آن‌ها را انسان‌نما دانست، دارای ابعادی بزرگ هستند."

🔷 این پژوهشگر اسپانیائی در ادامه توضیحات خود تاکید کرد که این کشف جدید، تمامی فرضیات پیشین را تغییر خواهد داد. مطالعات انجام شده روی این فسیل نشان می‌دهد که Pliobates cataloniae به احتمال بسیار زیاد، جد مشترک و اصلی تمامی میمون‌ها و انسان‌های فعلی است که در مقایسه با فسیل‌های جانوران بزرگی که پیش‌تر کشف شده است، شباهت بیشتری به گیبون‌ها دارد. در حقیقت برخی از ویژگی‌های این موجود در ادامه تنها در گیبون‌ها تداوم داشته و سالوادور مویا سولا از پژوهشگران این تیم تحقیقاتی در رابطه با ویژگی‌های فسیل فوق الذکر می‌گوید: " اطلاعات به دست آمده ما نشان می‌دهد که این فسیل احتمالاً به گروهی از موجودات نخستین تعلق دارد که خواهرخوانده‌ی گیبون‌ها امروزی به شمار میرفتند."


🆔 @iran_evolution

📎 http://www.sciencedaily.com/releases/2015/10/151029150247.htm