یمن اعلام کرد یک پهپاد آمریکایی MQ-9 Reaper را سرنگون کردند - طبق اتفاقات اخیر رسما یمن مستقیم با آمریکا درگیر شده!

🔰 @Defender_Iran

✈ جنگنده سوخو ۳۳ به طور قابل توجهی بال‌های بزرگ‌تری نسبت به همتایان خود در نسخه زمین پایه داشت (ویژگی که در هواپیماهای ناونشنیی که بر اساس جنگنده‌های معمولی توسعه یافته‌اند رایج است)، که به آن اجازه می‌داد سرعت توقف بسیار کمتری داشته باشد

همچنین Su-۳۳ دارای موتورهای ارتقا یافته و چرخ دماغه دوقلو بود، علاوه بر این، این جنگنده می‌تواند در هوا سوخت گیری کند که برد رزمی عملیاتی آن را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد

با سوخو ۳۳، ناونشین نیروی دریایی روسیه:
این جنگنده پویا برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ در ناو هواپیمابر Admiral Kuznetsov ساخت دوران شوروی مورد استفاده قرار گرفت، اگرچه اسناد رسمی تاریخ ورود به خدمت آن را آگوست ۱۹۹۸ می‌دانند، زیرا این اولین باری بود که از طرح جداگانه Su-۳۳ استفاده شد. در سال‌های پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، نیروی دریایی روسیه به طور قابل توجهی کوچک شد که منجر به حذف برنامه Su-۳۳ گردید و تنها ۲۴ فروند از این جنگنده از خطوط مونتاژ خارج شد

در اواسط دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، اتحاد جماهیر شوروی تلاش کرد تا کشورهای خارجی علاقه‌مند به خرید Su-۳۳ پیدا کند، از جمله هند و چین. هم چین و هم هند ناوهای هواپیمابر ساخت شوروی را در اختیار داشتند که Su-۳۳ برای آنها مناسب می‌بود. چینی‌ها هنوز از ناو هواپیمابر لیائونینگ استفاده می‌کنند، یک ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسوف که در نهایت توسط اوکراین به این کشور فروخته شده و در خدمت نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق قرار گرفت

علیرغم اینکه چین و هند خریداران بالقوه این هواپیما به نظر می‌رسیدند، هرگز مذاکراتی در این زمینه صورت نگرفت، بدین معنی که Su-۳۳ هرگز در خارج از روسیه وارد خدمت نمی‌شود و هیچ‌گونه سفارش خارجی برای آن صورت نمی‌گیرد. در سال ۲۰۰۹، جنگنده Su-۳۳ رفته رفته سن بالای خود را نشان داد و رهبران نیروی دریایی روسیه شروع به جستجوی جایگزین برای آن کردند. MiG-۲۹K، یک جنگنده نسل چهارم با قابلیت ناونشینی، سفارش داده شد تا نسل بعدی هواپیمای اصلی روی ناو آدمیرال کوزنتسوف و هر ناو هواپیمابر روسی در آینده باشد.

🔰 @Defender_Iran