🤩خب با استناد به مستند "سلاح ایرانی۲"، می‌پردازیم به اقدامات مثبتی که اکثراََ در دوران فرماندهی سرتیپ کیومرث حیدری در نزاجا انجام گرفته. اول از بخش پدافندی نیروی زمینی ارتش شروع میکنیم که پیش از انقلاب اسلامی (در دوران پهلوی)، ۲ جنگ‌افزار توپخانه‌ای زرهی متحرک رو از شوروی‌سابق خریداری کرد.

🚜اوّلی شیلکا (ZSU-23-4) که به توپ ۴ لول هم‌محور ۲۳م‌م مسلّح بوده و از یک رادار به‌نام Tobol جهت کشف اهداف و هدایت توپ بهره میبره.
🔥دومی هم اوبی‌یِکت (ZSU-57-2) هست که به توپ ۲ لول ۵۷م‌م مسلّحه و خبری از رادار و این قرتی‌بازیا نیست (فقط سایت هدفگیری چشمی) 🇮🇷
@defender_iran

برخلاف اوبی‌یِکت که ارتقای خاصی به خود ندید و در اکثر کشورها بازنشست شد، شیلکا بدلیل تلفات بالایی که از هواگردها در جنگ‌های مختلف خاورمیانه گرفت، محبوب شد و ارتقا پیدا کرد‌. (یا حداقل در خدمت باقی موند).

مثلا ارتش سوریه به زره قفسی با قوی‌زنجیر مجهزش کرد و آوردش خط‌مقدم‌.

ارتش لهستان ۴ تیر موشک پدافندی Grom با یک سایت الکترواپتیک (بجای رادار قدیمی) بهش اضافه کرد و اسمشو گذاشت Biała.

ارتش هند هم با همکاری اسرائیل یه رادار 3D جدید با یک سایت الکترواپتیک (جهت درگیری شبانه‌روزی در محیط آلوده به جمینگ) گذاشت روش و حتی پیشران رو هم کلا با یک نمونه جدید تعویض کرد. 🏎
@defender_iran

🤩خب ما طبق معمول هیچ‌کدوم از نمونه‌های منطقی که چند موردشون در پُست قبل مثال زده شد، استقبال نکردیم. در مورد شیلکا، فقط روی یک عراده ۴ تیر موشک دوش‌پرتاب پدافندی در کناره‌ی برجک، توسط جهاد خودکفایی نزاجا نصب شد و رادار و حفاظت و پیشران تغییری نداشتن. (محصول نمایشی هم فقط یکبار در رژه‌ی چند سال پیش دیده شد)

در مورد اوبی‌یِکت هم صرفا برجک یکی از اونها توسط جهادخودکفایی نزاجا، بر روی کامیون ۶×۶ کُراز قرار گرفت و از کابین زرهی برای خدمه و نیز رادار یا اپتیک برای هدایت توپ، خبری نبود. (پروژه بهمن-۵۷ ؛ بهمن اشاره به ماه پیروزی انقلاب و عدد ۵۷ هم به توپ ۵۷ م‌م این جنگ‌افزار و سال پیروزی انقلاب اسلامی اشاره داره) 🇮🇷
@defender_iran