🔲 بحران تهران - ریاض برنده ندارد
#بخش اول
🖊 صادق ملکی، کار شناس و تحلیلگر ارشد سیاسی
◾️دیپلماسی ایرانی
نزدیک شدن به آزادی موصل و رقه از دست داعش، تعیین تاریخ همه پرسی کرد ها توسط اربیل، عملیات تروریستی در تهران، بحران در روابط عربستان و قطر، تغییر چیدمان قدرت در ریاض، شلیک موشک به مقر داعش از سوی ایران، حکایت از تحولات پرشتاب خاورمیانه ای دارد که بیش از امید در این جغرافیای پر از بیم و ابهام، سیاهی را ترسیم می نماید.
تحولات در خاورمیانه اگر حلقه های بهم پیوسته ای یک زنجیر باشند، باید درک کرد که حلقه گردان نهایی این بازی های پیچیده نه پایتخت های خاورمیانه، بلکه واشنگتن بوده و می باشد.
باید تدبیر کرد. در این آشفته بازار سیاست در خاورمیانه، بیش از لایه های ظاهری تحولات، باید به لایه های زیرین تحولات توجه کرد. به هوش باشیم اقدام ها و تحولات تاکتیکی، ما را از درک راهبردی تحولات دور و عمل ما را بسترساز بحران هایی ننماید که نام ما، در صف بازندگان تحولات قرار بگیرد.
چیزی مهم تر از جنگ وجود دارد، صلح. در فضای جنگ از صلح گفتن، سخت و از منظری جسارت می خواهد. جنگ ها به یکباره آغاز نمی شوند. باید کینه ها را کاشت، آبیاری کرد و پس از آن، با بهانه ای آتش جنگ را شعله ور کرد. آنانی که جنگ را درک کرده و بر تلخ هایی آن واقفند، هیچ گاه بدنبال جنگ نخواهند بود، مگر آنکه جنگی به آنان تحمیل شود. در خاورمیانه این ناامن ترین کانون بحرانی جهان، باید هوشیار بود. همراهی با توطئه ای پیچیده که جنگ ها را اجتناب ناپذیر نشان می دهند، خود می تواند بخشی از تاکتیک های فریب باشد. در خاورمیانه دست های بسیاری در کار است که جنگی دیگری را سامان دهد. رسانه ها در واشنگتن، آنکارا، بیروت، بغداد و... از امکان وقوع جنگ میان ایران و عربستان سخن می گویند. دقت نمایم آنانی که مدیریت جنگ را بر عهده دارند، با محاسبات دقیق چیدمانی را پی ریزی کرده اند که ریاض و تهران گام به گام به جنگ نزدیگ می شوند. آگاهی از توطئه جنگ و گریز از آن، تبلور عقلانیت برخاسته از دوراندیشی است که می داند پایان هر جنگی، صلح است. در خاورمیانه باید گام های صلح را، جایگزین گام های جنگ کرد.
کیست که نداند هویت های متفاوت، بیش از هر چیزی، تحت تاثیر جغرافیای زیستی است که از آن گریزی نیست. انتخاب اینکه عرب یا ایرانی، شیعی یا سلفی باشی، بیش از هر چیزی، حاصل اجبارهای ناشی از جغرافیاست. پس باید با پذیرش هویت های متفاوت به تعاملی رسید که متضمن همزیستی مسالمت آمیز برای همه هویت ها و اندیشه ها گردد. رهایی از حصر جغرافیا، مهم ترین عنصر تغییر ذهن ها برای نزدیکی قلب هاست.
نه هنر نزد ایرانیان است و بس و نه عرب سوسمارخور است. اندیشه خودبر تربینی بسترساز تبعیض و جنگ است. هر اندیشه و اعتقاد، نژاد و قومی که خویش را در کفه برابر با دیگران نبیند، نماینده تفکری مطرود و دور ازشان انسانی بوده و خواهد بود.
ما نمی توانیم دنیا را با عینک خود و یا منطبق با آرزوهای خویش تحلیل و قضاوت نماییم. نگاهی به همسایگان و مناطق پیرامونی نشان می دهد علیرغم انقلاب اسلامی و هزینه پرداختی آن برای وحدت جهان اسلام، شیعه کماکان از یک تنهایی و غربت تاریخی رنج برده و می برد. اندیشه وهابی اگرچه اندیشه غالب جهان اهل تسنن نیست، اما هنگامی که در تقابل با ایران شیعی می ایستاد، حتی ترکیه نسبتاً سکولار نیز در کنار آن قرار می گیرد.
ایران و عربستان دو واقعیت تاریخی و ژئوپولتیکی هستند که هیچ یک قابل نفی نبوده و نیستند. تهران و ریاض نباید دلخوش به عدم استحکام نظام های حاکم بر دو کشور باشند. نه ایران و نه عربستان نمی توانند جغرافیا و ماهیت غالب شیعی و وهابی خود را تغییر دهند و اصلاً نباید برای تغییر و نفی هویت های دو کشور تلاشی صورت بگیرد. باید در ایران و عربستان، همه نگران جنگ بوده و برای ترمیم روابط تهران و ریاض، تلاش کنند. جنگ طلبان بی شک خائن به منطقه و مردم خود بوده و در فردای تاریخ بخشوده نخواهند شد.
جنگ سالارانی که بر طبل جنگ می نوازند، فریادهای صلح را به سایه برده اند. روابط میان تهران و ریاض به اندازه ای بحرانی است که سخن گفتن از ضرورت کاهش بحران، بسیار دشوار شده است. بسیاری ازجنگ ها، حاصل روایت های متضاد برخاسته از رویاهاست. رؤیاهای تهران و ریاض را باید با ساختن پل اعتماد و یافتن روایت های مشترک، رؤیای صلح کرد.
https://t.me/joinchat/AAAAAD8mIYRSAx5eb3qLCQ
🔲 بحران تهران_ریاض برنده ندارد
#بخش پایانی
🖊صادق ملکی، کارشناس و تحلیلگر ارشد سیاسی
بحران ها فرصتی است که هنر سیاست و سیاستمداران به هنگام آن، باید تبلور یابد. از منظر تهران، نظام سعودی، نماینده نظامی ارتجاعی و از نگاه ریاض، ایران، نماینده نظامی است که تلاش دارد با نفوذ سیاسی عرصه را بر اسلام تسنن تنگ نماید. تصویرهای ذهنی منفی تهران و ریاض نسبت به هم، حاصل سیاست ها و برداشت های بلند مدت تار
#بخش اول
🖊 صادق ملکی، کار شناس و تحلیلگر ارشد سیاسی
◾️دیپلماسی ایرانی
نزدیک شدن به آزادی موصل و رقه از دست داعش، تعیین تاریخ همه پرسی کرد ها توسط اربیل، عملیات تروریستی در تهران، بحران در روابط عربستان و قطر، تغییر چیدمان قدرت در ریاض، شلیک موشک به مقر داعش از سوی ایران، حکایت از تحولات پرشتاب خاورمیانه ای دارد که بیش از امید در این جغرافیای پر از بیم و ابهام، سیاهی را ترسیم می نماید.
تحولات در خاورمیانه اگر حلقه های بهم پیوسته ای یک زنجیر باشند، باید درک کرد که حلقه گردان نهایی این بازی های پیچیده نه پایتخت های خاورمیانه، بلکه واشنگتن بوده و می باشد.
باید تدبیر کرد. در این آشفته بازار سیاست در خاورمیانه، بیش از لایه های ظاهری تحولات، باید به لایه های زیرین تحولات توجه کرد. به هوش باشیم اقدام ها و تحولات تاکتیکی، ما را از درک راهبردی تحولات دور و عمل ما را بسترساز بحران هایی ننماید که نام ما، در صف بازندگان تحولات قرار بگیرد.
چیزی مهم تر از جنگ وجود دارد، صلح. در فضای جنگ از صلح گفتن، سخت و از منظری جسارت می خواهد. جنگ ها به یکباره آغاز نمی شوند. باید کینه ها را کاشت، آبیاری کرد و پس از آن، با بهانه ای آتش جنگ را شعله ور کرد. آنانی که جنگ را درک کرده و بر تلخ هایی آن واقفند، هیچ گاه بدنبال جنگ نخواهند بود، مگر آنکه جنگی به آنان تحمیل شود. در خاورمیانه این ناامن ترین کانون بحرانی جهان، باید هوشیار بود. همراهی با توطئه ای پیچیده که جنگ ها را اجتناب ناپذیر نشان می دهند، خود می تواند بخشی از تاکتیک های فریب باشد. در خاورمیانه دست های بسیاری در کار است که جنگی دیگری را سامان دهد. رسانه ها در واشنگتن، آنکارا، بیروت، بغداد و... از امکان وقوع جنگ میان ایران و عربستان سخن می گویند. دقت نمایم آنانی که مدیریت جنگ را بر عهده دارند، با محاسبات دقیق چیدمانی را پی ریزی کرده اند که ریاض و تهران گام به گام به جنگ نزدیگ می شوند. آگاهی از توطئه جنگ و گریز از آن، تبلور عقلانیت برخاسته از دوراندیشی است که می داند پایان هر جنگی، صلح است. در خاورمیانه باید گام های صلح را، جایگزین گام های جنگ کرد.
کیست که نداند هویت های متفاوت، بیش از هر چیزی، تحت تاثیر جغرافیای زیستی است که از آن گریزی نیست. انتخاب اینکه عرب یا ایرانی، شیعی یا سلفی باشی، بیش از هر چیزی، حاصل اجبارهای ناشی از جغرافیاست. پس باید با پذیرش هویت های متفاوت به تعاملی رسید که متضمن همزیستی مسالمت آمیز برای همه هویت ها و اندیشه ها گردد. رهایی از حصر جغرافیا، مهم ترین عنصر تغییر ذهن ها برای نزدیکی قلب هاست.
نه هنر نزد ایرانیان است و بس و نه عرب سوسمارخور است. اندیشه خودبر تربینی بسترساز تبعیض و جنگ است. هر اندیشه و اعتقاد، نژاد و قومی که خویش را در کفه برابر با دیگران نبیند، نماینده تفکری مطرود و دور ازشان انسانی بوده و خواهد بود.
ما نمی توانیم دنیا را با عینک خود و یا منطبق با آرزوهای خویش تحلیل و قضاوت نماییم. نگاهی به همسایگان و مناطق پیرامونی نشان می دهد علیرغم انقلاب اسلامی و هزینه پرداختی آن برای وحدت جهان اسلام، شیعه کماکان از یک تنهایی و غربت تاریخی رنج برده و می برد. اندیشه وهابی اگرچه اندیشه غالب جهان اهل تسنن نیست، اما هنگامی که در تقابل با ایران شیعی می ایستاد، حتی ترکیه نسبتاً سکولار نیز در کنار آن قرار می گیرد.
ایران و عربستان دو واقعیت تاریخی و ژئوپولتیکی هستند که هیچ یک قابل نفی نبوده و نیستند. تهران و ریاض نباید دلخوش به عدم استحکام نظام های حاکم بر دو کشور باشند. نه ایران و نه عربستان نمی توانند جغرافیا و ماهیت غالب شیعی و وهابی خود را تغییر دهند و اصلاً نباید برای تغییر و نفی هویت های دو کشور تلاشی صورت بگیرد. باید در ایران و عربستان، همه نگران جنگ بوده و برای ترمیم روابط تهران و ریاض، تلاش کنند. جنگ طلبان بی شک خائن به منطقه و مردم خود بوده و در فردای تاریخ بخشوده نخواهند شد.
جنگ سالارانی که بر طبل جنگ می نوازند، فریادهای صلح را به سایه برده اند. روابط میان تهران و ریاض به اندازه ای بحرانی است که سخن گفتن از ضرورت کاهش بحران، بسیار دشوار شده است. بسیاری ازجنگ ها، حاصل روایت های متضاد برخاسته از رویاهاست. رؤیاهای تهران و ریاض را باید با ساختن پل اعتماد و یافتن روایت های مشترک، رؤیای صلح کرد.
https://t.me/joinchat/AAAAAD8mIYRSAx5eb3qLCQ
🔲 بحران تهران_ریاض برنده ندارد
#بخش پایانی
🖊صادق ملکی، کارشناس و تحلیلگر ارشد سیاسی
بحران ها فرصتی است که هنر سیاست و سیاستمداران به هنگام آن، باید تبلور یابد. از منظر تهران، نظام سعودی، نماینده نظامی ارتجاعی و از نگاه ریاض، ایران، نماینده نظامی است که تلاش دارد با نفوذ سیاسی عرصه را بر اسلام تسنن تنگ نماید. تصویرهای ذهنی منفی تهران و ریاض نسبت به هم، حاصل سیاست ها و برداشت های بلند مدت تار
یخی است، که با اراده متقابل قابلیت تغییر دارند. نسل امروز و فردای خاورمیانه و در این میان ایران و عربستان، باید از به دوش کشیدن تاریخ دیروز رهایی یابند. باید از جایی شروع کرد و اگر زمینه ای نیست، بستری برای تغییر ذهنیت ها فراهم ساخت.
با مدنظر قرار دادن منافع و الزامات فراوان ناشی از همسایگی، پرهیز از جنگ و تلاش برای صلح، باید دغدغه اصلی رهبران و مقامات ایران و عربستان باشد. ترمیم روابط تهران و ریاض یک اصل و ضرورت دوطرفه می باشد. اگر کفه این همیت در دو طرف حتی به یک میزان نیز نباشد، باز در عرصه سیاست و کشورداری، باید نقطه آغازی ساخت. توجه داشته باشیم ضرورت های مترتب بر منافع ملی با اعمال مدیریت مبتنی بر حل بحران، توانست روابط ایران و عربستان را نه تنها ترمیم کرده بلکه آن را نماد دو بال اسلام نماید. دو بال شدن ایران و عربستان هدفی دور است، اما می شود مانع دو خصم درون اسلامی شدن دو کشور شد.
توجه داشته باشیم که ایران و عربستان دو واقعیت ژئوپلیتیک و تاثیرگذار منطقه و به تعبیر کلان، جهان اسلام بوده و خواهند بود. تغییر ساختاری این معادله در دست هیچ یک از این دو نیست، اما می توان از نیروی هر یک برای تضعیف دیگری و در نگاه وسیع تر جهان اسلام سود جست. اگر این درک را بتوان درد مشترک کرد و به این نتیجه رسید که با گفت و گو می توان به راه حل های بهتر رسید، آن گاه می توان به استقرار آرامش در منطقه کمک کرده و صلح را جایگزین جنگ ویرانگر در منطقه کرد. نباید برای ادبیات سلحشورانه در صحنه سیاست فرصت ظهور داد. در عرصه سیاست، دولتمردان باید تمام تلاش و مساعی خویش را برای تبدیل دشمن به رقیب، و تغییر رقیب به همکار، نمایند. تخریب، کاری ساده و کم هزینه است. سازندگی و به کارگیری سیاست ایجابی، صبر و تدبیر می خواهد.
دولت روحانی همانگونه که در حوزه سیاست داخلی بر تعامل، آشتی و اعتدال تأکید داشته و کارنامه موفقش سبب رأی دوباره به او بوده است، باید در سایر عرصه های سیاست خارجی خصوصا در روابط با ریاض چون موضوع هسته ای، برای ایجاد فضای گفتگو و صلح تلاش کند. ایران در حال حاضر در ارتباط با همسایگان، جدی ترین مشکل را با عربستان دارد. این مشکلی است که قابلیت گسترش درون و برون مرزی دارد. اگر توانستیم با آمریکا مذاکره کنیم، پس می توان با عربستان نیز درب گفتگو را گشود. ایران و عربستان نباید اجازه دهند در سرزمین مسلمانان، بیگانگان مدیریت جنگ کنند. هدف درگیری های عراق، سوریه، یمن، مقدمه سازی برای درگیری های بزرگ و تغییرات وسیع است. جنگ امروز در خاورمیانه یک جنگ داخلی است و متأسفانه هر کس، جنگ را با روایت خاص خود تفسیر کرده و می خواند. خوانش دوباره علل جنگ ها و درگیری ها و رسیدن به نقاط مشترک راه عبور از جنگ و نزدیک شدن به صلح است. کیست که نداند جنگ ها، مخصوصا جنگ های داخلی پیروز ندارد. کشته های تشییع شده در تابوت ها در جنگ های درون تمدنی و در نگاه دو طرف جنگ، همه شهیدند و... در حالی که سخت است بتوان عنوان کشته های درون تابوت را نام شهید داد. شاید درک عمیق همین یک نکته، برای جایگزینی فریادهای صلح بجای جنگ کافی باشد.
تهران و ریاض برای دور شدن از بحران و رسیدن به صلح، باید روایت های خود از حوادث و رویداد ها را به هم نزدیک نموده و در نگاهی ایجابی به منافع متقابل و منطه بیاندیشند. احترام به حقوق متقابل و حوزه های نفوذ، هموارکننده دور شدن از سیاست تقابلی و نزدیک شدن به نگاه تعاملی است. با نگاه های متخاصمی که یکی ظهور داعش را حاصل وهابیت و دیگری حاصل بی توجهی به سنی ها می داند، نمی تواند پلی برای صلح ساخت. در حال حاضر که رویه و صف بندی فعلی در روابط ایران و عربستان، چشم انداز تیره و تاری را نشان می دهد، باید با دوراندیشی راهی یافت و اگر راهی نیست، راهی ساخت. نباید به گزینه جنگ فرصت ظهور داده و به نقطه بدون۵ بازگشت رسید. جنگ و صلح مسیر دوطرفه است. همان گونه که هیچ جنگی به یکباره آغاز نمی شود، صلح نیز به یکباره آغاز نمی شود. باید با بکارگیری عقلانیت استراتژیک، از سایه شوم جنگ دور شده و برای صلح تلاش کرد.
ادامه مطلب...⬇️
ادامه...⬆️
محمد بن سلمان دشمن سرسخت ایران هم باشد، واقعیت حاکم بر عربستان است. بسیاری اعتقاد دارند که ساختارشکنی ناشی از انتخاب سلمان به جانشینی شاه سعودی، نه مقدمه سقوط، بلکه بسترساز ظهور عربستانی قدرتمند تر و مدرن تر در آینده خواهد بود.
نکته آنکه قطر در آستانه جنگ با سعودی، برای محمد بن سلمان پیام تبریک ارسال کرد و ما جانشینی سلمان را کودتای نرم ارزیابی می کنیم. نگاهی که تغییرات در ساختار و چیدمان قدرت در ریاض را، کودتای نرم و عربستان را رژیمی پوشالی تلقی نماید، بیش از صلح، می تواند بسترساز جنگ گردد.
سخن آخر آنکه، آنانی که در بحران میان تهران و ریاض، نگران عزت کشورند، بدانند، اگر مصلحت صلح و حکمت بردباری دولتمداری ایرانی، پاسخ لازم را از ریاض دریافت نک
با مدنظر قرار دادن منافع و الزامات فراوان ناشی از همسایگی، پرهیز از جنگ و تلاش برای صلح، باید دغدغه اصلی رهبران و مقامات ایران و عربستان باشد. ترمیم روابط تهران و ریاض یک اصل و ضرورت دوطرفه می باشد. اگر کفه این همیت در دو طرف حتی به یک میزان نیز نباشد، باز در عرصه سیاست و کشورداری، باید نقطه آغازی ساخت. توجه داشته باشیم ضرورت های مترتب بر منافع ملی با اعمال مدیریت مبتنی بر حل بحران، توانست روابط ایران و عربستان را نه تنها ترمیم کرده بلکه آن را نماد دو بال اسلام نماید. دو بال شدن ایران و عربستان هدفی دور است، اما می شود مانع دو خصم درون اسلامی شدن دو کشور شد.
توجه داشته باشیم که ایران و عربستان دو واقعیت ژئوپلیتیک و تاثیرگذار منطقه و به تعبیر کلان، جهان اسلام بوده و خواهند بود. تغییر ساختاری این معادله در دست هیچ یک از این دو نیست، اما می توان از نیروی هر یک برای تضعیف دیگری و در نگاه وسیع تر جهان اسلام سود جست. اگر این درک را بتوان درد مشترک کرد و به این نتیجه رسید که با گفت و گو می توان به راه حل های بهتر رسید، آن گاه می توان به استقرار آرامش در منطقه کمک کرده و صلح را جایگزین جنگ ویرانگر در منطقه کرد. نباید برای ادبیات سلحشورانه در صحنه سیاست فرصت ظهور داد. در عرصه سیاست، دولتمردان باید تمام تلاش و مساعی خویش را برای تبدیل دشمن به رقیب، و تغییر رقیب به همکار، نمایند. تخریب، کاری ساده و کم هزینه است. سازندگی و به کارگیری سیاست ایجابی، صبر و تدبیر می خواهد.
دولت روحانی همانگونه که در حوزه سیاست داخلی بر تعامل، آشتی و اعتدال تأکید داشته و کارنامه موفقش سبب رأی دوباره به او بوده است، باید در سایر عرصه های سیاست خارجی خصوصا در روابط با ریاض چون موضوع هسته ای، برای ایجاد فضای گفتگو و صلح تلاش کند. ایران در حال حاضر در ارتباط با همسایگان، جدی ترین مشکل را با عربستان دارد. این مشکلی است که قابلیت گسترش درون و برون مرزی دارد. اگر توانستیم با آمریکا مذاکره کنیم، پس می توان با عربستان نیز درب گفتگو را گشود. ایران و عربستان نباید اجازه دهند در سرزمین مسلمانان، بیگانگان مدیریت جنگ کنند. هدف درگیری های عراق، سوریه، یمن، مقدمه سازی برای درگیری های بزرگ و تغییرات وسیع است. جنگ امروز در خاورمیانه یک جنگ داخلی است و متأسفانه هر کس، جنگ را با روایت خاص خود تفسیر کرده و می خواند. خوانش دوباره علل جنگ ها و درگیری ها و رسیدن به نقاط مشترک راه عبور از جنگ و نزدیک شدن به صلح است. کیست که نداند جنگ ها، مخصوصا جنگ های داخلی پیروز ندارد. کشته های تشییع شده در تابوت ها در جنگ های درون تمدنی و در نگاه دو طرف جنگ، همه شهیدند و... در حالی که سخت است بتوان عنوان کشته های درون تابوت را نام شهید داد. شاید درک عمیق همین یک نکته، برای جایگزینی فریادهای صلح بجای جنگ کافی باشد.
تهران و ریاض برای دور شدن از بحران و رسیدن به صلح، باید روایت های خود از حوادث و رویداد ها را به هم نزدیک نموده و در نگاهی ایجابی به منافع متقابل و منطه بیاندیشند. احترام به حقوق متقابل و حوزه های نفوذ، هموارکننده دور شدن از سیاست تقابلی و نزدیک شدن به نگاه تعاملی است. با نگاه های متخاصمی که یکی ظهور داعش را حاصل وهابیت و دیگری حاصل بی توجهی به سنی ها می داند، نمی تواند پلی برای صلح ساخت. در حال حاضر که رویه و صف بندی فعلی در روابط ایران و عربستان، چشم انداز تیره و تاری را نشان می دهد، باید با دوراندیشی راهی یافت و اگر راهی نیست، راهی ساخت. نباید به گزینه جنگ فرصت ظهور داده و به نقطه بدون۵ بازگشت رسید. جنگ و صلح مسیر دوطرفه است. همان گونه که هیچ جنگی به یکباره آغاز نمی شود، صلح نیز به یکباره آغاز نمی شود. باید با بکارگیری عقلانیت استراتژیک، از سایه شوم جنگ دور شده و برای صلح تلاش کرد.
ادامه مطلب...⬇️
ادامه...⬆️
محمد بن سلمان دشمن سرسخت ایران هم باشد، واقعیت حاکم بر عربستان است. بسیاری اعتقاد دارند که ساختارشکنی ناشی از انتخاب سلمان به جانشینی شاه سعودی، نه مقدمه سقوط، بلکه بسترساز ظهور عربستانی قدرتمند تر و مدرن تر در آینده خواهد بود.
نکته آنکه قطر در آستانه جنگ با سعودی، برای محمد بن سلمان پیام تبریک ارسال کرد و ما جانشینی سلمان را کودتای نرم ارزیابی می کنیم. نگاهی که تغییرات در ساختار و چیدمان قدرت در ریاض را، کودتای نرم و عربستان را رژیمی پوشالی تلقی نماید، بیش از صلح، می تواند بسترساز جنگ گردد.
سخن آخر آنکه، آنانی که در بحران میان تهران و ریاض، نگران عزت کشورند، بدانند، اگر مصلحت صلح و حکمت بردباری دولتمداری ایرانی، پاسخ لازم را از ریاض دریافت نک
رد، آنگاه ایرانیان با آگاهی ملی ناظر بر تلاش های صلح، در انسجامی همگانی با حماسه ای عاشوایی پاسخ خطرات مترتب بر ایران را می دهند.
https://t.me/joinchat/AAAAAD8mIYRSAx5eb3qLCQ
https://t.me/joinchat/AAAAAD8mIYRSAx5eb3qLCQ
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
بسم االله الرحمن الرحیم
خط مشی و اهداف کانال تلگرامی کتابخانه تخصصی مطالعات صلح ایران
انجمن علمی مطالعات صلح ایران درآستانه سومین سال فعالیت و در راستای رسالت علمی – انجمنی، راه اندازی کتابخانه تخصصی در حوزه مطالعات صلح را در فضای مجازی در دستور کار قرار داده است. محتوای این کانال شامل انتشار کتاب، مقاله، پایان نامه و اطلاعات علمی – تخصصی در این حوزه و معرفی و نقد این آثار خواهد بود.
- محتوای اصلی این کانال محدود به حوزه صلح خواهد بود و از بارگذاری آثار غیر مرتبط اجتناب خواهد شد؛
- انتشار اخبار و تحلیل های روزمره رسانه ای و ژورنالیستی در دستور کار این کانال قرار ندارد؛
- رعایت حقوق مولفین مصنفین از طریق مستند نگاری و درج مشخصات شناسنامه ی آثار؛
- قرار دادن تصویر صفحه اول آثار و معرفی مختصر و کوتاه محتوای کتاب و نویسنده برای ایجاد رابطه میان محتوای اثر و مخاطب؛
- اجتناب از قرار دادن فایل کتاب های فارسی منتشره در سه دهه اخیر که با حقوق مادی ناشرین سروکار دارد؛
- ترویج و گسترش آثار علمی، ادبیات، شعر، موسیقی و فرهنگ صلح، مدارا و گفتگو؛
- اجتناب از قرار دادن فایل کتاب و مقالات حاوی توهین و افترا به افراد، گروه ها، مذاهب، ادیان، اقوام، زبان ها، گویش ها و جنسیت ها؛
- اجتناب از تولید و انتشار ادبیات جنگ و خشونت؛
- انتشار نقد ادبیات خشونت، جنگ و منازعه؛
- ارائه معرفی و نقد منصفانه کتاب ها و مقالات حوزه صلح؛
- انتشار اطلاعیه ها و پوسترهای جلسات نقد و بررسی کتاب؛
- رعایت اصول و مبانی اسلامی، عرفی، اخلاقی و هنجارهای جامعه و قوانین حوزه فضای سایبری جمهوری اسلامی ایران.🌿
کانال تلگرامی کتابخانه تخصصی مطالعات صلح ایران
خط مشی و اهداف کانال تلگرامی کتابخانه تخصصی مطالعات صلح ایران
انجمن علمی مطالعات صلح ایران درآستانه سومین سال فعالیت و در راستای رسالت علمی – انجمنی، راه اندازی کتابخانه تخصصی در حوزه مطالعات صلح را در فضای مجازی در دستور کار قرار داده است. محتوای این کانال شامل انتشار کتاب، مقاله، پایان نامه و اطلاعات علمی – تخصصی در این حوزه و معرفی و نقد این آثار خواهد بود.
- محتوای اصلی این کانال محدود به حوزه صلح خواهد بود و از بارگذاری آثار غیر مرتبط اجتناب خواهد شد؛
- انتشار اخبار و تحلیل های روزمره رسانه ای و ژورنالیستی در دستور کار این کانال قرار ندارد؛
- رعایت حقوق مولفین مصنفین از طریق مستند نگاری و درج مشخصات شناسنامه ی آثار؛
- قرار دادن تصویر صفحه اول آثار و معرفی مختصر و کوتاه محتوای کتاب و نویسنده برای ایجاد رابطه میان محتوای اثر و مخاطب؛
- اجتناب از قرار دادن فایل کتاب های فارسی منتشره در سه دهه اخیر که با حقوق مادی ناشرین سروکار دارد؛
- ترویج و گسترش آثار علمی، ادبیات، شعر، موسیقی و فرهنگ صلح، مدارا و گفتگو؛
- اجتناب از قرار دادن فایل کتاب و مقالات حاوی توهین و افترا به افراد، گروه ها، مذاهب، ادیان، اقوام، زبان ها، گویش ها و جنسیت ها؛
- اجتناب از تولید و انتشار ادبیات جنگ و خشونت؛
- انتشار نقد ادبیات خشونت، جنگ و منازعه؛
- ارائه معرفی و نقد منصفانه کتاب ها و مقالات حوزه صلح؛
- انتشار اطلاعیه ها و پوسترهای جلسات نقد و بررسی کتاب؛
- رعایت اصول و مبانی اسلامی، عرفی، اخلاقی و هنجارهای جامعه و قوانین حوزه فضای سایبری جمهوری اسلامی ایران.🌿
کانال تلگرامی کتابخانه تخصصی مطالعات صلح ایران
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
طرح ايده مناطق صلح.pdf
402.1 KB
🔹 طرح ایده مناطق صلح برای مقاصد صلح جویانه
▫️نویسنده: علیرضا آرش پور
▫️نوع اثر: مقاله
▪️تعداد صفحات:12
▪️شناسه بازیابی: A0001
#Peace_Articles
@peacelibrary
▫️نویسنده: علیرضا آرش پور
▫️نوع اثر: مقاله
▪️تعداد صفحات:12
▪️شناسه بازیابی: A0001
#Peace_Articles
@peacelibrary
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
🌐 صلح پایدار کانت و بازتاب آن در جهان امروز
@peacelibrary
@peacelibrary
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
صلح_پایدار_کانت_و_بازتاب_آن_در_جهان.pdf
572.7 KB
🌐 صلح پایدار کانت و بازتاب آن در جهان امروز
▫️نویسنده: سید علی محمودی
▫️نوع اثر: مقاله
▪️تعداد صفحات:29
▪️شناسه بازیابیA0002
#Peace_Articles
@peacelibrary
▫️نویسنده: سید علی محمودی
▫️نوع اثر: مقاله
▪️تعداد صفحات:29
▪️شناسه بازیابیA0002
#Peace_Articles
@peacelibrary
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
💠 مبانی اساسی منشور سازمان ملل متحد در مورد ایجاد و حفظ صلح
@peacelibrary
@peacelibrary
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
مبانی_اساسی_منشور_سازمان_ملل_متحد.pdf
197.7 KB
💠 مبانی اساسی منشور سازمان ملل متحد در مورد ایجاد و حفظ صلح
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
🔷 دموکراسی، عدالت و صلح در عقلانیت انتقادی پوپر
@peacelibrary
@peacelibrary
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
دموكراسي،_عدالت_و_صلح_در_عقلانيت.pdf
166.3 KB
🔷 دموکراسی، عدالت و صلح در عقلانیت انتقادی پوپر
🔹نویسندگان: جهانگیر باقری ایلخچی
و مهناز نازلیان
▫️نوع اثر: مقاله
▪️تعداد صفحات:18
▪️شناسه بازیابی:A0004
#کتابخانه_تخصصی_صلح
@peacelibrary
🔹نویسندگان: جهانگیر باقری ایلخچی
و مهناز نازلیان
▫️نوع اثر: مقاله
▪️تعداد صفحات:18
▪️شناسه بازیابی:A0004
#کتابخانه_تخصصی_صلح
@peacelibrary
Forwarded from داود فیرحی
☘️ دربارۀ صلح؛
بیرون و درون جامعه ما بد جوری در شیب نا امنی و بی ثباتی قرار دارد؛
🌱 الف) چشم انداز منطقه چندان امیدوار کننده نیست؛ سوریه و عراق در آتش جنگ می سوزد؛ تنورۀ تنش در خلیج فارس، داغ و داغ تر می شود.
🌱 ب) نظم جهانی بیش از هر زمان دیگری در تلاطم و ناشکیبایی فرو می رود.
🌱 ج) احتلافات جناحی در داخل کشور هم ظاهراً پایانی ندارد؛ تب دو قطبی سازی نه تنها فروکش نکرده بلکه میل به تعمیق دارد و بعید نیست که برخی گسل های تاریخی و خاموش را تحریک و فعال نماید.
🌱 در این وضعیت، هیچ امری به اندازۀ « تأمل در بارۀ صلح» اهمیت ندارد؛ اما نه تکرار مبحث قدیمی که صلح اصالت دارد یا جنگ؟! کدام اصل و دیگری استثناست؟! بلکه مسئلۀ امروز ما تأمل در "تکنولوژی ساخت و نگهداری صلح" است؛ صلح با خویشتن، با همسایگان و دوردستان. این تکنولوژی چه نوع مهارتی است؟ و چگونه قابل تولید است؟ مسئله امروز ما همین است.
@Davood_feirahi
☘️☘️
بیرون و درون جامعه ما بد جوری در شیب نا امنی و بی ثباتی قرار دارد؛
🌱 الف) چشم انداز منطقه چندان امیدوار کننده نیست؛ سوریه و عراق در آتش جنگ می سوزد؛ تنورۀ تنش در خلیج فارس، داغ و داغ تر می شود.
🌱 ب) نظم جهانی بیش از هر زمان دیگری در تلاطم و ناشکیبایی فرو می رود.
🌱 ج) احتلافات جناحی در داخل کشور هم ظاهراً پایانی ندارد؛ تب دو قطبی سازی نه تنها فروکش نکرده بلکه میل به تعمیق دارد و بعید نیست که برخی گسل های تاریخی و خاموش را تحریک و فعال نماید.
🌱 در این وضعیت، هیچ امری به اندازۀ « تأمل در بارۀ صلح» اهمیت ندارد؛ اما نه تکرار مبحث قدیمی که صلح اصالت دارد یا جنگ؟! کدام اصل و دیگری استثناست؟! بلکه مسئلۀ امروز ما تأمل در "تکنولوژی ساخت و نگهداری صلح" است؛ صلح با خویشتن، با همسایگان و دوردستان. این تکنولوژی چه نوع مهارتی است؟ و چگونه قابل تولید است؟ مسئله امروز ما همین است.
@Davood_feirahi
☘️☘️
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
Peace Research: theory and practice
Peter Wallensteen
Pages: 297
Type: book
Index: B0001
Peter Wallensteen
Pages: 297
Type: book
Index: B0001
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
Peace Education: exploring ethical and philosophical foundations
@peacelibrary
@peacelibrary
Forwarded from کتابخانهی تخصصی مطالعات صلح
Peace Education: exploring ethical and philosophical foundations
James Page
Pages: 230
Index: B0002
James Page
Pages: 230
Index: B0002