برنامه_سمپوزیوم_صلح_بین_الملل.pdf
240.2 KB
برنامه و عناوین سخنرانی سخنرانان در سمپوزیوم صلح بین الملل. اول خرداد 1396
همبستگی ملّی؛ دستور کار پس از انتخابات
محمدامین قانعیراد
عضو هیات مدیره انجمن مطالعات صلح ایران
بعد از مدتی شور و شوق سیاسی در شهر بالاخره مردم با شرکت در انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری هم بر تمایز خود و هم بر همبستگی ملی خود تأکید کردند. منظور از شهر در اینجا همان معنای سیاسی شهر است که هر از چند گاه عرصه رقابتها و شوقهای انتخاباتی بوده و خود را برای «شدنی دیگر» آماده میکند و در این مسیر به انبوهی از امیدها و اشتیاقها و گفتوگوها وجدالها دامن میزند و همراه خود شادیها وگاه بیمها و امیدهایی را به بار میآورد.
در این میان برخی معتقد بودند که انتخابات در ایران فاقد معنای مشخصی است؛ آنان گویا تفاوتهای معنادار کاندیداها را احساس نمیکردند؛ اینان معتقد بودند هر گاه تفاوتهای معناداری نیز در زمینه برنامهها و شعارها احساس شود، بلافاصله بعد از انتخابات رنگ میبازد و بر خلاف گفتهها چیزی در کردارها تغییر نمیکند و به قولی «سخنها به کردار بازی بود.»
تداوم این احساس از این نظر نامطلوب است که آمیخته با «بیگانگی سیاسی» و احساس ناتوانی از ایجاد تغییر در سیاستها و راهبردها است. اگر این احساس در عرصه سیاست لانه کند آن را از یک فعالیت لذتبخش به یک تکلیف و مشقت تبدیل میکند و به همین دلیل مبنای محرکه سیاست دموکراتیک یعنی مردم را از آن میگیرد و به زوال سرمایه سیاسی بین مردم و دستگاه کشورداری میانجامد. یکی از وظایف دولت تازه مقابله با از خود بیگانگی سیاسی در بین مردم است که از طریق تقویت فرآیندهای تحزب و دامن زدن به گفتوگوهای اجتماعی در باره سیاست عمومی بدست میآید.
پس از یک دوره زمانی تأکید بر «تنور گرم انتخاباتی» گویا در این دوره برخی از افراد اصولگرا و نهادهای مسئول به این نتیجه رسیده بودند که به ویژه در کلانشهرها و دیگر مناطق شهری میتوان انتخابات را با مشارکت پایین تر، سردتر ولی از حیث نتیجه نهایی آن ایمنتر برگزار کرد. درک این گرایش از سوی مردم به ویژه ساکنان کلانشهرها حتی به تمایل آنان برای حضور در پای صندوقها افزود.
مشارکت گسترده مردم در یکی از حساسترین و جدیترین انتخابات چند دهه اخیر نشان داد که اهمیت فرصتهای انتخاباتی از طرف شهروندان ایرانی به رسمیت شناخته شده است. رفتار انتخاباتی یک رفتار آمیخته به بیم و امید برای تأثیرگذاری است. در دموکراسی هر کس بیش از یک رأی ندارد و از یک رأی هم بیشتر ندارد. شهروندان باید به حدود تأثیرگذاری خود بر عرصه سیاست آگاه باشند ودر عین حال به گونه هوشمندانه از این توانایی بیبدیل برای تغییر جامعه خود در سمت و سویی بهتر استفاده کنند.
هواداران روحانی از فرصت انتخاباتی برای دفاع از دستاوردهای دولت او همچون برجام و تنش زدایی از مناسبات بینالمللی استفاده کردند و حتی با رأی بالاتر از بار اول او را با انگیزه بیشتری به میدان کشور داری روانه کردند. اکنون همراهانِ منتقد روحانی نیز باید دلایل همراهی مشروط خود در فرآیندهای انتخاباتی را آشکار کنند. این انتخابات باید به مثابه فرصتی برای پالایش و ارتقای سطح سیاستگذاری در کشور تلقی گردد.
انتخابات فرصتی برای بازسازی انرژی اجتماعی و کارمایه سیاسی شهروندان وسیاستمداران جامعه فراهم ساخت. اهمیت انتخابات در این دوره فقط معطوف به نتیجه آن و پیروزی حسن روحانی نبود و خودِ فرآیندهای انتخاباتی از جمله کمپینها ومناظرههای انتخاباتی نیز از اهمیت برخوردار بودند. این فرآیندهای انتخاباتی در عین حال فرصتهای دستیابی به شیوههای مطلوب رقابت و مبارزه مدنی را نیز برای مردم و نمایندگان سیاسی آنان فراهم ساخت.
نهادینهسازی فرآیندهای انتخاباتی و افزودن اعتماد مردم به صندوقهای رأی میتواند به عنوان شاخص رشد وبلوغ سیاسی تلقی شود. نه تنها گروههای مختلف مردم باید در عین حفظ استقلال و تمایزهای خود به فرآیندهای اجتماعی حاصل از خرد جمعی تن بسپارند بلکه نهادهای بخش عمومی نیز بیش از همیشه باید بر لزوم شفاف سازی، ابهام زدایی و مدنی کردن بیشتر فرآیندهای انتخاباتی تأکید کنند.
اکنون بعد از یک دوره از گروهبندی مردم در پیرامون تب و تابهای انتخاباتی، با پیروزی حسن روحانی، فرآیند تازهای از انسجام و همبستگی ملّی آغاز میشود. رئیس جمهور روحانی که اکنون یک بار دیگر از جایگاه خود نزد گروههای مختلف مردم آگاه شده است، باید بار دیگر برنامههای خود را برای تحقق خواستههای ملت تدبیر کند. مسئولان و نهادهای دولت جدید باید بدانند که بستن پیمانی دموکراتیک با مردم ایجاب میکند که آنان ظرفیتهای خود را برای پاسخگویی هوشمندانه ومبتنی بر برنامههای حساب شده و پایدار به مطالبات مردم تقویت کنند.
محمدامین قانعیراد
عضو هیات مدیره انجمن مطالعات صلح ایران
بعد از مدتی شور و شوق سیاسی در شهر بالاخره مردم با شرکت در انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری هم بر تمایز خود و هم بر همبستگی ملی خود تأکید کردند. منظور از شهر در اینجا همان معنای سیاسی شهر است که هر از چند گاه عرصه رقابتها و شوقهای انتخاباتی بوده و خود را برای «شدنی دیگر» آماده میکند و در این مسیر به انبوهی از امیدها و اشتیاقها و گفتوگوها وجدالها دامن میزند و همراه خود شادیها وگاه بیمها و امیدهایی را به بار میآورد.
در این میان برخی معتقد بودند که انتخابات در ایران فاقد معنای مشخصی است؛ آنان گویا تفاوتهای معنادار کاندیداها را احساس نمیکردند؛ اینان معتقد بودند هر گاه تفاوتهای معناداری نیز در زمینه برنامهها و شعارها احساس شود، بلافاصله بعد از انتخابات رنگ میبازد و بر خلاف گفتهها چیزی در کردارها تغییر نمیکند و به قولی «سخنها به کردار بازی بود.»
تداوم این احساس از این نظر نامطلوب است که آمیخته با «بیگانگی سیاسی» و احساس ناتوانی از ایجاد تغییر در سیاستها و راهبردها است. اگر این احساس در عرصه سیاست لانه کند آن را از یک فعالیت لذتبخش به یک تکلیف و مشقت تبدیل میکند و به همین دلیل مبنای محرکه سیاست دموکراتیک یعنی مردم را از آن میگیرد و به زوال سرمایه سیاسی بین مردم و دستگاه کشورداری میانجامد. یکی از وظایف دولت تازه مقابله با از خود بیگانگی سیاسی در بین مردم است که از طریق تقویت فرآیندهای تحزب و دامن زدن به گفتوگوهای اجتماعی در باره سیاست عمومی بدست میآید.
پس از یک دوره زمانی تأکید بر «تنور گرم انتخاباتی» گویا در این دوره برخی از افراد اصولگرا و نهادهای مسئول به این نتیجه رسیده بودند که به ویژه در کلانشهرها و دیگر مناطق شهری میتوان انتخابات را با مشارکت پایین تر، سردتر ولی از حیث نتیجه نهایی آن ایمنتر برگزار کرد. درک این گرایش از سوی مردم به ویژه ساکنان کلانشهرها حتی به تمایل آنان برای حضور در پای صندوقها افزود.
مشارکت گسترده مردم در یکی از حساسترین و جدیترین انتخابات چند دهه اخیر نشان داد که اهمیت فرصتهای انتخاباتی از طرف شهروندان ایرانی به رسمیت شناخته شده است. رفتار انتخاباتی یک رفتار آمیخته به بیم و امید برای تأثیرگذاری است. در دموکراسی هر کس بیش از یک رأی ندارد و از یک رأی هم بیشتر ندارد. شهروندان باید به حدود تأثیرگذاری خود بر عرصه سیاست آگاه باشند ودر عین حال به گونه هوشمندانه از این توانایی بیبدیل برای تغییر جامعه خود در سمت و سویی بهتر استفاده کنند.
هواداران روحانی از فرصت انتخاباتی برای دفاع از دستاوردهای دولت او همچون برجام و تنش زدایی از مناسبات بینالمللی استفاده کردند و حتی با رأی بالاتر از بار اول او را با انگیزه بیشتری به میدان کشور داری روانه کردند. اکنون همراهانِ منتقد روحانی نیز باید دلایل همراهی مشروط خود در فرآیندهای انتخاباتی را آشکار کنند. این انتخابات باید به مثابه فرصتی برای پالایش و ارتقای سطح سیاستگذاری در کشور تلقی گردد.
انتخابات فرصتی برای بازسازی انرژی اجتماعی و کارمایه سیاسی شهروندان وسیاستمداران جامعه فراهم ساخت. اهمیت انتخابات در این دوره فقط معطوف به نتیجه آن و پیروزی حسن روحانی نبود و خودِ فرآیندهای انتخاباتی از جمله کمپینها ومناظرههای انتخاباتی نیز از اهمیت برخوردار بودند. این فرآیندهای انتخاباتی در عین حال فرصتهای دستیابی به شیوههای مطلوب رقابت و مبارزه مدنی را نیز برای مردم و نمایندگان سیاسی آنان فراهم ساخت.
نهادینهسازی فرآیندهای انتخاباتی و افزودن اعتماد مردم به صندوقهای رأی میتواند به عنوان شاخص رشد وبلوغ سیاسی تلقی شود. نه تنها گروههای مختلف مردم باید در عین حفظ استقلال و تمایزهای خود به فرآیندهای اجتماعی حاصل از خرد جمعی تن بسپارند بلکه نهادهای بخش عمومی نیز بیش از همیشه باید بر لزوم شفاف سازی، ابهام زدایی و مدنی کردن بیشتر فرآیندهای انتخاباتی تأکید کنند.
اکنون بعد از یک دوره از گروهبندی مردم در پیرامون تب و تابهای انتخاباتی، با پیروزی حسن روحانی، فرآیند تازهای از انسجام و همبستگی ملّی آغاز میشود. رئیس جمهور روحانی که اکنون یک بار دیگر از جایگاه خود نزد گروههای مختلف مردم آگاه شده است، باید بار دیگر برنامههای خود را برای تحقق خواستههای ملت تدبیر کند. مسئولان و نهادهای دولت جدید باید بدانند که بستن پیمانی دموکراتیک با مردم ایجاب میکند که آنان ظرفیتهای خود را برای پاسخگویی هوشمندانه ومبتنی بر برنامههای حساب شده و پایدار به مطالبات مردم تقویت کنند.
به دولتمردان دولت دوازدهم توصیه میشود که در این میان به ویژه تقویت زیرساختهای رفاهی و تأمین اجتماعی برای اقشار محروم و زحمتکش شهری و روستایی را در اولویت قرار دهند.
امید میرود که دولت دوم حسن روحانی بتواند- فراتر از عملکرد خود در دور اول- به تقویت فرآیندهای خرد ورزی و گفتوگویی از طریق افزایش مشارکت مردم و سازمانهای غیردولتی و فعالان جامعه مدنی در عرصههای تصمیم گیری،ارتقای شفافیت نهادها و کاهش فساد دستگاهها و سازمانهای بخش عمومی، تقویت شایسته سالاری و بهبود مدیریتها، کاهش حاکمیت شبه سازمانها وسازمانهای موازی، استقرار بیشتر مغزها و سرمایهها در کشور بپردازد و شرایط را برای یک جهش توسعهای پایدار و سازگار با الزامات زیست محیطی فراهم سازد.
*جامعهشناس
منبع: روزنامه ایران 31/02/1396
http://www.irna.ir/fa/News/82539263/
امید میرود که دولت دوم حسن روحانی بتواند- فراتر از عملکرد خود در دور اول- به تقویت فرآیندهای خرد ورزی و گفتوگویی از طریق افزایش مشارکت مردم و سازمانهای غیردولتی و فعالان جامعه مدنی در عرصههای تصمیم گیری،ارتقای شفافیت نهادها و کاهش فساد دستگاهها و سازمانهای بخش عمومی، تقویت شایسته سالاری و بهبود مدیریتها، کاهش حاکمیت شبه سازمانها وسازمانهای موازی، استقرار بیشتر مغزها و سرمایهها در کشور بپردازد و شرایط را برای یک جهش توسعهای پایدار و سازگار با الزامات زیست محیطی فراهم سازد.
*جامعهشناس
منبع: روزنامه ایران 31/02/1396
http://www.irna.ir/fa/News/82539263/
www.irna.ir
ایرنا - همبستگی ملّی؛ دستور کار پس از انتخابات- محمدامین قانعیراد*
بعد از مدتی شور و شوق سیاسی در شهر بالاخره مردم با شرکت در انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری هم بر تمایز خود و هم بر همبستگی ملی خود تأکید کردند. منظور از شهر در اینجا همان معنای سیاسی شهر است که هر از چند گاه عرصه رقابتها و شوقهای انتخاباتی بوده و خود…
سیاست، اقتصاد و مسائل توسعه در سایه خشونت
داگلاس نورث /جان جوزف والین / استیون ب. وب / باری آر. وینگاست
مترجمان: محمدحسین نعیمیپور محسن میردامادی
انتشارات روزنه
«سیاست، اقتصاد و مسائل توسعه در سایه خشونت» مجموعه نوشتارهایی به پژوهش یا گردآوری داگلاس نورث(۲۰۱۵-۱۹۲۰)، برنده جایزه نوبل اقتصاد، جان جوزف والین، استاد اقتصاد دانشگاه مریلند، استیون ب. وب، مشاور بانک جهانی و باری آر. وینگاست، پژوهشگر ارشد مؤسسۀ هوور در دانشگاه استنفورد است. نوشتارهای این کتاب، مجموعهای از مطالعات است که با پشتیبانی بانک جهانی انجام شده و گروهی از اقتصاددانان که به اقتصاددانان نهادگرا معروف هستند بخشهای گوناگون آن را تالیف کردهاند.
@ipsan
در بخشهایی از کتاب میخوانیم:
موفقیت در اقتصاد همانند توسعۀ سیاسی در درجۀ اول به بهبود نهادها بستگی دارد. این نکته در طول بیست سال گذشته به اجماعی در میان اقتصاددانان تبدیل شده است؛ در این سالها جهان شاهد نمونههای بسیاری از ناکامیها در توسعه بهرغم وفور سرمایه، منابع طبیعی و جمعیتهای تحصیلکرده بود؛ جمعیتهایی که در صورت عدم بهرهگیری صحیح نهادها از آنها یا دست به مهاجرت میزنند و یا راکد میمانند. اکنون پرسش این است که کدام نهادها مناسبند؟
برخی معتقدند کشورهای در حال توسعه میبایست از موفقترین و پردرآمدترین نهادهای اقتصادهای جهان، یعنی کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، الگوبرداری کنند. با این حال بیشتر کشورهای دارای درآمد متوسط و پایین، آمادگی بهرهگیری از اغلب نهادهای اروپای غربی یا آمریکای شمالی را ندارند، یا آنکه چنین نهادهایی اگر به این اقتصادهای با درآمد اندک یا متوسط منتقل شوند، کارکرد بسیار متفاوتی خواهند داشت.
@ipsan
رویکرد متعارف به مسائل توسعه بحث را با این فرضهای نئوکلاسیک آغاز میکند که هرگاه فرصتهای سودآور خود را آشکار سازند رشد اتفاق میافتد، مگر آنکه دخالت موانع سیاسی یا اجتماعی مانع از عملکرد بازارها شود. اما در بیشتر کشورهای در حال توسعه افراد و سازمانها بهمنظور جمعآوری ثروت و منابع، فعالانه دست به خشونت میزنند یا تهدید به استفاده از آن میکنند، و این در حالی است که خشونت باید مهار شود تا توسعه روی دهد.
در بسیاری از جوامع ظرفیت خشونتورزی نهان است؛ یعنی در اکثر سالها سازمانها عموماً از خشونت اجتناب میورزند، اما گاهی آن را ابزاری سودمند برای پیگیری اغراض خود مییابند. جوامعی که در سایۀ خشونت زندگی میکنند بخش اعظمی از تاریخ بشریت و اکثر جمعیت امروز جهان را تشکیل میدهند. ترتیبات اجتماعی با ایجاد انگیزه برای اشخاص قدرتمند جهت همکاری به جای نزاع مانع از توسل به زور میشوند.
منبع:
طاقچه / نزدیکترین کتابفروشی شهر
https://taaghche.ir/book/11338/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%8C-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA
داگلاس نورث /جان جوزف والین / استیون ب. وب / باری آر. وینگاست
مترجمان: محمدحسین نعیمیپور محسن میردامادی
انتشارات روزنه
«سیاست، اقتصاد و مسائل توسعه در سایه خشونت» مجموعه نوشتارهایی به پژوهش یا گردآوری داگلاس نورث(۲۰۱۵-۱۹۲۰)، برنده جایزه نوبل اقتصاد، جان جوزف والین، استاد اقتصاد دانشگاه مریلند، استیون ب. وب، مشاور بانک جهانی و باری آر. وینگاست، پژوهشگر ارشد مؤسسۀ هوور در دانشگاه استنفورد است. نوشتارهای این کتاب، مجموعهای از مطالعات است که با پشتیبانی بانک جهانی انجام شده و گروهی از اقتصاددانان که به اقتصاددانان نهادگرا معروف هستند بخشهای گوناگون آن را تالیف کردهاند.
@ipsan
در بخشهایی از کتاب میخوانیم:
موفقیت در اقتصاد همانند توسعۀ سیاسی در درجۀ اول به بهبود نهادها بستگی دارد. این نکته در طول بیست سال گذشته به اجماعی در میان اقتصاددانان تبدیل شده است؛ در این سالها جهان شاهد نمونههای بسیاری از ناکامیها در توسعه بهرغم وفور سرمایه، منابع طبیعی و جمعیتهای تحصیلکرده بود؛ جمعیتهایی که در صورت عدم بهرهگیری صحیح نهادها از آنها یا دست به مهاجرت میزنند و یا راکد میمانند. اکنون پرسش این است که کدام نهادها مناسبند؟
برخی معتقدند کشورهای در حال توسعه میبایست از موفقترین و پردرآمدترین نهادهای اقتصادهای جهان، یعنی کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، الگوبرداری کنند. با این حال بیشتر کشورهای دارای درآمد متوسط و پایین، آمادگی بهرهگیری از اغلب نهادهای اروپای غربی یا آمریکای شمالی را ندارند، یا آنکه چنین نهادهایی اگر به این اقتصادهای با درآمد اندک یا متوسط منتقل شوند، کارکرد بسیار متفاوتی خواهند داشت.
@ipsan
رویکرد متعارف به مسائل توسعه بحث را با این فرضهای نئوکلاسیک آغاز میکند که هرگاه فرصتهای سودآور خود را آشکار سازند رشد اتفاق میافتد، مگر آنکه دخالت موانع سیاسی یا اجتماعی مانع از عملکرد بازارها شود. اما در بیشتر کشورهای در حال توسعه افراد و سازمانها بهمنظور جمعآوری ثروت و منابع، فعالانه دست به خشونت میزنند یا تهدید به استفاده از آن میکنند، و این در حالی است که خشونت باید مهار شود تا توسعه روی دهد.
در بسیاری از جوامع ظرفیت خشونتورزی نهان است؛ یعنی در اکثر سالها سازمانها عموماً از خشونت اجتناب میورزند، اما گاهی آن را ابزاری سودمند برای پیگیری اغراض خود مییابند. جوامعی که در سایۀ خشونت زندگی میکنند بخش اعظمی از تاریخ بشریت و اکثر جمعیت امروز جهان را تشکیل میدهند. ترتیبات اجتماعی با ایجاد انگیزه برای اشخاص قدرتمند جهت همکاری به جای نزاع مانع از توسل به زور میشوند.
منبع:
طاقچه / نزدیکترین کتابفروشی شهر
https://taaghche.ir/book/11338/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%8C-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA
طاقچه
دانلود و خرید کتاب سیاست، اقتصاد و مسائل توسعه در سایه خشونت داگلاس نورث ترجمه محمدحسین نعیمیپور
کتاب سیاست، اقتصاد و مسائل توسعه در سایه خشونت نوشته داگلاس نورث و ترجمه محمدحسین نعیمیپور از انتشارات روزنه است. این کتاب را میتوانید از طاقچه با تخفیف خرید و دانلود کنید.
🔶 مساله صلح در ایران امروز🔶
سخنرانی: دکتر نعمت ا... فاضلی🌿
✅ 24 اردیبهشت ماه 96، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
🔵دکتر فاضلی در این سخنرانی، صلح را یک مفهوم اجتماعی و فرهنگی و هنجاری و یک حالت و وضعیت انسانی می داند و به این پرسش پاسخ می دهد که مساله صلح در ایران امروز چیست؟
✅ صلح از مفاهیم جدید در گفتمان فکری و فرهنگی جدید است که از سال های 1990 به بعد شکل گرفته است.
✅ صلح مفهومی برای اصلاح و بهبود زندگی اجتماعی و از پیشرفته ترین و متعالی ترین دستاوردهای اندیشه معاصر است.
✅ جنبش صلح، جنبشی است که مفاهیم مربوط به انسان را در مرکز توجه قرار می دهد و هدفش دفاع از انسانی است که توسط قدرت و بازار و ایدئولوژی و تکنولوژی به حاشیه رانده شده است.
@ipsan
✅ معنای مقابل صلح، جنگ نیست بلکه ناآرامی و خشونت است. 🌿
✅ صلح وضعیتی است که در آن فرصت به رسمیت شناختن همه منابع و ظرفیت های تاریخی و فرهنگی و اجتماعی را پیدا می کنیم.
🔻جامعه ناصلح، جامعه متعصب و بدون تسامحی است که تنوع فرهنگی را تحمل نمی کند.
🔻در وضعیت ناصلح، انسان و ارزش های اخلاقی به حاشیه رانده می شود و عدم تحمل و مدارا و تبعبض و نابرابری تبدیل به ارزش می شوند.
🔻صلح مفهومی برای مقاومت در برابر طرد اجتماعی و دفاع از فرهنگ انسانی است.
✅ فرهنگ صلح، فرهنگ گفتگو، توجه کردن به تفاوت ها و درک خود و دیگری است.
🔻صلح مفهومی انتقادی و رهایی بخش برای کمک به گروه های فرودست جامعه است. 🌿
✅ صلح مفهومی روان شناختی و آموزه ای فردی نیست بلکه شکلی از ساختار احساست است.
@ipsan
✅ مساله صلح در ایران معاصر چیست؟
🔻نظام دانایی و آرشیو دانش فقیر در رابطه با مفهوم صلح
🔻حرکت متناقض به سمت صلح و ناصلح بطور توامان
🔻ظهور اشکال جدید خشونت مانند مصرف افراطی علی رغم رفع اشکالی از خشونت ساختاری و نزاع ها.
🔻 عدم ایجاد حساسیت و بسیج منابع بسوی ایجاد صلح
✅ صلح نیازمند نظام آموزشی و سیاست گذاری فرهنگی است.
✅ ما باید به متون کلاسیک و میراث فرهنگی و ادبی و هنری و دینی اقوام و گروه های خود برگردیم تا از آن ها برای مقاوم کردن جامعه در برابر خشونت استفاده کنیم.🌿🌿
منبع: کانال تلگرامی دکتر نعمت ا... فاضلی
@DrNematallahFazeli
سخنرانی: دکتر نعمت ا... فاضلی🌿
✅ 24 اردیبهشت ماه 96، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
🔵دکتر فاضلی در این سخنرانی، صلح را یک مفهوم اجتماعی و فرهنگی و هنجاری و یک حالت و وضعیت انسانی می داند و به این پرسش پاسخ می دهد که مساله صلح در ایران امروز چیست؟
✅ صلح از مفاهیم جدید در گفتمان فکری و فرهنگی جدید است که از سال های 1990 به بعد شکل گرفته است.
✅ صلح مفهومی برای اصلاح و بهبود زندگی اجتماعی و از پیشرفته ترین و متعالی ترین دستاوردهای اندیشه معاصر است.
✅ جنبش صلح، جنبشی است که مفاهیم مربوط به انسان را در مرکز توجه قرار می دهد و هدفش دفاع از انسانی است که توسط قدرت و بازار و ایدئولوژی و تکنولوژی به حاشیه رانده شده است.
@ipsan
✅ معنای مقابل صلح، جنگ نیست بلکه ناآرامی و خشونت است. 🌿
✅ صلح وضعیتی است که در آن فرصت به رسمیت شناختن همه منابع و ظرفیت های تاریخی و فرهنگی و اجتماعی را پیدا می کنیم.
🔻جامعه ناصلح، جامعه متعصب و بدون تسامحی است که تنوع فرهنگی را تحمل نمی کند.
🔻در وضعیت ناصلح، انسان و ارزش های اخلاقی به حاشیه رانده می شود و عدم تحمل و مدارا و تبعبض و نابرابری تبدیل به ارزش می شوند.
🔻صلح مفهومی برای مقاومت در برابر طرد اجتماعی و دفاع از فرهنگ انسانی است.
✅ فرهنگ صلح، فرهنگ گفتگو، توجه کردن به تفاوت ها و درک خود و دیگری است.
🔻صلح مفهومی انتقادی و رهایی بخش برای کمک به گروه های فرودست جامعه است. 🌿
✅ صلح مفهومی روان شناختی و آموزه ای فردی نیست بلکه شکلی از ساختار احساست است.
@ipsan
✅ مساله صلح در ایران معاصر چیست؟
🔻نظام دانایی و آرشیو دانش فقیر در رابطه با مفهوم صلح
🔻حرکت متناقض به سمت صلح و ناصلح بطور توامان
🔻ظهور اشکال جدید خشونت مانند مصرف افراطی علی رغم رفع اشکالی از خشونت ساختاری و نزاع ها.
🔻 عدم ایجاد حساسیت و بسیج منابع بسوی ایجاد صلح
✅ صلح نیازمند نظام آموزشی و سیاست گذاری فرهنگی است.
✅ ما باید به متون کلاسیک و میراث فرهنگی و ادبی و هنری و دینی اقوام و گروه های خود برگردیم تا از آن ها برای مقاوم کردن جامعه در برابر خشونت استفاده کنیم.🌿🌿
منبع: کانال تلگرامی دکتر نعمت ا... فاضلی
@DrNematallahFazeli
برگزاری دومین جلسه کارگروه زنان و صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران
عصر سه شنبه دوم خرداد 1396
دفتر انجمن
«کارگروه زنان و صلح» انجمن علمی مطالعات صلح ایران دومین جلسه خود را در عصر روز سه شنبه دوم خرداد ماه ۱۳۹۶ در دفتر انجمن برگزار کرد.
این جلسه با حضور دکتر اکرم قدیمی، دکتر محبوبه پاکنیا، دکتر مریم افشاری، دکتر زهره پوستینچی، دکتر مجتبی مقصودی و ندا حاجیوثوق تشکیل شد. در این جلسه ضمن پیگیری و گفتگو پیرامون مصوبات جلسه اول، موضوعات زیر مورد تبادل نظر واقع و توافقات زیر حاصل شد:🌿
@ipsan
- افزایش اعضاء هیات مدیره کارگروه با بررسی بیشتر رزومه افراد شاخص در حوزه صلح؛
- اظهار نظر اولیه نسبت به کم و کیف کتاب های پیشنهادی برای برگزاری جلسات نقد و بررسی کتاب که موکول به بررسی بیشتر این آثار شد.
- پیش بینی تهیه "کتابشناسی زن و صلح" در برنامه های آتی کارگروه با توجه به خلاهای جدی در این حوزه؛
- شناسایی ظرفیتهای نهادهای مردمی در حوزه صلح و زنان و برگزاری نشست ها و جلسات سخنرانی؛
- طرح بحث در باره ظرفیت های حوزه فیلم و سینما در ارتباط زنان و صلح؛ با تمهید نمایش عمومی برخی از آثار فاخر و برگزاری جلسات نقد و بررسی فیلم با حضور عوامل تولید آن؛
- با توجه به وجود برخی ابهامات، برگزاری همایش و یا نشستی در ارتباط با حدود و ثغور صلح و نقش زنان در آن؛
- پیشبینی پنل تخصصی در حوزه زنان و صلح در همایش "زن، صلح و محیط زیست" که در هفته ترویج علم، در آبان ماه 1396 توسط انجمن ترویج علم برگزار خواهد شد.🌿
گزارش از: ندا حاجی وثوق
@ipsan
عصر سه شنبه دوم خرداد 1396
دفتر انجمن
«کارگروه زنان و صلح» انجمن علمی مطالعات صلح ایران دومین جلسه خود را در عصر روز سه شنبه دوم خرداد ماه ۱۳۹۶ در دفتر انجمن برگزار کرد.
این جلسه با حضور دکتر اکرم قدیمی، دکتر محبوبه پاکنیا، دکتر مریم افشاری، دکتر زهره پوستینچی، دکتر مجتبی مقصودی و ندا حاجیوثوق تشکیل شد. در این جلسه ضمن پیگیری و گفتگو پیرامون مصوبات جلسه اول، موضوعات زیر مورد تبادل نظر واقع و توافقات زیر حاصل شد:🌿
@ipsan
- افزایش اعضاء هیات مدیره کارگروه با بررسی بیشتر رزومه افراد شاخص در حوزه صلح؛
- اظهار نظر اولیه نسبت به کم و کیف کتاب های پیشنهادی برای برگزاری جلسات نقد و بررسی کتاب که موکول به بررسی بیشتر این آثار شد.
- پیش بینی تهیه "کتابشناسی زن و صلح" در برنامه های آتی کارگروه با توجه به خلاهای جدی در این حوزه؛
- شناسایی ظرفیتهای نهادهای مردمی در حوزه صلح و زنان و برگزاری نشست ها و جلسات سخنرانی؛
- طرح بحث در باره ظرفیت های حوزه فیلم و سینما در ارتباط زنان و صلح؛ با تمهید نمایش عمومی برخی از آثار فاخر و برگزاری جلسات نقد و بررسی فیلم با حضور عوامل تولید آن؛
- با توجه به وجود برخی ابهامات، برگزاری همایش و یا نشستی در ارتباط با حدود و ثغور صلح و نقش زنان در آن؛
- پیشبینی پنل تخصصی در حوزه زنان و صلح در همایش "زن، صلح و محیط زیست" که در هفته ترویج علم، در آبان ماه 1396 توسط انجمن ترویج علم برگزار خواهد شد.🌿
گزارش از: ندا حاجی وثوق
@ipsan
فراخوان مشارکت علمی برای:
همایش ملی «آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران »
به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، این مرکز با همکاری دستگاههای اجرایی، همایش ملی «آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران» را در تاریخ 24 مهرماه سال جاری برگزار میکند.
@ipsan
هدف از برگزاری همایش«آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران» ایجاد فضای گفتگو و تبادل نظر میان صاحبنظران و محققین دانشگاهی و دستگاه های اجرایی و نهادهای مدنی در حوزه اقامت و تابعیت، نقد وارزیابی سیاست های اقامت و تابعیت در جمهوری اسلامی ایران، شناسایی اصول، مبانی و رویکرد حاکم بر ساماندهی اتباع خارجی بر اساس مولفه های اسلامی – ایرانی، کمک به پیگیری منافع ملی از طریق تقویت روند جذب و تسهیل امور اتباع خارجی به جای فرایند دفع و تحدید آنها و تدوین اصول سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران در حوزه اتباع خارجی است.
@ipsan
محورهای همایش:
1) نقد و ارزیابی قوانین و مقررات با محوریت مسائل و مشکلات پیش روی فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی، فرزندان اتباع خارجی متولد در ایران، افراد دارای تابعیت مضاعف و افراد بی تابعیت در ایران؛
2)حقوق شهروندی و مسائل و مشکلات اتباع خارجی در ایران؛
3)بایسته های سیاستگذاری و مدیریت جامع اتباع خارجی در ایران با محوریت امکان سنجی تاسیس سازمان ملی مهاجرت، ساماندهی اقامت اتباع خارجی در ایران و ساماندهی اشتغال اتباع خارجی است.
مهلت ارسال چکیده مقالات به همایش ملی «آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران» تا تاریخ 1396/4/7 و تاریخ ارسال اصل مقالات 1396/6/7 خواهد بود.
@ipsan
علاقمندان می توانند چکیده مقالات را به پست الکترونیکی hamayesh @ majles . ir ارسال نمایند و جهت کسب اطلاعات بیشتر به آدرس اینترنتی rc.majlis.ir/hamayesh مراجعه کرده یا با شماره 83357300- 021 تماس حاصل نمایند.
آدرس خبر:
http://rc.majlis.ir/hamayesh
همایش ملی «آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران »
به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، این مرکز با همکاری دستگاههای اجرایی، همایش ملی «آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران» را در تاریخ 24 مهرماه سال جاری برگزار میکند.
@ipsan
هدف از برگزاری همایش«آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران» ایجاد فضای گفتگو و تبادل نظر میان صاحبنظران و محققین دانشگاهی و دستگاه های اجرایی و نهادهای مدنی در حوزه اقامت و تابعیت، نقد وارزیابی سیاست های اقامت و تابعیت در جمهوری اسلامی ایران، شناسایی اصول، مبانی و رویکرد حاکم بر ساماندهی اتباع خارجی بر اساس مولفه های اسلامی – ایرانی، کمک به پیگیری منافع ملی از طریق تقویت روند جذب و تسهیل امور اتباع خارجی به جای فرایند دفع و تحدید آنها و تدوین اصول سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران در حوزه اتباع خارجی است.
@ipsan
محورهای همایش:
1) نقد و ارزیابی قوانین و مقررات با محوریت مسائل و مشکلات پیش روی فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی، فرزندان اتباع خارجی متولد در ایران، افراد دارای تابعیت مضاعف و افراد بی تابعیت در ایران؛
2)حقوق شهروندی و مسائل و مشکلات اتباع خارجی در ایران؛
3)بایسته های سیاستگذاری و مدیریت جامع اتباع خارجی در ایران با محوریت امکان سنجی تاسیس سازمان ملی مهاجرت، ساماندهی اقامت اتباع خارجی در ایران و ساماندهی اشتغال اتباع خارجی است.
مهلت ارسال چکیده مقالات به همایش ملی «آسیب شناسی سیاستگذاری اقامت و تابعیت در ایران» تا تاریخ 1396/4/7 و تاریخ ارسال اصل مقالات 1396/6/7 خواهد بود.
@ipsan
علاقمندان می توانند چکیده مقالات را به پست الکترونیکی hamayesh @ majles . ir ارسال نمایند و جهت کسب اطلاعات بیشتر به آدرس اینترنتی rc.majlis.ir/hamayesh مراجعه کرده یا با شماره 83357300- 021 تماس حاصل نمایند.
آدرس خبر:
http://rc.majlis.ir/hamayesh
rc.majlis.ir
مرکز پژوهشها - برگ نخست
مجلس شورای اسلامی از نخستين دوره، برای كارشناسی طرحها و لوايح، از مشورت موردی كارشناسان استفاده ميكرد. در عين حال، اساس كار برفهم شخصی و توان علمی خود نمايندگان متكی بود؛ لكن از اواخر سال 1371 به دستور هيأت رئيسه محترم مجلس، نهادی مستقل، دائمی و سازمان…
دعوت به حضور در نشست
" صلح ، خلیج فارس مناسبات منطقه ای و جهانی "
گروه جامعهشناسی صلح با مشارکت گروه جامعهشناسی سیاسی، انجمن علمی مطالعات صلح ایران، انجمن علوم سیاسی ایران و خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار میکند:
"صلح، خلیج فارس مناسبات منطقه ای و جهانی "
سخنرانان :
• دکتر بیژن عبدالکریمی (عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد)
• دکتر سید جواد میری( هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)
دکتر محمد سالارکسرایی(هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی )
دکترمحمدفرازمند (معاون خلیج فارس وزارت خارجه)
دکترمحمد جواد حق شناس (هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی)
دکتر سید جوادصالحی (هیئت علمی دانشگاه شیراز)
زمان: چهارشنبه 10خردادماه ۹۶ ساعت 16الی 19
مکان: خیابان ویلا( استاد نجات اللهی)، نبش خیابان ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی. سالن حافظ.
http://uupload.ir/files/7ho2_photo_2017-05-25_20-12-47.jpg
" صلح ، خلیج فارس مناسبات منطقه ای و جهانی "
گروه جامعهشناسی صلح با مشارکت گروه جامعهشناسی سیاسی، انجمن علمی مطالعات صلح ایران، انجمن علوم سیاسی ایران و خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار میکند:
"صلح، خلیج فارس مناسبات منطقه ای و جهانی "
سخنرانان :
• دکتر بیژن عبدالکریمی (عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد)
• دکتر سید جواد میری( هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)
دکتر محمد سالارکسرایی(هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی )
دکترمحمدفرازمند (معاون خلیج فارس وزارت خارجه)
دکترمحمد جواد حق شناس (هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی)
دکتر سید جوادصالحی (هیئت علمی دانشگاه شیراز)
زمان: چهارشنبه 10خردادماه ۹۶ ساعت 16الی 19
مکان: خیابان ویلا( استاد نجات اللهی)، نبش خیابان ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی. سالن حافظ.
http://uupload.ir/files/7ho2_photo_2017-05-25_20-12-47.jpg
تجهزات نظامي زيبا نمی تواند باعث صلح در خاورمیانه شود.
مقاله محمد جواد ظریف در نیویورک تایمز:
وزير امور خارجه کشورمان در شماره دیروز نيويورك تايمز، يادداشتي با عنوان "تجهزات نظامي زيبا باعث صلح در خاورمیانه نمی شود" منتشر كرد.
دکتر محمدجواد ظریف در یادداشتی که در شماره دیروز نیویورکتایمز منتشر شد، به سفر اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا به برخی از کشورهای عربی خلیج فارس و اظهارات او هنگام عقد قراردادهای تسلیحاتی با سران این کشورها پرداخته است.
@ipsan
در حالی که آقای ترامپ پس از امضای یک قرارداد تاریخی تسلیحاتی، میهمان قصرهای خانواده سلطنتی سعودی بود، مردم ایران نتیجه یک انتخابات واقعی و چالشی را جشن میگرفتند. انتخابات عزم رایدهندگان ایرانی برای ادامه مسیر میانه روی و تعامل سازنده بر اساس احترام متقابل را نشان داد مسیری که توافق هسته ای 2015 را میسر نمود.
اگر کارایی روش های قبلی ملاکی برای موفقیت در آینده باشد، 110 میلیارد دلار دیگر برای سلاح، ، نه "بار هزینه های اضافی را از دوش واشنگتن برخواهد داشت" و نه "به امنیت دراز مدت عربستان" — آنگونه که وزارت امور خارجه آمریکا ادعا می کند — کمکی خواهد کرد. آخرین باری که سعودی ها چنین مبلغ هنگفتی را هزینه کردند، بیش از 70 میلیارد دلار به صدام حسین برای تسلیح وی در تجاوز به ایران در دهه هشتاد میلادی پرداخت کردند: ولی ببینید نتیجه این کار برای دنیا و خود آنها چه بود.
بنابراین در خوشبینانه ترین حالت، آقای ترامپ مشغول اخاذی و دوشیدن همسایگان سعودی ماست، آن هم از پولی که در واقع قادر به پرداخت آن نیستند. در بدبینانه ترین حالت هم، وی آمریکا را به مزدور سعودی ها در خاورمیانه تبدیل خواهد کرد- زشتی این حالت زمانی مشخص تر می شود که بدانیم 15 نفر از هواپیماربایان یازده سپتامبر از اتباع سعودی بوده اند. آنگونه که از سرکوب مردم در عربستان درست قبل از سفر آقای ترامپ و همینطور حمله مرگبار رژیم بحرین به اعتراض مردمی در این کشور بلافاصله بعد از این سفر مشخص می شود، حکام مستبد منطقه این حس را پیدا کرده اند که یک چک سفید امضا گرفته اند تا تمامی اعتراضات مسالمت آمیز باقیمانده را سرکوب نمایند.
@ipsan
به عبارت دیگر، اتفاقات بسیاری بدی در این بخش از جهان در حال رخ دادن است.
برای جلوگیری از گسترش بیشتر مصیبت تروریسم و افراطی گری خشونت بار، رهبران مسئول در پایتخت های منطقه و سایر کشورهای جهان باید به فوریت اقدام کنند و گام های جدی برای مقابله با این خطرهای فوری بردارند. صرف نظر از رقص های شمشیر و مهمانی های تشریفاتی، تضادهای بنیادینی در منطقه وجود دارد که باید به آنها رسیدگی کرد.
در یمن، عربستان سعودی به شبه نظامیان حوثی حمله می کند که خود را به عنوان تواناترین نیروی مقابله با القاعده شبه جزیره عربستان(AQAP)، مرگبارترین گروه شبکه جهانی تروریسم در حال حاضر، به اثبات رسانده است. پشتیبانان غربی ائتلاف تحت رهبری سعودی، انگیزه خود را حمایت از "دموکراسی" می خوانند، در حالی که همین مفهوم هم در ریاض و هم در نزد سایر متحدان عرب آمریکا طرفداران اندکی دارد.🌿
تراژدی یمن متاسفانه در سوریه نیز تکرار می شود. در آنجا هم نیروهایی که در خطوط مقدم مبارزه با افراط گرایان وهابی هستند، همزمان با سیاست ضد تروریسم کشورها غربی هم تهدید می شوند؛ سیاستی که اغلب بصورت سلیقه ای دوستان و دشمنانش را انتخاب می کند.
@ipsan
بگذارید واضح تر بگویم: آنچه آقای ترامپ"انبوه تجهیزات نظامی زیبا" خواند، مردابی را که گنداب تروریسم و افراطی گری ستیزه جویانه ایجاد کرده اند، تخلیه نخواهد کرد. نه "زنجیرهای طلا" و نه "گوی های درخشان" یک راه حل جادویی برای چالش های اجتماعی- اقتصادی و سیاسی که منشا افراط گرایی هستند، ارائه نمی کنند. چیزی که موثر خواهد بود تلاشی واقعی برای ایجاد تعاملی فراگیر میان قدرت های منطقه ای مبتنی بر یک سیاست همزیستی و پذیرش بی ثمر بودن راه حل های نظامی است.
در حالی که عربستان سعودی میلیون ها به صورت بی حساب هزینه ترویج ایران هراسی می کند تا اذهان را از صادرات جهانی خود یعنی وهابیت - که ایدئولوژی افراطی القاعده، داعش و هر گروه تروریستی ویرانگر دیگری از کراچی تا منچستر است – منحرف سازد، ایران به قربانیان افراط گرایی در عراق و سوریه کمک می کند. ایران ضمن کمک به حفظ بغداد و دمشق از تصرف داعش، فعالانه از راه حل سیاسی برای بحران های هر دو کشور حمایت کرده است.
مقاله محمد جواد ظریف در نیویورک تایمز:
وزير امور خارجه کشورمان در شماره دیروز نيويورك تايمز، يادداشتي با عنوان "تجهزات نظامي زيبا باعث صلح در خاورمیانه نمی شود" منتشر كرد.
دکتر محمدجواد ظریف در یادداشتی که در شماره دیروز نیویورکتایمز منتشر شد، به سفر اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا به برخی از کشورهای عربی خلیج فارس و اظهارات او هنگام عقد قراردادهای تسلیحاتی با سران این کشورها پرداخته است.
@ipsan
در حالی که آقای ترامپ پس از امضای یک قرارداد تاریخی تسلیحاتی، میهمان قصرهای خانواده سلطنتی سعودی بود، مردم ایران نتیجه یک انتخابات واقعی و چالشی را جشن میگرفتند. انتخابات عزم رایدهندگان ایرانی برای ادامه مسیر میانه روی و تعامل سازنده بر اساس احترام متقابل را نشان داد مسیری که توافق هسته ای 2015 را میسر نمود.
اگر کارایی روش های قبلی ملاکی برای موفقیت در آینده باشد، 110 میلیارد دلار دیگر برای سلاح، ، نه "بار هزینه های اضافی را از دوش واشنگتن برخواهد داشت" و نه "به امنیت دراز مدت عربستان" — آنگونه که وزارت امور خارجه آمریکا ادعا می کند — کمکی خواهد کرد. آخرین باری که سعودی ها چنین مبلغ هنگفتی را هزینه کردند، بیش از 70 میلیارد دلار به صدام حسین برای تسلیح وی در تجاوز به ایران در دهه هشتاد میلادی پرداخت کردند: ولی ببینید نتیجه این کار برای دنیا و خود آنها چه بود.
بنابراین در خوشبینانه ترین حالت، آقای ترامپ مشغول اخاذی و دوشیدن همسایگان سعودی ماست، آن هم از پولی که در واقع قادر به پرداخت آن نیستند. در بدبینانه ترین حالت هم، وی آمریکا را به مزدور سعودی ها در خاورمیانه تبدیل خواهد کرد- زشتی این حالت زمانی مشخص تر می شود که بدانیم 15 نفر از هواپیماربایان یازده سپتامبر از اتباع سعودی بوده اند. آنگونه که از سرکوب مردم در عربستان درست قبل از سفر آقای ترامپ و همینطور حمله مرگبار رژیم بحرین به اعتراض مردمی در این کشور بلافاصله بعد از این سفر مشخص می شود، حکام مستبد منطقه این حس را پیدا کرده اند که یک چک سفید امضا گرفته اند تا تمامی اعتراضات مسالمت آمیز باقیمانده را سرکوب نمایند.
@ipsan
به عبارت دیگر، اتفاقات بسیاری بدی در این بخش از جهان در حال رخ دادن است.
برای جلوگیری از گسترش بیشتر مصیبت تروریسم و افراطی گری خشونت بار، رهبران مسئول در پایتخت های منطقه و سایر کشورهای جهان باید به فوریت اقدام کنند و گام های جدی برای مقابله با این خطرهای فوری بردارند. صرف نظر از رقص های شمشیر و مهمانی های تشریفاتی، تضادهای بنیادینی در منطقه وجود دارد که باید به آنها رسیدگی کرد.
در یمن، عربستان سعودی به شبه نظامیان حوثی حمله می کند که خود را به عنوان تواناترین نیروی مقابله با القاعده شبه جزیره عربستان(AQAP)، مرگبارترین گروه شبکه جهانی تروریسم در حال حاضر، به اثبات رسانده است. پشتیبانان غربی ائتلاف تحت رهبری سعودی، انگیزه خود را حمایت از "دموکراسی" می خوانند، در حالی که همین مفهوم هم در ریاض و هم در نزد سایر متحدان عرب آمریکا طرفداران اندکی دارد.🌿
تراژدی یمن متاسفانه در سوریه نیز تکرار می شود. در آنجا هم نیروهایی که در خطوط مقدم مبارزه با افراط گرایان وهابی هستند، همزمان با سیاست ضد تروریسم کشورها غربی هم تهدید می شوند؛ سیاستی که اغلب بصورت سلیقه ای دوستان و دشمنانش را انتخاب می کند.
@ipsan
بگذارید واضح تر بگویم: آنچه آقای ترامپ"انبوه تجهیزات نظامی زیبا" خواند، مردابی را که گنداب تروریسم و افراطی گری ستیزه جویانه ایجاد کرده اند، تخلیه نخواهد کرد. نه "زنجیرهای طلا" و نه "گوی های درخشان" یک راه حل جادویی برای چالش های اجتماعی- اقتصادی و سیاسی که منشا افراط گرایی هستند، ارائه نمی کنند. چیزی که موثر خواهد بود تلاشی واقعی برای ایجاد تعاملی فراگیر میان قدرت های منطقه ای مبتنی بر یک سیاست همزیستی و پذیرش بی ثمر بودن راه حل های نظامی است.
در حالی که عربستان سعودی میلیون ها به صورت بی حساب هزینه ترویج ایران هراسی می کند تا اذهان را از صادرات جهانی خود یعنی وهابیت - که ایدئولوژی افراطی القاعده، داعش و هر گروه تروریستی ویرانگر دیگری از کراچی تا منچستر است – منحرف سازد، ایران به قربانیان افراط گرایی در عراق و سوریه کمک می کند. ایران ضمن کمک به حفظ بغداد و دمشق از تصرف داعش، فعالانه از راه حل سیاسی برای بحران های هر دو کشور حمایت کرده است.