نمایشگاه عکس «پل فرهنگی»

عکسهایی که دکتر بهرام امیراحمدیان، مدیر گروه صلح و وحدت ملی انجمن علمی مطالعات صلح ایران، در سفر به کشورهای منطقه اکو گرفته اند.

در این نمایشگاه عکس هایی از افغانستان، ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قزاقستان، قرقیزستان، آذربایجان وجود دارد.

پیشتر چندین نمایشگاه تخصصی عکسهای آثار معماری ایران در اوراسیا و تحت عنوان «بوی جوی مولیان» در دانشگاههای تبریز، کرمان، شیراز و در مجموعه شیخ صفی الدینی اردبیلی در اردبیل، در چندین فرهنگسرا در تهران به نمایش گذاشته شده است.

https://t.me/ipsan

یادداشت های صلح ۱

دفاع از ایران، دفاع از صلح است!

جواد رنجبر درخشیلر
نایب رییس انجمن علمی مطالعات صلح ایران

صلح امری تاسیسی است. برای تحقق آن ده ها مولفه را باید مسئولانه در نظر گرفت و متحول کرد تا به صلح به عنوان ایده ای متعالی اما شکننده برسیم.
صلح متداول و خودانگیخته نیست. مهم ترین عامل امتناع آن، شرهایی است که در طول تاریخ بر مبانیی ایدئولوژیک سر برآورده اند.
ایران به عنوان دولتی کهن و استثنایی همواره در برابر این شرور قرار داشته است؛ صهیونیسم از جمله آنهاست.
در چهار دهه ی گذشته رویارویی صهیونیسم و ایران که به دلیل برخی سیاست های اشتباه در داخل به رویارویی جمهوری اسلامی و اسراییل فرو کاسته شده، به بحرانی جدی تبدیل شده است.
اگر پرده های ایدئولوژی و اشتباهات سیاسی و عوام گرایی را پس بزنیم مقاومت ایران ‌در برابر تجاوزهای وحشیانه اسراییل چون امری ملی پدیدار خواهد شد.
امر ملی مبانی و روش های استراتژیک و تاکتیکی ویژه ای بر مبنای خرد ایرانی می طلبد تا سامان پذیرد.
با در نظر گرفتن این مولفه ی مهم که امر ملی در ایران معطوف به صلح است می توان چند گزاره را در توضیح آنچه امروز بین ایران و اسراییل می گذرد گفت.
نخستین گزاره این است که هر نوع برتری احتمالی اسراییل در منطقه به آزادی و امنیت و صلح منجر نخواهد شد. بی تردید اسراییل در پی افزایش تنش ها و جنگ های داخلی در کشورهای منطقه است. ژئوپلتیک غرب آسیا رقیب صهیونیسم است. هر آتشی که در منطقه برافروخته شود به سود اسراییل است. بنابراین دفاع از ایران در این مقطع مهم تاریخی دفاع از صلح است.
دومین نکته مهم این است که تبلیغات در برابر شر کافی نیست. ترکیب پیچیده ای از توانایی های نظامی و سیاسی و اطلاعاتی و امنیتی ضروری است. همه ی این مولفه ها در ایران در ترکیبی بر مبنای صلح استوار است. مهار قوم گرایی و تجزیه طلبی که بی تردید اساسی استعماری و صهیونیستی دارد جزو اولویت هاست.
سومین گزاره تبیینی است از پیچیدگی صلح به این معنا که تحقق صلح به اقدام های بنیادین و عمیق نیاز دارد.
روحیه ی بالا و همبستگی ملی بی نظیر ایرانیان را برخی تردیدها و حمایت های خائنانه از اسراییل مخدوش می کند. در این بحران معنایی و اندیشه ای دو راه اصلی حفظ صلح یعنی «برقراری صلح» و «تثبیت صلح» باید در دستور کار قرار گیرد. کاستن از برخی سیاست های اشتباه‌ و فساد و ناکارآمدی ها و تبیین امر ملی به عنوان ارزشی بنیادین به حفظ صلح از راه برتری در برابر شر مطلق تاریخی می انجامد.
بحران ها فرصت هایی طلایی برای بهبود و تحول هستند. از دل بحران فعلی تجاوز وحشیانه اسراییل می توان به تقویت روحیه ی ملی و قدرت ملی راهی باز کرد بر مبنای صلح. تحقق آن سخت و نیازمند فداکاری، اما ممکن است. دو هزار سال تجربه ی تاریخی بازسازی ایران پس از تقابل با شرور تاریخی پشتوانه ی آن است.

https://t.me/ipsan

یادداشت های صلح ۲

فرق این جنگ و آن جنگ

محمد منصورنژاد
مدیر گروه دین پژوهی انجمن علمی مطالعات صلح ایران

کم نیستند کسانی که ایام دفاع مقدس را تجربه کردند و حتی خود در صحنه نبرد حضور داشتند. از این رو تا اسم جنگ با اسراییل می آید، ممکن است حس و حال ان دوران برایشان زنده شود. اجمالا اما آن قدر تفاوت آن جنگ و این جنگ زیاد ست که از باب تغلیب می توان گفت، دو دنیای متفاوت از جمله از جهات زیرند:

۱. در نبرد با عراق، با همسایه غربی می جنگیدیم و هم مرز بودیم و اکنون میان ما و اسراییل دو کشور فاصله است.

۲. با عراق امکان نبرد زمینی و تن به تن داشتیم. پس نیروی زمینی نقش محوری می توانست ایفا کند و اعزام نیروهای گسترده بسیج و... سرنوشت جنگ را رقم می زد.. اما در نبرد با اسراییل نیروی زمینی سهم بسیار ناچیز دارد و جنگ هوایی محوریت داشته و نیروی زمینی و نیروی انسانی رزمنده، نقش محوری ندارد.

۳. در جنگ با عراق دانش کلاسیک جنگ زمینی (شیوه نبرد تانکها، نفربرها، نفرات و...) بسیار کاربرد داشت، اما در جنگ با اسراییل تجهیزات نوین هوایی (به ویژه موشک و پهپاد) نقش مهم دارد. به عبارت دیگر، امروزه در حقیقت به جای جنگ بین نیروی انسانی، جنگ بین تکنولوژی ها و اصحاب فناوری های نوین نظامی و امنیتی است و قدرت برتر بر اساس این سنخ امکانات، سنجیده می شود. همین تکنولژی های پیچیده، امکان نبرد چند لایه در دوران جدید را بالا برده اند.

۴.در جنگ با عراق به جهت تحرک فرماندهان و تجهیزات پایین شناسایی، نیروهای ارشد به سهولت در معرض تهدید نبودند، اما در جنگ با اسراییل چون محل استقرار نیروهای کیفی حدودا ثابت و از قبل شناسایی شده است، نخبگان راحتتر در معرض تهدیدند.

۵.در جنگ با عراق با تثبیت نیروها، امکان پدافند نیروهای خودی بالا می رفت، ولی در نبرد با اسراییل برای پدافند در برابر موشکها، هواپیماها و پهپادها، تجهیزات بسیار پیشرفته نیاز است، وگرنه تاسیسات نظامی و امنیتی و اقتصادی به سهولت آسیب می بینند.

۶.گر چه در هر دو جنگ نقش داده و اطلاعات مهم بود، اما اطلاعاتی که در جنگ عراق، از طریق نیروی انسانی و احیانا عکس های هوایی به دست می آمد، با داده های بسیار دقیق و تفصیلی با فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی امروزه قابل قیاس نیست. به همین جهت گاه سوژه ای با مشخصات بسیار دقیق مثلا در کنج خانه ای، به تنهایی! ترور می شود.

۷. هزینه های مادی جنگ ایران و عراق با نبرد امروز هم متفاوت است. در جنگ تازه و امروزین، ظرف مدت بسیار کوتاهی (مثلا چند ساعت!) خسارت میلیاردها دلاری وارد می آید. اگر کشتار نیروی انسانی از اهداف باشد، هم لطمات بسیار سنگین تر از چند دهه پیش است.

۸.در جنگ امروزین، خلاف نبرد با عراق، نقش رسانه ها و عملیات رسانه ای فوق العاده مهم است. گاه به جای جنگ واقعی، نبرد رسانه ای سخن اول را می زند و سرنوشت جنگ را تعیین می کند. به همین جهت در اطاق جنگ، باید کارشناسان غیر نظامی هم حضور موثر داشته باشند.

۹. در نهایت با ملاحظه نکات یاد شده، که تنها برخی مولفه های جنگ و قدرت هستند و بر اساس برآیند کار، باید تصمیم گرفت که ادامه جنگ تا کجا لازم است؟ و از بین دو گزینه مذاکره، سازش و نبرد، در مجموع کدام و در چه مقطع برای کشور و ملت سودمندتر است؟

https://t.me/ipsan

بیانیه انجمن علمی مطالعات صلح ایران در محکومیت حمله های رژیم اسراییل به ایران


چون ایران نباشد تن من مباد

انجمن علمی مطالعات صلح ایران، به نمایندگی از استادان، پژوهشگران و فعالان حوزه صلح، ضمن پایبندی به اصول گفت‌وگو و همزیستی مسالمت‌آمیز ملل، با نگرانی عمیق و تأسف فراوان حملات نظامی اخیر رژیم اسرائیل به خاک ایران را به شدت محکوم می کند. این اقدام تجاوزکارانه که آشکارا ناقض اصل بنیادین حاکمیت ملی دولت‌ها در حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد است، نه‌تنها ثبات منطقه‌ای را به خطر انداخته بلکه به پیکره نظم حقوقی و اخلاقی جهان آسیب رسانده است. ترور مقامات و شخصیت‌های نظامی و علمی و تخریب مراکز دفاعی کشور و کشته شدن غیرنظامیان مصداق بارز نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه و اصل ممنوعیت توسل به زور در روابط بین دولت‌هاست.
انجمن علمی مطالعات صلح ایران اعتقاد دارد که تداوم اقداماتی از این دست، علاوه بر تشدید تنش‌ها و گسترش بی‌ثباتی در منطقه، آینده امنیت جمعی و مبانی همزیستی صلح‌آمیز را نیز با خطرات جدی مواجه خواهد کرد. این انجمن از سازمان ملل متحد، شورای امنیت و دیوان بین‌المللی دادگستری انتظار دارد با اتکا به وظایف و اختیارات قانونی خود، در برابر اینگونه تجاوزات واکنشی قاطع، شفاف و مؤثر نشان دهند.

انجمن علمی مطالعات صلح ایران

https://t.me/ipsan

https://B2n.ir/kr8242


نگاهی حقوقی به تجاوز اسراییل به ایران: نشست سازمان ملل و هشدارهایی برای کارکرد شورای امنیت

یادداشت دکتر مریم خالقی نژاد

یادداشت های صلح ۴

خسرو قبادی
عضو هیات مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران

رژیم اسرائیل(اشغالگر) در میانه راه مذاکرات هسته ای ایران و آمریکا تجاوز به حاکمیت ملی ایران و ترور شخصیت های نظامی، علمی را آغاز کرد. در کنار ترور شخصیت ها البته مردم عادی هم کشته شدند.
هدف اول اسرائیل البته ناخشنودی او از مذاکرات و ترس از نتیجه آن و توافق جامعه جهانی با ایران بود. بویژه آن که یکی از کشورهای منطقه (عمان) واسطه این توافق بود و با کشور مهم منطقه یعنی عربستان نیز روابط دیپلماتیک مناسبی برقرار شد و مشارکت کشورهای منطقه در حل مسائل منطقه ای نیز گامی به پیش بود؛

دور دوم تجاوزات اسرائیل فضای ملتهبی را فراهم آورد که مردم بی پناه خواسته یا ناخواسته، مستقیم یا غیرمستقیم مورد لطمات و صدمات قرار گرفتند. اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران صرف نظر از نارضایتی ها و نقدهای داخلی تجاوز کشور خارجی را بر نمی تابند . چه رسد به رژیمی که سابقه کشتار جمعی دارد و در دو سال اخیر نیز
جنایات زیادی را نسبت به مردم تحت حاکمیت قلمرو اشغالی خود روا داشته است.
همگان می دانند که عدم اقدام به موقع و سکوت شورای امنیت چنین جسارتی را به اسرائیل داده است. نتانیاهو و ترامپ با سو استفاده از نارضایتی های داخلی و با مصادره به مطلوب خواسته های آنان گمان غلط برده اند که مردم در داخل ایران از آنان حمایت می کنند اما مردم ایران و حتی بسیاری از ناراضیان ایرانی خارج نشین نیز در همین مدت کوتاه نشان داده اند که مسائل داخلی ایران به خود ایران مربوط است و وحدت ملی، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی خط قرمز آنان است. سیاست های غلط متجاوزان از قضا وحدت ملی مردم ایران را تقویت می کند.

از قضا سرکنگبین صفرا فزود
روغن بادام خشکی می نمود
۲۶ خرداد ۱۴۰۴

https://t.me/ipsan

یادداشت های صلح ۵

دام های رسانه ای و اطلاعاتی صهیونیستها

محمد منصورنژاد
مدیر گروه دین پژوهی انجمن علمی مطالعات صلح ایران

به دو دلیل، نکات این یادداشت اهمیت دارد:

اول آنکه، در عصر ارتباطات هستیم و به تعبیر تافلر، در کتاب تغییر ماهیت قدرت، امروزه قدرت اصلی نه در سلاح و اقتصاد، بلکه بر داده و دانش بنیاد نهاده شده است. در یک کلام، کارگزاران اصلی جنگ، مغزهای رسانه ای اند.

دیگر انکه، هیچ قوم و ملت و کشوری به اندازه صهیونیستها تجربه و توان رسانه ای طولانی مدت ندارند و به تعبیری خدای فریب، مغزشویی و آدرس غلط دادن، آن هم به پیچیده ترین شکل های ممکن هستند.

بر این اساس، متناسب با اوضاع پیش رو، هشدارهایی را برای همه وطن دوستان، یادآور می شوم:

۱.هر داده ای را براحتی نپذیرفته و به خصوص فوروارد نکنیم. روی اخباری حاکی از ضعف اسراییل که از سوی رسانه های صهیونیستی می آید (فرار نتانیاهو! بسیار تاثیرگزار بودن موشکهای ایرانی و....) تامل کنیم! به نظر می رسد با این سنخ اخبار نادرست، اسراییل، متولیان نبرد ایران را برای ادامه جنگ، تشویق می کنند. چرا؟

یک: مظلومیت تراشی برای صهیونیستها در افکار عمومی جهانی.

دو: موجه نشان دادن جنایات اسراییل و حمله متجاوزانه اش به جهات سیاسی و حتی حقوقی.

سه: خالی نمودن انبارهای موشکی و پهپادی و در حقیقت تضعیف توان نظامی کشور، برای غایات شوم بلند مدت.

چهار: شناسایی مقر تجهیزات نظامی ایران با هر شلیک، (برای زدن) و آشکارسازی آخرین دستاوردهای نظامی، (که کاربرد تخریبی بیشتر دارند) جهت ایجاد ایران هراسی در سطح جهان. کمترین فایده این کار برای اسراییل، همراه کردن قدرت های غربی و به ویژه آمریکا با خود در این تجاوز است.

۲.استمرار این نبرد برای ایران به هیچ وجه، سودمند نیست و تنها خواسته صهیونیستهاست. البته "سیاست اعلامی" و رسانه ای کشور لازم است تا حد لازم و در این شرایط، جنگی باشد، اما در "سیاست اعمالی"، و به صورت مخفی، در رایزنی های دیپلماتیک، هدف باید ختم هر چه سریعتر این تقابل باشد. از وساطت های معتبر به خوبی استقبال گردد و در اخذ امتیازات از رقبا (به صورت مشخص آمریکا) هم متساهلانه عمل نمود تا فعلا کشور را نجات داد و جان هموطنان را حفظ نمود. البته راهبردها و راهکارهای اساسی بر اساس تصمیم برآمده از خرد جمعی کارشناسان، با استمزاج از آنان، بدست می آید. (نقدترین تصمیم، گشایش فضای سیاسی کشور، برای ایجاد تحبیب قلوب است.)

۳. صاحبان بیان و بنان، برای ایران، باید از آبروی خود هزینه کنند. سکوت در زمان تجاوز بیگانه به مام وطن، معنا ندارد ( چه رسد کسانی که در زمین دشمن، بازی می کنند!). همه رسانه های رسمی - غیر رسمی و مجازی - واقعی باید در خدمت اهالی اندیشه باشند تا هم ترفندهای صهیونیستی را افشا کنند و هم برای برون رفت از بحران، ارایه طریق نمایند.

https://t.me/ipsan

یادداشت های صلح ۶

دوستانی که از دور دعایمان می کنند!

گزارشی از پیام های استادان منطقه نوروز در روزهای حمله اسراییل به ایران (۱)

ماندانا تیشه یار
مدیر گروه صلح و نوروز انجمن علمی مطالعات صلح ایران
 
جنگ که می شود، هزارش ماتم است؛ اما یک دلگرمی هم دارد. اینکه ببینی دوستان از دور و نزدیک، گاهی پس از مدتها و گاه پس از گفتگوی همین دیروز، جویای احوال می شوند و از دل و جان دعا می کنند برای کشورت و برای مردمانت، چراغ امید را در دل زنده نگه می دارد. صلح در فرهنگ منطقه نوروز، مفهومی دیرپاست و جای در سنت های دیرینه نوروزیان دارد. از این رو، شگفت نیست که رخ دادن جنگ در ایران، بسیاری از مردمان سرزمین های نوروزی را، در هر کجای جهان که باشند، بیتاب و بیقرار کند.
جمعه ۲۴ خردادماه ۱۴۰۴، که با صدای مهیب جنگ بیدار شدیم، و چشم های خواب آلوده خیره شدند به صفحات مجازی برای یافتن اخبار و خواندن تحلیل ها، همزمان پیام های دوستان و همسایگان منطقه فرهنگی نوروز نیز رسیدند. نخستین پیام، ساعت شش و ۴۸ دقیقه بامداد از یکی از انستیتوهای مطالعاتی در اسلام آباد به زبان انگلیسی آمد: «دعاهایمان برای امنیت همه ایرانیان ـ و برای حفظ حاکمیت و سربلندی ایران».
ساعتی بعد، استاد نسخه شناسی دانشگاه فارابی در شهر تاریخی آلماتی در قزاقستان به فارسی پیام دادند: «خوبید انشاالله؟ خبر وحشتناک حمله اسراییل به ایران را دارن میگن. نگرانتون هستم، انشاالله دوستان عزیزم خوب و سلامت هستید.» و در ادامه نوشتند: «خدا یارتان باشه. ما دعاگو هستیم که ادامه نداشته باشه و مردم ایران ضرر نبینن. مواظب خودتان باشید».
پشت سرش، دوستی که سالهاست درباره ایران می نویسد و یک تنه حامی یک کشور است، از دهلی نوشت: «آیا تو و خانواده در جای امن هستید؟ من برای امنیت تو، خانواده ات و همه ایرانیان دعا می کنم.» و پشت سرش گفت: «مراقب باش! شرایط می تواند خطرناک تر بشود!»
نزدیک ظهر، دوست هنرمندی از استانبول که پاییز گذشته در تهران با همدیگر آشنا شدیم، از سوی خود و همسرش پیام داد: «عمیق ترین تسلیت و همدردی ما برای ایران. می خواهیم بر پشتیبانی خودمان از مقاومت مردم ایران در برابر صهیونیسم اسراییل و امپریالیسم آمریکا تاکید کنیم.»
عصر که شد، دوستی هراتی از آن سوی جهان، از آمریکا، پیامی که در گروه هراتی ها به اشتراک گذاشته شده بود را برایم فرستاد. در این گروه که نخبگان هرات باستان، این کهن شهر تاریخی حوزه تمدنی ما، حضور دارند، یکی از استادان نوشته بودند: «...اگر ایران ویران شود، هرات هم ویران می شود. دریغ است ایران که ویران شود، کنام پلنگان و شیران شود. آمریکا و اسراییل جز تجزیه و بر باد دادن ما و غارت منابع طبیعی ما چیز دیگری نمی خواهند.» دوستم در ادامه نوشت: «بجز دعا و آرزوی سربلندی ایران، فعلا کاری دیگر از دست ما ساخته نیست.» برایش شعر تازه محمدکاظم کاظمی، شاعر نامدار هراتی را فرستادم که به همزبانان همدل تسلیت گفته و سروده بود: «مشت جهان و اهل جهان بازِ باز شد / دیگر کسی نمانده که ترفندمان زند / سر می دهیم زمزمه های یگانه را / حتی اگر زمانه دهان بندمان زند».
جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود نیز اعلامیه ای در پیوند به تجاوز اسراییل به ایران صادر کرد و ضمن محکوم کردن این حمله، آن را در تضاد با تمام قوانین و فرهنگ پذیرفته شده بین المللی و محرک اصلی دوام جنگ و بدبختی در منطقه و جهان خوانده بود. در این بیانیه که یکی از دوستان جبهه برایم فرستاد، همدردی عمیق مردم افغانستان با ملت و دولت ایران ابراز شده بود.
کمی نگذشت که نجیب بارور، شاعر اهل پنجشیر نیز سروده تازه اش را به اشتراک گذاشت: «توفان چه خواهد کرد با بید کهن امروز / روز شهیدان است و آغوش کفن امروز / تنها نه ایران، کل مشرق زخم خواهد خورد/ پس چیست ای امت ترا حب الوطن امروز»
نزدیک اذان مغرب بود که پیامی از استاد دانشگاه عالی دفاع ملی اسلام آباد رسید: «دعاهایمان برای تو، خانواده ات و همه ایران. خداوند همه شما را در امان نگهدارد.»
پشت سرش، استاد جامعه شناس که اهل ولایت غرجستان در افغانستان است، تصویری از بیرق ایران و شعاری در پایداری مردم ایران فرستاد.
یکی از دانشجویان هراتی دانشگاه علامه طباطبائی نیز که برای فرصت مطالعاتی به اسپانیا رفته، پیام داد: «سلام استاد جان، واقعا متاثر شدم از اخباری که شنیدم. خواستم احوالی بگیرم».
رییس پیشین دانشگاه هرات نیز نوشتند: «پیام تسلیت و همدردی خود را به مناسبت حملات امروز صبح اسراییل و شهید شدن تعداد زیاد از فرزندان ایران زمین خدمت شما تقدیم می دارم. امیدوارم شما، خانواده محترم، عزیزان، دوستان و همکاران محترم در امان مانده باشید و از سلامت کامل برخوردار باشید. فرمایشی به من باشد، در خدمتم».
داستان اما در روز نخست جنگ به همین جا ختم نشد.

در گروه همیاری استادان ایران و افغانستان نیز ساعت ۵:۴۱ بامداد نخستین پیام از کابل رسید: «اناالله و انا الیه راجعون». کمی بعد، دوستی از اهالی شهر تاریخی بلخ که این روزها در آلمان زندگی می کند در گروه نوشت: «ابراز همدردی دارم با هموطنان ایرانی و همزبان ما. امیدوارم روزهای دشوار و سخت بگذرد. برای همه آرزوی آرامش و سلامتی دارم. ایران ما برقرار و در امن بماند.» اینکه ما را هموطن خود می خواند و از «ایران ما» می گفت، به دل نشست.
دوست دیگری که استاد اقتصاد و اهل افغانستان است و این روزها مهاجر به تاجیکستان، نوشت: «با تقبیح حمله بزدلانه اسراییل، روح شهدای این حادثه دلخراش را شاد می خواهم و به خانواده های ایشان و ملت بزرگ ایران تسلیت عرض می کنم».
خانمی که دانشجوی دکترای علوم سیاسی و اهل شهر بلخ است نیز نوشت: «عرض تسلیت دارم خدمت مردم بزرگ و شریف ایران. انشاالله که ایران زیبای ما در امان الهی بماند و ما نیز در کنار این ملت شریف همچنان می مانیم».
استاد دیگری که در دانشگاه تعلیم و تربیت شهید ربانی در کابل درس می دهند نیز پیام دادند: «ایران من، تسلیت». دیگر استادان نیز طرح های گرافیکی که گروه مقاومت پنجشیر طراحی کرده بودند و شیر ایرانی را غالب بر اسراییل نمایش می دادند، در گروه به اشتراک گذاشتند.
و سرانجام استادی از موسسه شرق شناسی آکادمی علوم روسیه،در پایان شب با حروف انگلیسی به فارسی نوشتند: «سلام، خوب هستین؟ اوضاع را می فهمم...»
 

Statement of the Iranian Peace Studies Scientific Association

The Iranian Peace Studies Scientific Association, representing a distinguished collective of scholars, researchers, and practitioners dedicated to the advancement of peace studies, reaffirms its resolute commitment to the principles of constructive dialogue, mutual respect, and the peaceful coexistence of nations.
The Association expresses its profound concern and deep dismay regarding the recent act of military aggression perpetrated by the Israeli regime against the sovereign territory of the Islamic Republic of Iran, and categorically condemns this unlawful conduct.
This act of aggression represents a flagrant breach of the cardinal principle of state sovereignty, as codified in international law and the Charter of the United Nations. It has gravely undermined regional stability and inflicted significant harm on the normative legal and ethical framework of the international community.
The deliberate targeting and assassination of military and scientific personnel, the intentional destruction of critical national defense infrastructure, and the resultant loss of civilian lives constitute severe violations of international humanitarian law and a direct contravention of the jus cogens norm prohibiting the use of force in inter-state relations.The Iranian Peace Studies Scientific Association maintains that the persistence of such illicit practices not only intensifies regional tensions and perpetuates insecurity but also poses a formidable threat to the prospects of global collective security and the foundational principles of peaceful international coexistence.In response, the Association urgently calls upon the United Nations, its Security Council, and the International Court of Justice to execute their legal mandates and institutional obligations by delivering a resolute, transparent, and efficacious response to these acts of aggression. Such actions are imperative to uphold international peace and security, preserve the integrity of the global legal order, and ensure accountability for violations of international law.
Iranian Peace Studies Scientific Association.

https://t.me/ipsan

حمله به خطوط لوله آب آشامیدنی؛ مصداق بارز اقدام علیه حقوق انسانی

میکائیل مدیرروستا؛ مدیر گروه صلح و آب انجمن علمی مطالعات صلح ایران

با تجاوز وحشیانه رژیم غاصب صهیونیستی به خاک وطنمان ایران عزیز و ترور فرماندهان و دانشمندان هسته‌ای کشور، دشمن صهیونیستی از طریق عوامل نفوذی خود در داخل اقدامات تروریستی را برای ایجاد وحشت دنبال کرد.

این عملیات‌های تروریستی افزون‌بر تخریب، به‌دنبال عملیات روانی و جنگ رسانه‌ای است.
یکی از این وحشی‌گری‌ها تخریب خط لوله آب آشامیدنی در میدان قدس تهران بود که اهداف این عملیات تروریستی به شرح ذیل است:

1. قطع کردن دسترسی مردم آن منطقه به آب شرب

2. ایجاد رعب و وحشت درنتیجه آب‌گرفتگی و سیل ایجادشده از جریان آب

3. ایجاد کشته و زخمی در اثر آب‌گرفتگی و جریان شدید آب

4. ایجاد مشکل در مسیر حمل‌ونقل عمومی و تخریب جاده‌ها

حمله به خطوط لوله آب از جمله اهداف تروریستی دشمن و مصداق بارز تروریسم آبی است. بر اساس قوانین بین‌‌المللی بشردوستانه هرگونه تخریب منابع آب موردنیاز برای بقای غیرنظامیان اکیداً ممنوع است. این شامل حمله، تخریب، حذف، بی‌استفاده کردن تأسیسات آب است که برای جمعیت غیرنظامی حیاتی هستند.

موارد حقوقی زیادی برای ممنوعیت هدف قراردادن آب یا تأسیسات آبی مورداستفاده غیرنظامیان وجود دارد که در کنواسیون‌های مختلف بین‌المللی (1997)، گزارش‌های کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (1998)، قوانین برلین (قطعنامه انجمن حقوق بین‌الملل) و... تصریح شده است.

از عملیات‌های همیشگی رژیم صهیونیستی، قطع آب شرب و استفاده از آب به‌عنوان سلاح نظامی (تروریستی) چه تخریب و چه آلوده کردن آن در منطقه است که همچنان در غزه جریان دارد. این موارد مصداق بارز عملیات تروریستی است که در این زمینه حمله مستقیم به لوله آب آشامیدنی در میدان قدس تهران نمونه آشکار نقض حقوق بشر است. بنابراین علاوه‌بر دستگاه‌های ذیربط، مردم نیز بایستی هوشیاری لازم در این خصوص را داشته باشند.

https://t.me/ipsan

https://B2n.ir/zk5262

گزارشی از پیام های استادان منطقه نوروز در روزهای حمله اسراییل به ایران

https://B2n.ir/kz4099

Statement of the Iranian Peace Studies Scientific Association