برگزاری دو نشست علمی در موزه صلح تهران
موزه صلح تهران با همکاری بنیاد برگهوف آلمان، دو نشست علمی با موضوعات ذیل را با حضور پروفسور وینتراشتاینر و پرفسور بیرکنباخ به شرح زیر برگزار میکند:
«شهروندی جهانی»: پروفسور ورنر وینتراشتاینر، بانی مرکز پژوهشها و آموزش صلح دانشگاه کلاگنفورت اتریش، زمان: جمعه 31 شهریور 1396 ساعت 15،30 تا 17
«منطق صلح»: پرفسور هانه مارگارت بیرکنباخ، استاد دانشگاه گیسن آلمان، متخصص در زمینه مطالعات صلح و درگیری و میانجیگری، شنبه 1 مهر 1396 ساعت 15،30 تا 17
هر دو سخنرانی به زبان انگلیسی، بدون ترجمه فارسی برگزار میشود.
حضور برای کلیه علاقه مندان آزاد است.🌿
@ipsan
موزه صلح تهران با همکاری بنیاد برگهوف آلمان، دو نشست علمی با موضوعات ذیل را با حضور پروفسور وینتراشتاینر و پرفسور بیرکنباخ به شرح زیر برگزار میکند:
«شهروندی جهانی»: پروفسور ورنر وینتراشتاینر، بانی مرکز پژوهشها و آموزش صلح دانشگاه کلاگنفورت اتریش، زمان: جمعه 31 شهریور 1396 ساعت 15،30 تا 17
«منطق صلح»: پرفسور هانه مارگارت بیرکنباخ، استاد دانشگاه گیسن آلمان، متخصص در زمینه مطالعات صلح و درگیری و میانجیگری، شنبه 1 مهر 1396 ساعت 15،30 تا 17
هر دو سخنرانی به زبان انگلیسی، بدون ترجمه فارسی برگزار میشود.
حضور برای کلیه علاقه مندان آزاد است.🌿
@ipsan
نشست علمی: ادبیات جنگ؛ ادبیات ضد جنگ
با حضور: حمید عبداللهیان، احمد شاکری، محمد حنیف
زمان: یکشنبه 2 مهر1396
ساعت 17 تا 19
مکان: سالن فرهیختگان دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی
@ipsan
با حضور: حمید عبداللهیان، احمد شاکری، محمد حنیف
زمان: یکشنبه 2 مهر1396
ساعت 17 تا 19
مکان: سالن فرهیختگان دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی
@ipsan
به مناسبت "روز جهانی صلح"
گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی با مشارکت انجمن اندیشه و قلم، انجمن علمی مطالعات صلح ایران و دفتر ارتباطات با دانش آموختگان دانشگاه خوارزمی برگزار می نمایند:
نشست علمی: ادبیات جنگ؛ ادبیات ضد جنگ
با حضور: حمید عبداللهیان، احمد شاکری، محمد حنیف
زمان: یکشنبه 2 مهر1396
ساعت 17 تا 19
مکان: سالن فرهیختگان دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی
خیابان سمیه، بین خیابان شهید نجات االهی(ویلا) و خیابان سپهبد قرنی🌿
.
@ipsan
گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی با مشارکت انجمن اندیشه و قلم، انجمن علمی مطالعات صلح ایران و دفتر ارتباطات با دانش آموختگان دانشگاه خوارزمی برگزار می نمایند:
نشست علمی: ادبیات جنگ؛ ادبیات ضد جنگ
با حضور: حمید عبداللهیان، احمد شاکری، محمد حنیف
زمان: یکشنبه 2 مهر1396
ساعت 17 تا 19
مکان: سالن فرهیختگان دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی
خیابان سمیه، بین خیابان شهید نجات االهی(ویلا) و خیابان سپهبد قرنی🌿
.
@ipsan
اطلاعیه مهم دبیرخانه همایش «چیستی صلح؛ مبانی مفهومی- نظری و چشم اندازهای راهبردی»
آخرین مهلت ارسال متن کامل مقالات
انجمن علمی مطالعات صلح ایران
@ipsan
آخرین مهلت ارسال متن کامل مقالات
انجمن علمی مطالعات صلح ایران
@ipsan
اطلاعیه مهم دبیرخانه همایش «چیستی صلح؛ مبانی مفهومی- نظری و چشم اندازهای راهبردی»
آخرین مهلت ارسال متن کامل مقالات
انجمن علمی مطالعات صلح ایران
با پایان فرصت ارسال چکیده ها به اطلاع می رساند؛ پژوهشگرانی که نامه پذیرش چکیده دریافت کرده اند حداکثر تا 15 مهرماه برای ارسال متن کامل مقاله به ایمیل همایش مهلت دارند.
در این اطلاعیه، دبیرخانه همایش چیستی صلح اعلام داشته است؛ تاکنون متن کامل حدود 40 مقاله دریافت شده که در نوبت داوری است.
@ipsan
آدرس ایمیل همایش: ipsan_conference@yahoo.com
دبیرخانه همایش چیستی صلح🌿
آخرین مهلت ارسال متن کامل مقالات
انجمن علمی مطالعات صلح ایران
با پایان فرصت ارسال چکیده ها به اطلاع می رساند؛ پژوهشگرانی که نامه پذیرش چکیده دریافت کرده اند حداکثر تا 15 مهرماه برای ارسال متن کامل مقاله به ایمیل همایش مهلت دارند.
در این اطلاعیه، دبیرخانه همایش چیستی صلح اعلام داشته است؛ تاکنون متن کامل حدود 40 مقاله دریافت شده که در نوبت داوری است.
@ipsan
آدرس ایمیل همایش: ipsan_conference@yahoo.com
دبیرخانه همایش چیستی صلح🌿
هم انديشي «صلح، دموكراسي و حقوق شهروندي»
«روز بين المللي دموکراسي» بهانه اي براي برگزاري نشستي با عنوان «صلح، دموکراسي و حقوق شهروندي» شد که در آخرین هفته شهریور ماه در محل انجمن جامعه شناسي ايران برگزار شد.
دکتر محمدامين قانعي راد عضو هيات مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران، دکتر شهيندخت مولاوردي دستيار رئيس جمهوري در امور حقوق شهروندي، دکتر محمدحسن ضيايي فر رئيس کميسيون حقوق بشر اسلامي ايران، دکتر صادق زيباکلام استاد علوم سياسي دانشگاه تهران، و دکتر خليل ميرزايي عضو هيات علمي دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه آزاد اسلامي از سخنرانان اين نشست بودند.
***
دکتر ميرزايي معتقد است که «صلح» و مفاهيم مرتبط با آن، چه در ايران و چه در فضاي بين المللي، ادبيات ضعيفي دارد و 90 درصد اين ادبيات حول مفهوم جنگ شکل گرفته است. به باور او، آنچه مردمسالاري و شهروندي را به هم پيوند مي زند، «حق مداري» است و دشمن مشترک آنها «جنگ» است. او معتقد است که صلح زماني مي تواند به عنوان مفهومي محوري جايگاه خود را بيابد که از وضعيتي مغلوب فاصله گرفته و نقشي غالب پيدا کند. وي همچنين تاکيد کرد پيش شرط تحقق صلح، دموکراسي است.
دکتر مولاوردي، دموکراسي را «از مردم»، «با مردم» و «براي مردم» خواند و تاکيد کرد که وقتي از دموکراسي سخن به ميان مي آيد، ذهن به سمت انتخابات و حق راي مي رود اما اينها همه هست و همه، اين نيست چرا که انتخابات تنها ابزاري است براي حرکت اراده مردم به سمت اداره کشور. وي «صلح» را در دو سطح تعريف کرد؛ نخست، صلح به معناي «نبود جنگ» که معنايي شکننده از صلح ارائه مي کند. اما سطح دوم که معنايي مثبت از صلح را متبادر مي کند، صلح پايدار به معناي ممانعت از زمينه هاي بروز خشونت است. به زعم او، زمينه هايي که از بروز جنگ جلوگيري مي کند، برخاسته از ريزفاکتورهاي حقوق شهروندي و دموکراسي است. وي معتقد است که ما در نسبت ميان مفاهيم «صلح»، «دموکراسي» و «حقوق شهروندي» با يک همپوشاني مواجهه هستيم که در اين ميان نمي توان از نقش «سازمان هاي مردم نهاد» و «جامعه مدني» چشم پوشيد.
دکتر ضيايي فر يادآور شد که هنوز برخي، واژه هاي مرتبط با صلح و دموکراسي را وارداتي تلقي مي کنند. به زعم او، آنچه امروز به عنوان صلح، دموکراسي و حقوق شهروندي مطرح مي شود، مرهون ادبياتي است که بعد از جنگ جهاني دوم شکل گرفت و معتقد است که از اين زمان به بعد تلاش ها و محدوده هاي حقوقي ذيل سه مفهوم آرمان، هنجار حقوقي و وضعيت (پديده اجتماعي) مطرح شد که معيار بسياري از قاعده سازي هاي جديد است.
دکتر زيباکلام معتقد است که «صلح، دموکراسي و حقوق شهروندي» مفاهيمي جديد هستند که با مدرنيته و در اواخر قرن نوزدهم همزمان با انقلاب مشروطه به ايران وارد شدند که بنا به دلايلي از سوي سياستمداران با اقبال همراه نشد. به زعم او، دموکراسي بر سه محور استوار است؛ نخست، عزل و نصب حکومت با راي مستقيم مردم، دوم، نبود اختيارات مطلق براي حکومت و محدود شدن آن به قانون اساسي و سوم، پاسخگو بودن حکومت در برابر نمايندگان مردم. او معتقد است براي تحقق اين محورها بايد به مفاهيم اوليه انقلاب بازگرديم.
دکتر قانعي راد عنوان کرد که عدالت به تنهايي محل توجه نيست بلکه بايد پرسيد که چقدر عدالت توانسته به صداي گروه هاي حاشيه نشين بازتاب دهد؟ به زعم او، ما در جامعه شاهد تفاوت هستيم و مادامي مي توان از عدالت سخن گفت که جامعه به سطحي از رشد برسد که ما بتوانيم متفاوت باشيم و اين تنوع پذيرفته شود. و مجدداً پرسيد چطور مي شود که متن حقوقي در نظر، «تنوع» را بپذيرد اما در عمل، همواره جريان خاصي ميدان دار باقي بماند؟ قانعي راد دموکراسي را «فرم» و حقوق شهروندي را «محتوا» دانست و معتقد است فرم بر محتوا اولويت دارد و به نام حقوق شهروندي نبايد دموکراسي را به حاشيه راند و به تعبيري از اولويت «دموکراسي» بر «حقوق شهروندي» سخن گفت.
@ipsan
آدرس خبر: مهسا رضایی از روزنامه ایران، شماره 6598
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3630575
«روز بين المللي دموکراسي» بهانه اي براي برگزاري نشستي با عنوان «صلح، دموکراسي و حقوق شهروندي» شد که در آخرین هفته شهریور ماه در محل انجمن جامعه شناسي ايران برگزار شد.
دکتر محمدامين قانعي راد عضو هيات مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران، دکتر شهيندخت مولاوردي دستيار رئيس جمهوري در امور حقوق شهروندي، دکتر محمدحسن ضيايي فر رئيس کميسيون حقوق بشر اسلامي ايران، دکتر صادق زيباکلام استاد علوم سياسي دانشگاه تهران، و دکتر خليل ميرزايي عضو هيات علمي دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه آزاد اسلامي از سخنرانان اين نشست بودند.
***
دکتر ميرزايي معتقد است که «صلح» و مفاهيم مرتبط با آن، چه در ايران و چه در فضاي بين المللي، ادبيات ضعيفي دارد و 90 درصد اين ادبيات حول مفهوم جنگ شکل گرفته است. به باور او، آنچه مردمسالاري و شهروندي را به هم پيوند مي زند، «حق مداري» است و دشمن مشترک آنها «جنگ» است. او معتقد است که صلح زماني مي تواند به عنوان مفهومي محوري جايگاه خود را بيابد که از وضعيتي مغلوب فاصله گرفته و نقشي غالب پيدا کند. وي همچنين تاکيد کرد پيش شرط تحقق صلح، دموکراسي است.
دکتر مولاوردي، دموکراسي را «از مردم»، «با مردم» و «براي مردم» خواند و تاکيد کرد که وقتي از دموکراسي سخن به ميان مي آيد، ذهن به سمت انتخابات و حق راي مي رود اما اينها همه هست و همه، اين نيست چرا که انتخابات تنها ابزاري است براي حرکت اراده مردم به سمت اداره کشور. وي «صلح» را در دو سطح تعريف کرد؛ نخست، صلح به معناي «نبود جنگ» که معنايي شکننده از صلح ارائه مي کند. اما سطح دوم که معنايي مثبت از صلح را متبادر مي کند، صلح پايدار به معناي ممانعت از زمينه هاي بروز خشونت است. به زعم او، زمينه هايي که از بروز جنگ جلوگيري مي کند، برخاسته از ريزفاکتورهاي حقوق شهروندي و دموکراسي است. وي معتقد است که ما در نسبت ميان مفاهيم «صلح»، «دموکراسي» و «حقوق شهروندي» با يک همپوشاني مواجهه هستيم که در اين ميان نمي توان از نقش «سازمان هاي مردم نهاد» و «جامعه مدني» چشم پوشيد.
دکتر ضيايي فر يادآور شد که هنوز برخي، واژه هاي مرتبط با صلح و دموکراسي را وارداتي تلقي مي کنند. به زعم او، آنچه امروز به عنوان صلح، دموکراسي و حقوق شهروندي مطرح مي شود، مرهون ادبياتي است که بعد از جنگ جهاني دوم شکل گرفت و معتقد است که از اين زمان به بعد تلاش ها و محدوده هاي حقوقي ذيل سه مفهوم آرمان، هنجار حقوقي و وضعيت (پديده اجتماعي) مطرح شد که معيار بسياري از قاعده سازي هاي جديد است.
دکتر زيباکلام معتقد است که «صلح، دموکراسي و حقوق شهروندي» مفاهيمي جديد هستند که با مدرنيته و در اواخر قرن نوزدهم همزمان با انقلاب مشروطه به ايران وارد شدند که بنا به دلايلي از سوي سياستمداران با اقبال همراه نشد. به زعم او، دموکراسي بر سه محور استوار است؛ نخست، عزل و نصب حکومت با راي مستقيم مردم، دوم، نبود اختيارات مطلق براي حکومت و محدود شدن آن به قانون اساسي و سوم، پاسخگو بودن حکومت در برابر نمايندگان مردم. او معتقد است براي تحقق اين محورها بايد به مفاهيم اوليه انقلاب بازگرديم.
دکتر قانعي راد عنوان کرد که عدالت به تنهايي محل توجه نيست بلکه بايد پرسيد که چقدر عدالت توانسته به صداي گروه هاي حاشيه نشين بازتاب دهد؟ به زعم او، ما در جامعه شاهد تفاوت هستيم و مادامي مي توان از عدالت سخن گفت که جامعه به سطحي از رشد برسد که ما بتوانيم متفاوت باشيم و اين تنوع پذيرفته شود. و مجدداً پرسيد چطور مي شود که متن حقوقي در نظر، «تنوع» را بپذيرد اما در عمل، همواره جريان خاصي ميدان دار باقي بماند؟ قانعي راد دموکراسي را «فرم» و حقوق شهروندي را «محتوا» دانست و معتقد است فرم بر محتوا اولويت دارد و به نام حقوق شهروندي نبايد دموکراسي را به حاشيه راند و به تعبيري از اولويت «دموکراسي» بر «حقوق شهروندي» سخن گفت.
@ipsan
آدرس خبر: مهسا رضایی از روزنامه ایران، شماره 6598
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3630575
10 مهر (2 اکتبر)؛
روز جهانی بدون خشونت
مهاتما گاندی رهبر سیاسی و معنوی هندیها بود که ملت هند را در راه آزادی از استعمار امپراتوری بریتانیا رهبری کرد. او در طول زندگیش استفاده از هر نوع ترور و خشونت برای رسیدن به مقاصد را رد میکرد. فلسفهٔ بیخشونتی گاندی روی بسیاری از جنبشهای مقاومت بدون خشونت در سراسر جهان و تا امروز تأثیر گذارده است.
روز جهانی بدون خشونت
دوم اکتبر سالروز تولد مهاتما گاندی رهبر استقلال هند به عنوان روز بین المللی نفی خشونت انتخاب شده است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد به منظور ترویج فرهنگ صلح، تسامح و تفاهم و عاری از خشونت از دولت ها از نهادهای تحت پوشش این سازمان، سازمان های منطقه ای و سازمان های غیردولتی و نیز افراد دعوت کرد روز دوم اکتبر را به عنوان روز نفی خشونت گرامی بدارند و به ترویج فرهنگ نفی خشونت از طریق آموزش و ارتقای آگاهی عمومی کمک کنند.
@ipsan
مهاتما گاندی که بود؟
مهانداس کارامچاند گاندی در تاریخ ۲ اکتبر ۱۸۶۹ در پوربندر هند به دنیا آمد. پدرش کارمند دولت و مادرش زنی نجیب و فداکار بود. مهاتما گاندی به پیروی از خانواده، به آیین هندو بودایی«جُین Jains» گروید. گاندی تا زمان دانشگاه در هند بود و هنوز سیزده سال بیشتر نداشت که ازدواج کرد. در حالی پا به ۱۹ سالگی گذاشت که با چهار فرزند راهی انگلستان شد و در رشته حقوق ادامه تحصیل داد. در ۲۴ سالگی مدتی بعد از فوت مادرش به آفریقای جنوبی رفت و بعد از سه سال تجربه ی روزنامه نگاری و وکالت، با اندیشه ی مبارزه با ظلم و بی عدالتی به هند بازگشت. او در این دوران مقاله هایی در مورد آنچه استعمار به جهان سوم تحمیل می کند نوشت که باعث شد بارها به زندان برود و خشم استعمارگران اروپایی را برانگیزد.
مهاتما گاندی در سال ۱۹۲۱ رهبری کنگره ملی هند را بدست گرفت. مهاتما گاندی در این دوران توانست اندیشه ی مبارزه بدون اسلحه خود را به مردمش بیاموزد و اسلحه ی استقلال و خودکفایی در سایه ی حقیقت را به جامعه اش هدیه دهد. یکسال بعد اولین نشانه های اندیشه ی مبارزاتی خویش را که تحریم کالاهای خارجی بود را بروز داد و در برابر همه اتهاماتی که به او وارد بود، سکوت را اختیار کرد و با در پیش گرفتن مقاومت منفی، محکوم به شش سال زندان شد.
هرچند بیماری آپاندیس او باعث آزادی اش در سال ۱۹۲۴ گشت ولی این دوره طولانی در زندان باعث شد تا گاندی آثار اندیشمندان بزرگی همچون بیکن، کارلایل، راسکین، امرسون، تورو و تولستوی را در یک برنامه منظم مطالعه کند. خلقیاتی همچون دوری از زنان و گیاهخواری در همین ایام شخصیت گاندی را به سمت و سویی دیگر برد.
مهاتما گاندی در طول زندگیش استفاده از هر نوع ترور و خشونت برای رسیدن به مقاصد را رد میکرد
مهاتما گاندی در سال ۱۹۲۵ اولین روزه سیاسی خود را که هفت روز به طول انجامید را در اعتراض به همپیمانانش که نافرمانی می کردند، آغاز کرد. نقطه عطف مبارزات او در سال ۱۹۳۰ روز ۱۲ مارس بود که مردم هند را دعوت به اعتراض برای انحصار نمک توسط بریتانیا کرد. قدرت مردم هند اولین بار در این روز که یک راهپیمایی ۲۰۰ مایلی تا ساحل دریا بود، برای جهانیان به نمایش درآمد. گاندی و تعداد زیادی از معترضین در این روز دستگیر شدند.
در ژانویه ۱۹۳۰ پس از آزادی از زندان راهی انگلستان می شود تا در یک کنفرانس شرکت کند. این سفر باعث ملاقات مهاتما گاندی با رومن رولان و موسولینی شد. دو سال بعد از آن مهاتما گاندی با روزه های طلانی مدت که ضعف بدنی او را باعث شدند، کوشید تا نگاه نجس بودن که نسبت به "کاستیها" در هند وجود داشت را از اجتماع کشورش بزداید. چون او معتقد بود که استقلال سیاسی و تغییر روش زندگی مردم بدون تغییر دادن ذهنیات و روحیه و اخلاق آنان ممکن نخواهد شد. مهاتما گاندی همزمان در اجتماع خویش نیز با افکار منحط و عقب مانده مبارزه میکرد. در لابه لای همین مبارزات اجتماعی او بارها توسط بریتانیاییها دستگیر و زندانی شد.
مهاتما گاندی تا سال ۱۹۴۸ بارها با انگلیسیها در مورد استقلال هند به مذاکره نشست و بالاخره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ استقلال هند را بدست آورد ولی در همین روزگار بود که اختلافهای درونی برای تقسیم کشور به دو بخش هند و پاکستان آغاز شد. در پی کشته شدن هزاران نفر و آواره گیهای بسیار این تجزیه صورت گرفت و او نتوانست مردمی که دوستش داشتند را با هم آشتی دهد.
روز جهانی بدون خشونت
مهاتما گاندی رهبر سیاسی و معنوی هندیها بود که ملت هند را در راه آزادی از استعمار امپراتوری بریتانیا رهبری کرد. او در طول زندگیش استفاده از هر نوع ترور و خشونت برای رسیدن به مقاصد را رد میکرد. فلسفهٔ بیخشونتی گاندی روی بسیاری از جنبشهای مقاومت بدون خشونت در سراسر جهان و تا امروز تأثیر گذارده است.
روز جهانی بدون خشونت
دوم اکتبر سالروز تولد مهاتما گاندی رهبر استقلال هند به عنوان روز بین المللی نفی خشونت انتخاب شده است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد به منظور ترویج فرهنگ صلح، تسامح و تفاهم و عاری از خشونت از دولت ها از نهادهای تحت پوشش این سازمان، سازمان های منطقه ای و سازمان های غیردولتی و نیز افراد دعوت کرد روز دوم اکتبر را به عنوان روز نفی خشونت گرامی بدارند و به ترویج فرهنگ نفی خشونت از طریق آموزش و ارتقای آگاهی عمومی کمک کنند.
@ipsan
مهاتما گاندی که بود؟
مهانداس کارامچاند گاندی در تاریخ ۲ اکتبر ۱۸۶۹ در پوربندر هند به دنیا آمد. پدرش کارمند دولت و مادرش زنی نجیب و فداکار بود. مهاتما گاندی به پیروی از خانواده، به آیین هندو بودایی«جُین Jains» گروید. گاندی تا زمان دانشگاه در هند بود و هنوز سیزده سال بیشتر نداشت که ازدواج کرد. در حالی پا به ۱۹ سالگی گذاشت که با چهار فرزند راهی انگلستان شد و در رشته حقوق ادامه تحصیل داد. در ۲۴ سالگی مدتی بعد از فوت مادرش به آفریقای جنوبی رفت و بعد از سه سال تجربه ی روزنامه نگاری و وکالت، با اندیشه ی مبارزه با ظلم و بی عدالتی به هند بازگشت. او در این دوران مقاله هایی در مورد آنچه استعمار به جهان سوم تحمیل می کند نوشت که باعث شد بارها به زندان برود و خشم استعمارگران اروپایی را برانگیزد.
مهاتما گاندی در سال ۱۹۲۱ رهبری کنگره ملی هند را بدست گرفت. مهاتما گاندی در این دوران توانست اندیشه ی مبارزه بدون اسلحه خود را به مردمش بیاموزد و اسلحه ی استقلال و خودکفایی در سایه ی حقیقت را به جامعه اش هدیه دهد. یکسال بعد اولین نشانه های اندیشه ی مبارزاتی خویش را که تحریم کالاهای خارجی بود را بروز داد و در برابر همه اتهاماتی که به او وارد بود، سکوت را اختیار کرد و با در پیش گرفتن مقاومت منفی، محکوم به شش سال زندان شد.
هرچند بیماری آپاندیس او باعث آزادی اش در سال ۱۹۲۴ گشت ولی این دوره طولانی در زندان باعث شد تا گاندی آثار اندیشمندان بزرگی همچون بیکن، کارلایل، راسکین، امرسون، تورو و تولستوی را در یک برنامه منظم مطالعه کند. خلقیاتی همچون دوری از زنان و گیاهخواری در همین ایام شخصیت گاندی را به سمت و سویی دیگر برد.
مهاتما گاندی در طول زندگیش استفاده از هر نوع ترور و خشونت برای رسیدن به مقاصد را رد میکرد
مهاتما گاندی در سال ۱۹۲۵ اولین روزه سیاسی خود را که هفت روز به طول انجامید را در اعتراض به همپیمانانش که نافرمانی می کردند، آغاز کرد. نقطه عطف مبارزات او در سال ۱۹۳۰ روز ۱۲ مارس بود که مردم هند را دعوت به اعتراض برای انحصار نمک توسط بریتانیا کرد. قدرت مردم هند اولین بار در این روز که یک راهپیمایی ۲۰۰ مایلی تا ساحل دریا بود، برای جهانیان به نمایش درآمد. گاندی و تعداد زیادی از معترضین در این روز دستگیر شدند.
در ژانویه ۱۹۳۰ پس از آزادی از زندان راهی انگلستان می شود تا در یک کنفرانس شرکت کند. این سفر باعث ملاقات مهاتما گاندی با رومن رولان و موسولینی شد. دو سال بعد از آن مهاتما گاندی با روزه های طلانی مدت که ضعف بدنی او را باعث شدند، کوشید تا نگاه نجس بودن که نسبت به "کاستیها" در هند وجود داشت را از اجتماع کشورش بزداید. چون او معتقد بود که استقلال سیاسی و تغییر روش زندگی مردم بدون تغییر دادن ذهنیات و روحیه و اخلاق آنان ممکن نخواهد شد. مهاتما گاندی همزمان در اجتماع خویش نیز با افکار منحط و عقب مانده مبارزه میکرد. در لابه لای همین مبارزات اجتماعی او بارها توسط بریتانیاییها دستگیر و زندانی شد.
مهاتما گاندی تا سال ۱۹۴۸ بارها با انگلیسیها در مورد استقلال هند به مذاکره نشست و بالاخره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ استقلال هند را بدست آورد ولی در همین روزگار بود که اختلافهای درونی برای تقسیم کشور به دو بخش هند و پاکستان آغاز شد. در پی کشته شدن هزاران نفر و آواره گیهای بسیار این تجزیه صورت گرفت و او نتوانست مردمی که دوستش داشتند را با هم آشتی دهد.
گاندی در مقدمه کتاب زندگینامه ی خود می نویسد: «آنچه من در طول زندگی ام همواره در جستوجویش بوده ام رسیدن به شکوفایی و کمال وجودی و دیدار خداوند است، رسیدن به رهایی و رستگاری (Moksha)». او تا پایان عمر حتی در گرمترین میدانهای مبارزه خود را فراموش نکرد و حتی خوردن جوش شیرین و آب گرم در دورانی که بیشترین محبوبیت را در بین مردم خود داشت، بعنوان نمادی برای مبارزه و مصرف گرایی برگزید. او اولین مجری طرحهای نافرمانی مدنی خود بود؛ گواه این مدعا روزه های سیاسی و غذای ساده ی اوست که بن مایه های یک رهبر مقتدر اجتماعی را برایمان به تصویر می کشد.
مهاتما گاندی بالاخره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ استقلال هند را بدست آورد.
@ipsan
لینک گزارش: http://sobbekheir.com/culture/2-%D8%A7%DA%A9%D8%AA%D8%A8%D8%B1%D8%9B-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA
🌿
مهاتما گاندی بالاخره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۷ استقلال هند را بدست آورد.
@ipsan
لینک گزارش: http://sobbekheir.com/culture/2-%D8%A7%DA%A9%D8%AA%D8%A8%D8%B1%D8%9B-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA
🌿
ورکشاپ سه روزه تصویرسازی کودکان 3 تا 14 سال
با موضوع: صلح کنیم
مدرس خسرو انصاری
فرهنگسرای ابن سینا
@ipsan
با موضوع: صلح کنیم
مدرس خسرو انصاری
فرهنگسرای ابن سینا
@ipsan
مولانا و صلح
با سخنرانی
مولانا پژوه
استاد کریم زمانی
ساعت 17 روز دوشنبه 17 مهر
دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
@ipsan
با سخنرانی
مولانا پژوه
استاد کریم زمانی
ساعت 17 روز دوشنبه 17 مهر
دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
@ipsan
دوازدهمین همایش ملی علمی – فرهنگی
خلیج فارس
( با رویکرد گردشگری و تعاملات فرهنگی)
با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران
@ipsan
خلیج فارس
( با رویکرد گردشگری و تعاملات فرهنگی)
با مشارکت انجمن علمی مطالعات صلح ایران
@ipsan
جایزه صلح نوبل 2017
جایزه نوبل صلح 2017 به گروه کمپین بین المللی نابودی سلاح های هسته ای ICAN رسید.
@ipsan
جایزه نوبل صلح 2017 به گروه کمپین بین المللی نابودی سلاح های هسته ای ICAN رسید.
@ipsan
جایزه صلح نوبل 2017
جایزه نوبل صلح 2017 به گروه کمپین بین المللی نابودی با سلاح های هسته ای ICAN رسید.
@ipsan
کمپین بین المللی محو سلاحهای هسته ای، موسوم به آیکَن، روز جمعه به عنوان برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۱۷ میلادی اعلام شد.
کمپین آیکن دربرگیرنده ائتلاف جهانی جوامع مدنی به منظور تشویق به پیروی و اجرای کامل پیمان منع سلاحهای هسته ایست.
کمیته صلح نوبل تلاشهای آیکَن برای جلب توجه جهانی نسبت به عواقب فاجعه بار انسانی ناشی از بکارگیری سلاحهای هسته ای را از جمله دلایل اعطای این جایزه توصیف کرد.
این سازمان متشکل از بیش از ۴۶۰ عضو از بیش از ۱۰۰ کشور جهان است و در سال ۲۰۰۷ تاسیس شده است.
جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۶ به خوان مانوئل سانتوز رئیس جمهوری کلمبیا به خاطر تلاشهایش برای برقراری صلح با شورشیان فارک اهدا شده بود.🌿
جایزه نوبل صلح 2017 به گروه کمپین بین المللی نابودی با سلاح های هسته ای ICAN رسید.
@ipsan
کمپین بین المللی محو سلاحهای هسته ای، موسوم به آیکَن، روز جمعه به عنوان برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۱۷ میلادی اعلام شد.
کمپین آیکن دربرگیرنده ائتلاف جهانی جوامع مدنی به منظور تشویق به پیروی و اجرای کامل پیمان منع سلاحهای هسته ایست.
کمیته صلح نوبل تلاشهای آیکَن برای جلب توجه جهانی نسبت به عواقب فاجعه بار انسانی ناشی از بکارگیری سلاحهای هسته ای را از جمله دلایل اعطای این جایزه توصیف کرد.
این سازمان متشکل از بیش از ۴۶۰ عضو از بیش از ۱۰۰ کشور جهان است و در سال ۲۰۰۷ تاسیس شده است.
جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۶ به خوان مانوئل سانتوز رئیس جمهوری کلمبیا به خاطر تلاشهایش برای برقراری صلح با شورشیان فارک اهدا شده بود.🌿