قدیما وقتی یه بچه به دنیا می‌اومد، خانواده‌ش یه خمره شراب رو به اسمش مهر و موم می‌کردن و می‌ذاشتن تو خاک.
این خمره سال‌ها دست‌نخورده می‌موند تا شب عروسی همون بچه.

چرا شراب؟ چون تو فرهنگ باستانی ما، انگور نماد خون و زندگی بود و عصاره‌ش رو نماد جاودانگی می‌دونستن.

جالب‌تر اینکه «نوش» توی «نوش جان» هم از همون ریشه‌ست؛ یعنی آرزوی قدیمیِ «جاوید باشی و بی‌مرگ».

سایز شومبول آقایون ایرانی که یه زمان مورد تمسخر قرار میگرفت و دول موشی خطاب میشدن، حالا جز 40 کشور برتر و مدعی قرار گرفته.

طرف داره وسط تهران به صورت زنده رازبقا پخش میکنه.