واسه همین یه تیم حقوقی گذاشتم بررسی کنن اونایی که با سیستم سرکوب همکاری میکنن، بعدا چه بلایی سرشون میاد. نتیجه‌ش این شده که این کارا فقط یه همکاری ساده نیست و میتونه به‌عنوان کمک به جنایت علیه بشریت حساب بشه.

یعنی هر کسی که آگاهانه بره سمت خبرچینی، کمک تو ایست بازرسی، سرکوب مردم یا حتی خرید و فروش اموال مصادره‌شده، باید بدونه بعدا ممکنه محاکمه بشه و جواب پس بده. حتی ممکنه از اموالشون برای جبران خسارت مردم استفاده بشه. به همه اونایی هم که الان دارن با سیستم همکاری میکنن هشدار میدم قبل از هر کاری یه فکر به آینده خودشون و خانوادشون بکنن؛ چون این وضعیت همیشگی نیست و یه روزی میرسه که همه‌چیز روشن میشه و هیچ‌کس نمیتونه از جواب پس دادن فرار کنه.

دسترسی باکیفیت و پایدار به خدمات دیجیتال حق زندگی مردم عزیز ایرانه

روز جهانی ارتباطات رو تبریک میگم.

ساعدی نیا: من بلاتکلیف بودم تا اینکه استوری گذاشتم و مغازه رو تعطیل کردم، بعدش از ترس استوری رو پاک کردم و موبایلمو خاموش کردم، من هیچکسو به حضور در اعتراضات ترغیب نکردم.

منظور من از فروپاشی، فروپاشی اقتصادی بود و نه خیزش علیه نظام. من هیچکدوم از کارکنانم رو برای حضور در اعتراضات مجبور نکردم، از کاری که کردم پشیمونم و از دادگاه می‌خوام فرصت جبران بهم بده.

قاضی: شما با فراخوانی که دادی کلی جوون رو به اعتراضات کشوندین و ضربه زیادی به این نظام زدی، چطوری میخوای جبران کنی؟

۱۰ صبح روز ۹ اسفندماه در وزارت بهداشت بودیم که تماس گرفتند و به ما گفتند که حوالی پاستور بمباران شده و جنگ رسما شروع شده است.
دکتر ظفرقندی، وزیر بهداشت همان لحظه تماس گرفتند و جویا شدند که آیا مجروحی یا مصدومی را آورده‌اند و بنده گفتم که تا این لحظه خیر.
آقای ظفرقندی با موتور راه افتادند و به سمت بیمارستان سینا رفتند.
حدود ساعت ۱۲ بود گفتند که آقای سیدمجتبی خامنه‌ای را به بیمارستان سینا می‌آورند.
خوشبختانه اتفاق خاصی برای رهبر انقلاب نیفتاده بود. فردی که در محل چنین حادثه‌ای باشد، طبیعتا چندین زخم بر روی بدن خود خواهد داشت.
این زخم‌ها نیز زخم‌هایی نبود که بخواهد چهره رهبر انقلاب را مخدوش کند یا اینکه همانند امام شهید ما جانبازی بگیرند یا قطع عضو داشته باشند. اصلا اینگونه نیست.