در این حوالی
کسی دیگر عاشق نمی شود
فقط گاهی می آیند که بگویند تو همچنان تنهایی

‏خدابیامرز میگفت.. دنیا پر از تناقضه، یک روز دلتنگ‌ترینی و فردا دل‌سنگ‌ترین..

اینجا همه حس می‌کنند چیزی عزیز و ارزشمند برای همیشه از دستشون لغزیده و رفته، شاید تعبیر همون کابوس‌هایی که مدام می‌دیدیم که به مدرسه و دانشگاه رسیدیم و ناگهان فهمیدیم آزمون و امتحانی برگزار شده و ازش جاموندیم، دیگه در هیچ‌کجای این شهر سکوت به معنای آرامش نیست، هرمنظره‌ای بیشتر گزارشگر جای خالی چیزهاییه که مدتهاست از دست‌ رفته، ما از دست دادیم، تموم اون چیزهایی رو که هرگز نداشتیم

هرشب از خواب میپری و میبینی هیچکدوم کابوس نبوده

خدا بیامرز میگفت که روز قیامت خدا برای نفرین یه‌نفر بهش میگه: «به بهشت خواهی رفت، ولی هرگز یقین نخواهی کرد که در آنی»

تنهایی رو میشه از هدر تلگرام فهمید..

خدا بیامرز گفته بود اگر شکست درست اتفاق بیوفته، دیگه مخالف موفقیت نخواهد بود، بلکه میشه لنز تراش‌خورده‌ای که به جای دیدن خودش میتونی از ورای اون به خودت و زندگی نگاه کنی، خودت رو تماشا کنی درست همونجوری که خدا تماشات میکنه

فرقی نداره پدر نالایق باشه، مادر سنگدل یا رفیق بی‌معرفت، وقتی همیشه‌ی خدا حواست باشه که شبیه‌ کسی نباشی، بیصدا کم‌کم جذبش میکنی به خودت، چون همه‌ش جلوی چشمته، مدام در محضرت حاضره، آخه باید بدونی چیه که مثلش نشی، و اینجوری آروم آروم، اون آخر آخرش تبدیل میشی به همونی که همیشه ازش بدت میومد