وقتی که سکوت میکنم یعنی دارم تکه تکه میشم

خیالت همیشه هست
اما امروز دلم خودت را خواست
نه خیالت را

میگه که تو اولین پناهگاهی نبودی که بر سرم آوار شدی اما اولین پناهگاهی بودی که با تمام وجود امید داشتم امن و استوار بمانی.

امروز از کنار یه‌ غریبه رد شدم اما خیلی عجیب بود!
من تاریخ تولدشو می‌دونستم، فامیلیش، اهنگ مورد علاقه‌ش،‌ غذای مورد علاقه‌ش، ترس‌هایی که داشت و حتی بزرگ‌ترین راز‌هاش،
اما اون فقط یه غریبه بود..

از کجا میفهمی کار از دستت دررفته؟ از پاک‌کردن هرعکسی که دیگه حس و حال اون موقعش رو به یاد نمیاری؟ یا اون وقتی که میبینی دیگه هیچ آهنگی درباره‌ی احوال تو نیست؟ یا شایدم همون موقعی که حس میکنی شدی استثنایی به همه‌ی قوانین روزگار؟

در او همه‌چیز زیبا بود، حتی زخم‌هایی که برای پوشاندن آن‌ها می‌کوشید.

از اینکه نه قلبش آرام می‌گرفت و نه می‌توانست آن را آرام کند، خسته بود.

سکوت عمیق آدم‌های ساکت همیشه شنیدنی‌تر از وراجی‌های سطحی آدم‌های پرحرفه.