‏دیگه برگشتنت جواب نیست، سواله

دلم میخواد یه پلاکارد بگیرم دستم که روش نوشته:
من با يه نخ خيلى نازك به اين دنيا وصلم
با من مدارا کنید ..
من غرق غم،استرس،اضطراب،احساس عقب بودن،سختى و فشار هستم. خیلی خستم و در عین حال تلاش ميكنم كه اين نخ نازك بريده نشه و سعی میکنم شرایط رو هندل کنم با من مهربون باشید.

حال و روزم جوریه که اگه چند سال پیش بود عکس پروفایلمو سیاه میکردم.

فقط زمانی قدر آدمو میدونن که میرن و بهتر از تورو پیدا نمیکنن ولی متاسفانه دیره خیلی دیره!

راهی نموند جز سکوت

با کسی که شباهت بی‌نظیری به تو دارد، آشنا شده‌ام. چشمانش، لبخندش، حرکات و حتی لحن حرف‌هایش. هیچ وقت تنهایم نمی‌گذارد کافی‌ایست برای دیدنش چشم‌ها و برای شنیدنش گوش‌هایم را ببندم. خواستم بگویم که حالم خوب است و جای تو دیگر خالی نیست.

پس از اندوه‌های‌مان همچون بهار زنده خواهیم شد، انگار که هرگز مزه‌ی تلخی را نچشیدیم…

‏از حالت برام بگو...

پیام ناشناس
https://t.me/BChatBot?start=sc-46949-COt6Lnm

من آهسته رفتم تا او دوباره به من برسد
ولی او حتی رفتن مرا هم نَدید.

مانند ستاره‌ها که در آسمان صبح دلتنگ خورشید هستند

خیلیا وقتی بدونن تو غلطی می‌مونن بات می‌جنگن؛ اما وقتی حس کنن خودشون غلطن، فقط می‌ذارن می‌رن.

گاهی یه نفر خودکارو از لای کتابِ زندگیت بیرون میکشه
و تو هم یادت نمیاد کدوم صفحه بودی
گم میشی

پاک میکنی یه روز عکسی که میترسیدی پاک شه !

میگن رابطه درستش اینه که از خودش به خودش پناه ببری، نه به غریبه ها

به احترام آنهایی که جسارت بیشتری از ما داشتند ‌و امروز در کنارمان نیستن